เล่ห์เสน่หา อาญาสวาท (รีอัพ)

ตอนที่ 1 : บทที่ 1.1 ข่าวร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    8 เม.ย. 62

          “กรี๊ดดดดดด

เสียงกรีดร้องทำคนนั่งอยู่ด้านล่างของบ้านต่างตกอกตกใจ ทั้งคู่มองหน้ากันก่อนลุกจากห้องรับแขกไปยังต้นเสียงคือห้องลูกสาวคนรอง เมื่อไปถึงสิ่งที่เห็นเบื้องหน้าทำให้บุพการีเข่าทรุด มารดาเดินเข้าไปกอดลูกที่ข้อมือโชคไปด้วยโลหิตแดงฉาน

            ออ ไปเตรียมรถ!

            คนใช้วิ่งหลุนๆ ทำตามคำสั่งทั้งที่ยังสะอึกสะอื้น บิดาตาแดงก่ำใจหวิวไหว ร่างสูงใหญ่วัยกลางคนรู้สึกกลัวจนควบคุมตัวเองไม่ได้ ท่านเดินไปหาลูกที่อยู่ในอ้อมกอดคู่ชีวิต ช้อนแก้วตาดวงใจไว้ในอ้อมอก

            ฮือๆ...ลูกจะเป็นอะไรมั้ย

            พิมพ์นาราถามสามีเพราะเลือดที่ข้อมือซึมออกมาไม่หยุด อดิศวรช็อกจนพูดไม่ออก ก้มมองดวงหน้าซีดที่หลับตาพริ้มแล้วรีบหันหลังเดินออกจากที่เกิดเหตุ

            โรงพยาบาล...ผู้เป็นแม่ยังคงร้องไห้ในขณะที่เดินวนไปวนมา พิมพ์นาราแทบทรุดยามนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาเกี่ยวกับลูกสาวคนรอง เธอใจจะขาดเมื่อภาพพิมพ์มาดานอนจมกอดเลือดผุดขึ้นมาในหัวตลอด อดิศวรมองภรรยาด้วยความสงสาร เขาเดินเข้าไปสวมกอดแม่ของลูก

            ฮือๆ พี่ภีมอ้อมกอดเขายังอบอุ่นทุกอณู เธอร้องไห้คล้ายจะขาดใจเสียให้ได้

            ลูกต้องไม่เป็นอะไร อย่าร้องไห้นะ

ปากบอกภรรยาว่าอย่าร้องแต่ในใจอดิศวรร่ำไห้ร้าวระทม เหมือนโดนของมีคมกรีดกระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่กล่องดวงใจให้เกิดแผลเหวอะหวะ จะอยู่ต่อไปก็ทรมานเหลือร้าย หากจะตายจากก็ทำไม่ได้ เพราะเขาคือกำลังสำคัญของครอบครัว อดิศวรคือสามีที่ดีสำหรับพิมพ์นารา และเป็นคุณพ่อที่ประเสริฐสำหรับลูกๆ มาตลอดชั่วชีวิต

ญาติคุณพิมพ์มาดาใช่มั้ยคะ

 

ตี๊ดดด! ตี๊ดดด! เสียงโทรศัพท์ดังเป็นรอบที่สามทำให้คนนอนพักผ่อนรำคาญใจ ร่างหนาที่สวมเสื้อกล้ามท่อนบน และสวมกางเกงวอร์มขายาวบิดขี้เกียจอย่างหงุดหงิด เขาสลัดหัวตั้งสติก่อนลุกขึ้นนั่ง

ตี๊ดดด! ตี๊ดดด! ดวงตาคมภายใต้ใบหน้าหล่อเข้มมองโทรศัพท์ เครื่องมือสื่อสารยังคงดังเจื้อยแจ้วโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

เออๆ รู้แล้วๆยีหัวตัวเอง แล้วหยิบโทรศัพท์ข้างหัวนอนแนบหู

ไอ้ภาค ทำไมรับช้าจังวะ!”

น้ำเสียงเพื่อนสนิทดูร้อนรน หากคนทางนี้เริ่มร้อนใจ ตีสามคือเวลานอน ถ้าเรื่องที่ติดต่อมาไม่สำคัญละน่าดู

ที่บ้านมึงไม่สอนมารยาทเหรอวะ กูเรียนมาเหนื่อยๆ นะเนี่ย เอ้า! มีอะไรว่ามาเลย

เปลือกตาทั้งสองข้างปิดลง ทิ้งกายแผ่หลากลางที่นอนนุ่ม แล้วใช้เท้าเขี่ยผ้าห่มขึ้นมาบังครึ่งล่างของตนไว้ในขณะที่มือยังถือโทรศัพท์ ปลายสายถอนใจแล้วถอนใจอีก ท่าทางสบายอารมณ์ของเพื่อนทำให้เขามั่นใจว่าไอ้เจ้าตัวดียังไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับแฝดของมันแน่นอน

มึงจะถอนหายใจให้กูฟังเรอะ ว่าไงวะ?...มีเรื่องอะไรก็พูดมาเลย ถ้าไม่สำคัญละมึง...น่าดู

คนที่บ้านมึงได้ติดต่อมาบ้างมั้ยวะ

น้ำเสียงกล้าๆ กลัวๆ ทำคิ้วเข้มจัดขมวดยุ่งเหยิง จากที่นอนอยู่กลายเป็นต้องลุกขึ้นมาอีก

ทำไม! ที่บ้านกูมีอะไร

เอ่อ...เสียงใหญ่เอ่ออ่าลังเลใจ อารมณ์เพื่อนเขายิ่งกว่าไฟใครๆ ก็รู้

ถ้ามึงไม่พูดสิ่งที่กูต้องการจะฟังออกมาละก็...มึงตาย!

อธิป ภัทรกาญจน์ ลุกจากที่นอนมานั่งยังคอมพิวเตอร์ประจำตำแหน่งโดยที่มือขวายังแนบโทรศัพท์ติดใบหู เขาทำตามคำสั่งเพื่อนที่อยู่เมืองไทยด้วยการเปิดอีเมล์ที่ถูกส่งมาหมาดๆ เมื่อสามนาทีที่แล้ว

มึงบอกกูไม่ได้หรือไงว่าเกิดเรื่องอะไร ทำไมต้องให้กูลุกมาทำอะไรแบบนี้ด้วยวะ

เรื่องบางเรื่องมันก็ยากที่จะอธิบาย มึงดูเอาเองเถอะ อ้อ! กูจะวางนะ ถ้าสงสัยอะไรโทรไปถามที่บ้านมึงเลย แต่จำไว้อย่างนึงก็พอ กูจะอยู่ข้างมึงเสมอ

อธิปงุนงงกับประโยคสั่งลาของเพื่อน เขาร้อนใจรีบวางโทรศัพท์แล้วหันมาจับเมาส์แทน ดวงตาทั้งสองจดจ้องหน้าจอคอมไม่กะพริบ คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างใคร่รู้ และเมื่อคลิกเข้าไปจนสุด ไฟล์ที่แนบมากับอีเมล์ก็ถูกเซฟไว้ในเครื่องอย่างรวดเร็ว มันเป็นไฟล์วีดีโอ

อะไรของมันวะ

เสียงห้าวบ่นกับตัวเอง ดับเบิ้ลคลิกเปิดไฟล์วีดีโอ หลังหนาพิงพนักเก้าอี้ผ่อนคลายความเมื่อยขบในขณะที่ดวงตายังจดจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ ภาพในนั้นเหมือนถูกตั้งกล้องแอบถ่ายอะไรสักอย่าง ไม่นานอธิปถึงกับบางอ้อเมื่อเห็นผู้ชายคนนึงนอนนิ่งอยู่ที่เตียง

ไอ้เล่! มึงส่งหนังโป๊มาให้กูอีกแล้วหรือวะ ถ้าไม่เด็ดนะมึง!

ปากบ่นเพื่อนแต่ตายังคงลุ้นระทึกกับวีดีโอคลิป ปกติเพื่อนสนิทของเขามักจะสรรหาสื่อต่างๆ มาให้ความบันเทิงกันเป็นประจำ ไม่ว่าจะเพลง หนัง หรือละครที่ประเทศไทย ซึ่งคลิปอย่างว่าก็รวมอยู่ในนั้นด้วย มันเยอะเสียจนเขาบอกให้เลิกส่งเพราะดูไปก็ไม่รู้จะไปลงกับใคร

ชักช้าจริง! ...

คนรอดูชักหงุดหงิด มือจับเมาส์แล้วคลิกทำท่าจะเลื่อนเวลาในคลิป ทว่ายังไม่ทันเริ่มจู่ๆ มือที่กุมเมาส์ก็สั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ฝ่ามือใหญ่กำมันแน่นจนเกิดเสียงดังกรอบแกรบ ดวงตาคมดุจพญามารเครียดขรึมมหาศาล ร่างเขาชาวาบยามเห็นหญิงสาวในคลิปวีดีโอนั่น


รีอัพเพื่อโปรโมตอีบุ๊คค่ะ

สนใจดาวน์โหลดคลิกด้านล่างได้เลยจ้า

                                                                                                                                                                                                                                                            
เล่ห์เสน่หา อาญาสวาท
อักษราภัค
www.mebmarket.com
        อธิปไล่สายตามองเสื้อผ้าที่เธอใส่ เขาพิพากษาผู้หญิงตรงหน้าด้วยหัวใจด้านมืดอีกครั้ง สร้างความเจ็บช้ำน้ำใจให้ไวโอลินสุดแสน “เสื้อผ้าที่เธอใส่อยู่ก็ของน้องฉัน หน้าด้าน! เธอมันมีแค่ตัวกับสมองกลวงๆ เท่านั้น จำเอาไว้!” ไวโอลินสะอื้นจนตัวห่อ อธิปตกใจไม่น้อยแต่ก็ไม่ยอมปล่อยให้น้ำตาของใครมาทำหัวใจสั่นคลอน สรุปยัยนี่ก็เห็นแก่เงิน หล่อนยอมเป็นของไอ้นรกทั้งที่ปากบอกรักเขา! “ฉันจะคืนให้...ฮึกๆ แต่ช่วยปล่อยฉันไป ฮือๆ ขอแค่นี้” อธิปเยาะเย้ยทางสายตาไม่เลิก รอยยิ้มมุมปากสร้างความรวดร้าวให้หญิงสาว ไวโอลินตัดสินใจคืนทุกอย่างให้แก่เขา มือเรียวสั่นระริกยามปลดกระดุมเสื้อพิมพ์พรรณทีละเม็ด “ทำบ้าอะไร!” จากหัวเราะร่ากลายเป็นหมาบ้าเฉียบพลัน อธิปตาค้างเมื่อไวโอลินถอดเชิ้ตผ้าชีฟองส่งให้ “ฉันถามว่าทำอะไร!” ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยใจกล้าขนาดนี้ แต่โลกที่ต้องเจอทำให้คนไม่มีทางสู้หัวชนฝา ยังไงเธอก็เหมือนผู้หญิงข้างถนนในสายตาเขา และไม่นานกระโปรงสีดำที่สวมไว้ก็ถูกถอดคืนให้เขาเป็นชิ้นที่สอง “ฉันคืนให้หมดแล้ว ไม่มีอะไรเหลือแล้ว...”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

106 ความคิดเห็น