Bodyguard Made to love....ขอแค่ได้รัก

ตอนที่ 24 : มอร์นิ่งคิส ครับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 ส.ค. 63

 “ไม่เอาแล้ว...เหนื่อย” บลูบอกออกมาเสียงอู้อี้ เพราะตอนนี้ก็เริ่มจะไม่ไหว ตาของเขาจะปิดอยู่แล้ว

“ครับ...งั้นเดี๋ยวเช็ดตัวให้นะครับ” รามยอมแต่โดยดี เขาอยากทำด้วยกันแบบความเต็มใจมากกว่า ถ้าอีกคนไม่ไหวเขาก็จะไม่ฝืน

รามขยับตัวลุกขึ้นจากที่นอนร่างกายเปลือยเปล่าหายเข้าห้องน้ำไป แต่เพียงไม่นานก็กลับออกมาด้วยร่างกายเปียกชื้นและผ้าขนหนูผืนเล็ก ๆ สำหรับเอาไว้เช็ดตัว เขาบรรจงเช็ดตั้งแต่หน้าผากที่ดูเหมือนเหงื่อจะแห้งไปแล้ว ไล่ลงมาตรงลำคอที่เพิ่งสังเกตว่ารอยดูดแดงเป็นจ้ำ ๆ เต็มไปหมด เขาเช็ดเบา ๆ มาที่แผงอก หน้าท้อง และแผ่นหลัง ทุกที่มีรอยอยู่ทุกจุดไม่ว่ารามจะเช็ดตรงไหน ไม่มีเลยที่เขาไม่ได้ฝากรอย

“เป็นของผมแล้วนะครับ” รามพึมพำเบา ๆ ก่อนจะบรรจงเช็ดช่องทางที่ดูเหมือนจะบวมช้ำ

“อื้อ...” คนที่หลับไปเพราะความอ่อนเพลียครางอื้อเมื่อรามสัมผัสโดนจุดอ่อนไหว ไม่รู้ว่าเจ็บหรือเป็นเพราะอะไรกันแน่

หลังจากเช็ดตัวจนเสร็จรามก็หันมาเก็บเศษซากถุงยางที่กองเกลื่อนเต็มบนพื้น นับ ๆ ดูแล้วห้าอันเห็นจะได้ เขาหยิบมันขึ้นมาก่อนจะหันมามองคนที่หลับใหล และพึมพำเบา ๆ “ยังไม่ครบสองกล่องเลยนะครับ” ว่าจบก็ยกยิ้มและหันไปสนใจเก็บกล่องอื่น ๆ ที่ร่วงกระจัดกระจายอยู่

จะว่าไปคุณบอมก็ให้มาเยอะเหมือนกันนะ ยังเหลืออีกตั้งเจ็ดกล่องแน่ะ มีทั้งแบบเกลียว แบบเรืองแสง แบบบางเฉียบก็มี รามคิดอย่างนึกสนุกถ้าเขาใช้แบบเกลียวกับคุณบลู มีหวังคงด่าเขาตาย เขายิ้มแล้วส่ายหัวออกมาเบา ๆ และหลังจากเก็บจนสะอาดเรียบร้อยก็ขึ้นมานอนบนเตียง ดึงร่างที่หลับอยู่เข้ามาในอ้อมแขน แล้วแอบหอมแก้มอีกคนเบา ๆ ก่อนจะกระซิบบอก

“ฝันดีนะครับ...รักแม่มากนะ” บลูขยับเปลือกตานิดหน่อยแต่ไม่อาจทานทนต่อความง่วงได้ เขาจึงหลับตาลงก่อนปากจะขยับเบา ๆ

“รักพ่อเหมือนกัน” เสียงที่พูดเบาราวกับละเมอ ทำให้รามไม่อยากจะเชื่อหู เขาหันหน้ามองคนในอ้อมแขนดูว่าคุณบลูละเมอหรือเปล่า ตั้งใจบอกใช่ไหม ตื่นมาจะลืมหรือเปล่า รามทั้งสับสนทั้งดีใจ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะได้ยินคำนั้นออกมา

 

 

แสงแดดที่ส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาทำให้รู้ว่าเป็นเวลาเช้าแล้ว แต่ทั้งคู่ยังคงไม่อยากจะตื่น รามขยับตัวเล็กน้อยเพื่อกอดคุณบลูให้แน่นขึ้นกว่าเดิม บลูก็ครางอื้ออึงเบา ๆ เพราะเขากำลังหลับสบาย แต่แล้วก็รู้สึกเมื่อย คงเป็นเพราะนอนท่าเดียวทั้งคืน ชายหนุ่มขยับตัวพลิกไปอีกด้าน ทำให้แผ่นหลังเปลือยเปล่าชนเข้ากับแผงหน้าอกของคนที่กอดซ้อนอยู่ทางด้านหลัง

รามมองแผ่นหลังเปลือยเปล่าก่อนจะบรรจงจูบเบา ๆ ไปตามรอยรักที่เขาฝากไว้เมื่อคืน บลูรู้สึกตัวนิดหน่อย เขาขยับแผ่นหลังแนบชิดอีกคนเพราะกำลังรู้สึกอบอุ่น แต่ชายหนุ่มคงไม่รู้ตัวเลยว่ายิ่งเขาขยับมากเท่าไหร่บั้นท้ายก็ยิ่งบดเบียดถูไถแก่นกายของรามที่แข็งขืนยามเช้า

“อื้อ...แม่อย่าขยับบ่อยสิครับ” รามกระซิบบอก ก่อนจะกอดรัดให้อีกคนนอนเฉย ๆ บลูเองที่ได้ฟังเขาย่นคอนิดหน่อย เพราะตอนนี้เหมือนลมหายใจกระชั้นถี่เป่ารดบริเวณต้นคอ

“พ่อ...อย่ามาหายใจรดต้นคอ” บลูพึมพำ ขณะกำลังหลับตาอยู่ร่างกายก็ขยับย่นคอหนี แต่ก็ไม่ทำให้ดีขึ้นเลย เพราะดูเหมือนว่ารามจะหอบหายใจถี่ขึ้นกว่าเดิม

“อื้อ...แม่” รามครางเบา ๆ อยู่ในลำคอ เพราะว่าบั้นท้ายของบลูขยับเสียดสีแก่นกายไม่หยุด

รามทนไม่ไหวขยับตัวเองขึ้นในที่สุด ก่อนจะหอมไปที่ซอกคอเลื่อนไปที่ลาดไหล่ จับบลูพลิกนอนหงายก่อนจะจูบริมฝีปากเบา ๆ

“มอร์นิ่งคิสครับ” เขาไม่ปฏิเสธเลยว่าเมื่อคืนเขายังไม่อิ่ม และตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะต้องการอีกแล้วด้วย

“อื้อ...พ่อ” เสียงครางอื้อตอบกลับมาก่อนจะยกมือข้างหนึ่งขึ้นคล้องคอและหลับต่อไป

“ไม่ตื่น...พ่อขอลักหลับนะ” รามบอกเบา ๆ ไม่รอให้อีกคนตอบรับหรือปฏิเสธ เขาจัดการมุดเข้าไปใต้ผ้าห่มทันที

บลูค่อย ๆ ปรือตาขึ้น เขาได้ยินแล้วว่ารามจะทำอะไร แต่เขาง่วงเกินกว่าจะต้านทาน เลยปล่อยไปอยากทำอะไรก็ทำแล้วแต่เลย

รามมุดหัวออกมานอกผ้าห่มโดยที่บลูอยู่ใต้ร่าง เขาเท้าแขนทั้งสองข้างแนบกับเตียงให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกัน สองมือลูบไปตามใบหน้า ก่อนจะมองคนที่หลับอยู่อย่างหลงใหล ขนตายาวงอนเป็นแพหนา รับกับคิ้วเข้มเข้ารูป คุณบลูของเขาช่างหล่อจริง ๆ รามยกยิ้มก่อนจะเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ ๆ จูบเบา ๆ ที่ริมฝีปาก คนใต้ล่างปรือตาเล็กน้อย ก่อนจะยกแขนขึ้นคล้องคอเขาไว้

“ไม่ตื่นจริง ๆ เหรอ... พ่อขอทำได้ไหม” รามเอ่ยถามเบา ๆ ขยับแก่นกายเล็กน้อย เพื่อบดเบียดของอีกคน ที่ดูเหมือนว่าจะแข็งเหมือนกัน

“อื้อ...แม่ง่วง...พ่อทำคนเดียวได้ไหม” บลูครางรับเบา ๆ เขายังไม่อยากลืมตา จะว่าเริ่มมีอารมณ์แล้วก็ได้ แต่ทว่าง่วงมากกว่า ไม่ลองมาเป็นเขาไม่รู้หรอก ว่ามันหนักหน่วงขนาดไหน ร่างกายของเขาปวดเมื่อยไปหมด แถมตอนนี้ยังเพลียมากด้วยเพราะเมื่อคืนเขาปลดปล่อยไปมากกว่าเศษซากถุงยางแน่นอน

“งั้นไม่เอา...แล้วก็ได้ครับ” รามยกยิ้มแล้วพูดเบา ๆ เขาทำท่าจะลุกเพราะอยากให้อีกคนพักผ่อน แต่บลูกลับยกขาเกี่ยวเอวเขาไว้ กักตัวไม่ให้ลุกออกไปไหน มือก็คล้องคอไว้แน่น

“จะไปไหน...” บลูถามเสียงงัวเงีย

“ไปเตรียมอาหารเช้าให้ครับ” รามตอบก่อนจะจูบเบา ๆ ที่ปากอีกครั้ง

“จะไปได้ไง...ยังแข็งอยู่เลย” ว่าจบก็เอื้อมมือล้วงเข้าไปในผ้าห่ม ชักรูดแก่นกายที่แข็งขืนกระตุกอยู่ตรงหว่างขา

“อือ...ไหนบอกง่วงนอนไงครับ” รามบอกเสียงกระเส่า เขาเงยหน้าขึ้นมองสบตาคนใต้ร่าง ที่ดูเหมือนว่าจะตื่นเต็มตาแล้ว

“ตอนนี้...อย่างอื่นมากกว่า” บลูพูดจบ...รามก็กดริมฝีปากจูบทันที เขาแทรกปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากตวัดเกี่ยวรัดสลับกันไปกันมาอย่างเร้าอารมณ์

จมูกโด่งไล่ไปตามแก้ม เลื่อนไปขบเม้มเบา ๆ ที่ใบหู รามยิ่งได้ใจมากขึ้นเมื่อได้ยินเสียงครางอือจากอีกฝ่าย ลมหายใจเข้าออกถี่ ๆ ที่ส่งเสียงดังขึ้นทีละนิด ทีละนิด รามไล่ปลายจมูกไปที่ลำคอขมเม้มเบา ๆ อย่างนุ่มนวล เขาค่อย ๆ ทำอย่างช้า ๆ และอ้อยอิ่งเพราะว่าอีกคนยังเหนื่อยอ่อน ก็เลยไม่อยากเอาแต่ใจ

CUT

ขอสงวนสิทธิ์เฉพราะ E- Book กับ รูปเล่ม นะคะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMjE1NzI2NiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEyOTczOSI7fQ

......................................

ไรท์ว่าโฆษณาถุงยางต้องเข้าแล้วนะ....เฮียบอมมือชงอันดับหนึ่งในกูซู กี่พบกี่ชาติก็ยังคงชงเก่งอยู่เช่นเดิม พ่อบอกไม่ได้ดุสักหน่อยอันนี้เบาสุดๆ แล้ว เขาบอกรักกันแล้วเด้อออ ชอบกดหัวใจให้ไรท์ด้วยนะคะ 

sds

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 09:11
    แต่เช้าเลยนะ-
    #3
    0