คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

The Sun Seeker - ผู้ตามหาตะวัน (จบภาค)

ตอนที่ 55 : -- ๖ – ผู้ชำระบาปที่คิดถึงบาป - “ฉันนี่นะ เป็นห่วงมัน”


     อัพเดท 21 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, โลกอนาคต, โลกไร้ตะวัน, ตำนานเทพเจ้า, สงครามเ่ผ่าพันธุ์
ผู้แต่ง : NithiN ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NithiN
My.iD: https://my.dek-d.com/Anithin
< Review/Vote > Rating : 100% [ 3 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 6,710
53 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 56 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
The Sun Seeker - ผู้ตามหาตะวัน (จบภาค) ตอนที่ 55 : -- ๖ – ผู้ชำระบาปที่คิดถึงบาป - “ฉันนี่นะ เป็นห่วงมัน” , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 227 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ผู้ชำระบาปที่คิดถึงบาป

 

“สองคนนั้นเป็นยังไงบ้าง” ราดาแมนธิสถามซีเรนาที่หน้าศูนย์พยาบาลของฐาน

ทันทีที่กลับมาถึง เขาก็ต้องไปรายงานตัวต่อหัวหน้ากลุ่มอัสลาน รวมทั้งชี้แจงยาวเหยียดสารพัดเรื่อง ทั้งการหายตัวไปของคนขับรถบรรทุกเดิม (ซึ่งชายหนุ่มบอกแค่ว่าถูกพวกครูเซเดอร์จับไว้ได้) และการที่พวกเขากลับถึงฐานช้ากว่าที่ควรเป็น และไม่ติดต่อกลับมาเลย (เครื่องยนต์มีปัญหา และเส้นทางที่ใช้ก็เป็นเขตอับสัญญาณ) ในด้านคนเจ็บทั้งสองจึงได้แต่ฝากซีเรนาให้ช่วยดูแทน

เมื่อราดาแมนธิสกลับออกมา ก็พบหญิงสาวนั่งอยู่บนม้านั่งหน้าอาคารศูนย์อันเก่าคร่ำคร่าแล้ว จึงถามเสียก่อนจะได้เข้าไป

“ทาลอสไม่เป็นไร แต่หมอสั่งให้นอนพักอีกสองสามวัน จะได้แน่ใจว่าไม่มีพิษสปอร์เห็ดค้างอยู่” เธอรายงาน “ส่วนเวซาโน เห็นว่าแผลไฟลวกไม่แรงมาก แต่คงเหลือเป็นรอยแผลเป็น ดีที่ตาไม่บอดไปด้วย”

ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในคอ ทั้งๆ ที่ตนเองไม่ขำแม้แต่นิดเดียว

“ก็สมใจมัน เห็นชื่นชมของที่ถูกเผานัก มันคงเห็นหน้าตัวเองหล่อขึ้นอีกเป็นกอง”

ความเงียบตรงเข้าครอบคลุมหลังคำประชดนั้น ราดาแมนธิสเริ่มไม่แน่ใจว่าตนพูดอะไรผิดหรือไม่ จนซีเรนาเอ่ยแผ่วเบา

“ราดา ฉันขอโทษ เป็นความผิดของฉันเอง” หญิงสาวไม่มองเขา สองมือของเธอประสานกันแน่น บนเข่า “เพราะฉันหลงเชื่อนังเด็กนั่น ทิ้งเวซาโนไว้คนเดียว เขาถึงได้... แล้วยังนิกซ์...”

“อย่าพูดถึงมันอีก” เสียงของชายหนุ่มแข็งขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

ซีเรนาหันมาอย่างประหลาดใจ

อย่าพูดถึงใคร

ทั้งสองคนนั่นล่ะ เขาตอบพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ นังเด็กลูเชียสนั่น เจอหน้าอีกทีเมื่อไรก็ยิงทิ้งได้เลย เอลิยาห์สร้างมันขึ้นมาเป็นอาวุธทำลายพวกเรา

ราดาแมนธิสเล่าให้หญิงสาวฟังคร่าวๆ เรื่องที่เขาสันนิษฐานเกี่ยวกับเด็กหญิงจากคำทำนายที่เซลลีดักฟังได้ และความทรงจำในอดีตของตน ด้วยหวังว่านั่นจะทำให้ซีเรนาออกห่างจากเรื่องเด็กอีกคนที่เขาไม่อยากพูดถึงมากกว่า

แต่หลังจากนั้น เธอยังไม่วาย...

นายคงไม่สั่งให้ฉันยิงนิกซ์ทิ้งทันทีที่เจอหน้าเหมือนกันใช่ไหม

ชายหนุ่มกลั้นเสียงถอนใจ

จะเกิดอะไรกับมันก็ช่างเถอะ

แม้แต่ถูกพวกนั้นฆ่าน่ะเหรอ ซีเรนายังพูดอย่างใจเย็น แม้เสียงจะกร้าวขึ้นบ้าง นายก็เห็น ถ้าพวกครูเซเดอร์เอาตัวนิกซ์ไป พวกมันจะไม่ฆ่าแกได้ยังไง

แล้วถ้าอยากให้มันตาย ทำไมต้องหอบหิ้วมันไปด้วย เขาย้อน ก็เห็นอยู่ว่าเรายิงมันซะขนาดนั้น มันทรยศเรา ก็ทิ้งไว้ให้เราจัดการไม่ง่ายกว่าเหรอ

ฉันไม่รู้ พวกโซลาริสมันชอบทำอะไรแปลกๆ มาแต่ไหนแล้ว หญิงสาวค้าน แต่นายเอาความเรื่องที่นิกซ์ ทรยศ เราได้จริงๆ เหรอ แกเป็นเด็กอายุเท่าไหร่ เพิ่งมาอยู่กับเราได้กี่วัน มาถึงก็เจอเราบอกให้เชื่ออย่างหนึ่ง เด็กเซราบอกให้เชื่ออีกอย่างหนึ่ง โดนกรอกหูอยู่ทั้งสองฝ่ายตลอดเวลาแบบนี้ จะให้เชื่อใครดีล่ะ

เอาสิ โทษฉันเลย ชายหนุ่มเริ่มเหลืออด ฉันเป็นคนอยากรู้ไม่เข้าเรื่องเกี่ยวกับเด็กเซรานั่นเอง แทนที่จะทิ้งมันลงข้างทางอย่างเธอว่า ก็ยังหอบหิ้วมันมาจนเกิดเรื่อง จนนิกซ์มันไม่เชื่อพวกเรา แล้วฉันก็ยิงมัน ป่านนี้ไม่รู้ว่าฉันหรือคนอื่นฆ่ามันตายไปแล้วหรือยัง

ซีเรนาไม่ตอบอะไร เธอเอาแต่มองเขาด้วยสายตาเรียบเฉย ค่อนไปทางเย็นชา ก่อนจะพูดตรงยิ่งด้วยเสียงแบบเดียวกัน

ฉันไม่อยากโทษใคร แค่อยากช่วยเด็กคนนั้น แกเป็นเนฟิลิมเหมือนกับพวกเรา นายบอกว่าเนฟิลิมทุกคนเป็นพวกเดียวกันไม่ใช่เหรอ

ราดาแมนธิสไม่พูดอะไร แต่คิดต่อไป เขาเชื่อว่าเนฟิลิมทุกคนเป็นเหมือนกัน เมื่อเป็นพวกเดียวกันก็ต้องอยู่ด้วยกัน เหมือนสัตว์ฝูง เหมือนผู้ถูกไล่ต้อนและกดขี่ซึ่งไม่แตกต่างกันทุกยุคสมัย

รวมกันเรารอด แยกกันเราตาย...นี่คือความจริงไม่ใช่หรือ

ไม่ฆ่าก็ถูกฆ่า...นี่ก็คือความจริงไม่ใช่หรือ

มีแต่เด็กผ่าเหล่าเจ็บปวดไม่เป็นนั่นที่เห็นแตกต่าง และทำให้ความเชื่อของเขาคลอนแคลน บางที หากมันยังมีชีวิตอยู่ก็ควรต้อนกลับมา ให้มันได้เรียนรู้วิถีโลก ให้มันได้โตขึ้นเหมือนพวกเขา แทนที่จะทำตัวเป็นเด็กโง่ หลงอยู่ในอุคมคติลมแล้ง ไม่รู้จักแยกแยะ และไม่ช้าก็ตายทั้งที่ยังเป็นเด็กโง่แบบนั้น

...แต่มันก็แค่เด็กโง่คนหนึ่ง ในโลกที่มีคนตายอยู่ทุกวัน ในโลกที่มีเด็กโชคร้ายตายในเก็ตโตไม่เว้นวัน จะไปรักษาชีวิตเด็กนั่นคนเดียวทำไม อีกอย่างหนึ่ง ความสามารถของเด็กนั่นก็ไม่ได้เป็นประโยชน์อะไรกับพวกเราเลย...

...แต่...มันดูดกลืนพลังแสงได้เหมือนกันไม่ใช่หรือ... ราดาเพิ่งฉุกคิด ...ลองนึกดูให้ดี มันดูดพลังของเด็กเซราได้เหมือนกัน บางทีมันจะอาจเป็นกุญแจสำคัญที่สุดในการรับมือกับหญิงอาภรณ์แสงสุริยัน บางทีพวกครูเซเดอร์อาจจะรู้แล้วเหมือนกันว่ามันดูดกลืนพลังความมืดได้ แถมยังไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกด้วย บางทีพวกนั้นอาจจะคิดเอามันไปเลี้ยง เสี้ยมสอนให้เป็นศัตรูกับพวกเรา ไม่ก็สร้างเด็กอย่างมันขึ้นมาเยอะๆ ใช้เป็นอาวุธทำลายพวกเรา...เหมือนกับที่สร้างเด็กเซรา...

ชายหนุ่มไม่รู้ว่าตนคิดมากเกินไปหรือไม่ แต่เรื่องเช่นนั้นก็มีโอกาสอยู่มาก เท่ากับว่ามีแค่สองทางในการจัดการกับนิกซ์ สองทางเลือกอันน่ากลัว...

...หากไม่ทำให้กลายเป็นพวกเดียวกันอย่างสมบูรณ์แบบ ก็ต้องฆ่ามันเสีย ไม่ให้มันตกเป็นเครื่องมือของอีกฝ่าย...

...และลองยิงไปแล้วครั้งหนึ่ง นิกซ์ก็คงไม่มีวันยอมเป็นพวกเดียวกับเราอีกแล้วกระมัง ลองยิงไปแล้วครั้งหนึ่ง เราจะยิงมันเป็นครั้งที่สอง และครั้งสุดท้ายที่จะดับชีวิตมันไม่ได้เชียวหรือ...

ราดาแมนธิสคิด แต่ก็รู้ว่าไม่อาจพูดให้ซีเรนาได้ยิน ดูภายนอกหญิงสาวเป็นคนแข็ง แต่ถึงอย่างไรก็ยังมีความใจอ่อนแบบผู้หญิงอยู่มาก ถึงได้เป็นห่วงเด็กชายที่เพิ่งพบหน้ากันแค่ไม่กี่วัน และสนิทกันเพียงนั้น

ทางออกก็แค่นั้นเอง แต่ตอนนี้จะบุ่มบ่ามทำอะไรลงไปไม่ได้ พวกอัสลานยังไม่รู้เรื่องเด็กนั่น และกำลังจับตามองพวกเขา เวซาโนกับทาลอสก็ต้องใช้เวลาพักฟื้น เขาต้องเยือกเย็น ต้องกลับเป็นเหมือนก่อนพบเด็กสองคนนั้น ต้องเป็นผู้นำของทุกคน

...ต้องคุมสถานการณ์ให้ได้...

ถ้ามันตกอยู่ในอันตรายจริงๆ เราจะไปช่วยมัน ชายหนุ่มเลือกคำตอบอย่างระแวดระวัง แต่ตอนนี้เรายังไม่รู้ข่าวคราวทางมันเลย แล้วตาเหยี่ยวแก่ก็ไม่พอใจเราอยู่

มานั่งซุบซิบกันหน้าศูนย์พยาบาลอย่างนี้ กลัวเด่นไม่พอรึยังไง

ราดาแมนธิสหันไปตามเสียงเช่นเดียวกับซีเรนา เมื่อเห็นคนพูดจึงค่อยโล่งอก แม้ไม่วายอยากหัวเสียใส่อยู่บ้างที่ทำเอาตกใจ

นายเองเหรอ

หัวหน้าเนฟิลิมแค่นยิ้มให้คนถูกเรียก ซึ่งไสรถเข็นเข้ามาตามทางเดินหิน

เขาเป็นชายฉกรรจ์วัยสามสิบต้นๆ ขาที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มผอมลีบ ทว่าที่อกและแขนกลับมีกล้ามเนื้อขึ้นเป็นมัด และมือสวมถุงมือกีฬาแบบเปิดปลายนิ้วกันฝ่ามือด้าน ผมของเขาสีฟาง และตาสีฟ้า บนศีรษะมีเขายาวตรงตั้งแต่โคนขึ้นมากึ่งหนึ่ง จากนั้นปลายจึงโค้งแยกออกข้างๆ

ส่วนหูของเขาปกคลุมด้วยขนสีดำ ยาวและแผ่กว้างคล้ายหูค้างคาว

นั่นคือเซลลี... หู ของกลุ่ม ซึ่งต้องรออยู่ที่ฐานด้วยประการทั้งปวง ตั้งแต่กระสุนตัดกระดูกสันหลังจนเป็นอัมพาตท่อนล่างในการสู้รบครั้งหนึ่งของกลุ่มซึ่งต้องรออยู่ที่ฐานด้วยประการทั้งปวงึ้นได้ยังไง"งไวส์วอลด์ด้วยสายตาไม่เป็นมิตรนัก

มือนจะของตนอย่างแรงงเธอวาดลง่ง ที่ต้

พวกแกไปลักพาตัวลูกสาวพระสังฆราชาเมื่อไหร่ ไม่เห็นมีข่าวจนยายเด็กนั่นรอดมาคุยกับพ่อกับพี่ชายมันได้นั่นล่ะ

ราดาแมนธิสขมวดคิ้วทันควัน แต่เซลลียังคงพูดต่อไปด้วยสีหน้าตามเดิม

ไม่ต้องเล่าหรอก ฉัน ฟัง เด็กนั่นคุยกับพ่อกับพี่มันหมดแล้ว มีเรื่องของเนฟิลิมเด็กอีกคนที่แกเป็นห่วงอยู่ใช่ไหมล่ะ

ฉันนี่นะ เป็นห่วงมัน ชายหนุ่มพยายามย้อนอย่างไม่จริงจังนัก อยากจับมาตีก้นลายเสียมากกว่า ที่หลงเชื่อลมปากยายเจ้าเล่ห์นั่น

แต่ยายเจ้าเล่ห์ที่นายว่าเห็นจะติดใจไอ้เด็กชื่อนิกซ์เอาการ เซลลีบอกพลางเหยียดยิ้มน้อยๆ อย่างรู้ทัน อ้อนพ่ออ้อนพี่ขอให้ทำอะไรต่อมิอะไรให้มันตั้งเยอะ จะยกมันขึ้นเป็นวีรบุรุษอยู่แล้ว

นิกซ์เป็นยังไงบ้าง ซีเรนาถามขึ้นทันที แกปลอดภัยใช่มั้ย

อยู่ร้านหมอในเก็ตโตยี่สิบสอง ถ้าฟังไม่ผิดชื่อร้านหมอมอสคาตี พ้นขีดอันตรายแล้ว แต่เพิ่งฟื้นเมื่อเช้านี้เอง

แล้วพวกครูเซเดอร์? หญิงสาวซักต่อ

หน่วยเทมพลาร์ตามมาอารักขาท่านหญิงของพวกมันแล้ว แต่ท่านหญิงก็ห้ามไม่ให้จับเด็กนิกซ์นั่น ยายหนูบอกว่ามันเป็นคนดี ช่วยชีวิตเจ้าหล่อนไว้ เลยจะพามันกลับคีรีเอด้วยกัน

มันโกหก ซีเรนาพูดอย่างไม่พอใจนัก ก่อนจะหันมาทางราดาแมนธิส ราดา รีบไปช่วยนิกซ์กันเถอะ นังนั่นต้องวางแผนอะไรไว้แน่

ชายหนุ่มยังใจเย็นกว่านั้น

เด็กเซราพูดถึงความสามารถของนิกซ์กับพ่อหรือพี่ชายหรือเปล่า

เออ สีหน้าคนรับเคร่งเครียดขึ้นทันที ยายนั่นเล่าซะละเอียดยิบ แถมยกเรื่องนั้นมาเป็นความดีความชอบในการไว้ชีวิตเจ้าเด็กนิกซ์ด้วย

แล้ว...เอลิยาห์กับเอเซคิเอลว่ายังไง

เรื่องนั้นฉันไม่รู้ เซลลีส่ายหน้า ตอนโทรมา สองคนนั่นอยู่ด้วยกัน มันเลยคุยกันเป็นส่วนตัว ไม่ได้คุยโทรศัพท์ แต่พวกนั้นก็บอกเด็กเซราแค่ว่าจะไว้ชีวิตนิกซ์จริงๆ แถมจะเลี้ยงมันไว้ในคีรีเอ ให้มันเรียนมันทำงานในโซลาริสด้วย

งั้นนายคอยฟังต่อไปหัวหน้าเนฟิลิมสั่ง ได้ความคืบหน้าเมื่อไหร่ก็รีบมาบอกฉัน ส่วนเรื่องความสามารถของนิกซ์เป็นเรื่องใหญ่ อย่าเพิ่งให้ใครในพวกอัสลานรู้เรื่องนี้ ให้พวกมันไม่รู้เรื่องเด็กนั่นเลยยิ่งดี เราต้องคุยกันทีหลังว่าจะช่วยมันจากพวกโซลาริสได้ยังไง

ซีเรนามองเขาอย่างสงสัยกับคำตอบที่เปลี่ยนจากตอนแรก แต่เธอก็ดูโล่งใจขึ้นเช่นกัน

เซลลีรับคำตามนั้น และราดาแมนธิสก็เริ่มคิดต่อไป

ปฏิกิริยาตอบรับของพระมหาสังฆราชากับลูกชายตีความได้สองทาง

หนึ่ง พวกมันเห็นความสามารถของเด็กเนฟิลิมน่าสนใจ อาจนำไปวิเคราะห์เพื่อนำมาใช้ แต่ในตัวเลือกแรกนี้ก็ยังมีทางย่อยอีกสองทางเช่นกัน คือพวกมันอาจปฏิบัติต่อนิกซ์แบบสัตว์ทดลองเต็มรูปแบบ ไม่ก็เลี้ยงไว้อย่างดี เผื่อล้างสมองให้สวามิภักดิ์ด้วยจริงๆ

...แต่ไอ้เด็กนิกซ์มันเป็นคนแบบนั้น ใช้วิธีรุนแรงทรมานยังไงก็ล้างสมองมันไม่ได้ เพราะมันไม่รู้สึกเจ็บปวด ใช้วิธีลิ้นน้ำผึ้งหว่านล้อมเกลี้ยกล่อมยังไง มันก็ยังมีความคิดไม่เอาพวกแบบประหลาดๆ ของมัน...

...คงมีแต่จะถูกผ่าพิสูจน์จนกว่าพวกนั้นจะพอใจ แล้วก็ฆ่าทิ้ง เก็บเซลล์หรือผลการพิสูจน์ไปสร้าง เบี้ย ที่อ่อนน้อมกว่าอย่างเด็กเซราก็แค่นั้น...

ถ้าเป็นอย่างนั้น ผลก็ไม่ต่างจากตัวเลือกที่สอง คือพวกมันคิดฆ่านิกซ์แต่แรก แต่รับปากจะไว้ชีวิตไปก่อนแค่เพื่อเอาใจท่านหญิงน้อยเท่านั้นเอง

ที่เหลือต้องรอดู เขาเชื่อว่าเอลิยาห์ไม่มีวันเมตตาเนฟิลิมตนใดก็ตามแน่ ในเมื่อกระทั่งน้องชายแท้ๆ ของตนเองยังยิงได้ลงคอ

รอสืบข่าวไปอีกสักพัก รอให้นิกซ์ได้ลิ้มรสชาติของการถูกทรยศอีกครั้ง จะได้รู้ว่าพวกโซลาริสไม่มีวันไว้ใจได้ เมื่อนั้นเขากับทุกคนจะพามันกลับมา จะสอนมันให้รู้ว่าใครที่เป็นพวกเดียวกัน เป็นคนที่ควรพึ่งพาและช่วยเหลือกันและกันอย่างแท้จริง

เมื่อนั้น เขาจะได้เยียวยาแผลที่ตนสร้างไว้แก่มัน

 

* * * * *



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
The Sun Seeker - ผู้ตามหาตะวัน (จบภาค) ตอนที่ 55 : -- ๖ – ผู้ชำระบาปที่คิดถึงบาป - “ฉันนี่นะ เป็นห่วงมัน” , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 227 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android