คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

The Sun Seeker - ผู้ตามหาตะวัน (จบภาค)

ตอนที่ 109 : -- ๑๗ – บทบาทสมมติ - “ฉันมีวิธีเล่นในแบบของฉัน”


     อัพเดท 31 ม.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, โลกอนาคต, โลกไร้ตะวัน, ตำนานเทพเจ้า, สงครามเ่ผ่าพันธุ์
ผู้แต่ง : NithiN ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NithiN
My.iD: https://my.dek-d.com/Anithin
< Review/Vote > Rating : 100% [ 3 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 6,710
53 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 56 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
The Sun Seeker - ผู้ตามหาตะวัน (จบภาค) ตอนที่ 109 : -- ๑๗ – บทบาทสมมติ - “ฉันมีวิธีเล่นในแบบของฉัน” , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 176 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


๑๗บทบาทสมมติ

 

ได้ เข้าใจล่ะ

แอนเธียมองชายวัยกลางคนร่างอ้วนลงพุงด้วยสายตาอ้อนวอน ขณะที่เขาวางโทรศัพท์มือถือของเธอ หลังจากคุยกับพี่มารี ซึ่งหญิงสาวขอไว้ล่วงหน้าให้ช่วยรับรองว่าเธอเป็นเด็กใหม่ของร้านมารี ซาโลม

เห็นว่าเธอร้อนเงินมากเรอะ

ค่ะ หญิงสาวย้ำเรื่องที่ตนแต่งขึ้น หนูต้องรีบหาเงินไปจ่ายค่ายาให้แม่ แต่ประตูเมืองคีรีเอก็ปิดซะอย่างนี้ เลยออกไปหาลูกค้าเหมือนเดิมไม่ได้ พี่มารีถึงแนะนำคุณให้ หนูขอร้องนะคะ แค่ห้าร้อยเหรียญก็พอแล้ว

ห้าร้อยเหรียญ...ทั้งคืนนี่นะ กรัฟเฟ็ดพูดอย่างประหลาดใจกับค่าตัวที่ถูกกว่าปกติ แต่ก็ใช่จะไม่เห็นด้วย เอาก็เอา ไหนๆ เธออุตส่าห์มาถึงนี่แล้ว

ชายวัยกลางคนทำท่าจะหันเดินเข้าไปในเต็นท์ของตน หลังกวักมือเรียกให้เธอตามเข้ามา แต่แล้วก็หันกลับมาพูดอีกครั้ง

ฝากของของเธอไว้กับคนของฉันนี่แหละ ไม่ต้องเอาเข้ามาหรอก

แต่ว่า—“

ฉันรำคาญเสียงมือถือ ขัดจังหวะ หมดอารมณ์

หนูปิดเครื่องได้นี่คะ

อย่าเรื่องมาก เอาเข้ามาแต่อะไรที่จำเป็นก็พอ

แอนเธียเก็บความกังวลไม่ให้ออกมาทางสีหน้า กรัฟเฟ็ดขี้ระแวงกว่าที่เธอคิด ปืนพกติดที่เก็บเสียงซึ่งเธอไม่อาจซ่อนใต้ชุดอยู่ในกระเป๋านั้นเอง รวมถึงยาสลบขวดเล็กที่เตรียมมาใช้กับมันด้วย...แต่นั่นไม่ได้ทำให้หญิงสาวลำบากขึ้นเท่าไร

ได้ค่ะ เธอรับ แล้วก็ล้วงหยิบกล่องกระดาษใบเท่าฝ่ามือออกมาจากกระเป๋า ยี่ห้อนี้ใช้ได้ไหมคะ

เขาหรี่ตาเพ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก็สะบัดหน้ากลับไปอย่างไม่สนใจนัก

เอาๆ มาเหอะ

หญิงสาวโล่งอกที่อีกฝ่ายไม่ปฏิเสธกล่องถุงยางอนามัย ซึ่งเธอใช้ใส่ขวดแก้วบรรจุยาสลบเรียงไว้เป็นตับถึงสามขวด เธอถือมันไว้ในมือ แล้วก็ส่งกระเป๋าถือใส่ปืนให้ยามของคณะเซอร์คัส แม็กซิมัส ...โดยหวังว่าอีกฝ่ายจะไม่รื้อค้นของในนั้นมาฟ้องนายของมัน

แต่ถึงฟ้องจะเป็นอย่างไรเล่า แอนเธียยังหาข้ออ้างได้ว่าเธอพกปืนไว้ป้องกันตัว ภาวนาแค่พวกมันอย่าพรวดพราดเข้ามาตอนกรัฟเฟ็ดหมดสติไปแล้ว และเธอกำลังดึงความทรงจำของมัน หรือรื้อค้นข้าวของมันหาสัญญาอยู่เท่านั้นเอง

หญิงสาวเดินเข้ามาในเต็นท์ที่มีเพียงแสงตะเกียงสลัว ในนั้นมีฟูกนอนแบบเป่าลมซึ่งขนย้ายสะดวก กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ในมุมหนึ่ง และเก้าอี้กับโต๊ะเหล็กแบบพับเก็บได้ บนโต๊ะมีตะเกียง วิทยุ แส้ กับกุญแจมือคู่หนึ่งวางอยู่

ให้หนูทำอะไรก่อนดีคะ นวดมั้ย เธอเสนอตามบทของตน หนูนวดเก่งนะ รับรองติดใจแน่

นวด...ของเด็กๆ พรรค์นั้นนี่นะ กรัฟเฟ็ดแค่นเสียงก่อนจะเดินไปที่โต๊ะ แล้วเปิดวิทยุให้เพลงจังหวะเร็วเสียงดังลั่นเต็นท์

เขายิ้มแยกเขี้ยวให้เธอเห็นฟันเหลืองชัดเจน แล้วก็หยิบกุญแจมือมาขยับดังกริ๊ก

ฉันมีวิธีเล่นในแบบของฉัน

ตามสบายค่ะ หญิงสาวรับด้วยรอยยิ้ม ดีที่มีความทรงจำของเด็กหญิงอีกคน และเมริลกับซาชาพูดให้เธอเตรียมใจไว้ล่วงหน้าแล้วว่าหัวหน้าคณะเซอร์คัส แม็กซิมัส มีรสนิยมอย่างไร หนูชอบความท้าทายเหมือน—”

พูดไม่ทันจบ ร่างใหญ่หนาก็ปราดเข้าหาเธอโดยเร็ว ดันตัวเธอไปติดผนังเต็นท์ แอนเธียบังคับตนเองให้ยืนนิ่งขณะที่มือหยาบกร้านเชยคางของเธอขึ้น นัยน์ตาหรี่ปรือลามเลีย ตีราคา ปากยิ้มแสยะจนเห็นฟันผุที่มีคราบเหลือง

พอนึกถึงสิ่งที่ชายน่ารังเกียจคนนี้ทำกับนิกซ์ และคนอื่นๆ อีกมากมาย...หญิงสาวก็พลันโกรธจนอยากฆ่ามันขึ้นมาเดี๋ยวนั้น

เสียแต่นี่ยังไม่ใช่เวลา...

กรัฟเฟ็ดรวบข้อมือทั้งสองของเธอไว้ จับใส่กุญแจมืออย่างรวดเร็ว ก่อนจะเหวี่ยงร่างหญิงสาวลงบนฟูกโดยแรง

ฟูกลมยวบยาบที่มีรอยปะแล้วปะอีกส่งเสียงฟืดๆ อย่างน่าเวทนาอีกครั้ง เมื่อชายอ้วนทิ้งตัวลงตาม

สำหรับคนภายนอก หรือคนที่ยืนอยู่ในเต็นท์นั้นแต่ห่างฟูกเก่าคร่ำคร่า...คงไม่ได้ยินเสียงลมรั่วซึ่งไม่อาจดังแข่งกับเพลงจากวิทยุ แต่ไม่ใช่แอนเธียผู้ทอดร่างบนนั้น ข้อมือทั้งสองถูกตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยกุญแจมือ และแขนใหญ่หนาข้างหนึ่งที่กดพาดแขนทั้งสองข้าง หญิงสาวหายใจทางปากแทนจมูกเพื่อหลบทั้งกลิ่นปากและกลิ่นตัวของชายร่างอ้วน ซึ่งเธอไม่อยากเดาเลยว่าอาบน้ำครั้งสุดท้ายเมื่อไร

ถึงอย่างนั้น หญิงสาวก็ไม่เบือนหน้าหนีเมื่อชายที่คร่อมเหนือร่างเธอบนฟูกโน้มใบหน้าลงมา และกระแทกหน้าผากเข้าจมูกของเขาเต็มแรงทันทีที่สบโอกาส

อาจเป็นเคราะห์ร้าย...แอนเธียใจหายวาบเมื่อเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของเขาดังขึ้นเมื่อเพลงจากวิทยุจบลงพอดี กระนั้นเธอก็ไม่อาจเสียเวลา กระทุ้งเข่าเข้าที่ท้องน้อยของกรัฟเฟ็ดอีกที แล้วก็อาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งหลัก...ถัดตัวขึ้น ไขว้ขาทั้งสองข้างรัดคออวบอูมของชายวัยกลางคนไว้โดยแรง

ตอนอยู่เผ่าอัสลาน หญิงสาวเคยถูกสอนให้ใช้ต้นขารัดคอและบิดหักกระดูกในทีเดียวมาแล้ว ทว่าครั้งนี้เธอไม่ต้องทำถึงขนาดนั้น เพียงแค่รัดไว้ทั้งๆ ที่มือของอีกฝ่ายพยายามตะกายและเล็บมือจิกขาของตนจนเข้าเนื้อ...

ชอบความรุนแรงไม่ใช่เหรอคะ แอนเธียกัดฟันพูด ฉันจะสนองให้เต็มที่เลย

กรัฟเฟ็ดส่งเสียงคร่อกๆ อยู่ในคอโดยไม่อาจตอบได้เป็นคำ และไม่ช้าเขาก็แน่นิ่ง ร่างอ่อนยวบลงในสองสามนาที ทั้งที่ยังมีลมหายใจแผ่วๆ อยู่

ก่อนขาดอากาศหายใจตาย อาการหมดสติมักมาเยือนก่อน

แอนเธียระบายลมหายใจอย่างโล่งอกเมื่อชายอ้วนหยุดการเคลื่อนไหว และไม่มียามข้างนอกเข้ามา...มีเพียงเสียงหัวเราะน้อยๆ และพูดพึมพำว่า คราวนี้เล่นแรงกว่าทุกทีว่ะ จากพวกเขาในครู่ที่เสียงเพลงเงียบลงบ้าง

กระนั้น เธอก็อุทานเบาๆ ด้วยความรังเกียจ เมื่อพบว่าชุดกระโปรงที่ยืมมาเปรอะเปื้อนเลือดกำเดากับน้ำลายของอีกฝ่ายเป็นวงกว้าง

...จะซักคืนพี่มารีได้สะอาดไหมนี่...

อย่างไรก็ตาม หญิงสาวไม่มีเวลาคิดมากเรื่องนั้น เพราะต้องทำงานแข่งกับเวลา เธอขยับมือที่ยังสวมกุญแจมือไปปัดวิกผมสีดำให้ร่วงจากศีรษะ และดึงกิ๊บติดผมเหล็กสีดำแบบเรียบๆ ที่ใช้ยึดผ้าโพกผมจริงของตนให้เข้าที่ออกมา ง้างปลายออกเล็กน้อย ก่อนจะสะเดาะกุญแจมือทีละข้างอย่างคล่องแคล่ว

ไม่ช้า กุญแจมือคู่นั้นก็หลุดร่วง ให้มือทั้งสองของเธอเป็นอิสระ แอนเธียรีบคว้ากล่องใส่ถุงยางอนามัยซึ่งอำพรางยาสลบ หยิบถุงมือยางที่ยัดไว้ในกล่องเช่นกันขึ้นมาสวมกันรอยนิ้วมือ ดึงผ้าเช็ดหน้าในอกเสื้อออกเทยาใส่จนชุ่ม ครั้นแล้วก็พลิกร่างของกรัฟเฟ็ดให้หงายขึ้น โปะผ้าชุบยาลงคลุมจมูกที่หักบู้บี้เพื่อให้มันหลับนานกว่าเดิม

จากนั้น หญิงสาวก็ก้มลง เอาหน้าผากแตะหน้าผากของชายวัยกลางคน ดึงความทรงจำถึงสัญญาของลูกจ้างทั้งหมด พร้อมทั้งรหัสและที่เก็บกุญแจเปิดกระเป๋าเดินทางซึ่งใส่พวกมัน

ครั้นได้ข้อมูลทุกอย่างตามที่ต้องการ เธอก็ทิ้งชายอ้วนให้นอนอยู่อย่างนั้น และเริ่มเปิดกระเป๋าเดินทาง กระเป๋าเอกสาร และซอง ทีละชั้น ทีละชั้น

ไม่ช้าก็ได้เอกสารปึกบาง แอนเธียพลิกสัญญาจ้างต่างๆ ตรวจดูชื่อให้ครบทุกคนตามที่นิกซ์กับเอบบอกไว้ ก่อนจะยกครอบตะเกียงขึ้น ปล่อยให้เปลวเพลิงลามเลียกระดาษเหลืองกรอบเหล่านั้นอย่างหิวกระหาย

เพียงเท่านี้ก็เรียบร้อย เหลือแค่ดึงความทรงจำของกรัฟเฟ็ด...และหลบออกไปก่อนใครอื่นจะรู้ตัว

นี่คือครูเซเดอร์ ! ใครก็ตามในเต็นท์ออกมาเดี๋ยวนี้ ! ไม่อย่างนั้นเราจะโจมตี !

เสียงตะโกนที่แอนเธียจำได้ว่าเป็นของฮัมเบิร์ต ไวสวอลด์ดังขึ้น หญิงสาวปล่อยมือจากมุมกระดาษเอกสารที่ไหม้จนเหลือแต่เศษขอบไร้ตัวอักษรด้านหนึ่ง ผลักโต๊ะเหล็กให้ล้มตะแคงต่างที่กำบัง ทิ้งตัวลงหลบข้างหลังมัน ก่อนจะชักมีดพกเหน็บสายคาดที่ต้นขาออกมา กดสปริงให้ใบมีดเด้งขึ้นเตรียมไว้

พร้อมกันนั้น ตะเกียงบนโต๊ะตกลงแตกเปรื่อง น้ำมันที่หกรดพื้นติดไฟเป็นวงกว้าง วิทยุที่ร่วงโครมกับพื้นเงียบเสียงไปในทันที

ความเงียบนั้นดำเนินไปเพียงไม่นาน...ก็ถูกขัดด้วยเสียงร้องสั่งยิง และเสียงกระสุนปืนรัวถี่ยิบ

 

* * * * *



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
The Sun Seeker - ผู้ตามหาตะวัน (จบภาค) ตอนที่ 109 : -- ๑๗ – บทบาทสมมติ - “ฉันมีวิธีเล่นในแบบของฉัน” , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 176 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android