Bodyguard Made to love....ขอแค่ได้รัก

ตอนที่ 33 : อย่าบอกว่าห่างกันอีกนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 82
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    12 ส.ค. 63

 “สุขสันต์วันเกิดนะ” บลูเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินไปหยิบดอกไม้ที่เขาเด็ดติดมือมาระหว่างทางให้ราม

ขอบคุณครับ” รามรับดอกเบญจมาศหลากสีมาจากมือของคุณบลูแล้วก็ยกยิ้ม ก่อนจะเอ่ยหยอกล้อ พรุ่งนี้เช้าแม่คงโมโหน่าดู” และทั้งสองก็มองหน้ากันก่อนจะหัวเราะออกมา เพราะดอกไม้พวกนี้แม่ของรามหวงยิ่งกว่าอะไร

รามดึงคุณบลูมานั่งที่ตักแล้วก็กอดเอวเอาไว้ รักนะครับ” รามซุกหน้าลงที่ซอกคอ บลูก้มหน้าลงมาจับใบหน้าของรามให้เงยขึ้นและจูบที่ริมฝีปากเบา ๆ 

รักเหมือนกัน” แล้วกดลงไปอีกครั้ง มือข้างหนึ่งก็โอบรอบคอไว้แน่น และมืออีกข้างก็ขย่ำกลุ่มผมของรามเอาไว้

 

CUT

.

.

.

 เขาทิ้งตัวลงกอดคนใต้ร่างก่อนบลูจะโอบกอดรอบลำคอ ต่างคนต่างหอบหายใจถี่ รามจูบเบา ๆ ที่ริมฝีปาก 

“รักนะครับ” รามบอกอีกคนก่อนจะจูบหน้าผากเบา ๆ 

“รักเหมือนกัน” บลูจูบปลายคางก่อนจะค่อย ๆ หลับตาลง เพราะความง่วงเริ่มเข้าครอบงำ รามถอนแก่นกายออกช้า ๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอนข้าง ๆ ดึงบลูให้ขึ้นมานอนในอ้อมแขน

ฝันดีนะครับ” รามพูดก่อนจะดึงผ้านวมขึ้นมาคลุม บลูขยับตัวบดเบียดหาอกแกร่ง ตะแคงตัวกอดเอวสอบไว้

พ่อ

ครับ

อย่าบอกว่าห่างกันอีกนะ” บลูพึมพำพูดซุกหน้าลงกับแผ่นอก

“ขอโทษครับ...ต่อไปจะไม่พูดอีกแล้ว” ดึงปลายคางของบลูให้ขึ้นมารับจูบเบา ๆ 

ต่อไปไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...ผมจะไม่ปล่อยมือคุณบลูอีกแล้ว

สัญญานะ”

“ครับ...สัญญา” คำพูดราวกระซิบแต่กึกก้องอยู่ภายในหูของคนฟังชัดเจนที่สุด รามกดจูบลงบนหน้าผากเนียนแล้วกอดบลูเอาไว้แน่น บลูก็บดเบียดร่างกายเข้าหาความอบอุ่น หลับไปพร้อมกับความสุขในที่สุด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น