หัวใจมาร (รีอัพ) ทยอยลบ

ตอนที่ 47 : บทที่ 16.2 มารแผลงฤทธิ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    19 มิ.ย. 61



อ้าสิคะเธอสั่งเสียงแข็งหากคนเจ้าเล่ห์ไม่ยอมอ้าปากแถมยังยิ้มกรุ้มกริ่ม

จำได้ไหม ฉันเคยป้อนคุกกี้เธอยังไง

ว่าแล้วเชียวคนอย่างเขาต้องมีแผน จะกินธรรมดาเหมือนชาวบ้านคงไม่ได้ คนป้อนนึกหมั่นไส้ อะไรๆ ก็ต้องพิเศษเสมออย่างนั้นหรือ

จำได้ค่ะ อ้าสิคะ

น้ำเสียงยั่วยวนก่ออารมณ์ดิบ เขาอ้าปากราวต้องมนต์สาว สตอเบอรี่ลูกโตถูกคาบเอาไว้ในปากจิ้มลิ้ม ใบหน้าหวานโน้มเข้าหาที่หมายอย่างเชื่องช้า สายตาของเธอมองเขาอย่างยั่วยวน คนถูกยั่วมองกลับด้วยความเต็มใจ กายหนุ่มร้อนวูบวาบยามมือเล็กลูบไล้ทั่วแผ่นหลัง

ยายตัวแสบ

สตอเบอรี่ลูกโตจ่ออยู่ตรงประตูทางเข้า ทว่าเจ้าของประตูกลับอ้อยอิ่งไม่ยอมเปิด คนมาเยือนชักหงุดหงิด เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขากว่าเดิมสายตาของเธอทำเขาหัวเราะชอบใจ 

ทำตาดุใส่ผัวเรอะ อย่างนี้ต้องลงโทษ

เขาตวัดร่างงามลงบนโต๊ะทำงาน ฝ่ามือใหญ่กวาดจานสตอเบอรี่ร่วงไม่สนใจ ร่างงามผวาตกใจ เขาคิดจะทำอะไรกับเธอ...

ทรายจ๋า พาฉันไปเที่ยวก่อนแล้วกันนะ

ยังไม่ทันที่คนใต้ร่างจะอนุญาต คนเจ้าเล่ห์ก็เข้าฉกสตอเบอรี่จากปากน้อย

อื้อ!”

เขาจู่โจมอย่างรุนแรง ลิ้นบางถูกดูดละเลียดไปพร้อมๆ กับสตอเบอรี่ ไม่นานสตอเบอรี่ก็หายไปเหลือทิ้งไว้เพียงความหวานจากปากจิ้มลิ้ม เขาจูบซึมซับอย่างหิวกระหาย รสชาติเปรี้ยวอมหวานของสตอเบอรี่ถูกส่งผ่านให้ร่างน้อยโดยฝีมือเขา

ยกขาขึ้นทีเขาถอนจูบขึ้นมาสั่ง ก่อนจะก้มเข้าหาปากเธออีกครั้ง

เสียงจ๊วบจ๊าบสร้างความรัญจวนใจให้เขา เอื้อมทรายไร้เรี่ยวแรงทุกครั้งไปยามถูกสัมผัสเช่นนี้  มือข้างขวาสาละวนเลื้อยไล้เข้าไปในชุดกระโปรงตัวงาม เขารำคาญนักที่เธอไม่ยอมยกขาเปิดทางให้

คุณเก้า!”

เสียงหวานร้องเรียกเขา เธอหอบจากรสจูบจนเหงื่อตก ทว่าใบหน้าคมยังซุกไซ้จูบไล้ลงมายังซอกคอขาว กางเกงในตัวบางถูกดึงหลุดจากของสงวนงามตา เขาถอดมันออกอย่างง่ายดาย

อ้ะ!”

เสียงครางระงมยามนิ้วโป้งกดคลึงจุดกระสันสีสด เขาหมุนไปย้ำมาอย่างชำนาญ นิ้วยาวล่วงล้ำเข้าหาผนังอ่อนด้านใน น้ำทิพย์หยาดเยิ้มสีใสไหลรินสวนกระแสออกมา ร่างน้อยบิดกายส่ายไหวด้วยความทรมาน

ทีหลังอย่าใส่ชุดที่ถอดยากมาอีกนะ

เขาบ่นใส่คนใต้ร่างที่อ่อนระทวยเหมือนขี้ผึ้งที่ถูกไฟลน มืออีกข้างที่ว่างอยู่กระชากชุดกระโปรงสีสวยจนขาดวิ่นติดมือ

คุณเก้าทรายเจ็บ

เพราะชุดที่เขากระชากออกไปเนื้อผ้าค่อนข้างแข็ง เศษผ้าบางส่วนจึงบาดเนื้อขาวนวลจนได้เลือด แต่เขาก็หาได้สนใจเธอไม่ เมื่อความเจ็บนำพาความวาบหวามรัญจวนใจก็หายไป อาการน้อยใจแทรกซึมเข้ามาจนเอ่อล้น เขาไม่ได้ยินที่เธอร้องขอเลยอย่างนั้นหรือ

คุณเก้าทรายแสบ

เธอร้องบอกอีกหนแต่ผลที่ได้คือเหมือนเดิม เขายังก้มหน้าก้มตาจัดการกับยอดอกของเธออย่างเมามัน รอยแดงพร้อมเลือดเริ่มปริ่มออกมา เธอทั้งเจ็บและแสบเหลือเกิน เขารุนแรงมากจนเธอใจสั่น

ฮือๆ คะ...คุณเก้าทรายเจ็บ

น้ำเสียงเจือสะอื้นของเธอได้ผลเขาหยุดรุกรานอีกฝ่ายทันที ภรพัฒน์เงยหน้ามองภรรยาด้วยสายตาไม่สบอารมณ์ เขาผละกายออกห่างอย่างอารมณ์เสีย เจ้าหล่อนเป็นอะไรไปอีก

เป็นอะไร

เขาถามเสียงห้วน แต่เธอไม่ตอบอะไรนอกจากค่อยๆ สวมเสื้อที่ขาดให้ดูเข้าที่เข้าทาง ก่อนจะสวมใส่กางเกงในตัวน้อยเป็นลำดับสุดท้าย

ฉันถามว่าเป็นอะไร ร้องไห้ทำไม!”

เขาตวาดอย่างลืมตัว คนถูกตวาดสะดุ้งตกใจ นี่เขาอยากได้เธอมากถึงขนาดไม่ได้มองสิ่งรอบตัวเลยอย่างนั้นหรือ หึ! เธอคงเป็นที่รองรับความใคร่เบื้องต่ำของเขาอย่างเดียวกระมัง

ถอยไปฉันจะกลับบ้านเธอสบตาเขาอย่างไม่ยอมแพ้ คนแก่ช่างเจ้าอารมณ์นัก

จะออกไปสภาพอย่างนี้น่ะหรือ โสเภณียังดูดีกว่าเธอหลายขุม

คุณกำลังดูถูกภรรยาที่นอนด้วยทุกคืนว่าเป็นโสเภณีอย่างนั้นหรือคะ

น้ำเสียงสั่นพร่าของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยา ทำให้คนฟังใจอ่อนยวบ แต่ถึงกระนั้นอารมณ์พิศวาสที่ดับไปเพราะเจ้าหล่อนเป็นต้นเหตุทำให้เขาเคืองใจมากกว่า

ฉันไม่ได้บอกว่าเธอเป็นโสเภณี ฉันบอกว่าโสเภณียังดีกว่าเธอ

เขาทำร้ายเธอด้วยคำพูดเพชฌฆาต พร้อมกับถอดเสื้อสูทออกจากร่างก่อนจะโยนใส่หน้าของเธออย่างไม่ปรานี

เธอกำลังใช้สิทธิ์มากไปนะเอื้อมทราย มากเกินไปจริงๆ

เขาชี้หน้าว่าเธออีกหน ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานทันที  ร่างน้อยทรุดกายลงอย่างไร้เรี่ยวแรง เธอเจ็บร้าวไปถึงในทรวง เขาดูถูกเธอราวกับเธอไม่ใช่ภรรยาของเขา วาจาอันเจ็บแสบของเขาส่งผลให้คนโดนว่าสะอื้นตัวโยนด้วยความชอกช้ำ นิสัยแบบนี้ของเขากลับมาอีกแล้ว กลับมาเพียงเพราะอารมณ์ทางเพศที่ไม่สุขสมเท่านั้นน่ะหรือ

ฑูร...ฑูร!” ภรพัฒน์ตะโกนเรียกผู้จัดการรีสอร์ตเสียงดัง

ครับ คุณเก้ามีอะไรหรือครับ

เตรียมเรือออก ฉันจะไปในเมือง

แต่วันนี้ช่วงเย็นจะมีพายุนะครับฑูรเตือนด้วยความเป็นห่วง

ฉันจะนอนในเมือง

เขาเดินจากไปทันที่พูดจบ ทิ้งฑูรมองตามด้วยความสงสัย ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เป็นเวลา 5 เดือน อารมณ์แบบเก่าที่ไม่ได้เห็นมานานดันมาโผล่พรวดในวันนี้จนได้  สันดอนขุดง่าย สันดานขุดยากจริงๆ สิน่า

พี่ฑูร คุณเก้าไปกินรังแตนที่ไหนมาจ๊ะมาลีนีถามด้วยความสงสัย

สงสัยทะเลาะกับคุณทรายมั้ง พี่ไปเตรียมเรือก่อนนะ เดี๋ยวพายุลูกนี้จะมาก่อนพายุตอนเย็น

เขาพูดขำๆ แต่มาลินีไม่ขำด้วยสักนิด เธอเป็นห่วงคุณทรายขึ้นมาทันที

เดี๋ยวจ้ะ พี่ฑูรไปกับคุณเขาด้วยหรือเปล่า

เรียกพี่แบบนี้ พี่ก็ต้องไปอยู่แล้วมะลิ

อ้าว! เจ้าของรีสอร์ตหายไปกับผู้จัดการอย่างนั้นหรือจ๊ะ ไม่ดีมั้ง

วิฑูรเห็นสีหน้าภรรยางอง้ำ เขาจึงเอาน้ำเย็นเข้าลูบ ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าหาประชาสัมพันธ์สาวสวย ก่อนจะพูดว่า

ให้คุณวิภาดูแลแทนแล้วกัน...ฝากให้เธอ ช่วยดูแล

เขากระซิบประโยคเด็ดจากโฆษณาใส่หูภรรยา ก่อนจะเดินผิวปากออกไป มาลินีถอนหายใจด้วยความระอา คุณวิภาเป็นแค่หัวหน้าแม่บ้านนะ เขาคิดอะไรกันอยู่เนี่ย

พี่ฑูรนะพี่ฑูร ไปเป็นพวกคุณเก้าตั้งแต่เมื่อไหร่

เอื้อมทรายเดินกลับบ้านพักด้วยอาการโรยรา ทุกย่างก้าวช่างหนักอึ้งที่กายเสียเหลือเกิน สองมือเย็นเฉียบจับสาบเสื้อของเขาเข้าหากันแน่น มารอย่างเขากลายร่างทีไร เธอต้องเจ็บตัวทุกครั้งไปจริงๆ เจ็บตัวที่ว่าหนักยังไม่เท่าเจ็บที่ใจอย่างแสนสาหัส น้ำคำของเขาฆ่าเธอได้อย่างเลือดเย็น

เมื่อเรือจอดเทียบท่า ภรพัฒน์ก็ดิ่งลงด้วยความโมโห เขาโมโหนักเชียวกับท่าทีแตะไม่ได้ของเจ้าหล่อน หึ! ไม่รู้จะหวงอะไรนักหนา วิฑูรเดินตามเจ้านายมาติดๆ อารมณ์เขาวันนี้ช่างน่ากลัวนัก สงสัยพายุลูกนี้น่าจะสร้างความหายนะมากกว่าภัยธรรมชาติที่กำลังจะเกิดแน่ๆ

ขับให้ทีเขาโยนกุญแจรถให้วิฑูร ก่อนจะเดินไปนั่งอีกฝั่ง

คุณเก้าจะไปไหนหรือครับเขาถามคุณเก้าที่กุมขมับหลับตานิ่ง

ร้านนั่งเล่น

เขาตอบทั้งที่หลับตา สารถีพยักหน้ารับก่อนจะทำการขับเคลื่อนตัวรถไปยังที่หมายตามใบสั่ง




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

379 ความคิดเห็น

  1. #374 Lilly_Peonia (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 20:46

    นิสัยต่ำๆนี่มันอยู่ในสายเลือดจริงๆ


    #374
    0
  2. #45 Papa24579 (@Papa24579) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 23:15
    อืออ สันดอนมันขุดยากจริงๆอ่ะ
    #45
    0
  3. #44 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 20:28
    ท่าทางคืนนี้จะมีมาม่า อีเก้าจะพาใครกลับมาด้วยป่ะเนี่ย
    #44
    0