คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

The Sun Seeker - ผู้ตามหาตะวัน (จบภาค)

ตอนที่ 63 : -- ๗ – เด็กชายที่เกือบถูกลบล้าง - “...เธอคิดจะปลอมศพ?”


     อัพเดท 29 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, โลกอนาคต, โลกไร้ตะวัน, ตำนานเทพเจ้า, สงครามเ่ผ่าพันธุ์
ผู้แต่ง : NithiN ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NithiN
My.iD: https://my.dek-d.com/Anithin
< Review/Vote > Rating : 100% [ 3 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 6,710
53 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 56 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
The Sun Seeker - ผู้ตามหาตะวัน (จบภาค) ตอนที่ 63 : -- ๗ – เด็กชายที่เกือบถูกลบล้าง - “...เธอคิดจะปลอมศพ?” , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 186 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


เด็กชายที่เกือบถูกลบล้าง

 

ในความมืด นิกซ์นอนลืมตาอยู่บนเตียงคนไข้ในห้องนอนเล็กๆ ของตน

อาการนอนไม่หลับกลับมาเยือนอีกครั้ง คงเพราะตื่นเต้นกับการเดินทางพรุ่งนี้ ซ้ำเขาเพิ่งได้นอนยาวถึงสองวันเต็มๆ และวันนี้ก็ได้เซราช่วยใช้พลังรักษาให้จนหายสนิทในชั่วครู่เดียว

ตอนเด็กหญิงบอกหมอโจเซฟที่เข้ามาตรวจว่านิกซ์น่าจะลุกเดิน (และตามเธอกลับคีรีเอ) ได้ในพรุ่งนี้แล้ว คุณหมอยังแทบเบิกตาค้างไม่อยากเชื่อ แต่สุดท้ายก็รับรองว่าเขาลุกขึ้นเดินได้เป็นปกติแล้วจริงๆ ...ถึงจะค้านว่าเด็กชายยังมีปัญหาสุขภาพอีกมากที่ต้องรีบแก้ไขเสียก่อน และเขาไม่วางใจว่าหมอคนอื่นจะสามารถดูแลเด็กมีเขาได้อย่างเต็มที่

แน่นอนว่าเซราไม่ยอมฟังเช่นเคย และกำชับเด็กชายให้เตรียมตัว บอกใครต่อใครให้ช่วยเก็บข้าวของหรือหาเสื้อผ้ากับของใช้จำเป็นไว้ให้เขา ...คงเพราะอย่างนี้กระมัง คุณป้ามาร์กาเร็ตจึงนำมีดพับเล่มเล็กกับเหรียญเงินที่เจอในกระเป๋ากางเกงมาคืนเขา พร้อมกับยาก่อนนอนคืนนี้

และมีดเล่มนั้นก็อาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เด็กชายนอนไม่หลับด้วยก็ได้ เมื่อนึกถึงใครบางคนที่เคยมอบมันให้เขา

...อันนี้เผื่อไว้ ใครจะทำร้ายนายก็แทงมันให้มิดเลย ไม่ต้องไปคิดอะไร...

...บอกตัวเองว่านายต้องรอดกลับไปหาแม่ กลับไปอยู่กับแม่ให้ได้ อย่าเอาตัวไปเป็นกระสอบทรายให้ใครอีก เข้าใจไหม...

...ถึงนายไม่เจ็บปวด ก็อย่ามองข้ามอาการบาดเจ็บของร่างกายตัวเอง พวกเราทุกคนเป็นห่วง ไม่อยากให้นายต้องพิการหรือตาย จำไว้ให้ดีนะ...

นิกซ์ยังไม่รู้เลยว่าเขาควรทำอย่างไรกับมีดเล่มนี้ดี จะคืนคุณราดาก็คงไม่มีโอกาส จะเก็บไว้ป้องกันตัว ก็ไม่รู้ว่าจะได้ใช้ (หรือที่จริงคือกล้าใช้) หรือไม่

แต่ถ้าจะทิ้ง...ก็น่าเสียดายใช่ไหมนะ

ในคีรีเอ เขาคงไม่ต้องใช้มีดนี้อีกแล้ว เพราะไม่ต้องสู้ป้องกันตัวจากใคร เด็กชายไม่เคยอยู่คีรีเอ เคยแต่ไปในช่วงเทศกาลโคมตะวันบางปี ถึงอย่างนั้นก็รู้สึกว่าเมืองนั้นปลอดภัยเหมือนแซงค์ชัวรี ไม่จำเป็นต้องพกมีด ปืน หรืออาวุธอะไรเลย อีกอย่าง พวกครูเซเดอร์ที่คุ้มครองเซราก็ต้องคุ้มครองเขาเหมือนกัน

ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วนี่นา นิกซ์ไม่ชอบของมีคมเลย ตั้งแต่วันที่แม่เผลอวางมีดทำครัวไว้บนโต๊ะแล้วเขาในตอนรู้ความน้อยกว่านี้หยิบไปกรีดแขนเล่น ชิมเลือดตัวเองเพราะนึกว่าเป็นน้ำหวานสีแดงที่แม่เคยทำให้กิน ทำเอาแขนมีแผลไปหลายรอย และแม่ตกใจจนร้องไห้พลางขอโทษเขาซ้ำๆ กระทั่งเด็กชายกลัวและพลอยร้องไห้จ้าไปด้วยตอนแม่ใส่ยาทำแผลให้

ตอนนี้ ถึงตัวเองไม่เจ็บปวด นิกซ์ก็ไม่อยากเอาของมีคมมากรีดเนื้อตัวเอง นับประสาอะไรกับฟันหรือแทงคนอื่น ต่อให้มีใครมาทำร้าย เขาก็ไม่รู้จะสู้กลับอย่างไร และเพื่ออะไรอยู่ดี

...เพราะอย่างนี้...ยังไงก็ไปกับราดาไม่ได้จริงๆ นี่นา...

ประตูเปิดเข้ามาโดยไม่เคาะ ปล่อยแสงไฟสว่างจากทางเดินให้สาดเข้ามา เด็กชายหรี่ตา เห็นเงาร่างสูงของใครสักคนอยู่ที่หน้าประตู

ใครคนนั้นเอ่ยถามด้วยเสียงคุ้นหูจนเด็กชายตกใจ ผุดลุกขึ้นนั่งแทบทันที

นิกซ์ ! นายไม่เป็นไรใช่มั้ย !”

...เสียงนั้นคือราดา เป็นใครไปไม่ได้ นอกจากราดา...

 

* * * * *

 

ใครอีกคนเปิดสวิตซ์ไฟในห้อง นิกซ์ยกมือขึ้นป้องตาจากแสง พอตาหายพร่า เขาถึงเห็นราดากับซีเรนาเข้ามาในห้อง ตามมาด้วยแอนเธียกับแม็กนัส

นิกซ์ นายไม่เป็นไรใช่มั้ย ราดาถามซ้ำ รู้สึกไม่สบายที่ไหน ปวดท้องอาเจียนบ้างหรือเปล่า

เด็กชายยังคงนั่งเงียบ และกะพริบตาปริบๆ อย่างงงๆ จนแอนเธียพูดขึ้น

ฉันว่านิกซ์ดูสบายดีนะคะ

เขาไม่เข้าใจ ราดากับซีเรนามาที่นี่ได้อย่างไร ทำไมแอนเธียกับครูเซเดอร์คนนั้นถึงมาด้วย

...หรือคนพวกนี้เป็นพวกเดียวกัน...วางแผนจะทำอะไรกับเขา จะจับตัวเขาไปที่ไหนอีก

...แต่ทำไมต้องถามว่าเขาสบายดีหรือเปล่าล่ะ เขาควรจะไม่สบายเพราะอะไรหรือ...

เด็กคนนั้นไม่เป็นไรหรอก หมอโจเซฟเดินเข้ามาในห้องอีกคน และพูดเรียบๆ ถ้ากินยาพิษตัวนั้นไปจริง ตอนนี้คง หลับ ไปแล้ว ไม่ตื่นมาพูดกับพวกเธออย่างนี้แน่

ราดาหันกลับไปมองคุณหมอ พูดด้วยเสียงเย็นชา

นึกแล้วว่าคุณต้องรู้จักยาตัวนั้น เทวทูตแห่งความตาย นี่ฝีมือคุณใช่มั้ย

พ่อหนุ่มเนฟิลิม ชายวัยกลางคนยังพูดอย่างใจเย็น ถ้าเป็นฉันจริงๆ เธอคิดว่าฉันจะทิ้งหลักฐานให้สาวถึงตัวได้ง่ายๆ เหรอ ในเมื่อฉีดยาแค่เข็มเดียวก็จบ ไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้ทั้งนั้น

นิกซ์กวาดมองทุกคนอย่างตื่นๆ ทั้งคนที่มองเขา และคนที่หันไปมองคนอื่นพร้อมกับพูดคุยโต้เถียงกัน เป็นนานกว่าจะเค้นเสียงของตนออกมาได้

...น...นี่หมายความว่ายังไงฮะ... เด็กชายพยายามปะติดปะต่อคำพูดของพวกเขา ...ใคร...วางยาผมเหรอ

ใครทำอย่างนั้น...และเพื่ออะไร ราดา?...แต่ถ้าเป็นราดา ทำไมถึงถามเขาว่าไม่เป็นไรใช่ไหม คุณหมอโจเซฟ? ...ถ้าต้องเสียเวลาวางยา สู้ปล่อยให้เขาตายไปตั้งแต่ถูกยิงตอนนั้นไม่สะดวกกว่าหรือ แล้วถ้าแอนเธียจะฆ่าเขา ทำไมถึงต้องช่วยแต่แรกด้วย

หรือ...จะเป็นเซรา...แต่ถ้าเป็นเซราจะรักษาเขาไปทำไม จะแกล้งทำเป็นเพื่อนเขาไปทำไม

...ยังมีใครคนอื่นที่อยากให้เขาตายอีกหรือ...

นิกซ์ เมื่อตอนเย็น เธอกินขนมเค้กเข้าไปหรือเปล่า แอนเธียถาม เค้กที่มีครีมสีขาวกับสตรอเบอร์รี่ เมื่อกี้เราเห็นเค้กแบบนั้นถูกทิ้งในถังขยะข้างล่าง หนูที่กินมันเข้าไปนอนตายเกลื่อนเลย

เด็กชายตกใจเป็นที่สุด แต่ก็นึกออกในตอนนั้น

ก...กินครับ แต่...ผมแบ่งกับเซรา เขาเล่า ตอนนั้น เซราบอกให้เปลี่ยนเค้กกัน เขาอยากให้ผมได้กินสตรอเบอร์รี่เยอะๆ แต่...แต่คุณบิวเรนหน้ามืด เซมาปัดเค้กที่ผมจะส่งให้เซราจนตกพื้น เราเลยแบ่งเค้กชิ้นที่เหลือคนละครึ่ง

ทุกคนที่เข้ามาในห้องดูจะมีสีหน้าโล่งอก...เว้นเพียงแม็กนัสซึ่งสบถขึ้นทันที

บิวเรนน่ะเหรอ !” ครูเซเดอร์หนุ่มร้อง ก่อนจะข่มเสียงให้เบาลง นี่มันบ้าไปแล้ว !”

เขาคงถูกบังคับ แอนเธียตอบอย่างใจเย็น แต่เราปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ได้

งั้นเธอจะทำยังไงต่อไปล่ะ คอนเวิร์ต ราดาตั้งคำถาม จะปกป้องนิกซ์ยังไงอีก...นอกจากให้มันไปกับพวกเรา

คุณราดาแมนธิส หญิงสาวเรียกชื่อเขาเต็มยศ วิธีปกป้องนิกซ์ กับการที่พวกคุณคิดจะเอาตัวแกไปด้วยเป็นคนละเรื่องกันนะคะ ถ้านิกซ์ตัดสินใจจะไปกับคุณเองจริงๆ ในตอนนี้ ฉันจะไม่ว่าอะไรเลย แต่ถ้าคุณคิดจะบังคับเอาตัวเขาไป ฉันไม่ยอมแน่นอน

นิกซ์เห็นหัวหน้าเนฟิลิมปรายตามองหญิงสาวขายดอกไม้อย่างไม่พอใจนัก

งั้นเธอจะให้นิกซ์อยู่กับพวกโซลาริสที่คิดลอบฆ่ามันในแค่ไม่กี่วัน หรืออยู่เป็นหมาเลี้ยงเล่นตัวใหม่ของท่านหญิงน้อยเรอะ นายอยากเป็นอย่างนั้นรึไง นิกซ์ ตอนท้าย เขาหันมาถามเด็กชาย

นิกซ์สั่นศีรษะทันควัน

ใช่ เขาไม่ได้อยากอยู่กับศาสนจักรโซลาริสขนาดนั้นเลย เซราดีกับเขามากก็จริง แต่ก็เหมือนบังคับเขาอยู่กลายๆ เสมอ ถึงนิกซ์อยากเจอแม่จริงๆ ก็ไม่ได้อยากได้อะไรอีกมากมายที่เซราเสนอจะให้ ไม่ได้อยากเรียนสูงๆ ไม่ได้อยากทำงานให้โซลาริส...ต่อให้อยากก็ทำไม่ได้ พวกนั้นพยายามฆ่าเขาแล้วไม่ใช่หรือ

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาอยากอยู่กับพวกราดา

ความเงียบดำเนินไปครู่หนึ่ง จนชายหนุ่มค่อยๆ เอ่ย

ฉันขอโทษ...ที่ยิงนาย แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจทำร้ายนาย ฉันแค่อยากรีบกำจัดเด็กนั่นให้เร็วที่สุด

นิกซ์กัดริมฝีปาก อยากต่อว่าอีกฝ่ายที่ผิดสัญญา อยากพูดอะไรอีกมากมาย แต่แล้วก็ไม่อาจพูดออกไป อาจเพราะรู้ว่าถึงพูด ราดาก็คงไม่ฟังอีก ไม่ก็แย้งเขาอย่างทุกทีกระมัง ราดาเป็นผู้ใหญ่ พูดอะไรมีเหตุผลเสมอ แต่เด็กชายก็ไม่รู้ว่าจะเห็นด้วยกับเหตุผลทุกอย่างของเขาได้อย่างไร

...ผมฆ่าคนไม่ได้ ผมไม่อยากทำร้ายคนอื่น ผมไปกับพวกคุณราดาไม่ได้หรอก...แล้วอีกอย่าง คุณราดาไม่รักษาสัญญา คุณราดาบอกว่าจะปล่อยเซราไป แต่ก็ยังคิดจะฆ่าเซราอยู่ดี...

เด็กเซรานั่น... ราดาทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง แต่แล้วก็ยั้งไว้ และปรายมองคนอื่นๆ ที่อยู่ในห้องด้วยนอกจากซีเรนา พวกเทมพลาร์จะฆ่านายแล้ว ถ้าไม่ไปกับพวกเรา นายจะหนีไปไหนได้อีก

ทางไปไม่ได้มีเพียงหนึ่งนี่คะ แอนเธียพูดขึ้น ที่จริงมีรอบด้าน เพียงแต่เราต้องมองหามากขึ้นอีกสักหน่อยเท่านั้น อีกอย่าง ทางที่ถูกบังคับขู่เข็ญให้ไป ยังไงก็ไม่ใช่ทางที่มีความสุขหรอกค่ะ คนที่ถูกบังคับให้เลือกเส้นทางเดียวมาตลอดอย่างพวกคุณ น่าจะรู้เรื่องแบบนี้ดีกว่าใครไม่ใช่เหรอ

ราดามองหญิงสาวอีกครั้ง...อย่างไม่พอใจนัก

สำคัญกว่านั้น ฉันคิดว่านี่ไม่ใช่เวลาเถียงกัน พวกเทมพลาร์วางยานิกซ์ และคงกำลังรอข่าวดีอยู่ ถ้ารู้ว่านิกซ์ยังไม่ตาย ฉันแน่ใจว่าพวกเขาไม่มีวันยอมรามือเด็ดขาด เราควรใช้สถานการณ์นี้ให้เป็นประโยชน์ หลอกให้พวกนั้นเชื่อว่าแกตายไปแล้ว เพื่อที่แกจะได้หนีไปอยู่ที่อื่นได้โดยไม่ถูกตามล่าอีก...หรือพวกคุณคิดว่ายังไง

คนอื่นๆ เงียบไปอีกครู่ ก่อนที่หัวหน้าเนฟิลิมจะพยักหน้าช้าๆ

ถูกของเธอ แต่เราจะหลอกพวกนั้นได้ยังไง ไม่มียาพิษไหนที่ทำให้ศพหายไปเฉยๆ หรอก

ถ้าไม่มีศพก็ต้องหา และในตลาดมืด เราหาได้ทุกอย่างถ้าตั้งใจหานี่คะ หญิงสาวพูดเหมือนทุกอย่างเป็นเรื่องธรรมดา จนเด็กชายยังตกใจ

...เธอคิดจะปลอมศพ?” ราดารับอย่างประหลาดใจ

ค่ะ

เรื่องแบบนั้นทำได้ง่ายๆ ที่ไหนชายหนุ่มแย้ง

ขอแค่เห็นศพมีเขา เทมพลาร์พวกนั้นก็ไม่คิดจะเปิดดูหน้าให้เสียสายตาหรอกค่ะ แอนเธียตอบ ทุกวันนี้ พวกนั้นยังแทบไม่มองหน้านิกซ์ชัดๆ ด้วยซ้ำ

ราดากับซีเรนาหันไปแลกสายตากัน ราวกับช่วยกันประเมินความน่าเชื่อถือของคำพูดนั้น ขณะที่หญิงสาวคนเดิมพูดต่อไปในไม่ช้า

แต่นอกจากศพปลอม ต้องมีคนพานิกซ์ไปจากที่นี่ ไปซ่อนตัวในที่ปลอดภัยก่อน ฉันรู้จักตลาดมืดในเก็ตโตนี้ดีพอควร ดังนั้นจะรับผิดชอบเรื่องศพเอง ส่วนเรื่องนิกซ์...คงต้องวานคุณราดาแมนธิส กับคุณซีเรนาช่วยดูแลเขาชั่วคราว

เด็กชายอ้าปากจะพูดค้าน แต่ซีเรนาถามขึ้นเสียก่อน

ยอมให้นิกซ์มากับพวกเราง่ายๆ อย่างนี้ ไม่กลัวเราพาแกหนีไปเหรอ

ฉันคิดว่าหากพวกคุณตั้งใจจะเอาตัวนิกซ์ไป ใครก็ห้ามไม่ได้ แอนเธียตอบอย่างใจเย็น แต่ใครก็ห้ามฉันไม่ให้ตามไม่ได้เหมือนกัน ฉันรู้เรื่องของพวกอัสลานดี รู้ที่ตั้งฐานของพวกเขา และรู้จักพวกคุณทุกคน ลองตามเจอครั้งหนึ่งแล้ว ไม่คิดว่าฉันจะตามไปอีกครั้งได้เหรอคะ ยิ่งถ้าคุณฆ่าฉันหรือพยายามฆ่าฉัน...ไม่ว่าที่ไหนเมื่อไหร่ หากนิกซ์รู้ ก็คงจะรู้สึกไม่ดีกับพวกคุณยิ่งไปกว่านี้แน่

ทั้งการบังคับขู่เข็ญ หรือหว่านล้อมหลอกล่อไม่ใช่วิธีผูกใจคนอย่างยั่งยืนทั้งนั้น ไม่ว่าใครก็อยากได้ความจริงใจจากคนอื่น ฉันพูดความจริง และพูดอย่างจริงใจ หวังว่าพวกคุณจะเห็นข้อนี้

นิกซ์กะพริบตาปริบๆ ขณะมองหญิงสาวขายดอกไม้ซึ่งพูดถ้อยคำเหล่านั้น สีหน้าของเธอจริงจังเสียจนเขาอยากเชื่อว่าเธอไม่พูดปดจริงๆ ยิ่งเพราะเธอไม่เคยหลอกให้เขาทำอะไรเพื่อเธอ ไม่เคยบังคับให้เขาทำอะไรที่ไม่อยากทำ

แต่ยังเร็วเกินไปไม่ใช่หรือ เด็กชายเพิ่งรู้จักพูดคุยกับเธอได้แค่สามวัน เท่ากับที่พบราดากับพวกเนฟิลิมทุกคน ยังเร็วเกินไปที่จะบอกว่าใครจริงใจหรือไม่จริงใจ

และบางที...ใจส่วนหนึ่งของเขาคิดขึ้นมา...เธออาจจะหลอกลวงเก่งกว่าราดากับเซราก็ได้

อย่างไรก็ดี คิดไปตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะตัวเขาไม่มีทางเลือกอีกแล้วจริงๆ ราดากับซีเรนาตกลงตามที่แอนเธียว่าในไม่ช้า และเนฟิลิมทั้งสองก็พาเด็กชายซึ่งสวมหมวกปิดบังเขากับผ้ากอซปิดตาซ้ายเดินไปตามท้องถนน สู่โบสถ์ร้างซึ่งหญิงสาวขายดอกไม้บอกเส้นทางให้

ก่อนออกไปจากห้อง หัวหน้าเนฟิลิมหยิบมีดพกบนโต๊ะหัวเตียงมาส่งให้นิกซ์เป็นครั้งที่สอง แล้วกำชับแค่เก็บมันไว้ให้ดี

เด็กชายไม่ตอบอะไร แต่ยอมเก็บมันไว้ตามคำบอก

เขายังไม่รู้เลยว่าจะเก็บมีดนี้ไปทำอะไร แต่เมื่อมีคนบอกให้เก็บ ก็เก็บ เหมือนทุกครั้งที่มีคนสั่งให้ทำอะไรก็ตามเท่านั้นเอง

 

* * * * *



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
The Sun Seeker - ผู้ตามหาตะวัน (จบภาค) ตอนที่ 63 : -- ๗ – เด็กชายที่เกือบถูกลบล้าง - “...เธอคิดจะปลอมศพ?” , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 186 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android