เล่ห์วังวน กลเสน่หา (Rerun)

ตอนที่ 6 : เงาดำหน้าประตู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 492
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    18 ธ.ค. 59


ตอนที่  6

ว้ายยย! คุณไทม์ทำไมตาถึงได้บวมเป่งอย่างนั้นล่ะคะ

พี่ช่างแต่งหน้าตกใจเมื่อเห็นสภาพไม่สู้ของเจ้าสาวในวันสำคัญอย่างนี้

ไทม์นอนน้อยน่ะค่ะ มันตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ

มาค่ะๆ เดี๋ยวพี่เอาน้ำแข็งประคบตาให้

ช่างแต่งหน้าสาวประเภทสองตาลีตาเหลือกสรรหาอุปกรณ์เสริมความงามต่างๆ นานามาประทินโฉมให้อิชยา เสียงบานประตูเปิดออก ทำให้คนที่อยู่ในห้องหันไปมอง อัยยาคือคนที่เดินยิ้มหวานเข้ามาในห้องของเจ้าสาว

เป็นไงจ๊ะ ตื่นสายมั้ยเรา

ไม่สายค่ะ ตีสี่เป๊ะ เพราะไทม์ไม่ได้นอน

อิชยามองพี่สาวผ่านกระจกหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง อัยยาเลิกคิ้วตกใจ

แล้วทำไมไม่นอนล่ะเนี่ย ตื่นเต้นใช่ไหมล่ะ

พี่สาวแซวยิ้มๆ อิชยาพยักหน้าตอบรับเบาๆ...ไม่มีใครที่จะรู้ดีไปกว่าตัวเธออีกแล้ว

อัยยาช่วยน้องสาวแต่งองค์ทรงเครื่องอย่างตั้งใจ ไม่นานอุรัสยาก็เดินเข้ามาสมทบอีกคน เธอดูตื่นเต้นไม่น้อยที่เห็นพี่สาวคนรองอยู่ในชุดไทยประยุกต์สีทองสวย ตัวเสื้อเป็นผ้าไหมไทยสีน้ำตาลเข้ม ท่อนบนเป็นเสื้อเปิดไหล่ ซิ่นใช้ผ้าไทยแบบมีเชิงสีน้ำตาลเข้มแกมทอง มีจีบยกหน้านางและมีชายพกส่งให้ตัวคนใส่ดูสวยสง่า ห่มด้วยสไบเต็มผืนสีทอง คาดทับด้วยเข็มขัดแบบไทยซึ่งเป็นของตกรุ่นจากบรรพบุรุษที่บ้านของฝ่ายเจ้าสาว

ว้าววว! พี่ไทม์สวยมากค่ะ น้องสาวเอ่ยชมตาวาว

ขอบใจจ้ะ เพราะทุกคนมาช่วยไทม์แต่งตัว ไทม์เลยเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุด

ยังคงหลงตัวเองเหมือนเดิมเลยน้องฉัน

อัยยากอดอกหัวเราะชอบใจในคำพูดน้องคนรอง ก่อนกวาดสายตาสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าให้อิชยาอีกหน

คุณไทม์สวยมากเลยค่ะ แต่งหน้าโทนนี้ดูเข้ากับเจ้าสาวทรงเสน่ห์มากที่สุด ถ้าไม่มีอะไรแล้วพี่ขอตัวก่อนนะคะ เจอกันอีกทีที่โรงแรมตอนบ่ายสามโมงค่ะ

อิชยายิ้มขอบคุณช่างแต่งหน้ามือดี ก่อนจะนั่งลงบนที่นอนนุ่ม อุรัสยายิ้มหวาน ก่อนจะตามพี่คนรองมาติดๆ อัยยานั่งตรงกันข้ามกับทั้งคู่ เธอนั่งบนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง

พี่ไทม์คะ ตอนนี้รู้สึกยังไงคะ

อืมม์...ตอนนี้เหรอ พี่ตื่นเต้นจ้ะ แล้วก็ง่วงนอนด้วย

เท็น ไปหาน้ำส้มเย็นๆ มาให้พี่ไทม์หน่อยเถอะ สีหน้าเจ้าสาวเหมือนคนยังไม่ตื่นมากกว่า

ได้ค่ะ งั้นรอเดี๋ยวนะคะ

น้องคนเล็กเดินออกไปแล้ว อัยยาจึงเดินเข้ามานั่งใกล้ๆ น้องสาวคนรอง ตอนนี้คงจะเหมาะที่สุดสำหรับคนไม่ค่อยพูดอย่างเธอ

พี่ดีใจด้วยนะที่ไทม์มีวันนี้

มือเรียวของพี่สาวกอบกุมมือทั้งสองข้างของเจ้าสาวไว้ ตาประสานตาบอกความรู้สึกที่ตื้นตัน

ขอบคุณค่ะพี่ทิพย์ ไทม์รักพี่ทิพย์นะคะ

เจ้าสาวบอกรักพี่ในสายเลือดพร้อมโผกอดร่างเล็กเอาไว้ มือของเธอแตะให้จังหวะเบาๆ ที่หลังของพี่คนโต

ต่อไปไทม์ไม่อยู่แล้วบ้านคงเงียบน่าดู

ยังมียายเท็นค่ะพี่ทิพย์ รายนั้นน่ะตัวสร้างสีสัน ไม่ต้องกลัวสักนิดว่าที่นี่จะเงียบ...พี่ทิพย์คะ หาคนมาดูแลหัวใจได้แล้วนะคะ ไทม์อยากเห็นพี่ทิพย์มีความสุข

เมื่อพูดถึงเรื่องความรักอัยยาถึงกับหน้าถอดสี เหมือนมีก้อนอะไรสุมอยู่ที่หน้าอกจนหายใจไม่ได้ เพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเธอมันเลวร้ายเกินกว่าจะทำใจยอมรับ

พี่ยังรักใครไม่ได้หรอกไทม์ บอกตามตรง พี่ยังลืมพุชไม่ได้เลย

ถ้าลืมไม่ได้ก็ไม่ต้องลืมสิคะ เก็บพี่พุชไว้ในความทรงจำที่ดีก็พอ ยังไงชีวิตพี่ทิพย์ก็ต้องเดินต่อไป ไทม์น่ะเป็นห่วงพี่ทิพย์นะคะ ไม่อยากให้พี่สาวของไทม์หมกมุ่นกับงานจนไม่เป็นอันทำอะไร

พี่ตั้งใจไว้ว่าจะทำตัวใหม่แล้วล่ะ จะบ้างานให้น้อยลง และหันมาดูแลครอบครัวให้มากขึ้น

ทุกวันนี้พี่ทิพย์ดูแลครอบครัวดีมากแล้วนะคะ แต่พี่ทิพย์น่ะไม่ดูแลตัวเองเลย

ไทม์รู้มั้ย สิ่งที่พี่เจอมันทำให้พี่กลัว กลัวจนไม่กล้าเริ่มใหม่

ไทม์เข้าใจค่ะ เพราะถ้าเป็นไทม์เรื่องแบบนี้คงต้องใช้เวลาเหมือนกัน

นั่นสินะ ถ้างั้นเราปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติดีกว่า เวลาเท่านั้นที่จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น

เธอบอกน้องสาวก่อนจะฉายยิ้มบนใบหน้า หากยิ้มในครั้งนี้ของอัยยามีหยาดน้ำตาแฝงอยู่ด้วย มันยากเหลือเกินที่จะลืมคนที่เรารักฝังจิตฝังใจ ไม่รู้เหมือนกันว่านานเท่าไหร่ถึงจะกำจัดเขาออกไปจากก้อนเนื้อข้างซ้ายได้หมด

และแล้วก็ถึงเวลาที่ทุกคนตั้งหน้าตั้งตารอโดยเฉพาะเจ้าสาวคนสวย เวลา 09.09 น. ขบวนขันหมากร้องแห่เสียงดังไปทั่วทั้งอาณาบริเวณ อิชยาเปิดผ้าม่านในห้องนอนมองลงมาข้างล่างด้วยความตื่นเต้น ขบวนแห่ยาวเหลือเกิน แต่ละคนแต่งกายด้วยชุดไทย และชุดสวยงามทั้งนั้น เธอยิ้มทั้งน้ำตาด้วยปลาบปลื้ม...เจ้าบ่าวของเธอยิ้มแย้มแจ่มใสยิ่งนัก สีหน้าเขาดูมีความสุขจนคนมองอิ่มเอมใจไปด้วย

ไทม์มานั่งดีกว่าจ้ะ

ตื่นเต้นจังเลยค่ะพี่ทิพย์

พี่เข้าใจๆ ต่อไปจะตื่นเต้นมากกว่านี้อีกนะ

พี่สาวแซวยิ้มๆ ทั้งคู่ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ อิชยาถามถึงน้องคนเล็ก ซึ่งก็ได้คำตอบจากพี่สาวคนโตว่าน้องสาวคนเล็กของบ้านลงไปกั้นประตูเงิน ประตูทองข้างล่าง

ไม่รู้ว่าพี่บิวจะโดนใครแกล้งมั่งนะคะ

กว่าจะเข้ามาถึงในนี้คงเหนื่อยน่าดูเลยล่ะ

เสียงขบวนโห่ร้องอึกทึกดังเข้ามาในบ้านแล้ว เดี๋ยวดังเดี๋ยวหยุดตามด่านเจรจาขอเข้าหาเจ้าสาว บ้างก็มีเสียงหัวเราะดังลั่นมาถึงข้างบน ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ้ายยิ้มแย้มต้อนรับกันด้วยความมีไมตรีจิต วันนี้ช่างเป็นวันที่วิเศษสดใสเหลือเกิน ไม่นานเวทิศก็มาหยุดยืนที่หน้าห้องเจ้าสาว เขาเคาะประตูสามครั้ง

มาแล้วจ้ะ

พี่คนโตบอกเจ้าสาวที่เอาแต่ยิ้มหวานด้วยความเขินอายระคนตื่นเต้น อัยยาทำหน้าที่ลุกไปเปิดประตู เจ้าบ่าวหน้าตาหล่อเหลายกมือขึ้นไหว้เธอ ข้างหลังเขามีแต่พวกเพื่อนฝูงและคนสนิทชิดเชื้อ ตอนนี้ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายรออยู่ที่ห้องทำพิธีข้างล่างแล้ว

มาหาใครคะ

อัยยาถามยิ้มๆ เวทิศเขินโดยไม่รู้ตัว เขาควรตอบว่าอย่างไรดี

มาหาไทม์ครับ

เขาตอบก่อนจะตามด้วยเสียงหัวเราะของบรรดาเพื่อนๆ

มาหาน้องพี่ทำไมเหรอ มีธุระอะไรหรือเปล่า

มีครับ...ผมอยากจ้างน้องสาวพี่ทิพย์ไปดูแล

ดูแลเหรอ? ดูแลใครจ๊ะ แต่เดี๋ยว...พี่บอกไว้ก่อนนะว่าค่าจ้างยายไทม์น่ะแพง

ผมอยากให้เขามาดูแลผม ส่วนเรื่องค่าจ้างไม่เกี่ยงอยู่แล้วฮะ ในชีวิตผมมีอะไรเหลืออยู่ผมจะให้ไทม์หมดทุกอย่างแม้กระทั่งชีวิตของผมเอง

คราวนี้เสียงปรบมือ และเสียงโห่ร้องดังกึกก้องอีกหน อัยยาไม่รอช้าเปิดประตูให้เวทิศเดินเข้ามา ร่างสูงใหญ่ในชุดไทยราชประแตนสีครีมเดินมารับเจ้าสาวของเขา อิชยายังไม่ได้หันหน้าไปมอง เพราะถ้อยคำที่เขาพูดออกมาเมื่อกี้มันทำเธอบ่อน้ำตาแตก ดวงตาพญาเหยี่ยวมองแผ่นหลังขาวเนียนในชุดไทยด้วยหัวใจที่เต้นรัว นานเท่าไหร่กว่าเขาและเธอจะมีวันนี้ ผ่านอะไรด้วยกันมามากแค่ไหนกว่าจะมาถึงจุดเริ่มต้นของคำว่าคู่ชีวิตและครอบครัว

อิชยาพี่มารับเธอ

น้ำเสียงนุ่มทุ้มของเขาทำให้เจ้าสาวยิ้มหวาน หากร่างระหงยังไม่หันมาหาเจ้าบ่าว เสียงเพลงๆ หนึ่งดังขึ้นมาท่ามกลางกลิ่นอายของความอบอุ่น เพลงนี้เป็นเพลงที่เธอชอบมากที่สุด หนึ่งในไม่กี่คน

พี่บิว

เธอหันมามองเขาทั้งน้ำตาเมื่อท่อนแรกของเพลงได้เริ่มขับกล่อม ภาพของบ่าวสาวทำให้แขกเหรื่อที่ชมภาพถ่ายทอดสดอยู่ข้างล่างน้ำตาซึม เวทิศเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะกอบกุมมือเรียวขึ้นมา

พี่คือหนึ่งในร้อยของไทม์

ค่ะ พี่บิวคือหนึ่งในร้อยของไทม์ และจะเป็นหนึ่งเดียวตลอดไป

เวทิศดึงร่างระหงเข้ามากอดแนบกาย อิชยากอดร่างสูงใหญ่ตอบด้วยความรักที่มากมายจนพรั่งพรูออกมาบรรยายคงไม่หมด เสียงปรบมือของแขกที่อยู่หน้าห้องและชั้นล่างดังก้องไปทั่วทั้งบ้าน ทั้งคู่ยืนกอดกันท่ามกลางเสียงเพลงแห่งความรักที่เจ้าสาวชอบมันมากที่สุด

และหนึ่งในนั้น ก็คือเธอคนนี้

ที่ฉันนั้นโชคดี ที่เราได้พบกัน

จากหนึ่งในร้อย หนึ่งจากในล้าน

ได้มาร่วมทางเดิน ให้หนึ่งใจฉันได้เจอกับรักดีดี

 

กว่าขั้นตอนตามประเพณีจะเสร็จสิ้นก็กินเวลาไปเกือบบ่าย งานในช่วงเช้าจะเป็นญาติสนิท และมิตรสหายเท่านั้นที่มาร่วมงาน ส่วนงานเลี้ยงฉลองในตอนเย็นจะเป็นงานที่จัดขึ้นอย่างเป็นทางการเพราะมีการจดทะเบียนสมรสระหว่างบ่าวสาว หลังจากพบปะพูดคุยกับญาติของทั้งสองฝ่ายพอหอมปากหอมคอแล้ว ทั้งคู่จึงขอตัวไปพักผ่อนที่โรงแรม

เดี๋ยวบิวเอารถไปเองฮะ

จะดีหรือลูก แม่ว่าให้คนขับรถบ้านหนูไทม์ไปส่งดีกว่านะจ๊ะ

แม่เจ้าบ่าวเป็นห่วงเพราะลูกชายดูเหนื่อยๆ อีกทั้งวันนี้เป็นวันสำคัญของตัวลูก คนเป็นแม่จึงค่อนข้างวิตกกังวลเป็นพิเศษ

เอางั้นก็ได้ครับ ผมไม่อยากขัดใจแม่

                ลูกชายตอบเอาใจก่อนจะเดินเข้ามาสวมกอดมารดา เขากอดแม่แน่นด้วยความรู้สึกรักและขอบคุณในน้ำใจของผู้ให้กำเนิด เวทิศหอมแก้มทั้งสองข้างของพิมพ์อรเต็มฟอด

ไปส่งหนูไทม์ที่ห้องได้ แต่ห้ามอยู่ด้วยกันนะจ๊ะ เข้าใจมั้ย

ท่านกำชับก่อนจะส่งสายตาดุแกมเตือนมาให้ เจ้าลูกชายหลุดขำก่อนจะตอบว่า

ผมรักษาสัญญาฮะ ว่าจะเดินไปส่งไทม์แค่หน้าห้อง

จ้ะ งั้นไปได้แล้วล่ะลูก อีกประเดี๋ยวแม่จะตามไป

แม่ครับ ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆ ในชีวิตของบิวที่แม่ทำให้ ขอบคุณที่เป็นร่มโพธิ์ ร่มไทรให้ชีวิตของลูกคนนี้มาโดยตลอด บิวรักแม่ครับ

เวทิศกอดแม่แน่นอีกหนก่อนที่น้ำใสๆ จะเอ่อคลอหน่วยตาทั้งสองข้าง นางกอดลูกชายตอบน้ำตารื้น ในชีวิตสำหรับผู้เป็นแม่ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิตของลูกน้อย อิชยามองภาพนั้นด้วยความประทับใจ อักษิกาเดินเข้ามาหาลูกสาวก่อนจะโอบเอวแนบชิด

คู่นั้นเขาซึ้งกันจังเนอะ ว่ามั้ยลูก

นั่นสิคะ เล่นเอาไทม์น้ำตาคลอเลย

ออกเรือนไปอย่าลืมนำคำที่แม่สอนไปใช้นะลูก เพื่อชีวิตของหนู

ค่ะแม่ ไทม์ไม่มีทางลืมเรื่องดีๆ ของแม่ได้หรอกค่ะ...แม่คะ แม่ไปอยู่กับไทม์ที่โน่นสักสองสัปดาห์ไม่ได้หรือคะ

นี่ เป็นอะไรขึ้นมาอีกล่ะเรา...ไม่ได้หรอกลูก จะให้แม่ทิ้งน้องของหนูไปงั้นเหรอ มีหวังน้องเรางอแงตายเลย

เอ้อ! พูดถึงน้อง แล้วตอนนี้พี่ทิพย์กับเท็นอยู่ไหนล่ะคะ ไม่เห็นออกมาส่งไทม์เลย

นั่งคุยกับพวกผู้ใหญ่อยู่ในบ้านน่ะจ้ะ ทั้งคู่คงไม่รู้ว่าหนูกำลังจะไปโรงแรม

อิชยายืนคุยไป ยิ้มไปกับแม่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเวทิศจะเดินเข้ามาหาแล้วเรียกเจ้าสาวคนสวยให้เดินทางไปโรงแรม

ผมขอตัวนะครับ แล้วพบกันที่โรงแรม เขาโค้งตัวขออนุญาตแม่เจ้าสาว

จ้ะ ดูแลน้องด้วยนะลูก

อย่าลืมที่แม่เตือนนะจ๊ะ แม่เจ้าบ่าวย้ำเรื่องนั้นอีกรอบ

คร้าบบบ บิวจะรักษากฎอย่างเคร่งครัด

ทั้งคู่ลาผู้ใหญ่อีกครั้ง ก่อนเจ้าบ่าวจะประคองน้องนางขึ้นรถของที่บ้าน ตลอดทางอิชยาได้แต่อิงแอบแนบชิดที่อกอุ่นของเขาไม่ไปไหน เวทิศก็เช่นกันเขาเทียวไล้เทียวหอมเจ้าสาวคนสวยอย่างมิรู้เบื่อ

พี่บิวดีใจมั้ยคะที่กลายเป็นคนมีเวลา คนฟังคิ้วขมวด เขาไม่เข้าใจความหมาย

มีเวลางั้นเหรอ เวลาอะไรกัน

เอ้า! ก็พี่บิวได้ไทม์ไปเป็นภรรยานี่คะ ไทม์ แปลว่า เวลา

เวทิศหัวเราะเสียงดังกับสุดยอดคำตอบและความคิดของเธอ หากเขาไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ อิชยาหน้านิ่วทำเสียงเจ๊าะแจ๊ะก่อนจะกลับไปซบที่แผงอกกว้างตามเดิม ครั้นพอถึงโรงแรมเวทิศก็อาสาพาคนรักไปส่งที่ห้องก่อน

ทำไมพี่บิวต้องจองให้เราอยู่คนละชั้นด้วยคะ เจ้าสาวถามพลางเปิดประตูห้อง

พี่จัดการที่ไหน คุณแม่ทำทั้งหมด

อ๋อ สงสัยท่านไม่ไว้ใจลูกชายตัวเองแน่ๆ เลย

นั่นน่ะสิ แม่ไม่รู้รึไงว่าต่อให้อยู่ไกลกว่านี้พี่ก็ทำได้

ตาเขาฉายแววเจ้าเล่ห์จนอีกฝ่ายประหม่า ใบหน้าหวานชวนฝันแดงปลั่ง

ค่า...พี่บิวเก่งที่สุด เจอกันตอนเย็นนะคะ กลับห้องไปก็รีบนอนน้า แต่อย่านอนมากล่ะ เดี๋ยวตื่นมาหน้าบวมไม่หล่อ

เธอยิ้มหน้าทะเล้นใส่เขาก่อนจะรีบปิดประตูห้องทันที หากเสียงเคาะที่ดังขึ้นมาทำให้อิชยาต้องเปิดประตูไปดูอีกรอบ

ขอไปส่งได้มั้ย

ส่ง? นี่ก็ส่งแล้วนี่คะ

นี่ยังไม่ได้เรียกว่าส่ง

เวทิศจบประโยคด้วยการผลักประตูกว้างให้ร่างของตนเข้ามาได้ เมื่อสมใจหมาย เขาจึงปิดประตูทันที อิชยายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เธอเข้าใจการกระทำของอีกฝ่ายดี

พี่บิว คุณแม่ท่านสั่งไว้ว่ายังไงคะ

แม่พี่สั่งไว้ว่าให้ไปส่งหนูไทม์แค่หน้าห้อง

แล้วนี่... อิชยาชี้ในห้องเป็นเชิงถาม

นี่?...นี่ทำไมอ่ะ ยังไม่ถึงหน้าห้องซักกะหน่อย

คนพูดออกอาการไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนจะทำท่าคิดทบทวนอะไรบางอย่าง

ไม่รู้ว่าคุณแม่กับพี่เข้าใจตรงกันรึเปล่านะ หน้าห้องของพี่คือ...ห้องนอน

ว่าแล้วเชียว เจ้าเล่ห์ไม่มีใครเกินจริงๆ

เวทิศเดินจูงมือนุ่มนิ่มของเจ้าสาวมาหยุดที่มุมโซฟาของห้องโถง ทำไมวันนี้เขารู้สึกกระอักกระอ่วนใจได้มากขนาดนี้

เราน่าจะจดทะเบียนกันเมื่อเช้าไปเลยเนอะ

อ้าว ก็ที่พี่บิวต้องการคือช่วงเย็นนี่คะ

ไม่น่ารอเลยจริงๆ

ไม่แน่นะคะ หลังจากเราได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแล้ว พี่บิวอาจจะคิดถึงชีวิตโสดขึ้นมาก็ได้

ไม่มีทาง พี่อยากมีไทม์อยู่ด้วยกันตลอดเวลา ไม่ว่าจะทุกข์ สุข เศร้า หรือเสียใจ ถึงยังไงพี่ก็อยากมีไทม์

ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณพี่บิวที่รักไทม์

แล้วไทม์ล่ะ รักพี่มากน้อยแค่ไหน

พี่บิวคะ ความรักที่ไทม์มีมันวัดออกมาจากใจไม่ได้จริงๆ ว่ามากน้อยเท่าไหร่ ไทม์รู้แต่เพียงแค่ว่า...หัวใจดวงนี้กับจิตวิญาณของไทม์เป็นของพี่บิว มันจะรักและจงรักภักดีกับนายเวทิศตลอดไป

อิชยาน้ำตาคลอ พูดเองก็จะร้องเอง เวทิศยิ้มชอบใจเขาสวมกอดเธอไว้ก่อนจะจุมพิตที่หน้าผากมน ละเลียดไล้มายังจมูกอันน้อยนิดช้าๆ

หลังจากแต่งงานกันไปแล้วพี่มีเรื่องจะสารภาพ

สารภาพเหรอคะ? เรื่องอะไรกัน

เอาไว้พี่จะบอกหลังจากที่เราไปถึงอังกฤษแล้ว ไทม์เข้าไปพักเถอะ เจอกันตอนเย็นนะ...พี่รักไทม์

เจ้าสาวเดินหายเข้าไปในห้องนอนใหญ่ เวทิศมองแผ่นหลังของคนรักไปจนลับตา ก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกอึดอัด เพราะเขายังมีความลับกับเธอ ยังมีเรื่องที่ปิดบังเธอมันจึงทำให้ไม่สบายใจและไม่อิ่มเอมใจอย่างที่ควรจะเป็น เพราะฉะนั้นการพูดเรื่องจริงคือทางออกที่ดีที่สุด เขาจะทำมัน...แต่ต้องหลังจากงานวันนี้ไปแล้วเท่านั้น

รถเบนซ์สีดำจอดนิ่งไร้การเคลื่อนไหวอยู่ที่อาคารจอดรถชั้นที่ 15 ของโรงแรมเทรเรซ่า การ์เด้น ภายในรถมีชายสูงวัยนั่งหน้าขรึมเหมือนรอเวลาอะไรสักอย่าง

มีรายงานเข้ามาว่าคุณเวทิศอยู่ที่นี่แล้วครับท่าน

ลูกน้องที่นั่งอยู่ทางเบาะด้านหน้าหันมารายงานกับเจ้านาย คนฟังพยักหน้ารับก่อนจะพูดว่า

ต่อสายเขาให้ฉัน

ครับ

ต่อสายเสร็จก็ส่งโทรศัพท์ให้ทันที และรอเพียงไม่นานปลายสายก็รับ

เธอชื่อเวทิศใช่ไหม

ครับ ผมเวทิศ

ร่างกายเปลือยเปล่าท่อนบนของชายหนุ่มนั่งลงบนที่นอนนุ่มของห้องหรู หลังจากถอดเสื้อเสร็จกำลังเตรียมตัวจะเดินเข้าห้องน้ำ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาซะก่อน อีกทั้งปลายสายยังพูดแปลกๆ อีกด้วย ไม่มีการทักทายใดๆ นอกจากถามชื่อเจ้าตัวเลย

ฉันอำนาจมีธุระอยากจะคุยกับเธอ อำนาจหรือ ชื่อนี้ไม่คุ้นหูเอาเสียเลย

ขอโทษนะฮะ ผมไม่รู้จักคุณ

ฮึ! นายไม่จำเป็นต้องรู้จักฉัน แค่รู้ไว้ว่าฉันรู้จักนายก็พอ

เมื่อน้ำเสียงนั้นไม่ชอบมาพากล เวทิศจึงไม่อยากที่จะสนทนาต่อ ชายหนุ่มกดวางสายลงทันที และนั่นมันก็สร้างความโมโหโกรธาให้นายอำนาจเข้าไปอีก

มันเห็นฉันเป็นเด็กอมมือยังงั้นเรอะ! ไอ้นี่มันกล้าดียังไงมาวางสายใส่ฉัน

ให้ผมต่อเข้าไปใหม่มั้ยครับ ลูกน้องเสนอ หากเจ้านายทำมือห้าม

ไม่ต้อง เด็กอย่างมันต้องเจอคนจริงอย่างฉัน

เวทิศไม่ได้ใส่ใจโทรศัพท์ของคนโรคจิตเลยสักนิด วันนี้วันดีเขาอยากจะคิดแต่เรื่องดีๆ เท่านั้น หลังจากอาบน้ำเสร็จสรรพร่างหนาในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวของโรงแรมเดินมานั่งไขว่ห้างอยู่ที่โซฟาทางด้านนอก หยิบไอแพดขึ้นมาดูรูปงานมงคลเมื่อช่วงเช้าที่เพื่อนสนิทถ่ายเก็บไว้ให้ นั่งดูไปก็ยิ้มไป ไม่มีใครเหมาะสมกับเขาไปกว่าเธอคนนี้อีกแล้ว รอยยิ้มของอิชยาทำให้คนมองยิ้มตามไม่หุบ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้นมาท่ามกลางความเงียบและรอยยิ้ม เวทิศวางสิ่งที่ถืออยู่ลงกับโต๊ะกระจกก่อนจะเดินอาจๆ ไปที่ประตู และเปิดมันออกทันทีโดยไร้ข้อสงสัยว่าใครเป็นผู้มาเคาะ เมื่อสายตาเพ่งมองไปที่ผู้มาเยือนเจ้าของห้องถึงกับผงะ...

พวกคุณเป็นใคร

เพราะหน้าตา และการแต่งตัวที่ดูยังไงก็ไม่ใช่คนรู้จักมายืนเข้มอยู่ที่หน้าห้องถึงสองคน คำถามนี้จึงเป็นคำถามที่ดีที่สุดที่ควรจะพูดออกไป

ผมคือลูกน้องของคุณอำนาจผู้ชายที่โทรเข้ามาหาคุณเมื่อ 30 นาทีที่แล้ว

ดวงตาคมหรี่มองด้วยความสงสัย ผู้ชายที่ชื่ออำนาจเป็นใคร และไอ้พวกนี้มันมาทำอะไรที่หน้าห้องของเขา

เจ้านายของพวกแกมีธุระอะไรกับฉัน เมื่อกี้ฉันก็บอกไปแล้วว่าฉันไม่รู้จักเจ้านายของแก

น้ำเสียงบอกได้ดีว่าไม่พอใจ เวทิศตอบออกไปตามสไตล์คนโผงผาง

แต่คุณรู้จักผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม

เวทิศมองภาพที่ชายคนหนึ่งชูให้ดูเต็มๆ ตา แว้บแรกที่เห็นคนในภาพใจเขาก็เต้นรัวราวคนวิ่งมาหลายพันกิโล ร่างกายของเจ้าบ่าวชาดิกไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น ลำคอตีบตันกลืนน้ำลายไม่ได้คล้ายคนจะเป็นลม

แอล

ใช่...ผู้หญิงในภาพนี้คือแอล คนที่ทำให้เขาเลื่อนการแต่งงาน และอยากจะหนีไปไกลแสนไกล


สนใจดาวน์โหลดนิยายได้ที่ https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzYxMTg5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTMxMjUiO30

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น