เล่ห์วังวน กลเสน่หา (Rerun)

ตอนที่ 7 : หาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    19 ธ.ค. 59


ตอนทึ่ 7

ภายในห้องของเจ้าสาว อิชยากำลังนั่งดูรูปเขาและเธออยู่เช่นกัน มันไม่ใช่รูปงานเมื่อช่วงเช้า แต่มันคือรูปชีวิตรักที่ผ่านมาของทั้งคู่ นิ้วเรียวคลำรอยยิ้มของอีกฝ่ายผ่านรูปถ่าย ยิ่งมองยิ่งนึกถึงวันดีๆ ที่ทำร่วมกันมา บรรยากาศในห้องของเจ้าสาวช่างดีเหลือเกินต่างจากบรรยากาศที่ห้องของเจ้าบ่าวยิ่งนัก ในนั้นร้อนราวกับไฟ จำเลยกำลังรอฟังการไต่สวน

เราขอเชิญคุณออกไปจากที่นี่ คนของท่านอำนาจพูดด้วยวาจาที่สุภาพ

แกจะให้ฉันไปไหน วันนี้มันงานแต่งงานของฉัน

เวทิศกัดฟันพูดทั้งๆ ที่นั่งก้มหน้านิ่ง หากอีกฝ่ายยังตื๊อไม่เลิก

ท่านไม่สนว่าวันนี้วันอะไร แต่ที่รู้ๆ คุณต้องไปกับพวกเรา

กูไม่ไป! ทำไมกูต้องเชื่อพวกมึงด้วย

กรุณาพูดจาสุภาพกับเราด้วยครับ เราพยายามรักษาชีวิตของคุณอยู่

คำเตือนคล้ายคำขู่ แต่เวทิศไม่สนใจ ใบหน้าหล่อเหลาแสยะยิ้ม

มึงคิดว่ากูกลัวพวกมึงเรอะ แน่จริงมึงให้ท่านของมึงมาเจอกูสิ มันต้องการอะไรก็ให้มันมาพูดด้วยตัวเอง

สิ่งที่ฉันต้องการคือให้เธอรับผิดชอบในสิ่งที่เธอก่อ

เสียงห้าวพร่าบอกอายุของคนพูดดังตอบเวทิศ ก่อนจะพาร่างกายอันชราแต่ยังทรงพลังอำนาจสมชื่อเดินเข้ามาในวงสนทนา ลูกน้องเห็นท่านจึงโค้งศีรษะให้แล้วเลี่ยงไปอยู่ทางด้านข้าง เวทิศจ้องผู้ชายคนนี้ตาขวาง สัญชาตญาณบอกเขาว่าคนตรงหน้าไม่ธรรมดา

คุณรู้ได้ยังไงว่าเธอท้องกับผม

เพราะฉันไม่รู้ฉันถึงต้องมา

คุณหมายความว่ายังไง

คุณต้องไปกับเรา ไปอยู่กับยายแอลจนกว่าแกจะคลอด

ปัญญาอ่อน! ช่างเป็นเงื่อนไขที่งี่เง่า

คุณอำนาจส่ายหัวเขาไม่ใช่พวกมาเฟียฆ่าคน และไม่ใช่พวกอันธพาลหน้าเลือด เขาคือผู้ใหญ่ใจดีคนหนึ่งเท่านั้น หากถ้าโหดและโมโหขึ้นมาเมื่อไหร่ต่อให้ใหญ่มาจากไหนก็หยุดท่านไม่ได้

งี่เง่ามากมั้ยล่ะ นี่แหละเงื่อนไขที่คุณต้องทำ

ผมไม่ทำ! และผมจะไม่ยอมด้วย

ได้ คุณเป็นคนเลือกมันเอง เวทิศมองผู้ชายตรงหน้า ก่อนจะแสยะยิ้ม

แสยะยิ้มอีกแล้วเรอะพ่อหนุ่ม เธอรู้มั้ยว่าทำกิริยาอย่างนี้ต่อหน้าผู้ใหญ่มันเสียมารยาทสักแค่ไหน

แล้วพวกคุณมารยาทดีแค่ไหนกัน เข้ามาในห้องของผมโดยพลการแบบนี้

ผมให้ลูกน้องของผมสุภาพ และขออนุญาตคุณแล้วนะ ลองตรองดูดีๆ สิ

มันจริงอย่างที่ชายผู้นี้ว่า พวกนี้เข้ามาในห้องโดยการยินยอม เพราะมัวแต่ตะลึงกับภาพของยายตัวการณ์เลยเผลอให้อีกฝ่ายเข้ามาได้ง่ายๆ

เอาล่ะ จะไม่ไปก็ได้ฉันไม่ว่าอะไร

แน่นอน คุณจะมีสิทธิ์ว่าอะไรผมล่ะ ลูกของคุณมั่วขนาดไหนใครๆ ก็รู้

คนเป็นพ่อกำมือแน่น ท่านรู้ดีว่าลูกสาวคนเดียวเป็นยังไงยายหนูแกเป็นเด็กที่เอาแต่ใจ และขาดคนเอาใจใส่ก็เท่านั้น จริงๆ แล้วเด็กคนนี้ไม่ได้เน่าเหวอะอะไรอย่างที่เวทิศพูดพร่ำ พูดว่าอะไรท่าน ท่านไม่โกรธหากมาว่าลูกสาวสุดที่รักกันต่อหน้าเช่นนี้มีหรือท่านจะยอม

เคยเห็นในละครมั้ยที่เขาพังงานแต่งงานกัน

ฮึ! คุณจะทำอย่างนั้นกับงานเลี้ยงของผมเหรอ จะทำอะไรล่ะ? ให้ลูกสาวคุณมาแฉผมหรือส่งพวงหรีดมา

เปล่า ฉันไม่ทำลายงานของเธอ

คนพูดหยุดเว้นจังหวะเวทิศรอฟังคำที่เหลือด้วยหัวใจจดจ่อ

แต่ฉันจะทำลายชีวิตของเธอ เอาให้มันย่อยยับไม่มีที่ยืนบนสังคมนี้เลยเป็นไง

คุณคิดว่าจะทำอะไรผมได้ง่ายๆ ยังงั้นเหรอ บ้านเมืองมีขื่อมีแป หน้าต่างมีหูประตูมีช่อง กลวิธีมาเฟียของคุณทำอะไรผมไม่ได้หรอก

ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ โทษทีพ่อหนุ่มฉันจะไม่ทำอย่างนั้นกับนายหรอก ไม่อุ้มเธอมานั่งยางหรือสั่งเก็บเธออย่างแน่นอน ทั้งๆ ที่ฉันสามารถทำมันได้เดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ

เหรอ หน้าห้องของผมมีกล้องวงจรปิด ถ้าผมเป็นอะไรไปคิดเหรอว่าพวกคุณที่เดินเข้ามาเป็นฝูงจะพ้นสายตาของตำรวจ หลักฐานมัดแน่นซะขนาดนี้

ฮึ! กล้องวงจรปิดทำอะไรฉันได้เหรอ ฉันน่ะแก่จนใกล้จะลงโลงอยู่แล้วนะพ่อหนุ่ม เธอเห็นฉันเป็นคนแก่กะโหลก กะลารึไง กล้องพวกนั้นน่ะฉันสั่งลูกน้องทำลายไปจนหมดชั้นแล้ว ทั้งในลานจอดรถแล้วก็ชั้นล่างด้วย

ชั้นล่าง? ทำไม พวกมึงจะทำอะไรไทม์ อย่าแตะต้องเธอ

จุ๊ๆ ไม่มีใครแตะต้องเนื้อ นม ไข่ของเธอหรอก ทุกอย่างยังอยู่ดีไม่สึกหลอ แต่ถ้าเธอพูดจาหมาๆ ออกมามากๆ ละก็ไม่แน่นะ...แม่หนูคนนั้นอาจจะ...

มึงจะทำอะไร!”

อย่าถามอะไรปัญญาอ่อน ฉันทำได้มากกว่าที่เธอคิดก็แล้วกัน งานที่แกได้มันมาด้วยความเพียรพยายามจะพังลงไม่เป็นท่าด้วยน้ำมือของฉัน เจ้านายใหญ่ในกระทรวงของแกมันเพื่อนสนิทฉัน แกคงเดาเกมออกใช่มั้ยว่าอนาคตทางการงานของแกจะเป็นยังไง และถ้าแกยังไม่ยอมไปแม่ของแกอาจจะได้เห็นอะไรดีๆ จนช็อกคางานไปเลยก็ได้ หน้าตาทางสังคมของแกต้องพินาศลง ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ หรือแกอยากเป็นที่พูดถึงยาวๆ ในวงการไฮโซก็ได้นะ เป็นคนที่ทุกคนในกระทรวงพูดถึงในแง่ลบตลอดเวลา

แก! แกมัน

สายตาอาฆาตรุนแรงถูกส่งไปยังคนแก่รุ่นพ่อ ท่านเองก็ไม่ได้อยากทำเช่นนี้ หากปากของเวทิศหยาบโลนเกินจะเยียวยา ท่านอยากดัดสันดานชายหนุ่มคราวลูก

ฉันไม่กลัว ถึงไปกับแกก็มีค่าเท่ากัน

ไม่เท่ากันอย่างแน่นอน อย่างน้อยแปดเดือนหลังจากนี้ถ้ายายแอลคลอดลูกแล้ว ถ้าเธอจะเป็นลูกเขยฉันจริงๆ ฉันไม่ปล่อยให้หน้าที่การงานของเธอพังลงไปต่อหน้าต่อตาหรอก

คนอย่างผมไม่มีทางแต่งงานกับแอล คุณอย่าหวังให้ผมรับผิดชอบชีวิตเธอ กับเด็กถ้าเป็นลูกผมจริงๆ ผมยินดีรับผิดชอบเลี้ยงดู และจดทะเบียนรับรองบุตร แต่กับอลันวราผมกับเธอไม่ได้เกี่ยวข้องกัน

เกี่ยวไม่เกี่ยวยังไงตอนนี้ช่างมันไปก่อน แต่ตอนนี้นายต้องไปกับฉัน

ไม่ไป ผมต้องเข้าพิธีแต่งงานในช่วงเย็น ผมไม่มีทางออกไปจากงานนี้

เหมือนท่านอำนาจกำลังเดือดดาลเต็มที ท่านมองสบตาของเวทิศราวกับจะฆ่าทิ้ง ไม่เคยมีใครต่อกลอนกับท่านอย่างนี้มาก่อน

ไม้... เสียงของท่านเรียกลูกน้อง นายไม้เดินมาหารอรับคำสั่ง

ติดต่อนักข่าวทุกฉบับ รายการโทรทัศน์ทุกช่อง และติดต่อคนในกระทรวงเดี๋ยวนี้ งานวันนี้คงไม่ใช่งานแต่งงานธรรมดา มันจะเป็นงานยักษ์ใหญ่ที่ประทับใจใครบางคนจนไม่รู้ลืม

เวทิศหน้าซีดเผือดเมื่อนายไม้รับคำแล้วเลี่ยงออกไปกดโทรศัพท์อยู่ไม่ห่าง ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ มารดาของเขาจะเป็นยังไง แม่อาจจะหัวใจวายกับเรื่องที่เกิดขึ้นก็เป็นได้ หน้าที่การงานของเขาคงเละและไม่มีที่ให้ยืนอีกต่อไป และอิชยาล่ะ...เธอคงไม่มีทางแต่งงานเป็นแน่ถ้ารู้ว่าเขาเคยนอกใจเธอ และนี่คือการแต่งงานเพื่อหนีความผิดของเขา

เดี๋ยว!”

ทำไม เธอเกิดเปลี่ยนใจรึไง

ผมจะไปอยู่กับแอล แต่ขอให้ผ่านงานในช่วงเย็นไปก่อน

เรอะ...ฉันรู้สึกว่านายจะขอมากไปนะ ฉันมาหานายตอนนี้เพื่ออะไรกันล่ะ เพื่อทำลายงานแต่งงานของนายกับหนูคนนั้นไม่ใช่เหรอ แล้วนายทำไมกล้าที่จะขอร้องฉัน

ผมต้องแต่งงานกับเธอจริงๆ เอาเป็นว่าถ้างานแต่งจบลงเมื่อไหร่ ผมจะไปหาลูกสาวของคุณทันที และจะอยู่กับเธอจนกว่าจะคลอดลูก

ลูกสาวฉันไม่ใช่พวกที่แกจะเอาตัวเองมาต่อรอง แกมันก็หมาขี้เรื้อนตัวหนึ่งเท่านั้นแหละ อันที่จริงหลานคนเดียวฉันเลี้ยงได้สบายมาก แต่ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมของแกทำให้ฉันนึกสนุก จบง่ายไปก็ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นน่ะสิ

แก!”

ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ เอาตัวมันไป

อย่าแตะต้องฉัน เขาคำรามออกมาราวสัตว์ป่า

แกจะพาฉันไปที่ไหน

แกจะรู้ถ้าไปถึงที่นั่นแล้ว

ฉันต้องไปกับพวกแกจริงๆ ใช่ไหม

เวทิศถามราวกับคนอับจนหนทาง ชายหนุ่มตาแดงก่ำด้วยความเครียดรุมเร้า แล้วงานวันนี้ล่ะ แขกเหรื่อเป็นพันที่เชิญมาล่ะ หน้าตาของแม่เขาและอิชยาคนรักล่ะ ผู้คนเหล่านี้จะเป็นยังไงถ้าไม่มีเจ้าบ่าว...ในตอนนี้มันมืดมันตันไปหมดแล้ว เขาจะทำอย่างไรกับเรื่องราวสกปรกเหล่านี้ดี จะหันหน้าไปพึ่งใครดี

ไปได้แล้ว ใกล้เวลางานของแกแล้ว

เดี๋ยว ฉันขอติดต่อใครคนหนึ่งก่อน

ใคร

พี่ชายฉัน ขอฉันคุยกับพี่ชายฉันก่อน

ที่ออฟฟิศของศราวิน ชายหนุ่มกำลังเคร่งเครียดกับการออกแบบงานชิ้นใหญ่ของลูกค้า ตั้งแต่เช้าเขายังไม่ได้ทำอย่างอื่นเลยสักนิดนอกจากงานตรงหน้า ข้าวปลาไม่กิน ลูกน้องเห็นแล้วได้แต่ถอนหายใจ เจ้านายที่แสนดีของพวกเขาจู่ๆ ก็บ้างานขึ้นมากะทันหัน หากจะทำอะไรได้เล่านอกจากมองห่างๆ อย่างห่วงๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำลายความเงียบและสมาธิของชายหนุ่ม มือหนาหยิบมาดูว่าเป็นเบอร์ของใคร

บิว

เจ้าของเครื่องพึมพำชื่อน้องชายออกมา และวางโทรศัพท์ลง เขาไม่อยากได้ยินเสียงหรือรับรู้อะไรเกี่ยวกับงานแต่งงานในวันนี้

รับสิวะ พี่บิ๊กรับสายหน่อย

อีกด้านภาวนากระวนกระวาย ทำไมพี่ชายไม่รับโทรศัพท์ หน้าสิ่วหน้าขวานอย่างนี้ทำไมพี่บิ๊กไม่สนใจ ปกติเขาไม่ใช่คนอยู่ห่างโทรศัพท์สักหน่อย เพราะต้องคอยใช้มันติดต่องานตลอดเวลา เมื่อสายที่สามดังเข้ามาศราวินเริ่มเห็นถึงความผิดปกติเขาจึงรับสายทันที

ว่าไง

เสียงขรึมๆ ของพี่ชายทำให้ปลายสายดีใจแทบบ้า นี่แหละคือที่พึ่งสุดท้ายของเขา

พี่บิ๊กช่วยบิวด้วย

ปลายสายหน้าขรึมเมื่อได้ฟังน้ำเสียงที่ร้อนรนของน้องชาย เวทิศเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ศราวินฟัง ศราวินหน้าขรึมกว่าเดิมทวีคูณ...นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

แล้วแกจะทำยังไง ไปกับพวกนั้นน่ะเหรอ

ผมก็ไม่รู้ แต่ที่รู้ๆ ตอนนี้พี่บิ๊กช่วยมาหาผมที่โรงแรมหน่อยได้มั้ย ผมต้องการพี่

อีกสองชั่วโมงฉันคงไปถึงที่นั่น

ไวกว่านี้ได้มั้ย สองชั่วโมงมันนานเกินไป

ฉันอยู่ออฟฟิศที่ระยอง เร็วกว่านี้คงไม่ได้เพราะต้องขับรถไปเอง

นั่งเครื่องมาได้มั้ยพี่บิ๊ก

น้องชายเว้าวอน ศราวินไม่รอช้าเขาเช็คตารางการบินของสายการบิน แต่ปรากฏว่า...

ไม่มีเที่ยวบินเลย มีอีกทีห้าโมงเย็น

งั้นพี่บิ๊กมาเดี๋ยวนี้เลย อย่างน้อยพวกมันต้องเจอพี่ก่อน

อือ แกอย่าปิดมือถือนะ พี่จะติดต่อแกเป็นระยะๆ

ศราวินขับรถออกจากระยองทันที ในตอนนี้กลัวที่สุดคือคนพวกนั้น กลัวมันจะทำอะไรน้องชายของเขา ชีวิตของเวทิศสำคัญที่สุด เวลาเดียวกันในห้องของอิชยาหญิงสาวแต่งหน้า ทำผมเรียบร้อยแล้ว เธอสวมชุดคลุมอาบน้ำสีขาวไว้ ยังไม่ได้เปลี่ยนเป็นชุดเจ้าสาว

น้องไทม์ชอบสีนี้มั้ยคะ หรืออยากได้สีไหนดี

แบบนี้ดีแล้วล่ะค่ะ ไทม์ว่าลิปสีนี้เหมาะกับไทม์ที่สุดแล้ว

อิชยามองกระจก เม้มริมฝีปากเข้าออก ใบหน้าหวานยิ้มพอใจกับความงามของตนเอง

สวมชุดเจ้าสาวเลยมั้ยคะ

อิชยามองช่างแต่งหน้าผ่านกระจกพร้อมกับพยักหน้า คุณหญิงพิมพ์อร วัชรประพันธ์เดินทางมาถึงสถานที่จัดงานในเวลาสี่โมงเย็น เมื่อมาถึงท่านจึงเดินขึ้นไปที่ห้องของลูกชายทันที เจ้าบ่าวไม่ยอมให้ใครมาแต่งตัวให้นอกจากมารดา ซึ่งท่านก็มาตรงเวลาของท่านเป๊ะ เมื่อถึงห้องของลูกชายคนเป็นแม่ได้แต่เคาะประตูเรียก แต่ไร้ซึ่งการตอบกลับ

ตายจริงตาบิว มัวทำอะไรอยู่นะ

ท่านยืนเรียกอยู่อย่างนั้นสิบห้านาที โทรเข้ามือถือก็แล้วอะไรก็แล้ว แต่ลูกชายเงียบกริบแถมปิดเครื่องมือสื่อสารอีกต่างหาก คุณหญิงคิดได้ว่าลูกชายตัวดีอาจจะอยู่ที่ห้องของว่าที่เจ้าสาวก็ได้

คุณแม่ครับ

เสียงเรียกปนหอบของลูกชายคนโตเดินมาหยุดตรงหน้าแม่

ตาบิ๊ก ลูกมางานของน้องจริงๆ ด้วย

มารดายิ้มดีใจที่เจอลูกชายคนโตที่นี่ ผิดกับศราวินสายตากังวลใจของเขามองไปที่ประตูห้อง

น้องละครับ

สงสัยแอบดอดไปหาเจ้าสาวของเขาน่ะลูก แม่เรียกเป็นพักแล้วก็ไม่ตอบ เหมือนในห้องจะไม่มีคนอยู่นะจ๊ะ แล้วบิ๊กเป็นไงมาไงล่ะลูก ทำไมถึงหน้าตาตื่นมาเชียว

เอาไว้บิ๊กจะเล่าให้แม่ฟังนะครับ ตอนนี้บิ๊กขอตัวก่อน

อ้าว! จะไปไหนล่ะลูก อยู่ร่วมงานเลี้ยงของน้องก่อนสิจ๊ะ

มารดาตะโกนถามแต่ก็ไร้ซึ่งคำตอบจากลูกชายคนโต ศราวินวิ่งไปไกลแล้ว ตลอดทางที่มุ่งหน้ามายังโรงแรมแห่งนี้เขาเพียรพยายามที่จะกดย้ำโทรหาน้องชาย หากเบอร์ที่คุ้นเคยนี้ถูกปิดเครื่อง ตอนนี้ศราวินมืดแปดด้านไปหมด เขาเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องนี้แต่พูดกับใครไม่ได้ เจ้าตัวไม่สามารถบอกเรื่องนี้กับใครได้เลย รถตู้ยี่ห้อหรูขับเคลื่อนเข้ามายังบริเวณบ้านพักตากอากาศหลังหนึ่ง ตามมาด้วยรถสปอร์ตสีขาวคันหรูของเวทิศที่ขับตามมาติดๆ ภายในรถมีลูกน้องของคุณอำนาจเป็นคนขับ เวทิศที่มีผ้าผูกตามัดไว้นั่งหลังมากับลูกน้องของท่านอีกคน เมื่อรถจอดสนิทเจ้าบ่าวจึงถูกพาลงมาจากรถทุกการกระทำเต็มไปด้วยการให้เกียรติ

แกะผ้านั่นออกให้เขาด้วย

คุณอำนาจสั่ง และลูกน้องของท่านก็ทำตามทันที และเมื่อตาสู้แสงสิ่งแรกที่เขาทำคือชกหน้าของคนที่แกะผ้านั่นออก และฝ่ายตรงข้ามดูเหมือนจะไม่ยอมโดนชกฟรี ร่างกำยำง้างหมัดจะสั่งสอนคู่กรณีแล้วหากเสียงทรงอำนาจของเจ้านายห้ามไว้

อย่าทำเขา!”

ลูกน้องเช็ดเลือดที่มุมปากก่อนจะเดินหนีไปอีกทางอย่างหัวเสีย

คุณทำเหมือนผมเป็นนักโทษ จับผมปิดตาทำไม

ผมไม่อยากให้คุณรู้ว่าเราพามาที่ไหน

ฮึ! ข้อหาลักพาตัวเลยนะคุณ

ผมไม่ได้ลักพาตัว อย่าลืมสิคุณมาของคุณเอง ใครๆ ที่โรงแรมก็เห็น

เพราะคุณข่มขู่ผม คุณทำทุกอย่างให้ผมต้องจำยอม

คนแก่ๆ อย่างผมจะไปข่มขู่อะไรเด็กรุ่นลูกได้เล่า อย่ามัวมายืนเถียงกันเลยดีกว่าลูกสาวผมรอคุณอยู่ข้างใน

ให้ยายนั่นออกมาสิ ผมไม่มีทางเหยียบเข้าไปในบ้านหลังนั้นเด็ดขาด

ไม้จัดการด้วย

เพราะท่านจะไม่ทนฟังความหยิ่งยโสของเด็กคนนี้อีกต่อไป ไม้รู้ทันทีว่าต้องทำอะไรชายหนุ่มร่างกายกำยำในสูทสีดำจับตัวเวทิศไว้แน่น ก่อนจะลากเข้ามาในบ้าน ตลอดทางชายหนุ่มกร่นด่าเสียงดังไม่หยุด อลันวราเมื่อได้ยินเสียงของคนมาเยือนก็ดีใจกระโดดโลดเต้น

ยายหนู จะกระโดดทำไมเกิดหลานพ่อเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง

อายุครรภ์ยังไม่มากซะหน่อย แอลไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ขอบคุณพ่อมากนะคะที่พาเขามา

ลูกสาวกอดพ่ออย่างเอาใจ เวทิศมาทันเห็นภาพนี้เข้าก็ไม่พอใจ

พี่บิว...พี่บิวจริงๆ ด้วย เป็นยังไงบ้างคะ คิดจะเลื่อนการแต่งงานหนีแอลงั้นเหรอ

ใช่ ยายปีศาจฉันเลื่อนการแต่งงานหนีเธอ

ฮ่าๆ แล้วเป็นไงละคะ หนีพ้นมั้ยล่ะ

อลันวรากอดอกเชิดหน้าเดินวนรอบกายหนุ่ม เธออยากได้อะไรก็ต้องได้ ในโลกนี้เกลียดที่สุดคือความผิดหวัง และความเสียใจที่เพิ่งจะประสบพบเจอไปเมื่อไม่นาน

โรคจิตรึไง เธอหัวเราะบนความทุกข์ของฉันได้ยังไง งานแต่งงานฉันพังก็เพราะเธอกับพ่อเลวๆ ของเธอ

อย่ามาว่าพ่อแอลนะ หัดโทษตัวเองซะบ้างสิ ทีพี่ยังทิ้งแอลไปเสวยสุขกับนังนั่นเลย แบบนี้มันเป็นคนดีนักรึไง มันก็เลวพอกันนั่นแหละ จำไว้นะตลอดเวลาที่พี่อยู่ที่นี่พี่จะไม่ได้ติดต่อกับมัน เห็นหน้ามัน หรือได้ยินเสียงของมันเลยสักแอะ แอลจะทำให้พี่รู้ซึ้งถึงคำว่าทรมาน จำไว้!”

แต่ถ้าเด็กนั่นไม่ใช่ลูกของฉัน ฉันเอาเธอตายแน่อลันวรา และถ้าฉันจะฆ่าเธอพ่อของเธอก็ช่วยไม่ได้

เหรอ กลัวตายล่ะ เก็บคำขู่ของพี่ไปเถอะ คนอย่างฉันมันบ้าซะด้วยสิ ถ้าฉันรู้ว่าฉันผิดหรือทำอะไรไม่ถูกละก็ ฉันนี่แหละจะไปให้พี่ฆ่ากับมือเลย

เอาล่ะ พอๆ หยุดได้แล้ว พ่อไม่ได้มานั่งดูพวกแกทะเลาะกัน

ขอโทษค่ะพ่อ เจอปากหมาๆ ของผู้ชายคนนี้ทีไรแอลควบคุมสติไม่อยู่ทุกที

แล้วหนูจะเอายังไงกับเขา

แอลไม่เอายังไงหรอกค่ะ ตลอดเวลาแปดเดือนพี่บิวจะต้องดูแลแอลที่นี่เป็นอย่างดีจนกว่าลูกจะคลอด

อือ ได้พ่อตอบรับ

แต่พ่อคะ ที่นี่จะต้องไม่มีโทรศัพท์ อินเทอร์เน็ต หรือหนังสือพิมพ์อะไรทั้งสิ้นนะคะ จะมีแค่แอลกับเขาและพ่อเท่านั้น

อือ ตกลง

ครบกำหนดเมื่อไหร่เดี๋ยวก็รู้ค่ะ ว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นยังไงต่อไป โอ๊ะโอ๋...ป่านนี้ที่งานแต่งของพี่บิวคงยุ่งกันน่าดูนะคะ จู่ๆ เจ้าบ่าวก็เกิดหายตัวไป ไม่รู้ว่าหนีเจ้าสาวไปกกอีหนูที่ไหนรึเปล่าน้อ

หุบปากโสโครกของเธอซะ!”

เสียงห้าวคำรามรอดไรฟัน ลูกน้องของคุณอำนาจกระชับมือที่จับกุมแขนล่ำอยู่ให้แน่นขึ้น

พี่นั่นแหละหุบปากหมาๆ และอารมณ์ร้อนๆ ของตัวเองไว้ซะ จะเป็นพ่อคนแล้วหัดทำตัวดีๆ หน่อยสิ ฮ่าๆ

หญิงสาวพูดจบก็ลอยหน้าลอยตาเดินออกไปพร้อมกับเสียงหัวเราะ ผู้เป็นพ่อมองลูกสาวคนเดียวด้วยความระเหี่ยใจยิ่งนัก

ปล่อยเขาซะ

ลูกน้องทำตามก่อนจะเดินหายออกไป เวทิศมองค้อนคนตรงหน้าตาเขียวเขาเครียดจนอยากจะตายไปต่อหน้าต่อตา

อยากใช้โทรศัพท์เป็นครั้งสุดท้ายรึเปล่า

ที่โรงแรมเทรเรซ่า อีกหนึ่งชั่วโมงยี่สิบเก้านาทีก็จะถึงเวลางานเลี้ยงมงคลสมรสระหว่างเวทิศและอิชยาแล้ว หากสิ่งที่ทำให้งานนี้ปั่นป่วนคือ ไม่มีใครรู้ว่าเจ้าบ่าวไปไหน คุณพิมพ์อรไปตามลูกชายที่ห้องของว่าที่เจ้าสาวแต่ไม่พบ ตอนนั้นอิชยาใจไม่ดีแล้วเธอเป็นห่วงเขาจนไม่เป็นอันทำอะไร ศราวินไปสอบถามพนักงานรักษาความปลอดภัยซึ่งก็ได้คำตอบว่า

ผู้ชายคนนั้นขับรถออกไปครับ ไม่มีการจับกุมหรือข่มขู่ใดๆ ทั้งสิ้น เชิญคุณดูภาพได้ครับ

ศราวินขมวดคิ้วหน้าเครียด ภาพในกล้องวงจรปิดที่ลานจอดรถบ่งบอกได้ดีว่าน้องชายเขาเดินไปที่รถและขับออกไปหน้าตาเฉย...ทำไมทุกอย่างเป็นอย่างนี้นะ เมื่อพยายามหาหลักฐานและไม่พบเขาจึงกลับไปรวมตัวกับครอบครัว และที่นั่นก็ทำให้ได้พบ...

ตาบิ๊กแย่แล้ว มารดาร่ำไห้แทบจะขาดใจ ลูกชายนางทำไมจู่ๆ ถึงหายตัวไป

ผมรู้แล้วครับ คำตอบที่ได้ยินทำให้อิชยาค้อนขวับ เพิ่งมาถึงจะมารู้ได้ยังไง

ทำยังไงดีลูก น้องหายไปไหน เราจะไปตามหาน้องได้ยังไง

ใจเย็นๆ นะครับ ผมกำลังพยายามติดต่อน้องอยู่

คุณจะติดต่อพี่บิวได้ยังไง เขามีเบอร์เดียวก็คือเบอร์ที่ทุกคนรู้จักกันดี หรือคุณมีอีกเบอร์ไว้คุยกับเขาล่ะคะ

ผมไม่มีอะไรทั้งนั้น พวกคุณติดต่อเขาได้ยังไง ผมก็ทำเหมือนกับทุกคนนั่นแหละ

ใจเย็นๆ นะไทม์ พี่ว่าค่อยๆ พูดกันจะดีกว่านะ ตอนนี้สิ่งที่เราต้องทำคือให้คนแยกย้ายกันตามหาบิว

ค่ะพี่ทิพย์ ไทม์ทำอะไรไม่ถูกแล้ว

อิชยาหน้าซีดเผือด เธอใจหวิวๆ คล้ายคนจะเป็นลมอีกไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงงานเลี้ยงก็จะเริ่มแล้วแต่เจ้าบ่าวคนดีกลับหายตัวไปอย่างน่าสงสัย แขกเหรื่อในงานทยอยเดินทางมายังห้องจัดเลี้ยงแต่ก็ไร้แววบ่าวสาวไปยืนถ่ายรูปหน้าซุ้มกุหลาบขาว สร้างความประหลาดใจให้ทุกคนยิ่งนัก

ไทม์ลงไปข้างล่างก่อนนะ

ไม่ค่ะแม่ถ้าไม่มีพี่บิวไทม์จะไม่ทำอะไรทั้งนั้น

แต่แขกมากันเยอะแล้วนะคะพี่ไทม์ เท็นว่าลงไปก่อนเถอะค่ะ ยังไงมีเจ้าสาวคนเดียวก็ยังพอแก้ขัดได้นะคะ

ไม่! พี่บอกแล้วไงว่าพี่จะไม่ไปไหนทั้งนั้น

อิชยาตอบเสียงแข็งหากน้ำตาแห่งความเสียใจไหลอาบลงมาเปื้อนใบหน้าหวาน วันนี้เป็นงานสำคัญสำหรับเราแต่เขากลับเห็นอย่างอื่นสำคัญกว่าจนถึงกับต้อง...

ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวทิพย์คุยกับน้องเอง

ไม่ต้องมีใครมาคุยหรอกค่ะ ไทม์จะไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าจะเจอพี่บิว

ทุกคนมองหน้ากันอย่างยอมแพ้ เจ้าสาวคนนี้หัวดื้อ หัวแข็งและไม่ยอมคนเกินจะห้ามปราม ที่ห้องพักของเจ้าบ่าวคุณหญิงพิมพ์อรนอนร้องไห้ไม่หยุด ยาดมก็แล้ว ยาหอมก็แล้วแต่ก็ยังแน่นหน้าอกอยู่ดี

ถ้าไม่เบาแม่ต้องไปหาหมอนะครับ

น้อง...น้องไปไหนบิ๊ก แม่รู้บิ๊กรู้ทุกอย่าง...ใช่ไหมบิ๊ก ใช่รึเปล่าลูก

ไม่ครับแม่ ผมไม่ได้รู้อะไรมากไปกว่าคนอื่นเลยจริงๆ สิ่งที่ผมรู้ก็คือ...

ทว่ากำลังจะเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้มารดาได้รับรู้ หากเสียงโทรศัพท์ดังขัดการสนทนาของเขาเสียก่อน เบอร์แปลกที่หน้าจอทำให้ศราวินเดินเลี่ยงออกมาคุยที่ห้องโถง

ครับ

พี่บิ๊กผมเอง น้องชายเสียงเศร้าพาเขาใจไม่ดี

บิว แกอยู่ที่ไหน แล้วเป็นอะไรรึเปล่า ปลอดภัยมั้ย

น้ำเสียงห่วงใยของพี่ชายทำให้ปลายสายน้ำตาคลอ ไม่ว่าจะเข้มแข็งดุจหินผาขนาดไหนแต่พอเจอเรื่องนี้ในวันสำคัญอย่างนี้เข้าไป เวทิศก็อ่อนแอเหมือนผู้หญิงได้เช่นกัน

พี่บิ๊กฟังผมนะ ผมอยู่ในที่ๆ ปลอดภัยดี แต่หลังจากนี้ไปผมจะไม่ได้ติดต่อทุกคนอีกแล้ว อีกแปดเดือนกว่าผมจะกลับไป พี่บิ๊กฮะ...ยกเลิกงานแต่งงานวันนี้ให้ผมด้วย บอกไทม์ว่าผมมีความจำเป็นที่ยังไม่สามารถบอกเธอได้ตอนนี้ บอกเขาให้ผมทีว่าช่วยเข้าใจผมด้วย ฝากกราบขอโทษแม่ด้วยนะพี่...ผมรักแม่กับพี่นะฮะ

เวทิศพูดได้แค่นั้นเขาก็กดวางทันทีก่อนจะปล่อยโฮด้วยความรู้สึกผิดที่อัดอั้นไปทั่วทั้งร่างกายและหัวใจ เขามันลูกไม่รักดี เขามันเป็นผู้ชายที่ไม่ยอมรับความจริง เขามันขี้ขลาดและโง่เขลา

นั่นไง ฉันว่าแล้วคุณติดต่อกับพี่บิวได้

ศราวินหันขวับ ร่างหนายืนนิ่งราวรูปปั้นเมื่อหันหลังไปเห็นเจ้าสาวของน้องชายยืนสวยสง่าอยู่ที่หน้าประตู เจ้าหล่อนจ้องชายหนุ่มราวจะกินเลือดกินเนื้อ ตาประสานกันบอกได้ดีว่าอีกฝ่ายพร้อมที่จะขยี้เขาได้ทุกเมื่อ 


สนใจดาวน์โหลดนิยายได้ที่ https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzYxMTg5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTMxMjUiO30

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น