Bodyguard Made to love....ขอแค่ได้รัก

ตอนที่ 43 : บลูของราม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 ส.ค. 63

 “ไหน...ใครอยากให้เรียกว่าอะไรนะ” น้ำเสียงแหบพร่าของรามเอ่ยถามเบา ๆ ทันทีที่ประตูห้องนอนในคอนโดปิดลง ชายหนุ่มดันตัวของบลูตรึงไว้ที่ประตู ก่อนริมปากร้อนจะคลอเคลียไม่หยุด

“บลู... อยากให้เรียกว่า บลู” ตอบกลับเสียงกระซิบแล้วยกมือคล้องคอ ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้าไปเพื่อหวังจะจูบ แต่รามกลับยกนิ้วชี้ขึ้นขวางไว้เสียก่อน พร้อมกับยกยิ้มและใช้ปลายลิ้นเลียริมฝีปากอย่างยั่วยวน

“ชูว์...อยากให้เรียกก็ต้องทำให้เรียกก่อนสิครับ” รามเอ่ยบอก ก่อนจะลูบไล้ไปตามลำตัวแผ่วเบาและเคลื่อนขึ้นไปตามลำคออย่างอ้อยอิ่ง

“เฮอะ...” บลูใช้ปลายลิ้นดันกระพุ้งแก้ม ก่อนจะยิ้มมุมปาก “เล่นตัวเก่งจังเลยนะ” มือขาวค่อย ๆ ลูบไล้ที่แผงอก ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวออกช้า ๆ และปลดกางเกงเป็นลำดับต่อมา

“อื้อ...ก็คุณบอกเองว่าจะทำให้ผมเรียกนิครับ” รามตอบก่อนจะเคลื่อนไปหน้าไปจนเกือบจะถึงริมฝีปาก แต่กับเปลี่ยนไปจูบที่หน้าผากแทน

“หึ” บลูแสยะยิ้มก่อนจะดึงรามเข้ามาหา และจูบริมฝีปากอย่างดูดดื่ม ความอดทนของเขาหมดลง ไม่มีอารมณ์มาเล่นตัวอะไรทั้งนั้น แก่นกายของเขาตื่นตัวจนแทบจะปริแตกอยู่แล้ว ไม่อยากเรียกใช่ไหม เขาจะทำให้เรียกไม่หยุดเอง

บลูดันรามติดกับผนังห้องนอน พร้อมกับถอดเสื้อผ้าออกจนหมดอย่างรีบร้อน ริมฝีปากก็ยัง ดูดดึงกันอยู่ไม่ห่าง

“อ๊าส์...คุณบลูครับ” รามเองก็ยังไม่ยอม เขาต้องการมากกว่านี้ ชายหนุ่มเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าอีกคนจะทำอะไร

บลูดึงชายหนุ่มออกมาจากผนัง ก่อนจะผลักไปเตียงนอนเต็มแรง ร่างกายของรามเปลือยเปล่า กับแก่นกายที่แข็งขืนแทบปริแตก บลูแสยะยิ้มร้ายกาจ เขาถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมด ในมือก็ถือเพียงเนกไทสีดำเส้นเดียว ชายหนุ่มยืนมองรามด้วยสายตาเหมือนราชสีห์ มันทั้งเร่าร้อนและดุดัน

วันนี้คนที่ร้องขอชีวิตจะต้องไม่ใช่เขา บลูคิดในใจ

ชายหนุ่มเดินไปที่เตียงช้า มือขาวลูบต้นขาและบีบคลึงอย่างใจเย็น รามก็ผงกหน้าขึ้นมองอย่างตื่นเต้น เมื่อบลูขึ้นมานั่งทับช่วงแผงอก เขาก้มลงช้า ๆ ไล่ปลายนิ้วไปตามกรอบหน้า ก่อนจะยกเนกไทเส้นเดิมขึ้นมา

“ลองอะไรตื่นเต้นหน่อยนะครับ” น้ำเสียงแหบพร่าของบลูกระซิบบอก ชายหนุ่มรวบมือทั้งสองข้างของรามเอาไว้ แล้วใช้เนกไทค่อย ๆ บรรจงผูกกับหัวเตียงอย่างตั้งใจ

รามยอมแต่โดยดี ลมหายใจของเขาเข้าออกถี่รัว หัวใจเต้นระส่ำ ตื่นเต้นในการกระทำของคุณบลู แต่แล้วก็ต้องร้องครางเมื่อบลูไล่ปลายลิ้นไปที่ซอกคออย่างบางเบา

“ชอบไหมพ่อ… บอกมาว่าชอบไหม...” เสียงกระเส่าของบลูทำให้รามเริ่มควบคุมสติตัวเองไม่อยู่

CUT

.

.

ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นเพียงนิด จูบริมฝีปากของบลูเบา ๆ

“รักบลูนะครับ”

“รักรามเหมือนกัน” บลูบอกกับ นอนหอบหายใจทางปาก มือขาวก็กอดเอวสอบไว้แน่น ก่อนจะหลับตาลงเมื่อรามหอมที่หน้าผาก

..................................

พอกันเลยทั้งสองคน...ไรท์ก็เหนื่อยไปด้วย เฮียรามก็หมั้นไส้แจ้มคุณบลูใช่ไหม ไรท์ก็เหมือนกัน

sds


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น