คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

The Sun Seeker - ผู้ตามหาตะวัน (จบภาค)

ตอนที่ 24 : -- ๘ – เด็กหญิงผู้ซ่อนเร้นความสามารถของตน - “เธอฉลาดเอาเรื่องนะ คุณหนู”


     อัพเดท 22 ต.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, โลกอนาคต, โลกไร้ตะวัน, ตำนานเทพเจ้า, สงครามเ่ผ่าพันธุ์
ผู้แต่ง : NithiN ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NithiN
My.iD: https://my.dek-d.com/Anithin
< Review/Vote > Rating : 100% [ 3 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 6,710
53 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 56 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
The Sun Seeker - ผู้ตามหาตะวัน (จบภาค) ตอนที่ 24 : -- ๘ – เด็กหญิงผู้ซ่อนเร้นความสามารถของตน - “เธอฉลาดเอาเรื่องนะ คุณหนู” , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 273 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


เด็กหญิงผู้ซ่อนเร้นความสามารถของตน

 

อมาเนเซราพบว่า...ความอดทนเป็นคุณธรรมที่ปฏิบัติได้ยากยิ่งนัก

ทั้งๆ ที่ตั้งใจจะอดทนรอโอกาสอย่างใจเย็น อย่างน้อยแค่สามสี่วันข้างหน้า แต่ปีศาจพวกนี้ก็ขยันหาเรื่องมาให้เธอโมโหเหลือเกิน

จู่ๆ พวกมันก็เบรกรถกะทันหัน จนทุกคนรวมทั้งเธอตกใจตื่น พวกนั้นตะโกนโหวกเหวกเรื่องเหา จอดรถ และลงไปหารือกับพรรคพวก จนได้ข้อสรุปว่าจะเข้ามาอาบน้ำในเก็ตโต

แน่นอน อมาเนเซราต้องเข้ามาด้วย ...นั่นไม่กระไรหรอก เธอเองก็กลัวเหา แค่ได้ยินคำเรียกสัตว์น่าขยะแขยงที่ติดตัวพวกคนเก็ตโต เธอก็รู้สึกครั่นเนื้อตัวเหมือนมีสัตว์ที่มองไม่เห็นพวกนั้นคลานยุบยับไปทั้งตัว ซ้ำคราบน้ำตาบนใบหน้ายังเหนียวเหนอะจนอยากล้างออก แต่เด็กหญิงโกรธมากกว่าที่จู่ๆ นายราดาคนนั้นถือมีดตรงเข้ามาหาเธอ แล้วก็หั่นผมยาวของเธอออกทีละปอยๆ จนไม่เหลือเป็นทรงอะไรอีกเลย

มิหนำซ้ำ เขาเอาเสื้อเก่าอับของใครไม่รู้มาคลุมไหล่เธออย่างลวกๆ ให้ดูเหมือนเด็กขอทาน แล้วก็ลากถูลู่ถูกังเข้ามาในเมืองที่ดูสกปรกและน่ารังเกียจที่สุด ผู้หญิงแพศยา ชายบ้าตัณหา และพวกผิดเพศดูเหมือนจะมีอยู่ทุกหัวมุมถนน ราวกับเมืองของสิมาริเมส ราชินีแห่งความโสมมในตำนานไม่ปาน

น้ำที่ต้องอาบเย็นเฉียบ แถมสีขุ่นพิกล จนเด็กหญิงกลัวว่าสิ่งแปลกปลอมในนั้นจะทำให้ผิวบอบบางของเธอเป็นผื่น แต่ในเมื่อทนความเหนียวบนใบหน้าและความคันไปทั้งตัวไม่ไหว เธอจึงได้แต่รวบรวมความกล้าเป็นอย่างมากในการลูบน้ำทั้งศีรษะ แล้วราดยาสระผมฆ่าเหากลิ่นแรงจนแทบท่วมหัวก่อนฟอก

ทว่าความทรมานที่แท้จริงเริ่มจากนี้ต่างหาก เธอล้างยาสระผมฟองฟูแบบค่อยๆ ลูบน้ำได้เสียที่ไหน  ในเมื่อต้องรบกับความหนาวที่วิ่งไล่ตั้งแต่กระหม่อมลงไปถึงปลายเท้า อมาเนเซรากลัวว่าตนจะจับไข้ตายเสียก่อนอาบเสร็จ แต่เมื่อนึกว่าพวกปีศาจนั่นจะหัวเราะเยาะความอ่อนแอของเธอ จึงกัดฟัน (ที่กระทบกันกึกๆ) อาบต่อไปจนล้างฟองและความลื่นออกหมด เพื่อให้ปีศาจหญิงนำเสื้อผ้าเก่าๆ มาแต่งให้เธอ เป็นชุดเสื้อยืด กางเกงขายาว กับเสื้อกันหนาวซึ่งเนื้อหยาบระคายผิว และเก่าจนแทบไม่รู้ว่าสีเดิมเป็นสีอะไร

หยาบคายแท้ๆ คนอย่างเธอไม่เคยต้องแต่งตัวเหมือนเด็กลูกจ้างชั้นต่ำ ทว่าเวลานี้มีแต่ต้องทน พอจัดการแต่งตัวให้เธอเสร็จ ราดาก็มารับช่วงคุมตัวเธอต่อกับเด็กนิกซ์ ให้ปีศาจหญิงอาบน้ำเป็นคนถัดมา

ชายหนุ่มสวมฮู้ดพาทั้งสองมายัง ร้านอาหาร ที่ดูน่าหัวร่อ คือประกอบด้วยรถเข็นเหล็กกับหม้อต้มอาหารเหนอะๆ สีไม่เจริญตา และโต๊ะเหล็กกับเก้าอี้กลมไร้พนักพิงตั้งอยู่ข้างหน้าสองสามตัว คนขายเป็นหญิงวัยกลางคนผอมโทรม สีหน้าเฉยเมยแถมไอค็อกแค็กเป็นระยะๆ

ราดาสั่งน้ำอะไรก็ตามนั้นมาสองถ้วยพลาสติก เด็กชายมีเขาใช้ช้อนเหล็กตักน้ำเหนอะขึ้นเป่าดับร้อนอย่างตั้งอกตั้งใจ ก่อนส่งเข้าปากอย่างว่าง่าย ขณะที่อมาเนเซราเอาแต่จ้องมองถ้วยที่ส่งควันกลิ่นประหลาดโดยไม่กล้าแตะต้อง

คิดถึงอาหารฟูลคอร์สกับขนมพุดดิ้งครีมสดที่คฤหาสน์ลูเชียสอยู่หรือขอรับ ราดาพูดด้วยเสียงไร้อารมณ์ คุณหนู

ฉันแค่ไม่หิวต่างหาก เด็กหญิงตอบกลับทันควัน

ชายหนุ่มแค่นเสียงเบาๆ ในคอ แต่ฟังเหมือนไม่เคร่งเครียด และใช่จะไม่สบอารมณ์

ตามใจ ไม่หิวก็ไม่ต้องรับประทาน แต่ถ้าหิวขึ้นมา ห้ามโทษกัน อีกฝ่ายยิ้ม สีหน้าชวนสาดของเหลวข้นร้อนจี๋ใส่เต็มหน้า อุ้มเธอตอนหิวจนไม่มีแรงน่าจะสบายกว่าคราวนั้นเยอะ

พวกแกต้องการอะไร อมาเนเซราตัดสินใจถามตรงประเด็น ท่านพ่อกับท่านพี่ไม่มีวันยอมตามเงื่อนไขของพวกแกหรอก ต่อให้จับฉันเป็นตัวประกันก็ต่อรองอะไรไม่ได้ พวกท่านยอมให้ฉันตายในฐานะนักบุญ มากกว่ายอมศิโรราบให้ปีศาจแน่ๆ

ราดากลับหัวเราะน้อยๆ จนเธอประหลาดใจ

เธอฉลาดเอาเรื่องนะ คุณหนู เขาเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วก็เสริม ในเวลาที่ไม่อาละวาดโวยวายน่ะ

เด็กหญิงบอกตนเองให้ใจเย็นไว้ แต่ก็ข่มความร้อนที่ท้ายทอยได้ยากเย็นเหลือเกิน เธอจ้องมองชายหนุ่ม เห็นเขาเสมองเด็กชายที่ก้มหน้าอยู่ แล้วพูดต่อไปด้วยเสียงที่เบาลง

ก็จริงของเธอ ถ้าจำเป็น...สองคนนั้นคงพร้อมจะยิงหรือระเบิดเธอตายไปพร้อมกับพวกเราแน่

...นายว่าอะไรนะ เด็กหญิงขมวดคิ้ว ทว่าชายตรงหน้าก็เพียงอมยิ้มมีเลศนัย

ฉันรู้จักคนพวกนั้นดี หรือเธอไม่เชื่อ

อมาเนเซราคิดตาม ไม่ใช่...เธอไม่คิดว่าท่านพ่อกับท่านพี่จะตัดใจฆ่าเธอจริงๆ หรอก เธอพูดอย่างนั้นเพียงเพราะตั้งใจข่มศัตรู ให้รู้ว่าจับเธอเป็นตัวประกันไปก็ไม่มีประโยชน์ ทว่าคำตอบของอีกฝ่ายกลับเป็นเรื่องคาดไม่ถึงแม้แต่น้อย

...แต่เราเชื่อมันไม่ได้... เด็กหญิงบอกตนเอง หากเธอใช้กลวิธีทางจิตวิทยาตามที่ท่านพี่สอนมากับเขา คนพวกนี้อาจใช้วิธีเดียวกันย้อนกลับมาก็ได้

ถ้าอย่างนั้น พวกแกจับตัวฉันมาทำไม เธอถาม คิดจะล้วงข้อมูลความลับเหรอ ฉันเป็นเด็กผู้หญิงอายุแค่นี้ คิดว่าจะรู้เรื่องภายในโซลาริสมากแค่ไหนเชียว

ก็คงรู้เท่าที่เธอรู้ ราดาตอบเหมือนไม่ยี่หระ ยังผลให้เด็กหญิงขมวดคิ้วอีกครั้ง

ถ้าไม่คิดใช้เป็นตัวประกัน และไม่คิดล้วงข้อมูล คนพวกนี้...

คิดจะฆ่าฉัน ทำลายขวัญของสาวกโซลาริสเหรอ

เด็กผู้หญิงที่เหมือน ไร้ตัวตน อย่างเธอ ไม่มีค่าขนาดนั้นหรอก

ว่าไงนะ!” อมาเนเซราผุดลุกทันที เก้าอี้ไร้สมดุลเขย่าแทบล้มกับพื้น แล้วพวกแกจับฉันมาทำไม!”

เพราะเธอเป็นคนตระกูลลูเชียส และฉันเกลียดคนตระกูลนี้เข้ากระดูกดำกระมัง

เกลียด...ที่เรากวาดล้างพวกปีศาจอย่างแกน่ะหรือ เด็กหญิงโต้หยันๆ

เธอเคยรู้สึกไหม ชายหนุ่มกลับพูดราบเรียบ ราวกับไม่ได้ยินคำเมื่อครู่ของเธอ

รู้สึกอะไร อมาเซราเริ่มหน่ายกับการคาดเดาอารมณ์และจุดประสงค์ของเขาเต็มที ทว่าคงมีแต่ต้องทนฟัง

ถ้าชีวิตของเธอถูกกำหนดมาแต่เกิดให้เป็นอะไรบางอย่าง เธอจึงเลิกฝัน เลิกหวังอย่างอื่น เลิกคิดไปเสียทุกอย่าง บอกตัวเองแค่ว่าชะตาของตัวก็เป็นอย่างนี้ แต่แล้ว...จู่ๆ วันหนึ่งเธอก็พบว่าเธอไม่มีวันเป็นสิ่งนั้นไปได้ เธอเลยกลายเป็นสิ่งไร้ค่า หนำซ้ำเป็นอันตราย มีแต่ต้องถูกกำจัดทิ้ง...เธอจะรู้สึกยังไง

ฉันไม่เข้าใจ เด็กหญิงขมวดคิ้ว

มันเป็นแค่เรื่องไร้สาระ ไม่ต้องเข้าใจก็ได้ ราดายักไหล่ ฉันอยากถามเธอเรื่องนี้มากกว่า

ว่าแล้ว ชายหนุ่มก็ถอดสร้อยจากคอของเขา กำสายยื่นมาตรงหน้าเธอ ...อมาเนเซราเห็นจี้ล็อคเก็ตที่ทำเป็นรูปตราดอกนาร์ซิสซัสแกว่งไกวอยู่ตรงหน้า เพียงเท่านี้ก็ทำให้ตกใจมากแล้ว

...แต่ที่ทำให้ตกใจยิ่งกว่า คือรูปถ่ายที่ติดในล็อคเก็ตนั้น ...เด็กสาวผมสีทองเป็นลอนสลวย นัยน์ตาสีฟ้า รอยยิ้มอ่อนหวานที่ริมฝีปาก เด็กหญิงแทบสาบานได้ว่าคนในรูปคือเธอ ผิดกันเพียงในรูปดูอายุมากกว่าราวปีสองปีเท่านั้น

นั่นใคร เธอรีบถาม นาย...เอาของนี่มาจากไหน

เอลิซาเบธ ลูเชียส ชายหนุ่มเรียกชื่อที่ทำให้เด็กหญิงยิ่งประหลาดใจ ชื่อของผู้หญิงในรูป

รูปของ...ท่านแม่...หรือ อมาเนเซราตั้งคำถาม ยิ่งหลากใจจนบอกไม่ถูก เมื่อเห็นภาพของแม่ซึ่งตนไม่เคยเห็นตัวจริง...อย่าว่าแต่เป็นภาพถ่ายตอนรุ่นราวคราวเดียวกัน ภาพถ่ายนี้ดูสดใหม่กว่าภาพเหมือนของหญิงสาววัยสามสิบปลายๆ ในคฤหาสน์ หรือภาพถ่ายในล็อคเก็ตของตัวเธอเองนัก

ถ้าพ่อของเธอคือเอเซคิเอล ลูเชียสจริง ก็คงไม่ใช่เอลิซาเบธ ลูเชียส คนนี้ ราดาพูด พ่อกับพี่ชายเธอไม่เคยบอกเลยหรือ ว่าเธอมีพี่สาวชื่อเอลิซาเบธอีกคน

เด็กหญิงสั่นศีรษะ

แล้ว พี่ชาย ชื่ออิสยาห์ ลูเชียสล่ะ

เธอสั่นศีรษะอีกครั้ง

คนคนนี้พูดอะไร อมาเนเซราเริ่มไม่เข้าใจขึ้นทุกที นอกจากท่านพี่เอลิยาห์ เธอเป็นลูกสาวคนที่สองและคนสุดท้องของท่านพ่อกับท่านแม่ พอคลอดเธอได้ไม่นาน ท่านแม่ก็เสียชีวิต เธอไม่เคยได้ยินว่าตนมีพี่น้องคนอื่นอีก

อย่างนั้นหรือ ราดาพูดเรียบสนิท สีหน้าแทบเป็นไร้อารมณ์ ถ้าเธอพูดจริง ก็คงไม่มีอะไรที่ฉันอยากได้จากเธออีกแล้ว

อมาเนเซราไม่อยากเชื่อหูตนเอง

อะไรนะ

ฉันพูดจริง เธอไม่มีความจำเป็นอีกแล้ว ชายหนุ่มยักไหล่ เราจะปล่อยเธอไว้ที่นี่ ประเดี๋ยวพวกครูเซเดอร์ต้องมาตามตัวเธอ และคุณหนูลูเชียสก็จะได้กลับสู่อ้อมอกของท่านพ่อกับท่านพี่ผู้ยิ่งใหญ่ในไม่ช้า

แล้วพวกเขาจะตามฉันเจอได้ยังไง

คนถูกถามเพียงแต่ยิ้ม และแกว่งสร้อยติดจี้ที่มีรูปของ เอลิซาเบธ ลูเชียส ไปมาเบาๆ

จี้ประจำตัวทุกอันของคนลูเชียส มีเครื่องติดตามตัวอยู่ เขาพยักพเยิดไปทางสร้อยที่ตนถือ รวมถึงเจ้านี่ด้วย ฉันรู้เพราะเห็นคนแกะออกมากับตา

เด็กหญิงตะลึงงัน

เธอบอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเพราะอะไร แต่บางทีอาจเพราะโล่งอกกระมัง ที่ในที่สุดก็มีหนทางไปจากปีศาจพวกนี้เร็วและง่ายเกินคาดคิด หรือบางที...อาจเพราะคาดไม่ถึงว่าท่านพ่อกับท่านพี่ถึงกับติดเครื่องบ่งชี้ตัวเธอไว้ตลอดเวลาอย่างนี้ โดยไม่เคยบอกกันเลยสักคำ

แต่เมื่อระลึกถึงบางสิ่งได้ ความดีใจของเด็กหญิงก็พลันเหือดหาย

เธอจะกลับไปโดยทิ้งเพทรา โซลาริส ...ศิลาศักดิ์สิทธิ์ขององค์สุริยเทพไว้อย่างนี้หรือ

ได้เสียที่ไหน!

อมาเนเซรารีบคิด เธอจะแสดงพิรุธว่าตนรู้แล้วไม่ได้ ต้องทำเป็นไม่รู้อะไรไปก่อน ต้องหาเหตุอื่นตามติดพวกมัน...

นายไม่อยากรู้จากฉัน แต่ฉันอยากรู้จากนาย เด็กหญิงพูดขึ้น

ราดาเลิกคิ้วข้างหนึ่ง

ฉันอยากรู้ ว่าเอลิซาเบธกับอิสยาห์ ลูเชียส ที่นายพูดถึงเป็นใคร ทำไมท่านพ่อกับท่านพี่ถึงไม่เคยบอกฉันเรื่องพวกเขาเลย เด็กหญิงปด เธอไม่ได้อยากรู้เรื่องหลอกลวงพกลมของพวกปีศาจหรอก แต่อยากปกป้องเพทราและกำจัดพวกมันให้สิ้นซากต่างหาก

อยากรู้ก็กลับไปถามพวกนั้นเอง ชายหนุ่มบอก แต่เด็กหญิงสั่นศีรษะ พยายามดึงสร้อยประจำตระกูลออกจากคอ ครั้นทำไม่ได้ ก็เงยหน้าขึ้นบอกเขา

ถอดสร้อยให้ฉัน ฉันจะไปกับพวกนาย ฉันอยากรู้เรื่องที่ตัวเองไม่เคยรู้ ฉันไม่อยากไม่รู้อะไรเลยอีกแล้ว อมาเนเซราพูด ท่านพ่อกับท่านพี่ปิดบังฉันไว้มากใช่ไหม ฉันไม่อยากอยู่เป็นตุ๊กตาของพวกเขาไปวันๆ ฉันอยากรู้...รู้ความจริงเสียที!”

เด็กหญิงลอบยิ้มในใจ เมื่อสายตาของราดายังคงแสดงความประหลาดใจ แต่มีแววจะคล้อยตามเธอทุกถ้อยคำ

 

* * * * *



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
The Sun Seeker - ผู้ตามหาตะวัน (จบภาค) ตอนที่ 24 : -- ๘ – เด็กหญิงผู้ซ่อนเร้นความสามารถของตน - “เธอฉลาดเอาเรื่องนะ คุณหนู” , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 273 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android