เล่ห์วังวน กลเสน่หา (Rerun)

ตอนที่ 24 : รุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 738
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    14 ม.ค. 60


ตอนที่ 24

เวลาผ่านไปกี่ชั่วโมงไม่รู้ ร่างกายที่แสนจะบอบช้ำของอุรัสยาขยับเขยื้อนเบาๆ ดวงตาที่บวมช้ำลืมขึ้นยากเย็นเหลือเกินในตอนนี้ ลำคอสาวตีบตันกลืนน้ำลายไม่ลง ขนาดจะเปล่งเสียงออกมายังทำไม่ได้เลย เมื่อลืมตาขึ้นมาสิ่งแรกที่เห็นคือความมืด ห้องนอนที่เธอพักอาศัยอยู่ไม่มีอะไรเลยนอกจากสิ่งๆ นี้ แขนเรียวทั้งสองข้างยันที่นอนเพื่อให้ร่างที่อ่อนล้าลุกได้อย่างง่ายดาย แต่เมื่อลุกได้ก็ต้องนั่งกอดเข่าตัวเองร้องไห้ ตั้งแต่หัวจรดเท้าตอนนี้มันหนักอึ้งไปทุกส่วนสัด ไม่มีที่ว่างใดๆ ให้หญิงสาวรู้สึกดีเลย

เสียงร้องไห้ของใครบางคนทำให้คนที่เดินออกมาจากห้องน้ำหยุดนิ่ง ร่างกายกำยำในสภาพผ้าขนหนูผืนเดียวพันสะโพกสอบเพ่งมองหญิงสาวจากบนเตียงนอน แสงไฟในห้องน้ำทำให้เขาเห็นเธอนั่งกอดเข่าตัวเอง อุรัสยาร้องไห้จนปวดศีรษะอีกหน เธอกลัวและเจ็บปวดในใจเพราะเหตุการณ์ที่ผ่านมา ความรุนแรงดิบเถื่อนของเวทิศทำให้เธอผู้นี้เจียนตาย...

บนที่นอนนุ่มร่างสูงใหญ่ของคนเถื่อนนั่งลงตรงหน้าของหญิงสาว อุรัสยารับรู้ได้ว่ามีคนอยู่ใกล้ๆ เธอ และคนๆ นั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน...เขานั่นเอง ร่างหญิงสาวสั่นงกๆ ด้วยความหวาดกลัว หากใบหน้าสวยไม่ได้เงยขึ้นมามองเขาแต่อย่างใด เวทิศปวดใจยามเห็นการกระทำของคนตรงหน้า ไม่แปลกอะไรถ้าอุรัสยาจะเกลียดและกลัวเขาอย่างนี้

ดีขึ้นหรือยัง

น้ำเสียงคนถามช่างอ่อนโยน ไม่เหลือคราบของคนที่เกือบจะได้ชื่อว่าเป็นฆาตกรก่อนหน้านี้เลยสักนิด แต่สำหรับอุรัสยาไม่ว่าเขาจะพูดไพเราะเพราะพริ้งขนาดไหนมันก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีอะไรขึ้นมาได้ คนฟังไม่ตอบอะไรใดๆ ออกมาทั้งสิ้น

พี่ขอโทษ

น้ำคำขอโทษจากปากของเขาไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกรู้สาอะไร ความกลัว ความหวาดระแวงต่างหากเล่าที่จะตีค่าเวทิศได้ ร่างน้อยยังคงกอดเข่าตัวเองนิ่ง...อีกฝ่ายทนมองไม่ไหว ฝ่ามือทั้งสองข้างจับไหล่เล็กของอุรัสยา ออกแรงดึงมันเบาๆ เพื่อให้เธอได้เงยหน้ามาพูดคุยกับเขา สัมผัสที่อ่อนโยนของเวทิศทำให้หญิงสาวโอนอ่อนตาม เธอไม่ได้ขัดขืนอะไรใดๆ

จะฆ่าเท็นหรือเปล่า

สิ่งที่ถามออกไปคือสิ่งที่ใจคิดมาตลอด ผู้ชายคนนี้สามารถฆ่าคนได้ และเขาก็สามารถสังหารเธอได้เช่นกัน

พี่ไม่ฆ่าเธอหรอก

เวทิศตอบคนตรงหน้าผ่านความมืด มือทั้งสองข้างลูบคลำจากไหล่อันสั่นเทาเหนือขึ้นมายังใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา ทั้งสองมืออันร้อนผ่าวเช็ดน้ำตาให้หญิงสาวช้าๆ อุรัสยาเบี่ยงใบหน้าหนี มือของเธอจับข้อมือใหญ่ไว้แน่น ออกแรงห้ามในสิ่งที่เขากระทำ หากแรงชายเยอะกว่า เวทิศไม่ทำตามสิ่งที่อีกฝ่ายขัด

อย่ามายุ่งกับเท็น เท็นจะกลับห้องแล้ว

จะกลับได้ยังไงเธอยังไม่สบายอยู่เลย

กลับได้ค่ะ แค่ปล่อยเท็นไปก็พอ

แล้วถ้าไม่ปล่อยล่ะ

คนอ้อนวอนน้ำตาไหลพราก น้ำอุ่นๆ หยดลงมาปะทะนิ้วมือชายทำให้เวทิศคิ้วขมวด อะไรนิดอะไรหน่อยเจ้าหล่อนก็ร้องไห้ ไม่เหมือนอิชยาเลยสักนิด รายนั้นเด็ดเดี่ยวและหยิ่งผยองน่าดู ถ้าไม่สุดจะทนจริงๆ คนอย่างเธอไม่มีวันร้องไห้ เวทิศถอนหายใจก่อนใช้นิ้วสากลูบไล้เช็ดน้ำตาให้หญิงสาว

อย่าร้องไห้เลยนะ พี่ปลอบคนไม่เป็น

คนฟังสะอื้นหนักเมื่อได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย ไม่ได้หวังให้เขามาปลอบ ไม่ขอร้องให้เขาสงสารหรือเห็นใจ แต่สิ่งเดียวที่อยากให้ทำคือปล่อยเธอออกไปจากที่นี่ก็เท่านั้น แต่ดูเหมือนเวทิศจะไม่เข้าใจ ชายหนุ่มไม่ทำตามความต้องการของเธอ ร่างหนากระเถิบเข้ามาใกล้ กลิ่นครีมอาบน้ำหอมอ่อนๆ จากกายหนุ่มทำให้คนเผลอหายใจเข้าไปรู้สึกดี หากสัญชาตญาณอะไรบางอย่างทำให้อุรัสยากระเถิบหนีอย่างระวังตัว

อย่าเข้ามา! เท็นกลัว

กลัวอะไร

เท็นกลัวพี่บิว กลัว...เท็นไม่อยากตาย

น้ำตามากมายไหลไม่หยุด บางครั้งอุรัสยาก็นึกเหมือนกันว่าทำไมตนถึงอ่อนแอได้ถึงเพียงนี้ ยิ่งต่อหน้าเขาเธอยิ่งไม่ควรร้องไห้ไม่ใช่หรือ แล้วนี่อะไรกัน...

พี่จะปล่อยเท็นไป แต่หลังจากที่หายดีแล้ว

ไม่ได้ เท็นต้องไปทำงาน

ไม่ให้ทำ ยังไม่หายจะไปทำงานได้ยังไง

อุรัสยาไม่เถียงอะไรออกไปอีก น้ำเสียงตวาดดังของชายหนุ่มทำให้ร่างบางถอยหนีไปกลางเตียง เธอกอดเข่าร้องไห้อย่างน่าสงสาร เสียงสะอื้นของเจ้าหล่อนทำให้คนฟังสติแตก เวทิศเดินเข่าเข้าไปหา แสงไฟสลัวๆ ผ่านผ้าม่านทำให้มองเห็นคนโศกเศร้าได้เล็กน้อย ฝ่ามือหนาลูบผมยาวสลวยหมายจะปลอบน้อง แต่น้องไม่ต้องการให้ปลอบ เธอหนีเขาอีกหนอย่างรังเกียจ

จะหนีไปไหนนักหนา นอนลงได้แล้ว

เท็นไม่อยากนอนที่นี่ ไม่อยากอยู่ในห้องนี้ ไม่อยากอยู่ใกล้ๆ พี่บิว

ทำไมเหรอ อยู่ใกล้พี่แล้วมันเป็นยังไง

เวทิศจับไหล่อีกฝ่ายไว้แน่น เขาสบตากับเธอผ่านความมืด อุรัสยากลัวจนหัวใจจะหยุดเต้น เธอกลั้นสะอื้นเอาไว้ด้วยความรันทดอดสู หากน้ำตาร้อนรินไหลไม่หยุด เวทิศรับรู้ได้ถึงความเสียใจของคนในอุ้งมือ ความแข็งกระด้างโผงผางที่มีลดลงทันตา ฝ่ามือทั้งสองข้างคลายออกมาจากไหล่เล็ก

ฮือๆ เท็นปวดหัว

เวทิศทำอะไรไม่ถูก จะทำอย่างไรเมื่อหญิงสาวตรงหน้ามีอาการอย่างนี้ เธอวิงวอนขอให้เขาเปิดไฟ ซึ่งเวทิศไม่ได้ทำตามสิ่งที่เธอขอ เขาไม่อยากเห็นร่องรอยความโหดร้ายที่ตนเองเป็นผู้กระทำ

เดี๋ยวก็หายนะเธอทานยาไปแล้ว อย่าร้องไห้สิ ยิ่งร้องก็จะยิ่งปวด

นานเท่าไหร่แล้วที่เขาไม่ได้เปล่งคำพูดปลอบประโลมเช่นนี้ ตั้งแต่ไม่ได้อยู่กับอิชยาเวทิศก็ไม่ได้พูดอย่างนี้กับใคร  ถึงแม้จะอยู่กับอิชยาก็ตามที...บางครั้งก็ยังไม่ได้ใช้มันเลยด้วยซ้ำ เพราะรายนั้นเดี๋ยวอารมณ์ดีก็จะหายเอง ไม่ต้องให้พูดจางอนง้อ ปลอบโยนหลายหน อุรัสยาเช็ดน้ำตาบนใบหน้า หัวสมองของเธออ่อนล้าเหลือเกิน ร่างกายสาวหนักหน่วงทุกส่วนสัด ต่างฝ่ายต่างเงียบกันไปอยู่ครู่หนึ่ง ไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักคำ

นอนเถอะ

เท็นไม่ง่วง

แต่เท็นปวดหัว

เท็นหนาวค่ะ ขอผ้าห่มหน่อย

อุรัสยาเริ่มจำยอมเมื่อพิษไข้เริ่มเล่นงาน อาการอื้ออึงทำให้เธอร้องขอความอบอุ่น เวทิศหยิบผ้าห่มผืนใหญ่ปลายเตียงนอนมาถือไว้ ผ้าห่มถูกคลี่ขยายใหญ่ก่อนห่มร่างสาวให้ด้วยความอ่อนโยน อุรัสยาเอนกายลงกับหมอน เธอหลับตาพริ้มด้วยความเหนื่อยเพลีย เวทิศนอนตะแคงข้างดูหญิงสาว แม้จะไม่เห็นอะไรแต่ก็ขอนอนดูอยู่เช่นนี้ อุรัสยาไม่รู้ว่าเขาอยู่ใกล้เธอเพียงไร หากลมหายใจร้อนผ่าวที่ปะทะแก้มใสทำให้ความคลื่นความร้อนอะไรบางอย่างแล่นปราดไปทั่วกาย กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของอุรัสยาทำให้คนนอนมองเริ่มอยู่นิ่งไม่ได้ เวทิศโน้มใบหน้าเขาไปใกล้หมายจะได้กลิ่นมากกว่าเดิม

ร่างน้อยสะดุ้งโหยงเมื่อถูกสัมผัสจากอีกฝ่ายด้วยการจูบเบาๆ ที่แก้มร้อน ใบหน้าสวยผละหนีด้วยความตกใจ หากเวทิศไม่สนอะไร เขาเดินหน้าต่อไปตามความต้องการลึกๆ ที่รอวันปลดปล่อย นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้กลิ่นแบบนี้ มันนานจนจำไม่ได้ว่าหอมแก้มครั้งสุดท้ายนั้นเมื่อไหร่ หากผู้หญิงที่นอนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่คนที่เขาอยากกระทำสิ่งนี้ด้วย...แต่ใครหรือจะหยุดวังวนเสน่หานี้ได้

อย่า!”

อุรัสยาร้องห้ามเสียงสั่นเมื่อแขนของเขากระชับกอดเธอไว้แน่น ลูบไล้สีข้างร่างอรชรอย่างย่ามใจ จมูกคมถูไถซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นอย่างบ้าคลั่ง เนื้อสาวสดใหม่ทำให้เวทิศสติแตกกระเจิง

พี่บิวอย่าทำเท็น อย่า...

น้องน้อยร้องห้ามคนใจร้ายทั้งน้ำตา แต่เวทิศหน้ามืดเกินกว่าจะได้ยิน ร่างหนาพลิกขึ้นมาคร่อมร่างเล็กไว้เต็มที่ เสียงสะอื้นฮักๆ ทำให้หยุดคิดชั่วขณะ...แต่ก็แค่ชั่วคราวเท่านั้น ใบหน้าคมก้มลงไปใกล้ จูบซับหยดน้ำตาน้องบางเบา นิ้วมือเขาเช็ดน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน คนใต้ร่างหันหน้าหนี

อย่านะคะ อย่าทำอย่างนี้

พี่ขอได้ไหม พี่ต้องการมันเหลือเกิน

อย่า ฮื่อๆ ฮึก

ต้องการมัน...เขาต้องการในสิ่งที่ผู้ชายกับผู้หญิงกระทำต่อกันอย่างนั้นใช่ไหม ผู้ชายคนนี้เห็นเธอเป็นอะไร เธอเป็นลูกมีพ่อมีแม่นะ ไม่ได้เที่ยวนอนกับใครเพียงเพราะความต้องการ

อย่าทำ! พี่บิวรักพี่ไทม์ไม่ใช่หรือคะ ทำแบบนี้ไม่ได้

จริงอยู่ที่พี่รักไทม์ แต่ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว ความต้องการมันตกอยู่ที่เธอ อุรัสยาครั้งเดียวเท่านั้น พี่อยากร่วมรักกับเธอ

คนตายอด ตายอยากขอหน้าด้านๆ คนใต้ร่างน้ำตาไหลไม่หยุด นี่มันอะไรกัน! ผู้ชายคนนี้สารเลวจนรับไม่ไหว สามัญสำนึกหาไม่ได้จากผู้ชายที่ชื่อเวทิศ

อย่านะพี่บิว เท็นกลัวแล้วค่ะ...อย่าทำอย่างนี้เลย

เธอพนมมือไหว้อย่างน่าสงสาร ส่ายหัวด้วยความกลัวทั้งน้ำตา แต่เชิงชายที่เหนือชั้นของเวทิศมีพอจะควบคุมอยู่ เขาจูบซับดวงหน้าสวยอย่างแผ่วเบา ผ้าห่มผืนหนาที่คลุมร่างสาวไว้ถูกดึงออกโยนไปปลายเตียง ฝ่ามือบางยันอกแกร่งไว้ทั้งสองข้าง อุรัสยาตาลุกวาว...เขาไม่ได้สวมเสื้อไว้

พี่บิว! อย่าทำเท็น...อย่าทำอย่างนี้ ฮือๆ ฮึก

พี่สัญญาว่าแค่ครั้งเดียว...

ครั้งเดียวก็ไม่ได้ เท็นไม่เอา...เท็นกลัว

เวทิศไม่สนใจคำร้องขอ เขาประคองร่างหญิงสาวขึ้นมาจากที่นอน ผ้าขนหนูที่พันสะโพกสอบไว้ถูกดึงออกอย่างรวดเร็ว จอมมารจับมือเรียวเล็กไว้แน่น เขาอยากให้เจ้าหล่อนทำความรู้จักกับสิ่งที่มอบความสุขให้เธอ

อ้ะ! ไม่

อุรัสยาชักมือกลับเมื่อสัมผัสอะไรบางอย่างที่น่าตื่นกลัว เจ้าสิ่งนี้ร้อนระอุแข็งกร้าวราวแท่งไฟ เวทิศไม่ยอม เขาดึงมือน้อยมาจับมันไว้อีกครั้ง

สัมผัสมันหน่อยสิเท็น มันน่ารักนะ

ไม่! พรุ่งนี้เท็นจะแจ้งความข้อหาข่มขืน

ถ้าเธอมีแรงเหลือให้ลุกเดินพี่ก็ไม่ว่า แต่ข้อหาที่จะแจ้งน่ะผิดประเด็นไปหน่อยหรือเปล่า พี่ไม่ได้ข่มขืนเธอ

เท็นไม่ได้จำยอม และไม่มีวันยอมด้วย ปล่อย!”

และถ้าพี่ทำให้เธอยอมล่ะ เผลอๆ อาจร้องขอทั้งคืน

เสียงหัวเราะของเวทิศทำให้อุรัสยาประสาทเสีย หญิงสาวกรีดร้องออกมาราวคนบ้า และเหมือนจะใช้เสียงไม่ได้นานเมื่อจูบอันเร่าร้อนประกบปิดปากอิ่มอย่างรวดเร็ว ฝ่ามือเล็กทั้งสองข้างดันไหล่บึกบึนให้ออกห่าง เธอตีเขาแรงๆ เท่าที่จะทำได้

อื้อ! พอ

อุรัสยาร้องห้ามเสียงหลง หากคนกำลังเพลิดเพลินกับรสจูบที่หอมหวานไม่สน ลิ้นร้ายกาจเกี่ยวรัดดูดดึงอย่างช่ำชอง ลมหายใจทั้งสองต่างหอบเหนื่อยพอกัน มือที่ทุบตีบ่ากว้างพัลวันเริ่มลดเรียวแรงลงทันตาเห็น มือทั้งสองข้างของเวทิศลูบไล้สีข้างสาวอย่างเย้ายวน เขาถอดอาภรณ์ชิ้นใหญ่ออกจากเธออย่างง่ายดาย

อย่าทำเท็นเลย เท็นกลัวแล้ว

อุรัสยาร้องขออีกครั้ง มือเธอทั้งสองข้างยกขึ้นมาบดบังของมีค่าไว้ ถึงมันจะมืดมิดแค่ไหน แต่ความเป็นคนมันสอนให้อาย

พี่ชักอยากเปิดไฟเสียแล้วสิ รอแป๊บนะ

เวทิศลุกเร็วไวไปเปิดไฟ เมื่อแสงสว่างจากไฟกลางห้องทำงาน อุรัสยาถึงกับลนลานอย่างตื่นกลัว เธอหันซ้ายแลขวาเหมือนหมาจนตรอก ร่างกายเปลือยเปล่าของเวทิศเดินดิ่งมายังเตียงนอน ตาคมมองร่างอรชรที่ชันเข่าไว้อย่างมาดหมาย

เธอชอบสวมชุดชั้นในสีขาวเหรอ ทำไมผู้หญิงชอบสีขาวกันจังนะ

อุรัสยาไม่ตอบอะไร เธอก้มหน้าก้มตาร้องไห้ราวจะขาดใจกับโชคชะตาที่เลวร้าย ชายหนุ่มเดินหน้าเข้าไปหา ฝ่ามือหนากอดร่างสั่นเทาไว้ นิ้วมือปลดตะขอเสื้อในออกอย่างไม่ไยดี

ถอดเถอะ รีบๆ ทำจะได้รีบๆ เสร็จ

ทำไม! ทำไมคุณถึงเลวได้ถึงเพียงนี้ ฉันไปทำอะไรให้คุณเหรอ คุณทำกับฉันอย่างนี้ทำไม

เธอถามเขาทั้งน้ำตา ชายหนุ่มมองคนตรงหน้าก่อนแสยะยิ้มอย่างสุขสำราญ เขากระชากร่างบางยืนขึ้นบนที่นอนนุ่ม

กรี๊ดดด! อย่านะ

เวทิศดึงเสื้อในสีขาวออกจากอกอวบ เจ้าของร่างงามใจหายใจคว่ำ เธออ้อนวอนเขาทั้งน้ำตาอีกครั้ง นี่มันอะไรกัน...

พี่บิวอย่าทำเท็นเลยนะคะ เท็นกลัวแล้ว กลัวมากจริงๆ ฮือๆ ฮึก

ฉันมันเลวอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ในสายตาทุกคนฉันคือไอ้หน้าตัวเมียที่หนีงานแต่งงานออกมาอย่างคนขี้ขลาด ถ้าฉันจะเลวกับเธออีกซักคนจะเป็นไรไป

แล้วจะมาเลวใส่เท็นทำไม เท็นไม่ได้คิดว่าพี่บิวหน้าตัวเมียสักหน่อย

แล้วที่ฉันทิ้งพี่เธอไปเธอมองว่าฉันเป็นยังไงล่ะ เทพบุตร หรือเทวดา ห๊า!”

เท็นไม่ได้มองว่าอะไรทั้งนั้นแหละ ไม่ได้คิดถึงเลยด้วยซ้ำ ช่วงเวลานั้นมีแต่คนดูแลพี่ไทม์ ไม่มีใครมานั่งนึกถึงพี่บิวเลยสักคน

ฮึ! พวกเธอมัวแต่คิดจะหาผัวใหม่ให้พี่เธออยู่สินะ จับคนใกล้ตัวเสียด้วย

สรุปคือคุณยังโทษคนอื่นไม่เลิกใช่ไหม แล้วจะยังไงล่ะ เขาสองคนรักกันแล้วคุณจะทำอะไร อยากฆ่าฉันใช่ไหม เอาสิเอาเลย! จัดการกับฉันเลยสิ ฆ่าฉันเลย

อุรัสยาท้าทายอีกฝ่ายทั้งน้ำตา ผู้ชายคนนี้แข็งกระด้างเกินกว่าจะเยียวยาเสียแล้ว เวทิศกัดฟันกรอดๆ ความคิดที่เลวร้ายบางอย่างผุดขึ้นมาในหัวสมอง ตาคมมองต่ำลงที่ช่วงล่างของหญิงสาว เขาดึงกางเกงในตัวน้อยออกอย่างเร็วไว

กรี๊ดดด! ฮือๆ

อุรัสยากรีดร้องทั้งน้ำตา เธอไม่รู้จะใช้สองมือบดบังส่วนไหนดี สายตาแค้นใจมองฝ่ายชายตาเขียว มือทั้งสองข้างตกลู่ลงมาราวคนอับจนหนทาง

คุณมันเดนมนุษย์ดีๆ นี่เอง สารเลว

ใช่ฉันมันเลว

เวทิศตะครุบร่างอรชรไว้แน่นหนา เขากดเธอลงกับที่นอนก่อนจะแยกขาเรียวงามออกกว้าง ความเป็นชายถูไถที่ปากทางรักอย่างยั่วยวน อุรัสยาแทบหยุดหายใจ เธอช็อกทุกความรู้สึกที่สัมผัสได้ และสิ่งที่ทำให้เธอเจียนตายก็กำลังจะเกิดขึ้น

กรี๊ดดด! ไม่ ไม่ ฮือๆ

แท่งเหล็กหลอมไฟขนาดยาวใหญ่ถูกยัดเข้าไปในช่องทางรัก ไม่มีการเล้าโลมใดๆ ไร้ซึ่งการกระทำที่บุรุษเพศควรจะมี เสียงสะอื้นพร้อมหยาดน้ำตาปลุกเร้าอารมณ์ดิบ เวทิศเดินหน้าขับเคลื่อนอย่างเนิบๆ ความคับแน่นของอุรัสยาทำให้เขารู้แน่แก่ใจแล้วว่าคนใต้ร่างยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง เวทิศถอนของออกมากลางคัน

เธอเห็นอะไรไหม

ลิ่มเลือดมากมายเปรอะเปื้อนอยู่บนอวัยวะเพศชาย อุรัสยาเมินหน้าหนีด้วยความบอบช้ำ เขาทำเลวร้ายกับเธอเกินกว่าจะรับไหว

ถ้าเธอทำความสะอาดให้ฉัน ฉันจะไม่ทำอะไรเธอ

เสียงห้าวต่อรองคนนอนเมินหน้า อีกฝ่ายไม่กระดิกตัวไปไหน ช่วงล่างมันเจ็บจนชาไปหมดแล้ว เวทิศทิ้งร่างลงข้างๆ กายสาว เขานอนตะแคงข้างรอคำตอบใจจดใจจ่อ

ว่าไง เธอจะทำความสะอาดเลือดของเธอบนน้องชายฉันหรือเปล่า

ปากถามคนตรงหน้า หากสายตามองไปยังส่วนอื่น ร่างของอุรัสยาขาวผ่องเป็นยองใยทั่วทั้งตัว หน้าอกขนาดใหญ่ของหญิงสาวทำเขาหมั่นเขี้ยวยิ่งนัก ยอดถันสีชมพูเข้มน่าดูดน่ากินเกินกว่าจะห้ามไหว ใบหน้าหนุ่มโน้มเข้าไปใกล้คล้ายต้องมนตร์

อื้อ!”

เจ้าของอกอวบครางผวาด้วยความตกใจ ลิ้นร้อนดูดไล้สร้างความกระสันซ่านไปทั่วทั้งกาย ร่างงามแอ่นหยัดราวคันศรต้องธนู ฝ่ามือเรียวบางข้างขวาดึงผมชายหนุ่มอย่างย่ามใจ เธอเริ่มไม่ไหวกับร่างกายที่ทรยศต่อความรู้สึก มือเวทิศอีกข้างไม่อยู่ว่าง มันบีบเคล้นอกงามอย่างหนักหน่วง นิ้วมือร้ายกาจบิดขยี้ยอดถันรสเลิศอย่างช่ำชอง

ยะ...อย่า เท็นยอม...ละแล้ว

ยอมอะไรหรือ ยอมพี่หรือว่า...

ยอมทำความสะอาด

เวทิศชอบอกชอบใจ เขายอมละใบหน้าออกมาจากของหวานรสเลิศอย่างแสนเสียดาย ร่างหนาลุกขึ้นนั่งก่อนอ้าขาโชว์ความเป็นชายอย่างไม่อายใคร อุรัสยาทำสีหน้าตื่นกลัวอีกหน ยิ่งเห็นเลือดความบริสุทธิ์ของตนเองที่อวัยวะเพศเขาแล้วนั้น ความเจ็บปวดใจทั้งหลายแหล่ยิ่งโจมตีถาโถมเข้ามาไม่ขาดสาย

เร็วๆ สิ ฉันจะได้ปล่อยเธอไป

อุรัสยาจิกหนังปากตนเองราวคนเก็บกด ร่างระหงยันกายลุกขึ้นนั่งตรงข้ามกับเขา เวทิศมองร่างสวยไม่วางตา ลูกสาวคนเล็กของบ้านนี้งามผุดผ่องจนเขาเริ่มอดใจไม่ไหว

ผ้าอยู่ไหน

เอามาทำอะไร

ทำความสะอาดให้คุณไง

เวทิศหัวเราะดังลั่น ร่างใหญ่กระเถิบเข้าไปใกล้ อุรัสยาตกใจถอยหนีทันที

เธอแกล้งโง่หรือเปล่าอุรัสยา อ่อ! ไม่สิ เธอคงไม่ได้แกล้งหรอก

เมื่อหวนคิดถึงความบริสุทธิ์ของเธอ เวทิศจึงค่อยๆ ลดระดับอารมณ์ลง อุรัสยาไม่เคยลิ้มลองรสชาติของภาษากาย หญิงสาวยังเปราะบางนักเมื่อเทียบกับอิชยา รายนั้นหัวไวถึงไหนถึงกัน แต่เขากลับเข้าไม่ถึงเธอ...

มานี่ มาใกล้ๆ พี่ซิ

อุรัสยาเหลือบมองเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ร่างกายที่เปลือยเปล่าของกันและกันทำให้หญิงสาวหน้าแดงปลั่ง เธออายเกินกว่าจะกล้าสบตากับเขา และเหมือนเวทิศจะรู้ใจเจ้าหล่อน

ไม่ต้องอายหรอก ในนี้มีแค่เราสองคน เธอสวยไปทั้งตัวอย่างนี้ไม่น่าอายเลยสักนิด

สิ่งที่เขาพูดออกมาเหมือนจะช่วยทำให้คนฟังดีขึ้น แต่เปล่าเลย...อุรัสยาหมั่นไส้น้ำคำที่ออกมาจากปากเขานัก มันใช่เรื่องมั้ยที่เธอต้องมาแก้ผ้าอยู่ในห้องกับตานี่สองต่อสองน่ะ

เท็นเจ็บคอค่ะ

อุรัสยาบอกอีกฝ่ายอย่างเว้าวอน เธอรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวราวคนจะเป็นไข้ ตอนนี้ที่เป็นอยู่ก็เรียกว่าไม่สบายแล้ว ถ้าหนักกว่านี้มีหวังได้ตายกันไปข้างหนึ่ง เวทิศเขยิบกายเข้าไปหาคนไม่สบาย เขาอุ้มร่างอรชรวางไว้บนหน้าขาข้างขวา

ไหนเจ็บตรงไหน

อุรัสยาอายจนตัวแดงจัด ก้นงามงอนของเธอสัมผัสกับหน้าขาของเขา มันเป็นสิ่งแปลกใหม่ยิ่งนักสำหรับคนยังอ่อนหัดเช่นเธอ เวทิศแกะมือที่บดบังอกอวบออก อีกฝ่ายต่อต้านดึงดัน แต่แรงหญิงหรือจะสู้แรงชายได้

เธอไม่เคยมีแฟนเหรอ คนนั่งตักส่ายหัว

เธอชอบผู้หญิงงั้นหรือ อุรัสยายังคงส่ายหัวอีก

อ้าว! แล้วทำไมถึงไม่มีแฟน

เท็นไม่อยากมี ปล่อยได้ไหมเท็นรู้สึกแปลกๆ

ไม่ปล่อย พี่จะรักษาแผลที่ทำกับเธอ

เท็นไปทานยาดีกว่า

ยาอย่างเดียวไม่หายหรอก ต้องฉีดยาด้วยถึงจะเอาอยู่

เวทิศจบคำพูดด้วยการรั้งท้ายทอยสาวเข้ามาหา ริมฝีปากชายประกบจูบลงมาอย่างอ่อนหวาน มือเรียวบางตีไหล่หนารัว ลิ้นร้อนดูดไล้ลิ้นน้อยอย่างหยอกล้อ อุรัสยาสติแตกกับภาษากายที่เขาสอนเธอ เวทิศรั้งเอวคอดเข้ามาใกล้ เขากอดเธอไว้อย่างแนบแน่น ไม่นานร่างของอุรัสยาก็ตกลงมาอยู่ตรงหว่างขาชายชาตรี สัมผัสจากรสจูบที่แปลกใหม่ทำให้หัวสมองอื้ออึง ดวงตาบวมช้ำจากการร้องไห้มองร่างตรงหน้าเหมือนคนไร้สติ

ไหนพี่ดูซิ เธอเจ็บตรงไหน

รอยยิ้มของเขาทำคนมองหายใจไม่ออก ใบหน้าของชายหนุ่มโน้มมาใกล้ เวทิศจูบไซ้ซอกคอที่แดงช้ำเบาๆ เจ้าของร่างตกใจหดคอหนี แต่ยิ่งหนีก็ยิ่งตาม เวทิศจับใบหน้าน้องนางไว้แน่น

อ้า! พอ

เวทิศเหมือนคนบ้า เขาซุกไซ้ซอกคอหอมละมุนอีกฝ่ายอย่างบ้าคลั่ง มือใหญ่ทั้งสองข้างจับขาน้องนางแยกออกจากกัน พาดเกยไว้บนหน้าขาทั้งสองข้างของเขาอย่างพอเหมาะพอดี

พี่บิวอย่า!”

เธอร้องห้ามยามความเป็นชายที่แข็งชันถูไถปากทางรักอย่างโอ้โลม อุรัสยามองเวทิศทั้งน้ำตา ไม่มีอะไรน่ากลัวไปมากกว่าผู้ชายคนนี้อีกแล้ว

กอดพี่สิอุรัสยา ช่วงเวลาแห่งความสุขกำลังจะมาหาเธอแล้ว พี่จะทำให้เธอมีความสุข

ใครกันเล่าจะทำตามที่เขาสั่ง อุรัสยาเบี่ยงกายออกห่างจากร่างหนา หากอ้อมกอดแข็งแรงโอบรั้งแผ่นหลังขาวนวลไว้แน่น ยอดอกสีสวยแอ่นหยัดเย้ายวนตาเหลือเกิน ปากทรงพลังก้มลงดูกลืนมันอย่างอดอยาก เสียงดังจ๊วบจ๊าบสร้างความเสียวซ่านให้แก่ทั้งคู่

อ้า! พะ...พอ

อุรัสยาร้องห้ามเสียงขาดห้วง ความต้องการอะไรบางอย่างโลดแล่นเข้ามาอย่างทุกข์ทรมาน สิ่งที่เธอเป็นอยู่อาการมันคล้ายคนจมน้ำยังไงยังงั้น ร่างของเธอแอ่นหยัดให้เขาลิ้มลองของสงวนอย่างเมามัน มือใหญ่ที่ว่างกอบกุมอกอวบอย่างหนักหน่วง ออกแรงบีบเคล้นหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง

พี่อยากลองชิมอะไรบางอย่าง พี่จะทำความสะอาดให้เธอก่อน

เวทิศผลักร่างน้องลงกับที่นอน ท่อนแขนทั้งสองข้างงัดเรียวสวยทั้งสองขึ้นมาอย่างแรง ก้มงามงอนบิดเร่ายามปะทะอกเขาเข้าเต็มแรง ความเป็นหญิงเด่นสง่าอยู่ตรงหน้าชาย

พาดไหล่พี่ไว้ก่อน

อุรัสยาสมองพร่าเลือน เธอทำตามเขาอย่างน่าไม่อาย ข้อขาเรียวขาวพาดไว้บนบ่ากว้างอย่างแน่นหนา ร่างเธอแอ่นหยัดหานิ้วมือเขาอย่างทรมาน เวทิศแยกกลีบปากทางออกอย่างสำรวจ รอยเลือดที่ปะปนออกมากับน้ำใสๆ เยิ้มๆ ทำให้คนมองยิ้มกรุ้มกริ่ม ลิ้นร้อนค่อยๆ ละเลียดไล้ตุ่มไตสีสดเบาๆ

อ้ะ! อื้อ

เจ้าของร่างสะดุ้งโหยง มือของเธอจิกที่หน้าขาของเขาจนได้เลือด ยิ่งเขาเจ็บมากเท่าไหร่ การตวัดลิ้นนั้นไซร้ยิ่งไปไวมากเท่านั้น ฝ่ามือหนุ่มแยกปากทางรักออกกว้าง เขาดื่มด่ำกอบกินมันอย่างเอร็ดอร่อย ร่างน้อยดิ้นไหวเจียนตาย ความทุรนทุรายแล่นปราดไปทั้งกายสาว

อ่ะ! ไม่ไหว

เธอต้องการอะไรอุรัสยา บอกพี่สิเธออยากให้พี่ทำอะไร

คนนอนครางส่ายหน้าไปมา เธอไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองต้องการอะไร ในตอนนี้สมองมันคิดได้อย่างเดียวว่าต้องการให้ตัวเองหลุดพ้นจากอาการทรมานที่เป็นอยู่

รู้อะไรไหมพี่ไม่เคยก้มหัวให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่พี่อยากทำแบบนี้

สิ่งที่เขาพูดทำให้คนฟังสะอึกเล็กน้อย เวทิศบีบเคล้นก้นงามงอนอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนปล่อยให้เธอเป็นอิสระ อุรัสยาหายใจแรงอย่างหอบเหนื่อย เธอนอนแผ่หลาอย่างไม่อายใคร เวทิศมองร่างตรงหน้าด้วยใจปรารถนา เขาจับเรียวขาขาวแยกกว้างก่อนจับความเป็นชายสอดใส่เข้าไปยังช่องทางรักสุดกำลัง

กรี๊ดดด!”

เมื่อทุกอย่างเกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว อุรัสยาถึงกับกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เวทิศค่อยๆ ขับเคลื่อนมันเบาๆ ฝ่ามือเรียวขยุ้มขยำผ้าปูที่นอนเต็มแรงเสียว ใบหน้าขาวนวลแหงนเงยทุรนทุราย เวทิศอดใจไม่ไหว โน้มกายทาบทับร่างน้อยอย่างแผ่วเบา

มองตาพี่สิ

เขาสั่งคนใต้ร่าง อุรัสยาทำตามทันท่วงที เวทิศจูบหน้าผากมนเบาๆ ไล้ลงมายังแก้มนวลขาว ทุกสัมผัสที่หญิงสาวได้รับทำให้สติที่มีน้อยลงระเบิดออกไปไม่รู้ทิศทาง แขนเรียวทั้งสองข้างโอบลำคอแกร่งไว้แน่น

น่ารักมากเลยคนเก่ง

เขาจบคำพูดด้วยการขับเคลื่อนตัวเองราวพายุโหม เวทิศออกแรงกระแทกร่างน้อยสุดกำลัง อุรัสยาโอบเขาไว้ด้วยความรู้สึกอะไรบางอย่าง เธอตอบไม่ได้เหมือนกันว่ามันคืออะไร รู้แต่เพียงว่าเธออยากผ่านช่วงเวลาที่ทรมานตรงนี้ไปเร็วๆ โดยมีเขาอยู่ด้วยกัน

มองหน้าพี่สิเท็น ใกล้แล้วล่ะ

เสียงหอบเหนื่อยของเวทิศทำให้คนหลับตาลืมมองเขา อุรัสยาสบตากับผู้ชายที่เคยเป็นคนรักของพี่สาวด้วยความเจ็บช้ำ ไม่รู้อะไรดลจิตดลใจ เธอเผลอส่งยิ้มให้เขาไปทั้งน้ำตา เวทิศมองเธอด้วยความสงสาร ริมฝีปากชายทาบทับประกบลงมายังปากน้อยๆ อุรัสยาเผยอรับอย่างเก้ๆ กัง

อื้อ! อื้อ

คนใต้ร่างครางหงิงๆ เมื่อเขามาส่งเธอถึงฝั่งฝัน เวทิศรีบเดินหน้าตามอุรัสยาไปอย่างเร็วไว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกระจายไปทั่วทั้งห้อง ฝ่ามือร้อนเคล้นคลึงอกงามลอออย่างเมามัน ผนังอ่อนด้านในตอดรัดความเป็นชายไว้แน่นแสนแน่น ไม่นานคนบนร่างก็คำรามออกมาราวสัตว์ป่าผู้หิวโหย น้ำขาวขุ่นถูกปลดปล่อยในช่องทางรักอันแสนบริสุทธิ์ทุกหยาดหยด

คราวหน้าเธอต้องทำความสะอาดให้พี่บ้างนะ นอนพักเถอะ

อุรัสยาหลับตาลงด้วยความเหนื่อยอ่อน เธอไม่มีเวลาแม้กระทั่งจะร้องไห้เสียด้วยซ้ำ บทเรียนรักครั้งแรกที่เขาเป็นผู้มอบให้มันเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานทว่ามองไปนานๆ ความสุขและความแปลกใหม่กลับปรากฏขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

เวทิศหยิบผ้าห่มผืนใหญ่มาคลุมร่างกายสาวไว้ เขาจุมพิตที่ใบหน้าขาวอย่างแสนหวง ไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งที่ทำลงไปอุรัสยาจะเรียกร้องอะไรกับเขาหรือเปล่า เจ้าหล่อนอาจจะเป็นเหมือนอลันวราก็ได้ แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นสิ่งที่เขาทำลงไปวันนี้มันผิด และส่งผลต่อวันข้างหน้า ตัวเขาเองพร้อมที่จะรับผิดชอบและสู้กับมันอย่างเต็มที่

อิชยาพี่คิดถึงเธอเหลือเกิน

แต่จะทำอย่างไรได้เล่าเมื่อใจดวงนี้มันยังคิดถึงใบหน้าหวานๆ ของอิชยาไม่ห่างหาย ความปวดร้าวมากมายพุ่งทะยานเข้ามาไม่ขาดสายเพียงนึกถึงพี่บิ๊ก และอิชยาคนรักของเขา...ทำไมต้องเป็นพี่ชายแท้ๆ ของเขาด้วย ทำไม...ทำไม 

แสงอาทิตย์สาดทอเป็นประกาย สีทองอ่อนๆ ปะทะใบหน้าหนุ่มให้รู้สึกตัว เวทิศส่ายหัวหยีตาอย่างหงุดหงิด ร่างหนายันกายลุกขึ้นนั่งเพื่อตั้งสติ วันนี้เขาต้องเดินทางไปติดต่อเรื่องงานที่กระทรวงแต่เช้า ทว่าเหลือบมองหญิงสาวข้างๆ มันทำให้เขายิ้มกว้าง ก่อนโน้มกายลงไปใกล้ สายตาเจ้าเล่ห์สำรวจดวงหน้าขาวที่หลับตาพริ้ม จมูกเป็นสันจรดลงบนแก้มสาวแผ่วเบา

เท็น!”

อุณหภูมิความร้อนของอุรัสยาทำให้คนสัมผัสตกใจ เวทิศผงะออกจากคนตัวร้อน ใช้หลังมือแตะหน้าผากมน และมันก็ยิ่งทำให้เขาแน่ใจเสียยิ่งกว่าแน่ ร่างหญิงสาวร้อนจัดไปทั่วทั้งตัว ชายหนุ่มพยายามเรียกปลุกแต่ก็หามีคนตอบรับไม่ คนทำผิดไม่รู้จะทำอย่างไร เขาตัดสินใจโทรไปหาเพื่อนที่เป็นหมอทันที ฝ่ายนั้นเมื่อรับสายก็ไม่ชักช้า คุณหมอคนสวยรีบมาทันทีทันใดเช่นกัน

ฉันเช็ดตัวให้พลางๆ แล้ว ตัวเบาร้อนแล้วล่ะ

คุณหมอพยักหน้าก่อนจะเปิดผ้าห่มออก เวทิศใจตกไปอยู่ตาตุ่ม ดีนะที่เขาสวมเสื้อผ้าให้เจ้าหล่อนแล้ว หากร่องรอยตามลำตัวและลำคอหาได้พ้นสายตาคนตรวจไม่ หมอคนสวยถอนหายใจก่อนจะหันมามองเวทิศ

ไข้ขึ้นสูงมาก ถ้านายเช็ดตัวให้เธอช้ากว่านี้มีหวังไม่รอด

แล้วทำไมยังไม่ฟื้นสักที

คิดดูดีๆ ว่าทำไมเธอถึงไม่ฟื้น นายทำอะไรกับเธอไว้ล่ะ

เวทิศยิ้มแห้งๆ ให้เพื่อน หลังจากจ่ายยาเรียบร้อยเขาจึงเดินไปส่งคุณหมอหน้าประตู ก่อนไปเธอไม่ลืมที่จะย้ำกับเขาอีกหน

อย่าทำรุนแรงอย่างนั้นกับเธออีกนะ นายบีบคอเธอทำไม

เราทะเลาะกันนิดหน่อย ฉันไม่ดีเองแหละ

ก็แหงสิ...คนดีที่ไหนเขาบีบคอผู้หญิงกัน ถ้าอาการไม่ดีขึ้นโทรหาฉันได้นะ แต่ถ้าฉันไม่สะดวกมาพาเธอไปโรงพยาบาลเลยก็ได้

ขอบใจมาก ฉันส่งแค่นี้นะ

อีกฝ่ายพยักหน้า ก่อนเดินจากไป หลังจากประตูปิดลงความเงียบทำให้เกิดความคิด เวทิศเดินกลับมาที่ห้องนอน บทรักเมื่อคืนทำให้เจ้าหล่อนสลบไสลได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าหล่อ ความภาคภูมิใจฮึกเหิมพุ่งสูงเมื่อได้รู้ว่าเธอไม่เคยต้องมือชายมาก่อน ลูกสาวคนเล็กของบ้านดิเรกอนันต์สดใสผุดผ่องสมคำร่ำลือ เวทิศนั่งลงบนที่นอน แววตาจ้องน้องไม่กะพริบ นิ้วมือเกลี่ยไล้ริมฝีปากแดงร้อนของน้อง

หายไวๆ นะคนเก่ง

เวทิศโน้มกายจุมพิตริมฝีปากคนไข้ เขาเอนกายลงข้างๆ สวมกอดร่างเล็กไว้อย่างหวงแหน การได้ครอบครองสาวบริสุทธิ์มันมีค่ามากสำหรับเขา อุรัสยาทำให้เวทิศปลาบปลื้มใจเป็นที่สุด หากเขาไม่ได้รักเธอ...คนอย่างเวทิศไม่มีทางรักใครได้ในระยะเวลาสั้นๆ อย่างนี้ 


 สนใจดาวน์โหลดนิยายได้ที่ https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzYxMTg5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTMxMjUiO30

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #13 Baekhyunparkchan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 10:04
    อะไรจะเลวยันกระทั้งความคิดนะ อิบิว
    #13
    0