Bodyguard Made to love....ขอแค่ได้รัก

ตอนที่ 7 : เล่นตัวนักนะ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 ส.ค. 63

“ผมขอให้คุณบลูลืมมันไปได้ไหมครับ” รามพูดออกมาหลังจากที่ตกอยู่ในความเงียบกันมาได้สักพัก เขาไม่รู้ว่าคุณบลูคิดอย่างไรกับเรื่องนี้ แต่ถ้ามันจะทำให้คนตรงหน้ารู้สึกอึดอัดหรือไม่สบายใจ ขอเพียงแค่คุณบลูบอกมาเขาก็พร้อมที่จะทำทุกอย่างให้คุณบลูพอใจ

“มึงทำได้เหรอวะ...มึงทำเป็นลืมได้ด้วยเหรอ” บลูแสยะยิ้มร้าย ๆ คล้ายกับกำลังสมเพช แต่รามก็ไม่รู้ว่าเหมือนกันว่าบลูจะสมเพชเรื่องอะไรมากกว่ากัน ระหว่างความรักกับความไม่เจียมตัวของเขาเอง

“ผมทำได้ทุกอย่างเพื่อคุณครับ... ถ้าการที่ผมรักคุณแล้วทำให้คุณรู้สึกอึดอัดผมก็พร้อมที่จะหยุดมัน...” รามยังคงมองบลูด้วยสายตาเว้าวอน ชายหนุ่มไม่อยากทำอะไรที่จะทำให้อีกคนไม่สบายใจ ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น

“มึงบอกว่าจะทำทุกอย่างเพื่อกูใช่ปะ งั้นมึงพูดมาว่ามึงจะอยู่กับกูไปจนตาย... ไม่ว่ายังไงมึงจะอยู่กับกู” บลูประชิดตัวของรามอีกครั้งก่อนจะดึงชายหนุ่มลงมาที่เตียงและตัวเองก็ขึ้นคร่อมรามไว้ มือหนาก็กดคอของรามเอาไว้แน่น

บลูจ้องมองคนด้านล่างด้วยสายตาเยือกเย็น เขาต้องการเอาชนะอีกฝ่าย เขาไม่พอใจที่อีกคนทำเหมือนเขาโง่ที่จะคอยลักลอบทำอะไรกับร่างกายของตนตอนไหนก็ได้ และพอเช้ามาก็ทำเป็นเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วไหนจะเรื่องของวันนี้อีก เขาคิดว่ารามจะเข้าใจเขามากที่สุดแต่แล้วก็ทำเหมือนเขาโง่อีกครั้ง มันยิ่งทำให้น่าโมโหมากขึ้นไปอีก

“ผมจะไม่มีวันไปจากคุณบลูหรอกครับ” รามมองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ แต่เขาก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรเพราะเขาไม่มีทางที่จะทำให้คนตรงหน้าเจ็บอยู่แล้ว

“มึงจำคำพูดของมึงไว้ไอ้ราม” พูดจบบลูก็ประกบปากลงมาอีกครั้ง แต่เมื่อเห็นว่ารามยังคงนิ่งเฉย เขาก็เลยกัดริมฝีปากล่างของบอดี้การ์ดหนุ่มจนเลือดออก

“จูบกูสิ” บลูจ้องหน้าของรามนิ่ง

“คุณบลูแน่ใจใช่ไหมครับ” รามถามจบบลูก็บดเบียดริมฝีปากลงมาอีกครั้ง เขากระแทกบดจูบอย่างหนักหน่วงแล้วจัดการสอดแทรกเรียวลิ้นเข้ามาในโพรงปาก ดูดดึงเรียวลิ้นของอีกคน

รามหมดความอดทนในที่สุด เขาจูบตอบและดูดดึงเรียวลิ้นของบลูบ้าง ทั้งสองเกี่ยวตวัดปลายลิ้นไล่ต้อนอย่างไม่มีใครยอมใคร

ฝ่ามือร้อนของรามลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของบลูก่อนจะขยับตัวขึ้นนั่งโดยที่ปากของทั้งคู่ยังคงไม่หลุดออกจากกัน บลูค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อของรามออกจนหมดก่อนจะกระชากและโยนมันทิ้งอย่างไม่ไยดี

“คุณบลู พอก่อนครับ”

“อะไร...เล่นตัวนักนะมึง” น้ำเสียงของบลูเริ่มหงุดหงิดเมื่อโดนอีกคนขัดอยู่หลายครั้ง

“ผมรักคุณบลูนะครับ...แต่” รามบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลจริงใจ สายตาของเขามองคนที่อยู่ด้านบนเต็มไปด้วยความรัก

“มึงก็รู้ว่ากูไม่เคยรักใคร” เขาพูดเสียงเย็น ๆ อย่างแผ่วเบา

“ผมทราบครับ...แต่ผมแค่อยากให้คุณรู้ และถ้าคุณไม่หยุดผมก็จะไม่หยุดแล้วนะครับ”

“งั้นมึงก็อย่าหยุด...มึงต้องเป็นของกู” บลูพูดก่อนจะโน้มตัวลงมาอีกครั้ง แต่คราวนี้ทั้งสองบดจูบกันอย่างเร่าร้อน ปลายลิ้นไล่วนอย่างไม่มีใครยอมใคร รามถอดเสื้อยืดของเจ้านายออกก่อนจะพลิกตัวให้อยู่ด้านล่างและจูบกันอีกครั้ง

รามลูบไล้ไปตามลำตัวอย่างหลงใหลก่อนจะไล่ริมฝีปากร้อนไปตามลำคอสูดดมความหอมของคนใต้ร่างอย่างเต็มปอด เขาค่อย ๆ ปลดกระดุมกางเกงของบลูออกช้า ๆ ก่อนจะดึงมันออกจากขาขาว จนตอนนี้ร่างกายเปลือยเปล่า

รามมองและใช้ฝ่ามือลูบไล้ไปตามลำตัวอย่างหลงใหล...ไม่ว่าเขาจะเคยเห็นมันสักกี่ครั้งแต่ก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อเลยสักครั้ง

“จะมองอีกนานไหม” บลูเอ่ยถามก่อนจะยกตัวเองขึ้นและพลิกตัวรามลงไปด้านล่างแทน

“กูไม่อยู่ข้างล่างแน่” เรื่องอะไรจะยอมอยู่ข้างล่าง ชีวิตของเขาผ่านผู้หญิงมามากมายไม่เคยยอมอยู่ข้างล่างเลยสักครั้ง และครั้งนี้เรื่องอะไรเขาจะต้องยอม

พูดจบก็ประกบปากจูบทันทีและพอรามตั้งตัวได้ก็จูบตอบทันทีเช่นกัน บลูใช้ปลายลิ้นลากไปตามขอบปากอย่างเร่าร้อน เขาทั้งดูดทั้งดึงริมฝีปากล่างก่อนจะส่งลิ้นร้อนเข้ามาป้อนความหวามไหว

รามได้แต่ปล่อยให้เจ้านายบดจูบที่ริมฝีปากอยู่อย่างนั้น จนรู้สึกถึงความเจ็บแปลบน้อย ๆ จากฟันคมที่กัดริมฝีปากของตนเอง ก่อนจะรุกเร้าบดเบียดกันหนักขึ้นเรื่อย ๆ มันรุนแรงและสร้างความรู้สึกหวามไหวขึ้นในร่างกายจนเผลอร้องครางออกมาเบา ๆ

“อ๊าส์” รามเปล่งเสียงออกมาก่อนจะลูบไล้ไปตามแผ่นหลัง และเลื่อนมือลงไปบีบขย้ำบั้นท้ายที่เปลือยเปล่าจนเป็นรอยแดงเพราะแรงอารมณ์ที่ถูกปลุกเร้า

รามเอาปลายนิ้วตัวเองมาดูดเลียเพื่อเพิ่มน้ำหล่อลื่น ก่อนจะเอาปลายนิ้วถูไถที่ช่องทางด้านหลังและสอดนิ้วเข้าไปด้านในช้า ๆ ขณะที่บลู กำลังนั่งทับที่หน้าขาของตนเอง

“ไอ้ราม...ไอ้สัสกูเจ็บ” บลูผละและร้องออกมาเพราะรามทำโดยที่ตนเองยังไม่ทันได้ตั้งตัว

“เดี๋ยวก็ชินครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มเอ่ยออกมา แล้วซุกไซ้ร่างกายบลูไปด้วย

“ไอ้สัส ใครบอกว่ากูจะให้มึงเอา...มึงสิต้องโดนกูเอา...อื้อ...ไอ้เหี้ย” บลูร้องออกมาอีกครั้งเมื่อรามไม่ฟังแถมยังกอดรัดตัวเขาเอาไว้แน่น ขณะที่กำลังสอดปลายนิ้วเข้าไปอีกครั้งจนบลูร้องเสียงหลง

รามคิดแล้วล่ะว่าคนชอบเอาชนะอย่างคุณบลูคงไม่ยอมอยู่ข้างล่างแน่ ๆ แต่จะเอาอย่างไรดีล่ะ เพราะเขาเองก็ไม่ยอมเหมือนกัน

“อื้อ...ไอ้ราม” บลูกัดที่ไหล่หนาของรามเต็มแรงเพื่อระบายความเจ็บ แต่ก็อดปฏิเสธไม่ได้ว่ามันก็รู้สึกเสียวไปอีกแบบ

CUT

ขอสงวนสิทธิ์เฉพราะ E- Book กับ รูปเล่ม นะคะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMjE1NzI2NiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEyOTczOSI7fQ

“ไอ้สัสกูบอกว่าอย่าปล่อยใส่กู” บลูนอนข้าง ๆ แต่โดยดี เขาไม่ได้กอดตอบอีกฝ่าย ทำแค่นอนหนุนท่อนแขนเอาไว้เฉย ๆ

“ผมรักคุณบลูนะครับ” รามเอ่ยขึ้น

“กูบอกมึงไปแล้วว่ากูไม่คิดจะรักใคร...อย่ามาคาดหวังอะไรจากกู” บลูยังคงยืนยันคำเดิมด้วยน้ำเสียงราบเรียบ และรามก็เข้าใจดีทุกอย่างเขาไม่ได้จะบังคับหรือต้องการให้บลูมารักเขาตอบ เพราะเขารู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ เรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้คุณบลูแค่อยากจะเอาชนะเขาแค่นั้นเอง

“ผมทราบครับ” รามพูดขณะขยับตัวเข้าจับหัวของบลูยกขึ้นมาวางไว้บนหมอนอย่างแผ่วเบา ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง

“เดี๋ยวผมเช็ดให้ครับ” รามเอ่ยขึ้นและลุกเดินเข้าไปในห้องน้ำทั้งที่ร่างกายเปลือยเปล่า ไม่นานชายหนุ่มก็กลับออกมาพร้อมผ้าที่เปียกชื้น เขาค่อย ๆ นั่งลงบนเตียงและเช็ดคราบน้ำรักให้เจ้านายอย่างเบามือ

บลูมองทุกการกระทำของรามตาไม่กะพริบ เขาเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรกับเรื่องนี้ ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยรู้สึกอย่างอื่นนอกจากความเป็นเพื่อนและบอดี้การ์ดส่วนตัว แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขาแน่ใจมาโดยตลอดคือ เขาไม่อยากให้อีกคนอยู่ห่างกาย

.......................................................

เดี๋ยวก็รักเองและมัง...คุณบลู

ยขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะคะ เรื่องคำผิด ไรท์จะพยายามปรับปรุงให้ผิดน้อยที่สุดนะคะ ยอมรับเลยว่าก่อนหน้านี้ไม่ใช่คนเขียนภาษาไทยถูกต้อง บางคำไรท์รู้ไม่หมด ว่าเขียนถูกไหม รีดสามารถแจ้งได้ค่ะ ???????? 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น