เล่ห์วังวน กลเสน่หา (Rerun)

ตอนที่ 18 : ตัวร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 646
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    7 ม.ค. 60


ตอนที่ 18

อิชยาเดินลงมาจากห้องพัก หญิงสาวมาหาคนรักตามจุดนัดหมายที่เขาบอกไว้ ร่างระหงน่ารักในชุดเดรสแฟชั่นสีฟ้าอ่อน ดวงหน้าหวานสวมแว่นตากันแดดสีชา ผมยาวสลวยพลิ้วไหวไปตามลม ทั่วทั้งตัวถูกชโลมมาด้วยครีมกันแดดยี่ห้อดัง เธอเดินทอดน่องไปหาพี่บิ๊กอย่างอารมณ์ดี ถ้าลงบันไดไปอีกสิบกว่าขั้นก็คงได้เล่นน้ำทะเลสีฟ้าสดสมใจหมาย หากจะทำอย่างนั้นในตอนนี้คงไม่ได้ ยังไงพี่บิ๊กก็สำคัญกว่า เมื่อคิดถึงเขาก็เป็นสุขใจอิชยาเดินเร็วรี่ต่อไปยังจุดที่เขาทำงานอยู่

ถึงยังไงตรงนี้ก็ต้องกั้นปรับปรุงอยู่แล้ว เราควรใช้ระยะเวลาช่วงนี้ขุดความลึกของสระเพิ่ม เพราะถ้ามันยังตื้นอยู่เท่านี้ผมว่าก็มีค่าเท่าเดิม ต่อให้สร้างคลื่นสร้างสไลด์เดอร์ไปก็หมดประโยชน์ คนเล่นคงไม่สะใจ

ตกลงครับ รายละเอียดทุกอย่างที่คุณแนะนำมาช่วยผมได้เยอะ

ศราวินยิ้มรับก่อนจะพูดคุยในส่วนของโครงสร้างกับทีมงานที่นี่อย่างเป็นกันเอง คนทำงานเก่งอัธยาศัยดีอย่างเขา ใครเห็นเข้าก็หลงก็ชอบ รวมทั้งเธอผู้นี้ด้วย

พี่บิ๊กคะ

น้องนางโบกมือเรียกพี่บิ๊ก เธอส่งยิ้มหวานหยดเป็นกำลังใจให้เขา เจ้าของชื่อโบกมือยิ้มให้ก่อนจะหันกลับไปคุยกับทีมงานอีกสองสามคำและวิ่งมาหาเธอที่โต๊ะริมสระใหญ่

พี่บิ๊กคะ ทำไมเหงื่อออกขนาดนี้ล่ะ

อิชยาหน้ามุ่ยเมื่อเห็นคนรักดูเหนื่อย ผ้าเช็ดหน้าสีขาวที่พกติดมาถูกเช็ดดวงหน้าคมอย่างห่วงใย พี่บิ๊กมองรอบข้างไป ยิ้มไปด้วยความเขินอาย

หน้าแดงอีกต่างหาก สงสัยคงจะร้อนจัด

เปล่าสักหน่อย เธอทำให้พี่หน้าแดง

ไทม์หรือคะ

คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่ชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง คนกล่าวหาพยักหน้าหงึกๆ อิชยาหรี่ตามองด้วยความสงสัย เธอไปทำเขาตอนไหนกัน

เล่นเช็ดหน้าให้พี่ต่อหน้าสาธารณชนแบบนี้ ถ้าหน้าพี่ไม่แดงก็คงไม่ใช่คนแล้วแหละ

จริงด้วย อ้าว! แล้วพี่บิ๊กชอบไหมล่ะคะ

ทุกอย่างที่เธอทำให้พี่ชอบหมด

บ้า!”

ทั้งคู่ยิ้มหวานใส่กันอย่างแสนสุข หากคนที่แอบมองอยู่อีกด้านหนึ่งไม่สุขด้วย แววตาของนุชนาถเต็มไปด้วยความเคียดแค้นฝังจิต ริมฝีปากชมพูสวยถูกฟันขาวคมจิกกัดจนเลือดไหล มือเรียวทั้งสองกำเกร็งแน่นหนัดจนเห็นเส้นเลือดเขียวตรงข้อมือ

ฉันจะกำจัดเธอเอง

อิชยานั่งคุยกับศราวินอยู่ข้างสระว่ายน้ำได้ห้านาที ชายหนุ่มก็ถูกเรียกตัวไปอีกด้านหนึ่งเสียแล้ว หากจังหวะที่กำลังจะลุกไปนั้นเสียงหวานๆ ของน้องไทม์กลับรั้งพี่บิ๊กไว้

ไทม์มีอะไรให้ดู

คนรอดูมองหญิงสาวด้วยความสงสัย หากเขาไม่พูดอะไรนอกจากเขยิบไปใกล้ๆ ตามที่เธอสั่ง อิชยานั่งแนบชิดติดร่างใหญ่ เธอจับชุดผ้าบางสีฟ้าอ่อนบริเวณหน้าอก ก่อนจะเปิดมันออกนิดๆ สำหรับให้เขามอง

ทะลึ่งใหญ่แล้วนะ

ปากว่าทะลึ่งหากสายตาที่อยากรู้อยากเห็นมันไม่ทะลึ่งด้วย เขามองเข้าไปในชุดสวยแล้วยิ้มกริ่มออกมาด้วยความขัน

หัวเราะอะไรเนี่ย

หัวเราะเธอไง

ตลกหรือไงคะ

ยังกับเด็กเลย โอเคๆ พี่รับรู้แล้ว ถ้าทำงานเสร็จเมื่อไหร่จะรีบพาไปเล่นน้ำทันที รออยู่ตรงนี้นะ

โอเคค่ะ ตั้งใจทำงานนะคะ

ศราวินหันมามองร่างระหงอีกครั้งก่อนจะหัวเราะเสียงดัง เจ้าหล่อนกล้าดียังไงโชว์บิกินี่ที่ถูกชุดสีฟ้าสวมทับไว้ให้เขาดู

ถ้าพี่บิ๊กไม่หยุดหัวเราะไทม์จะโกรธจริงๆ แล้วนะ

โอเคๆ พี่ยอมแล้ว รออยู่ตรงนี้นะอย่าหนีไปเล่นน้ำก่อนล่ะ

น้องนางพยักหน้าให้พร้อมส่งเขาไปทำงานด้วยรอยยิ้มหวานหยด พี่บิ๊กไปทำงานด้วยจิตใจที่เบิกบาน อิชยาไม่ปล่อยให้ตัวเองเหงา เธอมองไปรอบๆ สระว่ายน้ำอย่างสนใจ บรรยากาศที่นี่ช่างดีเหลือเกิน มองเลยสระว่ายน้ำไปก็เป็นทะเลแล้วสินะ แค่เห็นก็อยากจะลงไปแหวกว่ายใจจะขาด

ปะการังจ๋ารอไทม์กับพี่บิ๊กก่อนนะจ๊ะ

คุณไทม์คะขอนั่งด้วยคนได้หรือเปล่า

เจ้าของชื่อสะดุ้งโหยงหันหน้ามามองคนเรียก หญิงสาวตกใจไม่น้อยที่จู่ๆ ก็มีคนมาขัดห้วงความคิดอันแสนสุข ที่สำคัญเธอพูดเพ้อมันเพียงคนเดียว...มันน่าอายก็ตรงนี้แหละ

เชิญค่ะ

อิชยายิ้มหวานผายมืออนุญาต ยังไงเสียเธอก็เป็นเพื่อนสนิทของคนรัก เพราะฉะนั้นมารยาทไม่ดีก่อนหน้านี้ควรโละมันทิ้งไปซะ นุชนาถยิ้มหวานให้คนตรงข้ามอย่างสวยงาม ดวงตาประกายสำรวจอิชยาทุกอณู

คุณไทม์สวยมากเลยค่ะ บิ๊กตาถึงที่เลือกคุณมาเป็นคนรู้ใจ

ขอบคุณค่ะ พี่บิ๊กเป็นคนดี เขารักและดูแลไทม์มาดีตลอด

ใช่ค่ะ เวลาบิ๊กคบใครเขาจะดูแลผู้หญิงคนนั้นราวเจ้าหญิง ฉันดีใจนะคะ ที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับเกียรตินั้นจากเขา

อะไรนะคะ? คุณหมายความว่ายังไง

อิชยาหน้าเสียทันควัน และก็เหมือนจะเข้าทางนุชนาถ หญิงสาวทำท่าทางตกใจก่อนจะเสแสร้งทำเป็นไม่รู้อะไร

เอ่อ คือ...บิ๊กไม่ได้บอกคุณไทม์หรอกหรือคะ

เรื่องอะไรละคะ อย่ามามัวแสดงทำเป็นไม่รู้หน่อยเลย ฉันรู้ว่าคุณอยากจะพูด บอกฉันมาเถอะค่ะ มันมีอะไรมากกว่าคำว่าเพื่อนของคุณทั้งคู่

พูดจาดีๆ ไม่เป็นหรือคะ อย่าคิดว่าคนอื่นเขาจะทำเหมือนเธอสิ

ฉันจะพูดดี ทำดี และคิดดีกับคนดีเท่านั้น มองการกระทำกับคำพูดของเธอฉันก็พอจะเดาได้ ต้องการจะบอกอะไรฉันก็พูดๆ ออกมาเถอะ

อิชยาเดือดราวลาวาปะทุ ดวงหน้าหวานแดงร้อนด้วยฤทธิ์โทสะ ลักษณะการพูดจาของนุชนาถเดาไม่ยาก แค่มองปราดเดียวก็รู้ว่าสตรีตรงหน้าเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวขนาดไหน สำหรับอิชยาแล้วนุชนาถคือผู้หญิงร้ายลึกดีๆ นี่เอง ถ้ามองผิวเผินอาจจะยังไม่แน่ใจ แต่ถ้ามองเข้าไปนัยน์ตาคู่นั้นก็จะเห็นความร้ายกาจของเจ้าหล่อนซ่อนอยู่

เอาเป็นว่าฝากผ้าเช็ดหน้าคืนบิ๊กด้วยแล้วกันนะคะ บอกเขาด้วยว่า...ฉันซักคืนให้เหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว

เคยคบกันงั้นเหรอ? ต้องการจะบอกฉันอย่างนี้ใช่หรือเปล่า

เก่งนี่คะ แต่เอ...ทำไมบิ๊กไม่บอกคุณล่ะ จะปิดทำไมถ้าบริสุทธิ์ใจจริง

อย่ามาปั่นหัวฉัน อย่าทำให้เราสองคนทะเลาะกัน เกลียดที่สุดมารยาหญิงสกปรกโสโครก

หึๆ แล้วได้ผลมั้ยล่ะคะ อย่างน้อยมารยาหญิงของฉันก็ทำให้ได้ผ้าเช็ดหน้าผืนนี้มาก็แล้วกัน

ฮึ! คุณได้แค่ผ้าเช็ดหน้า แต่ฉันได้ตัวกับหัวใจของเขา อะไรมันคุ้มกว่ากันไม่ทราบ กรุณาอย่าเห่า

นี่อิชยา ระวังคำพูดของเธอด้วย ช่วยดูหน่อยว่านี่ถิ่นใคร

นุชนาถยืนขึ้นมองหน้าอิชยาด้วยความโกรธเกลียด หากอิชยาผู้เย่อหยิ่งไม่สะทกสะท้าน ฝ่ายนั้นยืนได้เธอเองก็ทำได้เหมือนกัน ร่างระหงลุกตามก่อนจะกอดอกเชิดจ้องอีกฝ่ายตอบอย่างถือดี

ถิ่นใครฉันไม่สน แต่ที่รู้ๆ พี่บิ๊กคือถิ่นของฉัน จำใส่หัวไว้นะว่าเขาคือคนของฉัน

พูดจบก็หันหลังเดินจากไปพร้อมกับสายตาเจ็บช้ำน้ำใจของใครอีกคน หากไปไม่กี่ก้าวร่างระหงกลับหยุดชะงัก และเดินกลับมายังนุชนาถ

ลืมไป! เธอจะฝากผ้าเช็ดหน้าคืนพี่บิ๊กไม่ใช่เหรอ เอามาสิ

อิชยาแบมือรอรับของฝาก ใบหน้าของเธอยิ้มระรื่นไม่สะทกสะท้านใดๆ นุชนาถนึกแค้นอยู่ในใจ มือเรียวกำเกร็งผ้าเช็ดหน้าของเขาไว้แน่น

สรุปจะให้คืนหรือเปล่า

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมัวแต่กำไว้แน่นเหมือนไม่อยากคืน อิชยาจึงถามอีกหน นุชนาถผ่อนลมหายใจเหมือนพยายามระงับสติที่มี ตั้งแต่เกิดมายายนี่เป็นคนแรกที่บ้าบอกับเธอได้ถึงเพียงนี้ เธอยื่นผ้าเช็ดหน้าคืนให้อย่างสงบเสงี่ยม

จะฝากบอกอะไรพี่บิ๊กไหม

เธอจะทำให้ได้เหรอ

คนอย่างฉันถ้าทำไม่ได้ก็คงไม่พูด

ฝากบอกเขาด้วยว่าฉันยังรักและรอเขากลับมาเสมอ

หลังจากคุยงานกับทีมผู้สร้างเป็นที่เข้าใจ ศราวินเดินกลับมาหาอิชยายังสระว่ายน้ำตามที่นัดหมายไว้ หากเมื่อมาถึงกลับไร้ร่างของหญิงสาว เขากวาดสายตามองหาเธอไปทั่วทั้งบริเวณแต่ก็ไม่พบ เมื่อโทรไปหาเจ้าหล่อนก็ไม่รับ ชายหนุ่มกระวนกระวายใจ เขากลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับเธอ อีกด้านหนึ่งภายในห้องพักหรูของโรงแรม ระเบียงกระจกที่มองเห็นวิวทะเลยามเย็นทำให้คนมองรู้สึกแย่ มันว้าเหว่และโศกเศร้าเป็นที่สุด นี่เธอกำลังโดนเขาหลอกงั้นหรือ ผู้ชายคนนี้กำลังโกหกและปิดบังเรื่องที่ควรจะพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ไทม์

เจ้าของชื่อไม่หันกลับมามอง ไม่มีน้ำเสียงขานรับหรือโต้ตอบเขาแต่อย่างใด อิชยานั่งลงกับพื้นระเบียง เธอกอดเข่าซุกหน้าตัวเองไว้

ไทม์เป็นอะไร

พี่บิ๊กใจไม่ดีเมื่อเห็นอาการแปลกๆ ของน้องยา เขาเดินเข้ามาหาพร้อมคุกเข่าลงตรงหน้าเธอ

ทำไมไม่รอพี่อยู่ที่เดิม

น้ำเสียงทุ้มถามออกไป หากไร้คำตอบจากอีกฝ่าย อิชยาน้ำตาไหลไม่หยุด มือเรียวที่กำผ้าเช็ดหน้าไว้ยื่นส่งให้เขา ทว่าดวงหน้าสวยยังคงซุกอยู่กับตัวเองเช่นเดิม

คุณนุชฝากบอกว่ายังรักและรอพี่บิ๊กเสมอ

ศราวินรับผ้าเช็ดหน้าในมือน้อยๆ มาด้วยหัวใจที่ตีบตัน จะกลืนก็กลืนไม่เข้า หากจะคายออกมาก็คงไม่ไหว ไม่มีคำพูดใดๆ หลุดออกมาจากปากของเขา ร่างหนาโงนเงนนั่งลงพิงกระจกระเบียง สายตาคมมองคนรักที่นั่งกอดเข่าด้วยความเจ็บช้ำ...นี่เขาทำเธอเสียใจอีกแล้วใช่ไหม ช่วงเวลาแห่งทางตันผ่านไปกว่าสิบนาทีเหมือนศราวินตั้งสติประคองตนได้ในระดับหนึ่ง เขาเขยิบมาหาน้องนางช้าๆ ฝ่ามือใหญ่แตะที่ไหล่เล็กแผ่วเบา

อย่ามาแตะไทม์

ยังไม่ทันได้แตะเต็มฝ่ามือ อิชยากลับสลัดมือนั้นออกอย่างรังเกียจ สายตาคมเฉี่ยวมองร่างตรงหน้าทั้งน้ำตา ความเจ็บปวดรวดร้าวทั้งหลายแหล่ถาโถมเข้ามาไม่สิ้นไม่สุด

จะไม่ฟังพี่หน่อยเหรอ

ฟังมามากพอแล้ว

แค่ไหนที่เรียกว่ามากพอ

อย่ามาย้อนถาม ไทม์จะกลับบ้าน

เธอเอาแต่ใจอย่างนี้กับบิวได้ แต่อย่ามาทำนิสัยอย่างนี้กับพี่

แล้วจะทำไม ถ้าเอาแต่ใจอย่างนี้กับทุกคนแล้วจะทำไม

อารมณ์น้องนางกู่ไม่กลับเสียแล้ว ร่างระหงยืนขึ้นมองร่างสูงใหญ่ที่ค่อยๆ ลุกตาม สีหน้าของเธอบ่งบอกลิมิตได้เป็นอย่างดี ศราวินนับหนึ่งถึงสิบในใจก่อนจะพูดต่อ

เพราะอารมณ์เธอเป็นแบบนี้พี่ถึงไม่ได้บอก

หึ! คนเรามีปากนี่ จะพูดอะไรก็พูดไปเถอะ

ไม่เชื่อใจพี่เลยใช่ไหม

ลองมาโดนหลอกมั่งไหมล่ะ จะได้รู้ว่าควรเชื่อใจกันอยู่ไหม

เรื่องของพี่กับนุชมันจบไปนานแล้ว เราเป็นเพื่อนกัน

จบไปนานหรือเพิ่งจบไทม์ไม่สน ประเด็นมันอยู่ที่ว่าพี่บิ๊กไม่บอกไทม์ว่าเคยคบกับผู้หญิงคนนั้น ทำไมเหรอคะ? ชอบเห็นไทม์โง่นักใช่ไหม ปากพี่บิ๊กก็บอกว่าไม่อยากให้ไทม์ร้องไห้ แต่ดูสิคะ...สิ่งที่พี่บิ๊กทำมันตรงกันข้ามทุกอย่าง

หญิงสาวต่อว่าเขาทั้งน้ำตา อิชยาสะอื้นหนักจนดวงตาคู่สวยมองเห็นร่างตรงหน้าเลือนราง ศราวินหลับตาลงด้วยความปวดใจ เสียงร้องไห้ของอิชยาทำคนฟังชาวาบไปทั้งตัว ผู้หญิงคนนี้มีอิทธิพลต่อหัวใจที่กำลังเต้นอ่อนแรงลงไปเรื่อยๆ ของเขาเหลือเกิน

เธอคิดว่าพี่พาเธอมาที่นี่เพื่ออะไรกัน ตอบพี่หน่อยได้ไหมว่าเธอคิดยังไง

น้ำเสียงทุ้มเว้าวอนอ่อนโยน เขาอยากจะเดินเข้าไปกอดเธอให้หายเสียใจ แต่อิชยาใจแข็งไม่เหมือนใคร เธอมองตอบเขาด้วยดวงตาแข็งกร้าวหากไร้น้ำเสียงใดๆ เล็ดลอดออกมา

ทุกๆ ครั้งที่เราห่างกันมันทำให้พี่แทบบ้า มันคิดถึงและอยากกอดเธอจนมือไม้สั่น ไม่ว่างานที่ระยองจะเลิกดึกแค่ไหนพี่ก็ต้องขับรถกลับมากรุงเทพฯ ทุกครั้ง และในครั้งนี้ก็เหมือนกัน พี่มีงานที่ภูเก็ตสองคืนสามวัน ที่ใต้มันไกลนะ ไม่ได้ขับรถสองสามชั่วโมงก็ถึงเหมือนระยอง กรุงเทพฯ พี่กลับไปหาเธอไม่ได้

คนฟังสะอื้นหนัก ไหล่ทั้งสองข้างไหวสะท้านตามแรงอารมณ์ ในหัวใจตอนนี้มันมีทั้งความรู้สึกดีและไม่ดีปะปนกันไปหมด ตั้งแต่คบกันมาพี่บิ๊กทำตัวดีและให้เกียรติเธอมาโดยตลอด หากเรื่องของเวทิศที่เขาปิดไว้มันหวนกลับเข้ามา ผู้ชายคนนี้จะหลอกเธอเหมือนที่น้องชายเขาทำหรือเปล่า

ถ้าหากไม่บริสุทธิ์ใจพี่จะเอาเธอมาด้วยทำไม ถ้าอยากสานสัมพันธ์กับนุชจริงๆ จะแนะนำให้นุชรู้จักเธอในฐานะคนรักไหม ที่ไม่อยากบอกก็มีแค่เหตุผลเดียวเท่านั้น พี่กลัวเธอจะคิดมากจนไม่เป็นอันทำอะไร เหตุการณ์หลายอย่างที่ผ่านเข้ามามันทำให้พี่ตัดสินใจที่จะไม่บอก

คนฟังร้องไห้ไม่หยุด อิชยาหันหลังหนีเขาทั้งน้ำตา ฝ่ามือทั้งสองข้างปิดใบหน้าเรียวเอาไว้ หัวใจปวดร้าวจนทนไม่ไหว กลัวเหลือเกิน...เธอกลัวว่าทุกอย่างจะพังทลายลงอีก ในตอนนี้สิ่งที่รอคอยก็มาถึงแล้ว ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาถึงมันจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ช่วงเวลาเหล่านั้นมันทำให้เธอรักเขา และเพราะรักมากจึงทำให้เสียใจได้มากขนาดนี้

ศราวินทนมองต่อไปไม่ไหว เขาเดินเข้าไปใกล้ร่างน้อยที่ยืนร้องไห้สะอื้น ชายหนุ่มโผกอดหญิงสาวจากด้านหลังไว้แน่น จมูกคมสันจรดลงบนผมนุ่มอย่างแสนรัก และนั่นมันยิ่งทำให้คนถูกกอดร้องไห้ไม่หยุด

พี่เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ชอบเห็นเธอร้องไห้ แต่ทำไมนะอิชยา ทำไมเธอต้องร้องไห้เพราะพี่ทุกที

น้องนางไม่ตอบอะไรทั้งสิ้น การกอดทำให้ทั้งคู่ต่างรู้สึกเข้าถึงซึ่งกันและกัน อิชยาหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา พี่บิ๊กหน้านิ่วถอนหายใจ ใบหน้าหวานของหญิงที่รักเต็มไปด้วยคราบน้ำตา

น้องจ๋าอย่าร้องไห้ พี่ผิดเองพี่ขอโทษ

น้ำเสียงอ่อนโยนเอ่ยบอก นิ้วสากไล้แก้มนวลแผ่วเบา เขาหมายจะเช็ดคราบน้ำตาบนดวงหน้าน้องให้หมดไป หากสิ่งที่ได้ยินทำให้คนฟังใจหวั่นไหว มองเข้าไปนัยน์ตาคนตรงหน้าทีไรมันทำให้เธอเสียใจทุกที

พี่บิ๊ก...

ร่างระหงโผกอดร่างชายหนุ่ม เธอฝังใบหน้าลงกับแผงอกกว้างอย่างวางใจ ทุกสิ่งที่ออกมาจากปากของเขาทำให้เธอได้คิด

อย่าร้องไห้เลยนะ พี่ขอโทษ

พี่บิ๊กพูดขอโทษอีกครั้งก่อนจะกอดปลอบน้องไทม์อย่างแนบแน่น อิชยาส่ายหัวพัลวัน เธอถอนกอดมองหน้าเขา

ไทม์งี่เง่าเอง ไทม์ผิดเองที่ไม่ฟังอะไรเลย ผิดที่ไม่เชื่อใจพี่บิ๊ก ไทม์ขอโทษ

คำขอโทษของน้องทำให้พี่บิ๊กยิ้มออกมา ฝ่ามือใหญ่ทั้งสองข้างประคองดวงหน้างามไว้อย่างทะนุถนอม นิวโป้งทั้งสองลูบไล้เช็ดน้ำตาให้หญิงสาว

พี่บิ๊กไทม์ขอ...อื้อ!”

คำขอโทษพูดไม่พ้นปากสาวเมื่อปากร้อนของใครอีกคนประกบลงมาอย่างโหยหา ลิ้นนุ่มเกี่ยวรัดลิ้นน้อยอย่างหยอกเย้า ความหอมละมุนของน้องยาทำให้สติที่มีเริ่มพร่าเลือน

อื้อ!”

อิชยาไม่น้อยหน้า เธอจูบตอบเขาอย่างน่ารัก ลำแขนทั้งสองข้างโอบรอบคอแกร่งราวพึ่งพา ฝ่ามือเรียวบางลูบไล้ท้ายทอยหนุ่มอย่างยั่วยวน น้องไทม์ร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเมื่อพี่บิ๊กดันร่างของเธอแนบชิดติดระเบียงกระจก ลมหายใจของกันและกันหอบดังจากฤทธิ์จูบที่ไม่มีการหยุดพัก ศราวินสำรวจตรวจตราใบหน้าคนรัก เขาจูบเบาๆ ที่เปลือกตานวลอย่างแสนรัก คนถูกจูบหลับตาลงรับสัมผัส มันช่างวิเศษและเลิศเลอเหลือเกิน

ไทม์หึงพี่บิ๊ก

พี่รู้

ศราวินให้รางวัลคนปากตรงกับใจด้วยจูบที่ปากอิ่มเบาๆ อิชยาไม่น้อยหน้าเธอกอดร่างหนาเอาไว้จนแน่น

ไทม์หวงพี่บิ๊ก

ฮ่าๆ นั่นพี่ก็รู้

อิชยายิ้มสุขใจก่อนจะเป็นฝ่ายให้รางวัลเขาเอง เธอหอมแก้มซ้ายแก้มขวาทั้งสองข้างเหมือนที่เคยทำ วงแขนกว้างโอบเอวคอดกิ่วไว้มั่น ตาสบตาบอกรักกันอย่างรู้ใจ ศราวินมองไปรอบๆ ระเบียงกระจกใส ตะวันลับฟ้าไปเป็นที่เรียบร้อย ท้องทะเลที่เห็นไกลๆ มืดมิดสนิทตาตามไปด้วย

ตรงนี้ได้ไหม

ตรงไหนก็ได้ค่ะ

ไม่อายเหรอ

กระจกที่นี่คนข้างนอกมองไม่เห็นเรา แต่เรามองเห็นทุกอย่างที่อยู่ด้านนอก

รู้ดีนักนะ

ก็ไทม์ฉลาดนี่คะ

แล้วคนฉลาดอยากได้รางวัลรึเปล่า

อยากที่สุด

ศราวินถอดชุดชายทะเลออกจากร่างระหง หญิงสาวให้ความร่วมมือกับเขาเป็นอย่างดี ดวงตาคมมองสำรวจร่างโสภาทั่วทั้งตัว บิกินี่สีแดงแรงฤทธิ์ทำให้พี่บิ๊กอารมณ์เดือดปุดๆ

อดเล่นน้ำเลย

ไม่เป็นไรเนอะ เล่นกับพี่บิ๊กแทนก็ได้

คำตอบของเธอทำให้ทั้งคู่หัวเราะไม่หยุด ฝ่ามือเรียวลูบไล้แผงอกกว้าง กระดุมจากเสื้อเชิ้ตค่อยๆ ถูกปลดออกจากกันจนหมด อิชยาถอดเสื้อให้เขาอย่างเอาใจ

อยากถอดอย่างอื่นให้พี่ด้วยรึเปล่า

แล้วพี่บิ๊กอนุญาตรึเปล่า

ร่างกายของพี่มันเป็นของเธอ

หัวใจของพี่บิ๊กก็เป็นของไทม์

ริมฝีปากอิ่มจูบเบาๆ ที่แผงอกด้านซ้ายของเขา มือเรียวเล็กลูบไล้นัวเนียไปทั่วแผ่นหลังบึกบึน ชายหนุ่มร้อนวูบวาบด้วยความกระสันซ่าน จูบร้อนของน้องนางซุกไซ้ไล้เลียไปทั่วเนื้อหนุ่ม เธอดูดคลึงจุดเสียวของเขาอย่างยั่วยวน

อ้า!”

ยอดอกสีเข้มข้างหนึ่งถูกลิ้นน้อยละเลงเล่นอย่างหยอกเย้า มือเรียวเล็กบีบดึงหมุนวนจุดเสียวอีกข้างอย่างย่ามใจ ใบหน้าคมคร้ามแหงนเงยไม่รู้ทาง ฝ่ามือชายจับหมับที่หน้าอกกลมกลึงผ่านอาภรณ์ชิ้นน้อยด้วยฤทธิ์สิเน่หา ออกแรงบีบเคล้นกอบโกยตามแรงสวาทที่ได้รับจากอีกฝ่าย

อื้อ!”

อิชยาคราวหวิวเมื่อพี่บิ๊กกระตุกเชือกบิกินี่ตัวสวย อาภรณ์ชิ้นรองสุดท้ายถูกโยนไปทางด้านหลังไร้คนใส่ใจ

สวยเหลือเกิน

แม้จะเคยเห็นและลองลิ้มชิมรสมาแล้วก็ตาม หากความหอมหวานตรงหน้าทำให้คนเคยได้สัมผัสลืมไม่ลงและคงอยากลองอีกหลายๆ ครั้ง หน้าอกกลมกลึงคู่นี้ถูกสร้างมาเพื่อเขา มันไม่ใหญ่จนน่าเกลียดและไม่เล็กจนทำเขาหมดอารมณ์ สองเต้าเต่งตึงช่างสวยหยดราวประติมากรรมชั้นเอก ยอดถันสีชมพูเข้มบนอกอวบขาวผ่องทำให้คนมองอดไม่ได้ที่จะดูดกลืนมันเข้าไป

ฮื่อ!”

ความเสียวซ่านแล่นปราดไปทั่วกายสาว ร่างระหงแอ่นหยัดเข้าหาโพรงปากร้อน ฝ่ามือเล็กลูบไล้ผมแข็งปลุกระดมอารมณ์พิศวาส คนต้องการไม่รอช้าอีกต่อไปมือทั้งสองข้างปลดสายบิกินี่ด้านข้างเร็วไวพร้อมกับโยนทิ้งไปอย่างไม่ใยดี

อื้อ...พี่บิ๊ก

คนถูกรุกเข่าอ่อนฉับพลัน ร่างสาวที่แนบกระจกยืนขาสั่นไร้แรงต้านทาน เนื้อแนบเนื้อทำเธอขนลุกซู่ ยิ่งมองเขาดูดยอดอกเธอทีไรความเสียวภายในมันคอยจะปะทุมากขึ้นทุกที ศราวินคุกเข่าลงกับพื้น ใบหน้าของเขาอยู่ตรงกับจุดอ่อนไหวของน้องนางพอดี อิชยาอายจนหน้าแดงปลั่งเธอใช้มือปิดมันอย่างเร็วไว

ปิดทำไมมันสวยจะตาย

อย่าทำเหมือนครั้งนั้นเลยค่ะ มันสกปรก

ทุกอย่างที่เป็นเธอสะอาดและบริสุทธิ์สำหรับพี่ การได้เป็นคนแรกของเธอมันคือเกียรติสูงสุดสำหรับผู้ชายคนนี้

คำพูดของพี่บิ๊กเปรียบเสมือนมนตร์สะกดใจ มือที่ปกปิดของสงวนไว้ตกผล็อยขนาบข้างราวคนไร้กล้ามเนื้อ ศราวินไม่รอช้าฝ่ามือหนาช้อนสะโพกผายขึ้นสูง ขาเรียวงามทั้งสองข้างพาดไหล่แข็งแรงไว้เสร็จสรรพ ใบหน้าคมซุกไซ้เนินเนื้อสวยสดอย่างลุ่มหลง

อ้า! อื้ม...พี่บิ๊ก

ผนังเนื้ออ่อนด้านในเต้นตุบๆ กลีบเกสรสั่นระริกยามต้องลิ้นชาย ร่างงามแอ่นหยัดหาอุ้งปากร้อนด้วยความต้องการที่พุ่งพล่านไปทุกอณู มันวาบหวามรัญจวนใจจนฝ่ามือเล็กดึงทึ้งผมชายอย่างเร้าอารมณ์ เสียงจ๊วบจ๊าบดูดดุนช่องทางรักดังลั่นระเบียง ร่างน้องนางดิ้นไหวซ่านเสียวเพราะลิ้นร้ายกาจ

ฮึ่ม!”

คนจุดไฟครางออกมาด้วยความพอใจ ลิ้นทรงพลังรุกไล้โลมเลียตุ่มไตอ่อนไหวรัวเร็ว มันแข็งชันตอบรับสัมผัสร้อนตามธรรมชาติ นิ้วสากแยกกลีบวิมานออกกว้าง ตวัดปลายลิ้นชอนไชปากทางรักเต็มแรงชาย ศราวินฮึกเหิมไร้สติยามน้องนางดิ้นไหวอยู่บนบ่าแกร่ง ยิ่งเสียงครางครวญโหยมากเท่าไหร่ ลิ้นในโพรงสวาทเลื้อยไล้เร็วไวเมื่อผนังเนื้อด้านในเริ่มรัดผู้รุกรานถี่กระชั้น อิชยาเสียวสะท้านทั่วทั้งร่าง เธอรอการปลดปล่อยที่แสนสุขอย่างทุรนทุราย

อ้า! พี่บิ๊ก อ้า...กรี๊ดดด!”

ร่างระหงกระตุกสองหนเมื่อถูกปลดปล่อยลาวาที่ลุกฮือ ขาเรียวงามโอบรอบใบหน้าคม แผ่นหลังบางแนบชิดติดกระจกเย็นๆ อย่างเหนื่อยอ่อน ในตอนนี้เธอไร้พละกำลังอย่างสิ้นเชิง

พอแล้วเหรอ

น้ำเสียงเอ่ยถามของพี่บิ๊กทำให้น้องไทม์ผงกหัวมองคนต่ำกว่า ฝ่ามือร้อนลากไล้ไปยังลำตัวนวลเนียนของเจ่าหล่อน ชายหนุ่มกำลังปลุกอารมณ์พิศวาสหญิงสาวอีกหน

ไปในห้องดีกว่า

ร่างสูงสง่าช้อนร่างน้องนางไว้ในอ้อมแขน อิชยาโอบลำคอแกร่งไว้แน่นเพราะกลัวตก

พี่รักเธอเหลือเกิน รักชนิดที่ว่า...เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม

ร่างนวลน้องวางลงบนเตียงนุ่ม ศราวินถอดกางเกงออกเร็วไว อาวุธร้ายหากรักน้องไทม์พร้อมทำงานเต็มที่ แสงไฟสลัวจากโคมไฟทำให้ร่างงามลออดูสวยน่าฟัด

รู้มั้ย...ถ้าเธอเป็นอาหาร พี่จะกินเธอทั้งตัว

พี่บิ๊ก...ขอกอดหน่อย

น้องไทม์ช่างอ้อนอยากกอดพี่บิ๊ก ศราวินยิ้มบางๆ ก้มลงหาร่างงามที่นอนอ้าแขนรอ อิชยาสวมกอดร่างเขาไว้แนบแน่น เธอจูบเบาๆ ที่ใบหูเขาอย่างแสนรัก

จะเร็วไปไหมถ้าไทม์จะบอกว่ารัก

เป็นประโยคคำถามหรือเป็นประโยคบอกเล่าหืมม์

พี่บิ๊กเอ่ยถามเสียงทุ้ม จมูกคมซุกไซ้ซอกคอขาวอย่างลุ่มหลง มือไม้เลื้อยจับเหล็กกล้าอันแข็งชันถูไถปากทางรักจนน้องคราง ทรวงอกงามบดเบียดเสียดสีแผงอกกว้างตามครรลอง

เป็นทั้งประโยค...อื้อ! บอกเล่า และคำ...อ้า! ถาม

ร่างกายแปรปรวนยามเจอฤทธิ์หยอกเย้าจากเขา เธอต้องการอะไรบางอย่างมาปลดปล่อยอาการทรมานเหล่านี้ และเขาก็รู้ดีว่านวลน้องใต้ร่างนี้ต้องการอะไร

พี่อยากได้ยินประโยคบอกเล่า ไม่เอาประโยคคำถาม

เหล็กร้อนยังคงถูไถปากวิมานจนน้ำไหลอาบ กลีบเกสรด้านในระริกไหว มันกำลังร้องขอความช่วยเหลือจากใครสักคน

อ้า! พี่บิ๊ก เจ็บ!”

ฟันคมขาวกัดเบาๆ ที่ยอดอกแข็งชัน ใบหน้าหล่อซุกไซ้ลุ่มหลงอยู่ที่ร่องอกสาว ลิ้นร้ายโรมรันพันตูยอดอกสวยอย่างเร่าร้อน หากมือข้างล่างยังทำหน้าที่ถูไถปากทางสวาทไม่หยุดหย่อน

อ้า! ไม่ไหว

เมื่อโดนโจมตีทุกจุดเสียว อิชยาจึงเปล่งเสียงออกมาด้วยความทรมาน ร่างโสภาดิ้นยุกยิกใต้ร่างใหญ่

ไหนพูดประโยคเมื่อกี้ใหม่ซิ แล้วพี่จะสมนาคุณเธออย่างดี

คนถูกสั่งสมองพร่าเลือน เปลวไฟลุกโชนลามเลียไปทั่วทุกส่วนสัด ร่างงามแอ่นหยัดเข้าหาอุ้งปากชายอีกหน

ไทม์...อื้อ! ไทม์รักพี่บิ๊ก

สิ่งที่บอกออกไปไม่ได้เกิดจากความต้องการเพียงอย่างเดียว ทว่ามันเกิดจากความรู้สึกที่เต็มไปด้วยรักของอิชยาด้วย ศราวินยิ้มหวานก่อนจะสมนาคุณให้คนรักอย่างคุ้มค่า

เอารางวัลไปเลยที่รัก พี่รักเธอที่สุด

กรี๊ดดด! พี่บิ๊ก...ไม่ไหว เจ็บเหลือเกิน

แท่งเหล็กร้อนราวไฟเคลือบถูกสอดใส่เข้าไปในวิมานสาวเต็มที่ เจ้าของร่างสะท้านเฮือกด้วยความเจ็บ คนเดินหน้าก็เช่นกัน เขาขยับอาวุธลับไม่ได้เพราะความคับแน่นของหญิงสาว

ทำไมยังแน่นขนาดนี้ ไทม์ช่วยพี่หน่อย

อิชยาไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ หากเขากลับนำพาน้องนางทุกกระบวนท่า ชายหนุ่มตวัดร่างระหงขึ้นบนก่อนจะพาตัวเองลงไปนอนแทนที่เดิม

พี่บิ๊ก!”

เสียงเรียกขานอีกฝ่ายสั่นไหว อิชยานั่งอยู่บนตัวของเขาอย่างเก้ๆ กังๆ พี่บิ๊กยังคงอบอุ่นทุกสถานการณ์ เขาจับสะโพกผายไว้แน่นก่อนจะค่อยๆ กระแทกกายเข้าหาน้องนางอย่างเนิบๆ

อื้อ! พ...พี่

ขยับสิเมียจ๋า ทำตามใจน้องเลย

ร่างระหงค่อยๆ ขยับตามเสียงเรียกร้องของอารมณ์สวาท ฝ่ามือเรียวร้อนวางทาบลงบนกล้ามเนื้อหน้าท้องพี่บิ๊กแนบแน่น

อ้า! พี่บิ๊ก

ศราวินทนไม่ไหวโผกระแทกน้องนางเต็มแรง คนข้างบนครางไม่เป็นภาษายามความซ่านเสียวปนสุขสมจุกล้นอยู่เต็มอก เธอออกแรงโยกกายขึ้นลงตามครรลอง

อีกนิดเมียจ๋า ฮึ่ม!”

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังถี่ระรัว อิชยากรีดร้องครวญครางยามพี่บิ๊กส่งน้องนางถึงฝั่งฝันเป็นหนที่สอง หากพี่บิ๊กยังไปไม่ถึงจุดหมาย เขาลุกขึ้นนั่งก่อนจะเริ่มขย่มร่างน้องที่อยู่บนตัวอีกหน

อ้า! อ้า

หญิงสาวครวญคราวไม่เป็นส่ำยามลิ้นร้อนดูดเลียยอดถันจากเต้างาม มืออีกข้างบีบเคล้นหนักหน่วงรัญจวนใจ อิชยาขย่มกายขึ้นลงตามธรรมชาติ

อีกนิด อื้อ!”

เสียงจ๊วบจ๊าบจากแรงดูดนมสาวดังลั่นห้อง ตามมาติดๆ เสียงแรงกระแทกของเนื้อห่มเนื้อ ศราวินหยัดสะโพกสอบเข้าหาร่างบอบบางสุดพลังอีกหนก่อนจะคำรามออกมาราวสัตว์ป่าเมื่อเขาล่าเหยื่อได้สำเร็จ สายธารขาวขุ่นถูกปลดปล่อยเข้าสู่วิมานของน้องนางทุกหยาดหยด อิชยาโอบกอดร่างหนาไว้อย่างอ่อนเพลีย เธอหลับตาลงซบบ่ากว้างอย่างไม่รู้ตัว ขาเรียวทั้งสองข้างอยู่ในท่าโอบสะโพกหนาไว้

เมียจ๋าต่อไหม

พี่บิ๊กถามปนเสียงหอบเหนื่อย หากเมียจ๋าไม่ขอรับรู้ เธอปล่อยให้เขาปฏิบัติการบทรักตามใจหมาย ณ ตอนนี้เธอยอมแล้วซึ่งทุกอย่าง ศราวินยิ้มกริ่มก่อนจะเริ่มบรรเลงบทรักที่แสนจะเร่าร้อนกับหญิงสาวอีกครั้ง อีกครั้ง...และอีกครั้ง


สนใจดาวน์โหลดนิยายได้ที่ https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzYxMTg5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTMxMjUiO30

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น