หัวใจมาร (รีอัพ) ทยอยลบ

ตอนที่ 28 : บทที่ 10.1 หัวใจทำงานหนัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    13 มิ.ย. 61



เขาไม่ได้พาเธอกลับเข้าบ้านหรือไปบ้านป้าเรืองมณี แต่เขาพาร่างน้อยที่นอนไม่ได้สติไปที่คอนโดส่วนตัวซึ่งเป็นที่พักส่วนตัวสำหรับเขากับรินธารา ร่างเอื้อมทรายถูกวางลงบนที่นอนนุ่ม สายตาคมมองเสื้อผ้าที่เปียกหมาดด้วยความชั่งใจ...เขาควรจะถอดเสื้อผ้าให้เจ้าหล่อนก่อนที่ไข้จะหามหรือเปล่าหนอ

            แต่การที่จะถอดเสื้อให้เจ้าหล่อนนั้นมันไม่ใช่เรื่องง่ายในเมื่อเขาเคยมีบทสวาทเล็กๆ  การถอดเสื้อให้เธอในครั้งนี้ทำให้เขาหายใจหายคอติดขัดอย่างบอกไม่ถูก อาจจะเป็นเพราะก่อนหน้านี้เขากับเธอทะเลาะกันแรงกระมัง

            ชายหนุ่มโอบแผ่นหลังร่างน้อยขึ้นมาเหนือที่นอน อ้อมแขนทั้งสองข้างโอบกอดร่างบางไว้หลวมๆ  เพราะชุดที่เจ้าหล่อนสวมมาเป็นชุดกระโปรงแบบสวมทำให้เขาต้องเลิกถอดให้เหมือนเด็ก มือหนาจับชายกระโปรงล่นขึ้นมาช้าๆ เขาไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะประวิงเวลาไปทำไม รีบถอดเสียก็หมดเรื่อง...

            คนถอดหายใจเสียงดังยามเห็นเรียวขาขาวผุดผ่องของเธอ ยิ่งมองก็ยิ่งหลงใหล ยิ่งมองก็ยิ่งหวามไหว เธอทำให้เขาร้อนรุ่มแม้กระทั่งตอนหมดสติ เมื่อชุดกระโปรงถูกล่นขึ้นมาอีกนิด เขาก็แทบจะห้ามตัวเองไม่ไหว แพนตี้สีขาวของเธอทำเอาคนถอดอารมณ์ร้อนยิ่งกว่าร้อน...

            เธอหมดสติ เธอเปียกอยู่ ต้องรีบถอดเดี๋ยวหล่อนจะไม่สบายเอาได้...ใจเย็นๆ

เขาเป่าลมออกปากทั้งภาวนาไม่หยุด ไม่นานชุดกระโปรงตัวสวยก็ลอยละลิ่วจากร่างงามลออ เขาเผลอยิ้มที่มุมปากในตอนนี้อะไรก็ไม่ดึงดูดสายตาเขาเท่ากับเสื้อกล้ามซับในของเจ้าหล่อน แต่จะมีประโยชน์อะไร เพราะเสื้อซับของหล่อนก็เปียกเหมือนกัน และเขาก็ต้องจัดการกับมัน...

ในตอนนี้ร่างบางมีเพียงอาภรณ์ชิ้นน้อยอยู่สองชิ้น ชายหนุ่มยืนขึ้นเหมือนลังเล เขาเดินวนไปวนมาอย่างหาคำตอบ ถ้ายกทรงและแพนตี้ของเธอไม่ถอดออก ยังไงมันก็ต้องชื้นและอับอยู่ดี แต่ถ้าถอดออกเขาก็อาจจะอดใจไม่ไหว... แต่แล้วคะแนนเสียงความอยากรู้อยากเห็นก็มากกว่า...เขาเลือกที่จะถอด

ตะขอบราสีเนื้อถูกปลดโดยไว ร่างของเธอขาวนวลไร้ตำหนิ เธอคงดูแลตัวเองเป็นอย่างดี เมื่อยกทรงไม่อยู่ให้เกะกะแล้ว สายตามพญามัจจุราชก็เพ่งมองสองเต้าอวบอิ่มอย่างหิวกระหาย มันเต่งตึงและชูช่อกว่าครั้งที่แล้ว ยอดถันเม็ดเล็กสีชมพูสดทำให้เขาอดใจไม่ไหว สายตาคมมองดวงหน้างามอีกครั้ง ยามหลับใหลเธอยังเป็นที่น่ามอง น่าใฝ่หาได้ถึงเพียงนี้ คงมีผู้ชายมากมายต้องการเธอสินะ แต่เสียใจ...เพราะยังไงเธอก็ต้องแต่งงานกับเขา และเป็นของเขา

(เนื้อหา 18+ ไม่สามารถลงได้ค่ะ เนื่องด้วยกฎของเว็บ ฮือๆ)

ตื่นเถอะ ฉันจะปลุกเธอเองไม่ต้องพึ่งยาดม ยาลม ยาหม่อง เธอก็ตื่นได้

เขาพูดยิ้มๆ ก่อนจะไล้ลิ้นลงมายังของดีเกินมาตรฐาน แพนตี้ตัวน้อยถูกถอดมากองที่เข่าสวย  ใยไหมสีดำปกคลุมความงามวิจิตรอย่างหวงแหน เขาจูบเบาๆ ครั้งหนึ่ง ยกสะโพกมนเข้าหาปากร้ายกาจ กลิ่นของเธอทำเลือดลมในกายปั่นป่วน นวลเนื้อชมพูสดสร้างความกระสันซ่านจนร้อนไปทั้งร่าง เขาปวดหนึบตรงความเป็นชายขึ้นมากะทันหัน ชายหนุ่มเงยหน้ามองร่างน้อยไร้สติ ตาทั้งสองข้างยังคงหลับพริ้มขณะที่เหงื่อพร่างพราวเต็มกายสาว ขนเส้นเล็กตั้งลุกซู่จนเห็นมันเด่นชัด  ยิ่งมองก็ยิ่งฮึกเหิม ยิ่งมองอารมณ์ดิบก็ยิ่งครุกรุ่น อกอวบงามตระหง่านชวนลิ้มลอง ยอดถันสีสดยังคงแดงชูชันรออุ้งปากของเขา...

แต่เมื่อมองความงามตรงหน้าเขาก็แทบลืมสิ่งสวยงามที่มองมาทั้งหมด ภรพัฒน์กลืนน้ำลายลงคออย่างติดๆ ขัดๆ นิ้วโป้งทั้งสองสั่นนิดๆ ยามแหวกวิมานน้อยคอยรัก น้ำบริสุทธิ์หลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย ภาพตรงหน้าช่างเหมือนสายน้ำที่สดใสไหลลงมาตามลำธารยิ่งนัก ยิ่งมองเขาก็ยิ่งหิวน้ำ

(เนื้อหา 18+ ไม่สามารถลงได้ค่ะ เนื่องด้วยกฎของเว็บ ฮือๆ)

จะไม่ตื่นจริงๆ น่ะหรือ ฉันอยากให้เธอเห็นมันจัง

เขารำพึงรำพันต่อหน้าวิมาน หญิงสาวส่ายหน้าไปมาเหมือนฝันร้าย ร่างกายที่ร้อนระอุเหมือนอยู่ท่ามกลางเพลิงโลกันตร์ที่แผดเผาส่งให้เอื้อมทรายทุรนทุราย เธอร้อนกายแต่ช่างหนาวใจยิ่งนัก

(เนื้อหา 18+ ไม่สามารถลงได้ค่ะ เนื่องด้วยกฎของเว็บ ฮือๆ)

ร่างน้อยส่ายไหวดิ้นพล่าน ก่อนจะผ่อนตัวเต็มแรง อาการตอดรัดยุบยิบๆ ทำให้เขารู้ว่าได้พาเธอเดินขึ้นสวรรค์ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หญิงสาวหอบกระเส่าหน้าแดงปลั่ง เขาจูบเน้นหนักอีกหนก่อนจะถอนลิ้นแดงสดออกมา

ร่างน้อยยังคงหอบระโหยอยู่ไม่จาง สติเริ่มหวนกลับคืนมาอีกหนหากแต่ตาและสมองยังคงหนักอึ้งจนปวดหัว แขนและขาไร้เรี่ยวแรง อาการหนาวสะท้านเริ่มเข้าครอบงำ คนตัวเล็กสะอื้นไห้เบาๆ เขาเงยหน้ามองเธอด้วยความตกใจ

ทราย เป็นอะไรไป




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

379 ความคิดเห็น

  1. #41 tungkn4841 (@tungkn4841) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 18:19

    อย่างนี้แพ้ภัยตัวเองแล้วนายเก้า ปากเก่งนัก

    #41
    0