หัวใจมาร (รีอัพ) ทยอยลบ

ตอนที่ 66 : บทที่ 22.3 จะอุ่นใจได้สักเท่าไหร่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,927
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    26 มิ.ย. 61



          ภรพัฒน์เดินทางขึ้นเหนือกับภรรยา เขาเป็นสามีที่น่ารักขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด แต่ก็ไม่รู้ว่าจะดีอย่างนี้ตลอดไปหรือเปล่า ส่วนดาหลันและอัยการนั้น ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับไปทำงานของตนเอง อัยการกลับไปบ้านที่กรุงเทพฯ

ก่อนเดินทางมาเชียงใหม่เอื้อมทรายได้พบกับดาหลันแล้วในเช้าวันนั้น หญิงสาวทั้งสองรู้สึกถูกชะตากันเป็นอย่างมาก แต่ก็พูดคุยกันได้ไม่นานเพราะคนทั้งคู่ต้องเตรียมตัวออกเดินทาง ภรพัฒน์เดินทางมาเชียงใหม่โดยเครื่องบิน เขาไม่มีอารมณ์จะขับรถ มาเที่ยวทั้งทีก็อยากเที่ยวให้เหนื่อย ไม่ใช่มาขับรถจนเหนื่อย จากใต้ไปเหนือไม่ใช่ใกล้ๆ ระหว่างการเดินทางหญิงสาวหลับซบบ่ากว้างของเขาตลอด เธอรู้สึกเพลียเหลือเกิน ทะเลาะกับเขาทีไรเหมือนเธอสูญเสียพลังงานไปทั้งชีวิต ส่วนสามีก็ได้แต่นั่งมองภรรยาตาแป๋ว ไม่ว่าเมียเขาจะทำอะไรก็ดูสวยน่ารักไปเสียทุกอย่าง

            เมื่ออยู่ว่างๆ ชักง่วงนอนตามภรรยา ชายหนุ่มจึงหยิบไอแพดสีขาวออกมาจากกระเป๋า เขาควรหาอะไรทำเสียหน่อย ภรพัฒน์นำแว่นสายตาขึ้นมาสวมใช้นิ้วมือสัมผัสเทคโนโลยีสุดเจ๋งอย่างผ่อนคลาย เขาเข้าสู่โลกของอินเทอร์เน็ตสิ่งแรกที่เขาทำคือเข้าไปตรวจดูเว็บไซต์ของทางรีสอร์ต

            เอื้อมทรายลืมตามองการกระทำของสามีอยู่เงียบๆ การได้ดูเขาทำอย่างนี้มันทำให้เธอเผลอยิ้มออกมาไม่รู้ตัว ชายหนุ่มดูเพลิดเพลินกับโลกของอินเทอร์เน็ต แต่แล้วสายตาของเธอก็จ้องมองภาพตรงหน้าจอนิ่งงัน ภาพผู้หญิงแสนสวยราวนางฟ้า ยืนโพสท่าถ่ายแบบอยู่กลางพระราชวัง... รินธารา สามีของเธอกำลังดูรูปคนรักเก่าอยู่

            ภรพัฒน์มองภาพของเธอด้วยความคิดถึง เขายังลืมเธอไม่ได้แน่นอนว่าเขาและเธอคบกันมาเนิ่นนาน ถ้าจะให้ลืมไปเลยคงดูใจดำมากเกินไป เขากล้าพูดได้อย่างเต็มปากเลยว่าเขารักผู้หญิงคนนี้ ทั้งคู่จากกันทั้งที่ยังรักกันอยู่มันทรมานมากแค่ไหน ใครๆ ก็รู้ รอยยิ้มในภาพช่างหวานซึ้ หวนให้เขานึกถึงวันวานที่หวานชื่นของเรา หากแต่ศีรษะน้อยที่นอนซบไหล่เขาอย่างฝากฝังอยู่นี่คือภรรยาที่มาอย่างถูกต้อง เขาไม่ควรรคิดถึงใครนอกจากภรรยาตัวน้อย ชายหนุ่มปิดเครื่องมือให้ความบันเทิงทันทีเขาถอดแว่นสายตาก่อนจะหันมาจรดจมูกลงบนผมหอม

            ทรายตื่นแล้วค่ะเธอพูดเสียงแผ่ว ก่อนจะลุกนั่งตามปกติ

            ตื่นนานหรือยังเขาถาม

            นานแล้วค่ะเธอหันมายิ้มให้สามี

            แล้วเธอ...”                                                                      

            เห็นค่ะ ทรายเห็นคุณเก้านั่งดูรูปคุณรินอยู่

            ชายหนุ่มจ้องใบหน้าน้อยด้วยความรู้สึกผิด ถ้าเป็นเธอทำบ้างเขาคงจับเจ้าหล่อนโยนลงจากเครื่องทันที แต่นี่เขาทำผิดเธอกลับยิ้มแย้มและไม่ด่าว่าเขาสักคำ มือเรียวเล็กกุมมือของสามีแน่น เขามองหน้าเธอด้วยความสงสัย

            คุณเก้าคงคิดถึงเธอนะคะ ทรายเข้าใจ

            น้ำเสียงของเธอไม่ได้สั่นเครือ หรือน้อยใจใดๆ ทั้งสิ้น ชายหนุ่มยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปอีก เขากำลังจะอ้าปากพูดบ้างทว่าเธอไวกว่าชิงพูดขึ้นมาก่อน

            แต่ต่อไปขอให้ลดลงนะคะ จากความคิดถึงให้เหลือเพียงนึกถึงก็พอ

            ฉัน...”

            เพราะทรายก็หึงและหวงสามีตัวเองเหมือนกัน ไม่มีผู้หญิงคนไหนชอบให้คนที่เรารักมานั่งดูรูปคนที่เขาเคยรักหรอกค่ะ อ้อ! ไม่สิ ตอนนี้คุณอาจจะยังรักเธออยู่ก็ได้

            ชายหนุ่มเงียบไม่ตอบคำถามใดๆ คนพูดออกไปเจ็บแปลบไปทั่วอก เขายังรักเธออยู่จริงๆ สินะ หญิงสาวคลายมือออก แต่มือใหญ่กลับกระชับกุมมือเธอไว้แน่น ก่อนจะยกมือภรรยาขึ้นมาจูบอย่างอ่อนโยน

            ฉันจะทำอย่างที่เธอบอก ต่อไปจากความคิดถึงจะเหลือเพียงแค่นึกถึง และนานวันเข้าฉันก็จะไม่รู้สึกอะไรกับเขาอีกต่อไป เชื่อใจฉันนะทราย

            เขาพูดให้สัญญา ภรรยายิ้มได้ขึ้นมาหน่อยอย่างน้อยเขาก็พยายามที่จะทำเพื่อเรา หญิงสาวสวมกอดร่างใหญ่อย่างเชื่อใจ แค่เพียงเชื่อใจในตัวเขาก็ทำให้เธอไม่เกรงกลัวอะไรอีกต่อไป ที่เหลือก็ขึ้นอยู่ที่ตัวของเขาแล้วว่าจะสามารถทำให้เธอฝากความเชื่อใจนี้ไว้ตลอดชีวิต หรือค่อยๆ ทำลายมันลงจนไม่เหลือแม้แต่...


             

           บ้านขนาดกลางที่เป็นการผสมผสาน ความงดงามของสถาปัตยกรรมดั้งเดิม เข้ากับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ขนาด 4 ห้องนอน 5 ห้องน้ำตั้งอยู่ในใจกลางจังหวัด ภายในบริเวณบ้านกว้างขวางจนดูเงียบ เพราะเจ้าของบ้านคือหญิงชราที่อาศัยอยู่คนเดียวเท่านั้น จิตราไม่มีใครอยู่ด้วยนอกจากคนใช้ที่สนิทสนมราวกับญาติที่ชื่อ ละไม ทว่าจินดาบุตรสาวเพียงคนเดียวจะกลับมาหาตนเองเดือนละ 2 ครั้ง มาครั้งหนึ่งก็นอนค้างอ้างแรม 2-5 คืน

จิตราเป็นหญิงชราที่หัวทันสมัยเข้าใจโลกและยุคกาลเวลา ปัจจุบัน ไม่หัวโบราณ และยึดติดกับอะไรที่ล้าหลังจนเกินไป หากความเป็นไทยที่อยู่ในตัวของท่านก็ยังคงมีอยู่มาก ท่านไม่ทิ้งหรือทำให้มันจางหายลงไปเลยแม้แต่น้อย จิตราในวัย 65 ปี เปิดโรงเรียนสอนทำขนมไทยชาววังที่บ้านตนเอง ผู้คนที่มาเรียนก็มีมากมายมหาศาล เพราะเชียงใหม่เป็นเมืองท่องเที่ยว และยังคอยเผยแพร่วัฒนธรรมชาวล้านนาอยู่เสมอ เพราะฉะนั้นขนมไทยกับเมืองท่องเที่ยวถือเป็นสิ่งที่ขาดจากกันไม่ได้

แม่คะ ทำอะไรอยู่หรือคะ

            จินดาสวมรองเท้าเดินมาหามารดาที่นั่งทำอะไรสักอย่างอยู่ภายในสวนสีเขียว จิตรากำลังนั่งปั้นสาคูไส้หมูอย่างเพลิดเพลิน ท่านรู้ดีว่าหลานสาวชอบของชนิดนี้มากแค่ไหน อีกอย่างหลานสาวนอกไส้ก็ไม่ค่อยได้มาหาตนบ่อยๆ เพราะฉะนั้นอะไรที่หลานชอบ หลานโปรดปรานจิตราจึงประเคนให้ทุกอย่าง

โอ้โห! เอาใจหลานสาวน่าดูเลยนะคะ

นานๆ น้องทรายมาทีแม่ก็อยากเอาใจหน่อยน่ะสิ

แต่คราวนี้หลานสาวคุณแม่ไม่ได้มาคนเดียวนะคะ น้องทรายหิ้วหลานเขยมาหาคุณแม่ด้วยค่ะ

อ้าว! แล้วทำไมจินไม่บอกแม่ตั้งแต่เนิ่นๆ ตายแล้ว! หลานเขยชอบอะไรรู้หรือเปล่า

โธ่! คุณแม่ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ทำตัวสบายๆ ไม่ต้องกังวลนะคะ ลูกเขยของจิน หลานเขยคุณแม่ทานง่าย นอนง่ายค่ะ

จินดาพูดเรื่องจริง เพราะเมื่อครั้งตนถูกไข้หามลูกเขยได้เฝ้าดูอาการอยู่ที่บ้านอย่างใกล้ชิดเขาปรนนิบัติต่อเธออย่างน่ารัก คอยดูแล และเป็นห่วงเสียทุกเรื่อง อีกทั้งยังกินง่ายนอนง่ายไม่เป็นภาระให้ใครอีกด้วย

แล้วหลานจะมาถึงหรือยังลูก

ถึงแล้วค่ะคุณยาย จินส่งรถไปรับแล้วค่ะ

คุณยายยิ้มรับ ก่อนจะเร่งปั้นสาคูไส้หมูต่อ ปั้นเสร็จไวจะได้รีบนำไปนึ่ง พอหลานสาวหลานเขยมาจะได้ทานร้อนๆ จินดาช่วยมารดาอีกแรงไม่นานสาคูไส้หมูจำนวนหลายร้อยลูกก็ถูกนำไปนึ่ง

เอ๊ะ! เสียงรถมาแล้วค่ะ สงสัยเด็กๆ คงมากันแล้ว

ไปๆ รีบไปต้อนรับหลานกันเร็ว

จิตราเดินออกจากสวนโดยมีจินดาประคองมารดาติดๆ คุณยายเพิ่งหายป่วยแท้ๆ แต่ก็ยังอยากทำโน่นทำนี่ไม่ว่างเว้น เมื่อรถจอดสนิทภรพัฒน์เป็นคนแรกที่เดินลงมาจากรถ เขาอ้อมมาอีกด้านเพื่อเปิดประตูรถให้ภรรยาด้วยตัวเอง

ขอบคุณค่ะเธอเอ่ยขอบคุณ

น้องทราย...”

จินดาเรียกลูกสาว เอื้อมทรายหันไปยิ้มให้คุณยายและมารดาที่เดินยิ้มมาแต่ไกล เธอโผหาผู้มีพระคุณทั้งสองด้วยความคิดถึงเกินจะพรรณนา สามีได้แต่เดินยิ้มตาม

ไม่คิดถึงยายเลยหรือลูก ไม่มาหายายบ้างเลย

น้ำเสียงน้อยใจของคุณยายทำให้หลานสาวกอดรัดร่างนุ่มนิ่มแน่น

ทรายขอโทษนะคะคุณยาย ครั้งนี้ทรายมาไถ่โทษค่ะจะอยู่กับคุณยายเจ็ดวันไปเลย

จริงหรือลูก! อย่างนี้ต้องฉลอง ฮ่าๆ

คุณยายพูดอย่างอารมณ์ดี ท่านดีใจจนอิ่มเอมไปทั้งร่างที่ครอบครัวได้อยู่พร้อมหน้า พร้อมตาจินดาเหลือบมองลูกเขยตัวดี รายนั้นยืนยิ้มทำตัวไม่ถูกอยู่หลังลูกสาวของหล่อน

คุณยาย หลานเขยก็มาด้วยนะคะลืมไปแล้วหรือจินดาท้วงคุณยาย

เอ้อ! จริงสิ ไหนลูกไหนมาให้ยายกอดหน่อยเร็ว

เขามองหน้าภรรยาเหมือนหารือ หญิงสาวพยักหน้าให้ชายหนุ่มจึงเดินเข้ามาหาท่าน ก่อนยกมือไหว้อย่างนอบน้อม คุณยายลูบศีรษะชายหนุ่มหลานเขยของท่านหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตร

ชื่ออะไรล่ะลูก

เก้าครับคุณยาย

หลานเขยแนะนำตัวอย่างสุภาพ คุณยายสวมกอดหลานเขยยกมือเหี่ยวย่นตบบ่าแกร่งก่อนพูดว่า

ยายฝากน้องด้วยนะลูก




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

379 ความคิดเห็น

  1. #78 Nam (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 12:04

    เก้าเป็นคนไม่น่าเชื่อใจสักครั้งงงงง

    #78
    0
  2. #77 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 09:50
    เชื่อใจไรท์ได้เลยว่าอุ่นใจได้ไม่นาน
    #77
    0