หัวใจมาร (รีอัพ) ทยอยลบ

ตอนที่ 36 : บทที่ 12.3 พัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,550
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    16 มิ.ย. 61



ตอนนี้ความวุ่นวายในบ้านอธิศักดิ์มนตรี สงบลงไปเยอะแล้วไม่มีงานแต่งงานใดๆ ไม่มีแขกเหรื่อมาร่วมงาน เนื่องจากประวัติทำการแจ้งล่วงหน้าเกี่ยวกับการยกเลิกงานเลี้ยงในตอนเย็น เดชะบุญที่พิธีในตอนเช้าไม่ได้เชิญคุณหญิง คุณนายมาร่วมงานมากนัก จะมีก็แต่ญาติสนิทมิตรสหายเท่านั้น

            เรืองมณี จินดาและเอื้อมทราย คอยดูแลเรืองรองไม่ห่างกาย ผู้เป็นพี่คอยหายาดม ยาลม ยาหม่อง ยาหอมทุกชนิดมาให้น้องสูดดมเพื่อบรรเทาอาการที่เป็นอยู่ จินดาถอนหายใจออกมาอย่างหนัก ที่เกิดเรื่องแบบนี้ไม่ใช่เพราะใครที่ไหนเลยจริงๆ เพราะหล่อนกับเรืองรองต่างหากเล่าที่สร้างเรื่องใหญ่โตเอง

            ประวัติเดินวนไปวนมาอยู่หน้าบ้าน เขารอคอยการกลับมาของเจ้าลูกชายตัวดี เห็นทีคราวนี้เขาต้องจัดการขั้นเด็ดขาดกับเจ้าลูกเทวดาเสียหน่อยแล้ว แต่รอแล้วรอเล่าก็ไร้เงาของคนเอาแต่ใจ อัตมองประมุขของบ้านด้วยความเป็นห่วง

            ว่าน เอ็งไปเอารังนกในตู้เย็นมาให้คุณท่านหน่อยไป

ว่านพยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะเดินหายเข้าไปในครัว

            คุณท่านครับ ผมว่าไปนั่งรอในบ้านดีไหมครับ คืนนี้ผมว่าคุณเก้าคงกลับดึก ดีไม่ดีก็อาจจะไม่กลับ

อัตพูดตามตรง ประวัติมองหน้าคนสวนอย่างคิดหนัก ใช่สิ! ดีไม่ดีลูกชายของเขาอาจจะหายไปเป็นวันๆ

            ดื่มหน่อยนะครับ เดี๋ยวจะแย่ไปอีกคน นี่ก็สามทุ่มแล้วคุณท่านยังไม่ได้ทานข้าวเลย

อัตรับรังนกมาจากว่านที่เดินถือมาให้ รังนกเต็มแก้วถูกส่งให้ประมุขของบ้าน ประวัติรับมาด้วยรอยยิ้มที่ขอบคุณ เขาปลื้มใจในความเป็นห่วงเป็นใยของคนใช้ คนพวกนี้ไม่ใช่ญาติ ไม่มีเลือดเนื้อเชื้อไขใดๆ เกี่ยวกับเขา แต่กลับห่วงใยเขาเสียมากกว่าลูกในไส้ แต่คนเป็นลูกนี่สิกลับสร้างแต่ความปวดใจมาให้ไม่เว้นแต่ละวัน ประวัติดื่มรังนกจนหมดแก้ว เขาส่งแก้วเปล่าคืนอัตก่อนจะพูดว่า

ฉันไม่รอแล้วล่ะ จะขึ้นไปดูคุณหญิงเสียหน่อย ถ้าเก้ามาเมื่อไหร่ ไม่ต้องเรียกฉันนะ ฉันไม่อยากรับรู้

ประวัติสั่งคล้ายคนเหนื่อยล้าก่อนจะเดินหายเข้าไปในบ้าน อัตและว่านมองหน้ากันงงๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาพร้อมกัน

ภายในห้องนอนเอื้อมทรายพยายามพูดคุยกับเรืองรอง หากเรืองรองยังคงเหม่อลอย ไม่พูดไม่จาใดๆ ทั้งสิ้น อาจจะเป็นเพราะว่าสิ่งที่ลูกชายทำเมื่อเช้ามันทำให้ผู้เป็นแม่ที่คาดหวังมากช็อก

            พี่มณี กลับบ้านเถอะครับ เดี๋ยวผมจะให้คนขับรถไปส่ง

            พี่ยังไม่อยากกลับเลยจ้ะ อยากอยู่ดูเรืองก่อน

เรืองมณีตอบพลางมองหน้าน้องสาว เรืองรองนอนน้ำตาคลออย่างเศร้าหมอง เอื้อมทรายเห็นก็ยิ่งหวิวๆ ในใจหล่อนบีบมือเรืองรองแน่น เรืองรองเหลือบมองลูกสะใภ้ น้ำตาที่คลออยู่เมื่อครู่หยดลงมามากมาย

            คุณป้าขา อย่าร้องนะคะ ทรายจะอยู่เป็นเพื่อนคุณป้าเอง

เอื้อมทรายปลอบเรืองรอง คนนอนไม่สบายกางแขนออกทั้งสองข้าง เอื้อมทรายเข้าสวมกอดท่านอย่างสงสาร ประวัติ เรืองมณีและจินดาต่างยิ้มให้กับภาพที่เห็น เรืองรองคงจะรักเอื้อมทรายมากจริงๆ แต่ถึงอย่างไรวิธีนี้มันก็ผิดอยู่ดี จินดาอยากให้ลูกสาวกลับบ้านไปกับตนเสียตั้งแต่วันนี้ แต่เอื้อมทรายปฏิเสธตนขออยู่ดูแลเรืองรองอีกสักวันสองวันก่อน

            แล้วถ้าคุณเก้ามา ลูกจะทำอย่างไรจินดาถามอย่างพะวงก่อนจะก้าวขึ้นรถ

            ถ้าวันใดที่เขามา ทรายจะไปค่ะคุณแม่

หญิงสาวตอบอย่างมุ่งมั่น เธอคงอยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับเขาไม่ได้อีกต่อไป

            ลูกทรายต้องกลับบ้านทันทีเลยนะ จะว่าไปลูกก็ไม่น่าไปเซ็นไอ้ทะเบียนสมรสนั่นเลย

จินดาแหวใส่บุตรสาว เอื้อมทรายยิ้มบางๆ กุมมือนุ่มนิ่มของมารดาขึ้นมา

            ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แค่ทรายบอกว่าจะหย่า คุณเก้าเขาก็แทบจะเซ็นรอไว้อยู่แล้ว คิดเสียว่าทำเพื่อคุณป้าเถอะนะคะ

จินดาใจหล่นไปอยู่ตาตุ่ม ถ้าลูกสาวรู้ว่าเรื่องราวทั้งหมดมันเป็นแผนที่ตนกับเรืองรองสร้างขึ้นมา วันนั้นคนที่โดนเกลียดที่สุดคงจะเป็นตัวของหล่อนซึ่งเป็นแม่

            คุณแม่กลับบ้านเถอะค่ะ เดี๋ยวทรายก็จะไปอาบน้ำนอนแล้ว นี่ก็จะเที่ยงคืนแล้วนะคะ ถ้าคุณแม่นอนดึกเดี๋ยวจะไม่หายน้า

ลูกสาวพูดด้วยความเป็นห่วง จินดาสวมกอดเอื้อมทรายอีกหนก่อนจะเดินขึ้นรถ

            ลูกทราย รีบไปเปลี่ยนชุดเจ้าสาวเถอะ ใส่ชุดนี้นานๆ สวยอยู่หรอกจ้ะ แต่แม่ว่ามันแปลกๆ

เอื้อมทรายยิ้มให้กับมารดาที่เปิดกระจกมาสั่งเธอ หญิงสาวพยักหน้าก่อนจะโบกมือลาผู้เป็นแม่ เธอยืนมองรถของที่บ้านไปไกลจนลับตา ก่อนจะถอนหายใจยาวออกมาด้วยความเหนื่อยล้า ทำไมเรื่องมันเยอะอย่างนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งหนักอึ้งในอก ตอนนี้คำว่าอายคงใช้กับเธอไม่ได้  เจ้าสาวที่เป็นหม้ายขันหมากอย่างเธอ ลือไปถึงไหนก็อับอายไปถึงนั่น แต่ไม่เป็นไร...ถือเสียว่าทำเพื่อคุณป้าที่รักและหวังดีกับเธอแล้วกัน

            ว่าจะไม่คิดถึงเขามันก็อดไม่ได้จริงๆ ท่าทีเมื่อช่วงเช้าที่เขาแสดงออกมามันเป็นการยิ่งกว่าหยามเกียรติของเธอ เท่านั้นไม่พอ เขายังก้าวร้าวใส่คุณลุงกับคุณป้าเพื่อผู้หญิงคนนั้น ใช่สิ! เขาคงรักเธอมาก มากจนยอมทำทุกอย่างได้ถึงเพียงนี้

            หนูทรายหญิงสาวสะดุ้งโหยง เรื่องที่คิดอยู่แตกกระจายไปคนละทิศคนละทาง

            คุณลุงมีอะไรหรือเปล่าคะ

เธอหันไปถามคุณลุงที่เดินมายืนอยู่ข้างหลังเงียบๆ ประวัติชวนเอื้อมทรายไปนั่งคุยในห้องรับแขก สีหน้าของท่านดูเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด เอื้อมทรายบีบมือตัวเองแน่น ท่านจะคุยอะไรกับเธอ...

            หนูทราย เก็บทะเบียนสมรสไว้นะลูกประวัติยื่นซองใสที่ใส่ของล้ำค่าทางกฎหมายให้กับลูกสะใภ้

            เอ่อ คุณลุงคะ เรื่องนี้...” เอื้อมทรายอึกอัก ประวัติรู้ในใจว่าหญิงสาวต้องการจะพูดอะไร

            ทันทีที่เก้ากลับมา และคุยกับลุงเรียบร้อย ลุงจะพาหนูทรายไปหย่าด้วยตัวของลุงเอง

เอื้อมทรายไหว้ขอบคุณอย่างดีใจ

            หนูทรายเสียชื่อเสียงไปเยอะ แถมตอนนี้ยังใช้นางอีกต่างหาก ลุงรู้สึกไม่ดีถ้าหนูทรายต้องแต่งงานใหม่กับคนที่ใช่จริงๆ เขาคงทำใจลำบากถ้ารู้ว่าหนูทรายเคยแต่งงานมาแล้ว

สีหน้าของท่านเคร่งเครียดชนิดที่เธอไม่เคยเห็น ใบหน้าของชายชราเหมือนกับคนที่แบกโลกไว้ทั้งใบ มือเรียวเอื้อมมือไปแตะหลังมือเหี่ยวย่นของประวัติ หญิงสาวบีบเบาๆ

            คุณลุงคะ ทรายไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ คุณลุงไม่ต้องห่วงทรายนะคะ ถ้าทรายเจอคนที่ใช่ แล้วเขารักทรายจริงเขาก็ต้องรับเรื่องนี้ได้ค่ะ คุณลุงอย่าคิดมากนะคะ

เอื้อมทรายยิ้มหวานให้กับพ่อสามี ประวัติส่ายหัวลูกสะใภ้เขาหน้าชื่นอกตรมชัดๆ ประวัติกุมมือเรียว ตีหลังมือลูกสะใภ้เบาๆ เอื้อมทรายช่างจิตใจดีนัก ดีเสียจนเขานึกสมน้ำหน้าลูกชายที่มีเพชรอยู่ในมือแล้วไม่คว้าเอาไว้

            หลังจากพูดคุยกันอีกหน่อยพ่อสามีจึงสั่งให้ลูกสะใภ้ขึ้นไปพักผ่อน วันนี้เจ้าสาวคนสวยดูเหนื่อยอ่อนจนใครๆ สังเกตได้ เอื้อมทรายเดินเข้ามายังห้องนอนของตน มือเรียววางทะเบียนสมรสสองแผ่นไว้หน้ากระจกนั่งลงบนเก้าอี้ สายตาเพ่งมองซองทะเบียนสมรส ก่อนจะหยิบแผ่นกระดาษใบยาวขึ้นมาดูตาละห้อย

อ่านชื่อของคู่สมรสแล้ว หัวใจก็เจ็บจี๊ดจนน้ำตาเอ่อ แต่มาคิดอีกแง่ ให้เรื่องมันเกิดเสียตั้งแต่ตอนนี้ก็ดีเหมือนกัน มันจะได้จบๆ ไปสักที มือน้อยวางแผ่นกระดาษก่อนจะแกะผมที่ม้วยไว้อย่างสวยงามออก เครื่องประดับแบบไทยที่อยู่ตามตัวถูกถอดมากองไว้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ดวงตาคู่สวยมองแผ่นกระดาษที่หน้ากระจกอีกครั้ง มันช่างเกะกะสายตาคนมองยิ่งนัก

            เอื้อมทรายเดินออกจากห้องนอนพร้อมทะเบียนสมรสของเขาหนึ่งแผ่น เธอหยุดยืนนิ่งที่หน้าห้องเขา สูดลมหายใจเข้าออกยาวๆ เขาไม่อยู่แท้ๆ แต่แค่เห็นหน้าห้องเธอก็ใจเต้นแรงจนเหนื่อย เอามันมาให้ตอนเขาไม่อยู่ดีกว่าต้องยื่นให้เขาต่อหน้า สวิตซ์ไฟถูกกดเปิด ร่างน้อยในชุดไทยเดินเข้ามายังตัวห้อง ดวงตามองสำรวจห้องเขาอย่างตั้งใจโดยไม่รู้ตัว โทนสีเทาของห้องบอกได้ถึงลักษณะอันขรึมเข้มของผู้ใช้ เฟอร์นิเจอร์ดูเรียบหรูแต่มีสไตล์อย่างกลมกลืน เตียงนอนขนาดใหญ่ถูกโรยด้วยกลีบกุหลาบสีแดงสด จัดในทรงรูปหัวใจ หมอนหัวใจสีชมพูอ่อนหนึ่งคู่วางประดับไว้อย่างสวยงาม

ห้องนี้ช่างหอมและตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นดอกกุหลาบร่างน้อยเผลอหยุดมองอยู่หน้าตู้วางหนังสือของเขาอย่างนึกสงสัย ผู้ชายแบบเขารักหนังสือด้วยหรือ นึกว่าจ้องจะทำลายเพียงอย่างเดียว มือเรียวเผลอคลำตู้กระจกอ่านรายชื่อหนังสือที่สันอย่างสำรวจ มีแต่หนังสือน่าอ่านทั้งนั้นเลย

            ในขณะที่เธอกำลังสำรวจตรวจตราอะไรเพลินๆ อยู่นั้น จู่ๆ ไฟในห้องนอนก็ดับพรึบ หญิงสาวหันรีหันขวางด้วยความตกใจ สิ่งเร้นลับหรือเปล่านะ ยังไม่ทันได้คิดอะไรมาก เสียงประตูห้องที่ถูกล็อกก็ดังขึ้น เอื้อมทรายเดินต่อไปท่ามกลางความมืด ไม่ใช่ผีแล้วล่ะ! ผีคงล็อกประตูไม่ได้

            ใคร!”

เสียงหวานถามออกไปด้วยใจหวั่นๆ เจ้าของห้องจะมาหรือเปล่าหนอ ถ้าเป็นอย่างนั้นเธอคงช็อกตายแน่ๆ เขาน่ากลัวยิ่งกว่าผีเสียอีก ไม่มีเสียงตอบรับจากความมืด สถานการณ์เริ่มไม่ดีเท่าไหร่ หญิงสาววางทะเบียนสมรสลงบนที่นอน อย่างน้อยที่นอนก็เป็นสิ่งเดียวในเวลานี้ที่เธอสามารถจับได้ ก่อนจะพาตัวเองเดินไปไหนไกล จู่ๆ แสงไฟสำรองสีส้มอร่ามก็ทำงานขึ้นมา

            คุณเก้า!”

เขายืนกอดอกมองเธออย่างสมเพช สายตาชายหนุ่มทำให้คนถูกมองไม่พอใจเป็นอย่างมาก

            อ่อยฉันถึงที่เลยหรือ ดีเหมือนกันกำลังอยากพอดี




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

379 ความคิดเห็น

  1. #111 25142551 (@25142551) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 15:15

    แม่ของเก้าเป็นคนเห็นแก่ตัวอย่างมากเลยค่ะ ส่วนพ่อยังไม่ความเป็นคนบ้าง แม่นางเอกก็เกินไปเห็นคนอื่นดีกว่าลูกถึงแม้จะเป็นลูกบุญธรรมที่เลี้ยงมาไม่ใช่ลูกจริงๆก็ตาม แต่ให้คนอื่นมาดูถูกขนาดนี้เกินเหตุจริงๆ เลยค่ะ เมื่อไหร่จะมีใครเอาคืน-เก้าได้บ้างคะ

    #111
    0