หัวใจมาร (รีอัพ) ทยอยลบ

ตอนที่ 85 : บทที่ 29.1 ใจสั่น หวั่นไหว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,576
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    2 ก.ค. 61


น้ำเสียงสั่นเครือห้วนจัดของเมียทำให้เขารู้สึกผิด เขาไม่น่าพาลเลยจริงๆ เจ้าหล่อนไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเสียหน่อย

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอร้องไห้ ขอโทษที่ทำให้เสียใจนะตอนนี้ฉันคิดถึงเธอจัง อยากให้เธอมาอยู่ใกล้ๆ อยากกอด อยากหอม อยากรักจะแย่

ทะลึ่ง ไม่ต้องมาพูดดีเลยคนฟังแหวใส่ใบหน้าหวานแดงจนร้อน

อ้าว! มันคือความจริงนี่ พรุ่งนี้ฉันจะไปหานะ

ไม่ต้องมาค่ะ พรุ่งนี้ทรายจะไปหาคุณแล้ว

ทำไมเลื่อนวันมาล่ะ หลอกฉันหรือเปล่าพอเห็นฉันจะไปก็รีบบอกว่าจะมาเชียวนะ

เปล่านะ ทรายไม่ได้หลอกสักหน่อย ตั้งใจจะกลับพรุ่งนี้จริงๆ ค่ะ จองตั๋วไว้แล้วเรียบร้อย

ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปรับเธอที่สนามบินเอง อ้อ! แล้วทำไมรีบกลับ

คนไม่รู้ตัวว่าเป็นต้นเหตุย้อนถามหน้าตาเฉย หญิงสาวย่นจมูกใส่โทรศัพท์ด้วยความหมั่นไส้

คุณแม่ไล่กลับค่ะ งานที่นี่เรียบร้อยแล้ว

อ้อ อย่างนี้นี่เองนึกว่าทนคิดถึงผัวไม่ไหวซะอีก

หญิงสาวอยากจะบอกเหลือเกินว่านั่นก็เป็นอีกเรื่องที่ทำให้เธอกลับ หากแต่ประเด็นหลักคือความห่วงใยที่มีให้เขาต่างหาก เรื่องนี้สำคัญยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด

วางแล้วนะคะ ทรายง่วงแล้ว

เธอตัดบททันทีแค่ได้ยินเสียงเขาเธอก็สบายใจแล้ว หนังตาหนักขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

อะไร ไม่ให้วางหรอกยังคุยไม่ถึงห้านาทีเลย

ฮึ! ทีอย่างนี้มีเรื่องจะพูดขึ้นมาเลยนะคะก่อนหน้านี้นิ่งเชียว

น่าประหลาดที่เขาเริ่มสบายใจเมื่อคุยโทรศัพท์กับเธอ อาการเครียดขรึมมลายหายไปเพียงแค่ได้ต่อปากต่อคำกับเมียของตัวเอง ปลายสายยิ้มส่ายหัวเมียของเขามีอิทธิพลแรงกล้า

ตอนนี้เริ่มอยากคุยแล้วล่ะ นะเมียจ๋าอยู่คุยกันก่อน

เมียจ๋ายิ้มไม่หยุด เธอเขินจนไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหน หมอนข้างสีขาวข้างกายโดนบิดไปบิดมาไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ สองสามีภรรยาคุยโทรศัพท์กันเป็นเวลานาน เสียงหัวเราะของคนทั้งคู่ดังตลอดระยะเวลาการสนทนา ทั้งสองฝ่ายต่างมีความสุขเมื่อได้ยินเสียงของกันและกัน

อัยการนอนไม่หลับ เขาคิดถึงร่างนุ่มนิ่มเต็มไม้เต็มมือของใครบางคน ชายหนุ่มลุกขึ้นจากเตียงนอน วันนี้ทำไมเธอไม่โทรหาเขา...ปกติเวลานี้เจ้าหล่อนจะโทรมาบอกราตรีสวัสดิ์เขานี่นา เมื่อหล่อนไม่โทรมาเขาจึงอดใจไม่ไหว เอาวะ! โทรไปก่อนก็ไม่เห็นจะแปลก อันที่จริงมันควรจะเป็นหน้าที่เขามากกว่าที่ต้องโทรไปหาเธอ หากแต่ดาหลันรุกหนักจนเขาตายใจเสียแล้ว เจ้าหล่อนไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนทั้งนั้น อะไรที่สร้างความสุขให้กับตัวเองเธอจะทำโดยไม่ลังเล

สายไม่ว่าง! หญิงสาวคุยกับใครอยู่ทำไมสายถึงไม่ว่าง คนโทรไปหาเดือดปุดๆ ยิ่งโทรย้ำ ยิ่งได้ยินแต่เสียงตู๊ดๆ ดังถี่ยิบ เมื่อครึ่งชั่วโมงผ่านไปสายยังคงไม่ว่างอยู่อย่างนั้นเขาก็เริ่มร้อนเป็นไฟ คืนนี้ต้องรู้ให้ได้ว่าเจ้าหล่อนคุยกับใคร ช่างยั่วนักนะ! แล้วจะยั่วคนอื่นเหมือนที่ทำกับเขาหรือเปล่า เพราะความหึงโดยไม่รู้ตัวของอัยการทำให้เขาพาลคิดลบกับดาหลันอดีตสถานะน้องสาว

ร้านนั่งเล่นค่ะพนักงานรับเสียงใส

คุณดาอยู่ไหน ไปตามเขามารับโทรศัพท์ฉันเดี๋ยวนี้

คนรับสายหน้าเหวอ เสียงคนโทรมาเอาเรื่องน่าดูเชียว ดาหลันนั่งตรวจบัญชีอยู่ในห้องทำงานของเธอ เสียงโทรศัพท์ดึงขึ้นมามือเรียวบางยกหูรับทันที

คุณดาคะ มีคนโทรมาหาค่ะเด็กในร้านรายงานก่อนจะโอนสาย

ใครล่ะปากพูดถามแต่มือยังคงทำงานพัลวัน

เขาไม่ได้บอกค่ะ แต่เสียงเขาดุมาก

เสียงคนฟ้องของเด็กในร้านบอกได้ดีว่ากลัวคนที่โทรมาแค่ไหน

อืม โอนสายมาเลย

ไม่ถึงห้าวินาที เสียงห้าวดุที่เด็กในร้านกลัวก็ดังขึ้น ดาหลันตกใจรีบวางงานที่ทันที เขายิงคำถาจนเธอมึนงง

เดี๋ยวค่ะพี่อัย ช้าๆ หน่อยดาฟังไม่รู้เรื่องเธอปรามอีกฝ่าย

ฮึ! คุยกับใครอยู่ล่ะ ขนาดให้โอนสายเข้ามายังนานถึงเพียงนี้ ติดสายกับไอ้หนุ่มชาติไหนอยู่

เขาขึ้นเสียงใส่เธอ คนฟังขมวดคิ้วด้วยความสงสัยที่จู่ๆ ก็โดนใส่ไม่ยั้ง พี่อัยที่แสนใจดีและอบอุ่นหายไปไหน...

นี่! มาขึ้นเสียงใส่ดาทำไม ดาไม่ได้คุยกับไอ้หนุ่มชาติไหนทั้งนั้นแหละ วันนี้ทั้งวันคุยอยู่แค่ชาติไทยชาติเดียว

อ่อ คนไทยสินะ

อะไรเนี่ยพี่อัย เป็นอะไรคะวันนี้ทั้งวันดาคุยโทรศัพท์กับพี่เป็นคนแรก

คนฟังกำมือแน่นเจ้าหล่อนโกหกสิ้นดี มุมปากยิ้มหยันด้วยความสมเพชในความเขลาของตนเอง ดาหลันก็เหมือนกับผู้หญิงทั่วไปที่เห็นเขาเป็นแค่ของเล่น คนเจ็บแล้ว เจ็บอีกอย่างเขาจะหวังอะไรจากใครได้

หยุดโกหกเถอะดา มีอะไรทำไมไม่บอกพี่ตรงๆ อยากเลิกหรือเปล่า

โกหกหรือคะ? ดาไปโกหกพี่ตอนไหน ที่พูดน่ะเรื่องจริงทั้งนั้น ทำไมคะ? ไม่เชื่อกันหรือไง

อัยการนับหนึ่งถึงสิบในใจ เหมือนฉายหนังซ้ำยังไงยังงั้น รินธาราเริ่มเปลี่ยนไปจากโทรศัพท์ เขาโทรหาหญิงสาวหลายครั้งหลายครา ทว่าสายก็ไม่ว่างอยู่อย่างนั้น พอโทรเข้าเบอร์คอนโดเจ้าหล่อนก็โกหกตลบตะแลงได้โล่

พี่ให้โอกาสเธอพูดความจริงอีกครั้ง ถ้าเธอยังยืนยันคำตอบเดิมพี่ว่าเราคงต้องจบกันเพียงเท่านี้ เกลียดนักเชียวผู้หญิงปลิ้นปล้อนกลับกลอก

พี่อัย! ทำไมต้องว่าดาแรงขนาดนี้ด้วยคะ สิ่งที่ดาพูดกับพี่มันคือความจริงทุกคำ ถ้าพี่ไม่เชื่อดาก็ไม่รู้ว่าจะพูดหรืออธิบายอะไรแล้ว...ถ้าพี่จะเลิกมันก็สุดแล้วแต่ใจพี่ ดาหน้าด้านมามากและ

ฮึ! ไม่ต้องมาโยนขี้ให้พี่ผิดเลยนะ ตัวเองทำอะไรย่อมรู้แก่ใจดี เราจบกันเถอะดาหลัน

เขายังเหวี่ยงไม่เลิก น้ำเสียงอัยการดูไม่ลังเลยามพูดคำว่าเลิกออกมา ปลายสายน้ำตาตกเธอทำอะไรผิดอย่างนั้นหรือ

ค่ะ เท่านี้นะคะ

ดาหลันวางสายทันที เธอไม่ไหวกับสภาพจิตใจในตอนนี้  เธอคงไม่ใช่คนนั้นสำหรับพี่อัยจริงๆ ไม่ว่าจะเพียรพยายามสักแค่ไหนมันก็ไม่ใช่อยู่ดี หน้าด้านรักเขามาหลายปีแต่พอเขาพูดทำร้ายจิตใจก็รับไม่ไหว มันช่างเจ็บเหลือเกิน อัยการเดือดปุดๆ เขาปาโทรศัพท์ลงที่นอน นึกหมั่นไส้สายที่เพิ่งวางไปหมาดๆ ดาหลันก็เหมือนรินธาราถอดแบบกันมาไม่มีผิด ต่างกันนิดหน่อยตรงที่ว่ารินธารายังไม่ยอมบอกเลิกเขาแต่ดาหลันนี่สิ เจ้าหล่อนยอมง่ายๆ แต่โดยดี เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาอีกหน เขาไม่สบอารมณ์ที่จะรับ สายตาดุดันได้แต่มองมันอยู่อย่างนั้น แต่เมื่อมันยังดังไม่หยุดคนอารมณ์ไม่ดีชักทนไม่ไหวหยิบมันขึ้นมาดู

ดา

เขาอุทานชื่อหญิงสาว เจ้าหล่อนจะโทรมาทำไม คงโทรมาโกหกมดเท็จอีกน่ะสิ แม้ปากจะพูดว่าเธอ แต่นิ้วมือของเขาก็กดรับพร้อมกับรีบเอาโทรศัพท์แนบหูทันที



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

379 ความคิดเห็น

  1. #180 siwala (@siwala) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 11:28
    คุณอัยคงรักดาหลันแล้วล่ะค่ะ ถ้าจะโมโหร้ายขนาดนี้ แค่ไม่รับโทรศัพท์ถึงกับบอกเลิกเลยเหรอคะ
    #180
    0
  2. #179 อิง (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 10:20

    สงสารทั้ง2คู่เลย

    #179
    0
  3. #177 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 06:39
    ตอนรินไม่เห็นโกรธแรงขนาดนี้
    #177
    0
  4. #176 sutisayu55 (@sutisayu55) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 04:39
    มาต่อเร็วๆนะ ^^
    #176
    0
  5. #175 sutisayu55 (@sutisayu55) (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 04:38
    อัย มีเหตุผลหน่อยสิ ดาไม่ได้โกหกสักหน่อย ดาเสียใจแล้วเห็นมั้ยเนี้ย ฮึ้ยยย
    #175
    0