ทาสรัก (รีอัพ)

ตอนที่ 22 : บทที่ 7.4 เกินเลย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,427
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    19 ก.ค. 61



แม้ปากจะบอก ตามใจ แต่ข้างในคิดวุ่นวายไปหมด เขาลงจากรถเดินกลับบ้านส่วนตัวโดยไม่หันกลับมามองเธออีก ร่างบางลงจากรถตามมาติดๆ เห็นพิชิตชัยเดินออกมาจากคฤหาสน์คุณธิวัตรก็น้ำตาไหลโผกอดอีกฝ่าย

“รินดา พี่ได้ข่าวเรื่องที่เธอถูกไอ้ระยำนั่น”

“พี่ชิตไปไหนมา ฮือๆ วันนี้รินดาไม่ไหวแล้ว...”

“พี่ขอโทษที่ทิ้งเธอ คุณท่านเรียกหาด่วนพี่เลยต้องกลับบ้าน เธอต้องเอาเรื่องนะ”

“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนนะคะ ตอนนี้รินดาขอยืมโทรศัพท์หน่อยได้มั้ย”

พิชิตชัยยื่นโทรศัพท์ส่งให้ อีกฝ่ายเอ่ยขอบคุณแล้วเดินแยกไปคุยแถวๆ นั้น ทุกอย่างอยู่ในสายตาภากรตลอดตั้งแต่แรก เขายืนนิ่งราวกับไม่สนใจแต่ข้างในกองไฟสุมจนไหม้เกรียม

“เออได้ เดี๋ยวพายให้อานาคไปรับนะ รินดาไม่เป็นไรใช่มั้ย”

“อือ ไม่เป็นไร พายมา...อ้าว!

ยังไม่ทันจบการสนทนาสายก็ถูกตัดไปหน้าตาเฉย ญารินดาโทรกลับหาเพื่อนแต่ไม่สามารถติดต่อได้...เธอเดินกลับมาหาพิชิตชัยยื่นโทรศัพท์ส่งให้

“ขอบคุณนะคะ เดี๋ยวเพื่อนรินดามารับ ว่าแต่กระเป๋าอยู่ไหนคะ”

“อ้าวพี่นึกว่ารินดาจะค้างที่นี่ เลยสั่งให้คนไปเก็บไว้ที่บ้านคุณต้น”

พายลนลานเมื่อแบตโทรศัพท์หมดเกลี้ยง เธอจะไม่ลุกลี้ลุกลนขนาดนี้เลยถ้าอยู่ที่บ้านเหมือนทุกๆ วัน...แต่นี่ครอบครัวลิ้มสัจจานนท์มางานเลี้ยง หญิงสาวมองซ้ายมองขวา แกเลือกที่จะยืมโทรศัพท์อานาคใช้ติดต่อหาญารินดา และเมื่อปลายสายรับ

“รินดา นี่พายเองนะเมื่อกี้แบตมือถือดันหมด นี่เบอร์อานาค จะให้ไปรับเลยมั้ย”

ภากรยืนนิ่งไม่มีการตอบสนอง เขาได้ยินเสียงเด็กสาวที่แทนตัวเองว่าพายกับเสียงผู้ชายอีกคนที่พูดอยู่ใกล้ๆ เดาว่านั่นคือ อานาคเจ้าของเครื่อง

“ผมผู้ปกครองรินดาครับ ไม่ต้องมารับเธอหรอก ขอโทษที่ทำให้วุ่นวาย”

น้ำเสียงหล่อบาดใจบอกอีกฝ่ายชัดเจน พายตกใจที่ผู้ปกครองของเพื่อนเป็นคนรับสาย เธอจ้องหน้าอานาคก่อนส่ายหัวผิดหวัง

“ขอพายคุยกับรินดาหน่อยค่ะ”

“เธอกำลังอาบน้ำ ถ้ายังไงจะให้ติดต่อกลับไป เท่านี้นะครับ”

“เอ่อเดี๋ยวค่ะเดี๋ยว คุณเป็นพ่อรินดาหรือคะ”

“เปล่า...”

ขณะนั้นญารินดาเดินมาถึงบ้านภากรพอดี เห็นเขาใช้โทรศัพท์มือถือของเธอด้วยสีหน้าคร่ำเครียด

“อ้าวแล้วคุณเป็นใครคะ ขอโทษที่ละลาบละล้วงแต่ฉันเป็นห่วงเพื่อนจริงๆ พักหลังรินดาดูซึมเศร้าผิดปกติด้วย”

“ผมเป็นสามีเธอครับ”

“คุณต้น!

ชายหนุ่มกดวาง ใช้สายตามองเธออย่างสะใจ ญารินดาถลึงตาใส่ นี่เขานึกสนุกอะไรถึงได้พูดจาน่ากลัวออกมาอย่างนี้

“มาทำไม...”

“คุณพูดกับเพื่อนฉันแบบนั้นได้ยังไงคะ”

“แล้วทำไมจะพูดไม่ได้”

เดินไปนั่งบนโซฟาด้วยท่าทางสบายอารมณ์ ญารินดาตัวชาวาบก้าวขาไม่ออก เธอกลอกตาไปมาด้วยความโมโห

“ค่ะ...ถ้างั้นอยากทำอะไรก็ทำไป”

หญิงสาวมองหาสัมภาระที่ต้องการแต่ไม่เจอ เธอมั่นใจว่าต้องอยู่ในห้องส่วนตัวเป็นแน่ ร่างบางเดินดิ่งเข้าไปในห้องและกลับออกมาพร้อมกระเป๋าลากใบเดิม ภากรมองเด็กในสังกัดทุกการกระทำ เขานั่งไขว่ห้างรินไวน์ใส่แก้ว

“ห้ามไปไหนทั้งนั้น”

คนจะก้าวออกจากบ้านชะงักเมื่อได้ยินคำสั่งห้าพยางค์จากปากเขา เธอหันกลับมาค้อนใส่ชายหนุ่มอย่างลืมตัว

“มานั่งนี่ คืนนี้ฉันอยากให้เธออยู่ด้วย”

“แต่ฉัน...”

“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น เพื่อนเธอไม่มาหรอก”

“คุณทำแบบนี้ทำไม”

“ไม่มีเหตุผลอะไรซับซ้อน...ฉันแค่อยากทำ” ยกไวน์จิบอึกใหญ่ก่อนวางแก้วลงบนโต๊ะ

“เธอไปหาฉันที่ห้องทำงานใช่มั้ย? แล้วเห็นอะไรบ้าง”

หญิงสาวยืนนิ่งเป็นก้อนหิน นัยน์ตากลมระริกสบตาชายหนุ่มอย่างหาคำตอบ ถ้าเขารู้ขนาดนี้แล้วจะถามเธอให้ได้อะไรขึ้นมา คำตอบพรรค์นั้นมันน่าฟังมากใช่มั้ย

“ฉันเห็นคุณร่วมรักกับผู้หญิงค่ะ”

“อือ...ดูอยู่นานหรือเปล่า”

“ไม่นานค่ะ”

“รู้สึกยังไง”

“รังเกียจค่ะ”

“รังเกียจใคร”

“รังเกียจตัวเอง ที่ถ่อมาหาคุณที่ทำงานแต่ต้องมาเห็น...”

ชายหนุ่มเดินตรงไปหาสาวน้อย มองใบหน้างามก่อนยิ้มปลอบประโลมเหมือนที่เคยทำ

“ฉันก็รังเกียจตัวเองเหมือนกัน”

เขาเอ่ยเสียงทุ้มค่อยๆ ยกมือลูบแก้มนวลเนียน ญารินดาขนลุกซู่ผิวหน้าร้อนผ่าวเพียงถูกเขาสัมผัสเบาๆ ภากรโน้มหน้าเข้าไปใกล้ เผยอริมฝีปากจุมพิตแก้มนุ่ม

“รังเกียจตัวเองที่อยากเป็นเจ้าของเธอทั้งชีวิต”




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

77 ความคิดเห็น

  1. #18 PhoRR (@PhoRR) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 00:45
    หรือคุณต้นจะเป็นไบโพล่า ??? 555
    #18
    0