หัวใจมาร (รีอัพ) ทยอยลบ

ตอนที่ 49 : บทที่ 17.1 ตัณหาพาซวย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    20 มิ.ย. 61



พายุจะเข้าแล้วนะ แกสองคนไม่กลับเกาะหรือไงดาหลันแง้มประตูถามเสียงดัง

            ไม่กลับ คืนนี้ฉันจะนอนร้านแกเขาตอบด้วยน้ำเสียงกรุ้มกริ่ม อาการขาดสติเริ่มมาทีละนิด

            ร้านฉันไม่ใช่โรงแรมนะ อยากนอนไปนอนที่อื่นสิโว้ย

ดาหลันตะโกนดังลั่นก่อนจะปิดประตูเสียงดังปัง

            ดุเหมือนเดิมเลยนะครับ

น้ำเสียงอันคุ้นหูของใครบางคนทำให้หญิงผู้โฉมงามหันหลังกลับไปมองทันที

            พี่อัย!”

            สายตาเธอมองเขาด้วยความคิดถึง หัวใจดวงน้อยสั่นไหวยามเขามายืนอยู่ตรงหน้า ตาเธอไม่ได้ฝาดไปใช่ไหม...ใช่ไหม ร่างเพรียวโผกอดเขาอย่างแนบแน่น อัยการกอดตอบอย่างสุดคิดถึงเช่นกัน ดาหลันสะอื้นเบาๆ กับอกอุ่นของเขา

            พี่อัยใจร้ายมากรู้ไหม ทำไมไม่มาหาดาบ้าง

น้ำเสียงตัดพ้อของเธอทำเขาเอ็นดูคนในอ้อมกอดมากยิ่งขึ้น ฝ่ามือใหญ่ลูบผมสลวยไปมา

            พี่ทำงานหนักมาก ไหนจะเรียนไหนจะงาน มันยุ่งอีรุงตุงนังไปหมด

            เกินไปนะคะ กี่ปีแล้วคะที่เราไม่ได้เจอกัน

เธอถอนกอดมองค้อนด้วยความน้อยใจ

            “4 ปีได้ป่ะเขาถามกลับ

            หึ! 5 ปีต่างหาก

ร่างระหงเมินหน้าหนี เธอกอดอกเชิดหน้าอย่างแสนงอน

            เอาเป็นว่าพี่ก็มาแล้ว มาให้ดาลงโทษ มาถึงนี่พี่ก็มาหาดาก่อนเลยนะ

เขาพูดเอาใจน้องสาวสมัยเด็กเสียงอ่อน เสียงหวาน

            ว้า! วันนี้มันวันอะไรนะ น้องก็มา พี่ก็มา

 ดาหลันพูดเสียงหยอกล้อ อัยการคิ้วขมวด ญาติผู้น้องเขาอยู่ที่นี่อย่างนั้นหรือ

            เก้ามาทำไมเหรอดา

            ทะเลาะกับเมียมามั้งคะ พอถามก็เอาแต่ซดเหล้า สันดานเดิมคงแก้ไม่หาย

            อัยการพยักหน้าเข้าใจ เขาก้มลงมองดูนาฬิกาอย่างชั่งใจ ก่อนจะหันมาพูดกับดาหลันอย่างร้อนรน

            ดาพี่ไปก่อนนะ พรุ่งนี้จะมาหาใหม่

            อ้าว! ไปไหนล่ะ เพิ่งมาเองนะ

เธอถามเสียงห้วน ยกมือพยายามไขว่คว้าหาร่างของเขาที่เดินหนีไป

            พี่ต้องไปเกาะน่ะ พอดีนัดเพื่อนไว้

เขาบอกเธอพร้อมส่งรอยยิ้มที่อบอุ่นให้อีกครั้งก่อนจะเดินออกจากร้านไป ดาหลันวิ่งตามด้วยความเป็นห่วง เธอตะโกนให้หลังเขา

            แต่พายุกำลังจะเข้านะพี่อัย พี่อัย!”

            อัยการหันหน้ามายิ้มตอบในเชิงที่ว่า เขาไม่เป็นอะไร หากแต่คนยืนมองด้วยความเป็นห่วงกลับใจโหวงเหวงนัก อัยการรีบขับรถไปยังท่าเรือข้ามฟากไปเกาะมุก มองดูจากเวลาแล้ว เขาคิดว่าน่าจะทันและไม่เจอพายุ

            พี่อยากเห็นหน้าเธอเหลือเกินเอื้อมทราย

           

             อิ่มไหมคะมาลินีถามเอื้อมทรายด้วยความเป็นห่วง

            อิ่มค่ะพี่มะลิ ขอบคุณมากนะคะ

เอื้อมทรายกล่าวขอบคุณมาลินีก่อนจะหยิบยาใส่ปากตามด้วยน้ำหมดแก้ว

            คุณทรายนอนพักนะคะ ถ้ามีอะไรก็เรียกมะลิได้ตลอด

เธอย้ำอีกหนก่อนจะถือถาดอาหารเดินออกไป เอื้อมทรายพยักหน้าเข้าใจแล้วเอนกายลงนอน เสียงโทรศัพท์มือถือของมาลินีดังขึ้น หญิงสาววางถาดอาหารไว้บนเก้าอี้โต๊ะเครื่องแป้ง เมื่อรู้ว่าใครโทรมาเธอจึงรีบกดรับทันที

พี่ฑูร ไม่ต้องมีมันแล้วมั้งโทรศัพท์น่ะมาลินีประชดเสียงแข็ง

พี่ขอโทษนะมะลิ พอดีที่ๆ พี่อยู่มันค่อนข้างเสียงดังน่ะ

อยู่ไหนล่ะ ผับที่ไหน

มาลินีถามอย่างโมโห เอื้อมทรายพยายามข่มใจฟังด้วยความอยากรู้ว่าสามีที่เธอนอนกอดอยู่ทุกคืนหายไปไหน

อยู่ร้านคุณดาหลัน ตอนนี้คุณเก้าดื่มหนักเลยล่ะ พี่จะโทรมาบอกมะลิว่าพี่จะไม่กลับรีสอร์ตนะ คุณเก้าแกไม่ยอมกลับ

เจิรญเนอะ ไปด้วยกันก็ไม่มีใครห้ามใครได้ คุณเก้าไม่อยากกลับพี่ก็ไม่ชวนกลับล่ะ อ้างไปสิเหตุผลมีร้อยแปด แค่นี้นะฉันไม่อยากคุยกับคนไร้สาระ ไปทำงานดีกว่า

มาลินีโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง งานที่รีสอร์ตออกจะเยอะแยะ ปัญหามีให้แก้ไม่หวาดไม่ไหว แต่หัวเรือใหญ่ทั้งสองคนกลับไปกินเหล้าเมาโดยไม่สนใจคนอื่นโดยเฉพาะคุณเก้า... มาลินีหน้าเสียเป็นอย่างมาก เมื่อนึกขึ้นได้ว่าคุณทรายต้องได้ยินบทสนทนาเมื่อครู่นี้แน่นอน

เอ่อ คุณทรายคะ

ทรายไม่เป็นไรค่ะพี่มะลิ เขาจะไปขึ้นเขาลงห้วยที่ไหนก็เรื่องของเขาเถอะค่ะ

มาลินีไม่พูดต่อเดินออกจากห้องมาอย่างเงียบๆ น้ำเสียงอู้อี้ของคุณทรายบอกได้ดีอยู่แล้วว่าเธอกำลังร้องไห้ 

คุณทิ้งฉันให้อยู่คนเดียวอย่างนั้นหรือคะ คุณทำได้ยังไง

หญิงสาวร้องไห้อย่างร้าวระทม สองมือเรียวกำทึ้งผ้าห่มแน่น ริมฝีปากจิ้มลิ้มถูกฟันคมขาวกดลึกจนได้เลือด เตียงนอนที่เคยมีเขาเคียงคู่ทำให้คนมองสะเทือนใจ ร่างกายสูงใหญ่ที่เคยกอดให้ความอบอุ่นนั้นหายไปแล้ว ยิ่งนึกถึงยิ่งเจ็บมากกว่าเจ็บ สภาพจิตใจเธอย่ำแย่ขนาดไหนคนอย่างเขาจะรับรู้บ้างไหม...ดวงตาคู่สวยมองหมอนสีขาวที่ไร้คนหนุนนอนทั้งน้ำตา

คุณรักทรายบ้างหรือเปล่าคะ รักทรายบ้างไหม

5 เดือนที่ผ่านมาเขาเห็นเธอเป็นแค่ที่สนองตัณหาเท่านั้นน่ะหรือ พอไม่ได้ดั่งใจก็ทำร้ายกันทั้งคำพูดและร่างกาย แบบนี้ใช่ไหมที่เขาต้องการจากเธอ เธอมีค่าให้เขามองแค่ความสุขทางร่างกายเท่านั้นใช่ไหม...




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

379 ความคิดเห็น

  1. #48 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 05:34
    พี่อัยมารับแล้วทราย
    #48
    0
  2. #47 tungkn4841 (@tungkn4841) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 03:08

    ใจตรงกันจังเลยหนุ่มๆๆ ทั้งพี่เลยน้องมาเจอกันที่จุดนัดพบร้านดาหลัน

    #47
    0