Bodyguard Made to love....ขอแค่ได้รัก

ตอนที่ 17 : พ่อเป็นของแม่นะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 120
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 ส.ค. 63

 เมื่อกินข้าวและอาบน้ำจนเสร็จเรียบร้อย รามที่กลัวว่าแม่จะรอและเป็นห่วงจึงโทรศัพท์กลับไปบอกว่าวันนี้เขาคงไม่ได้กลับ ให้ท่านนอนไปก่อนได้เลยและไม่ต้องเป็นห่วง หลังจากนั้นก็คุยกันอีกไม่กี่ประโยคเขากดวางสายและจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบก่อนจะยกยิ้มเมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้

บลูที่นั่งกินขนมรออยู่ที่หน้าโทรทัศน์ เมื่อเห็นว่าบอดี้การ์ดหนุ่มไม่ยอมเข้ามาข้างในสักทีเขาจึงเดินออกมาตามและไม่ลืมถือขนมติดมือออกมาด้วย

รามยกยิ้มก่อนจะสูบบุหรี่เฮือกสุดท้ายเข้าปอดแล้วเข้าไปสวมกอดบลูจากทางด้านหลัง ปลายจมูกโด่งแอบหอมแก้มขาว บลูยกยิ้มและหยิบขนมในห่อมาป้อนให้รามไปด้วย ทั้งสองยืนมองดูท้องฟ้ายามค่ำคืน ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสายลมที่พัดเย็น ๆ เอื่อย ๆ บนชั้นยี่สิบเอ็ด อย่างรู้สึกผ่อนคลาย

“สิ่งที่เอื้อมไม่ถึง...มันดูสวยงามจังเลยนะครับ” รามพูดออกมาทำลายความเงียบ และเขาก็ยังคงสวมก่อนบลูเอาไว้อยู่

“...” บลูก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรจึงมีเพียงความเงียบเป็นคำตอบ

“ผมรักคุณนะ” เสียงเบาอู้อี้ในลำคอเอ่ยขึ้นก่อนรามจะซุกปลายจมูกลงที่ซอกคอขาวหอมกรุ่น

บลูปล่อยใจไปกับบรรยากาศที่กำลังพาไปอีกครั้ง และเมื่อเห็นว่าบลูไม่ได้ว่าอะไร เขาจึงค่อย ๆ ไล่ปลายจมูกไปตามต้นคอด้านหลังและเลยไปที่ซอกคออีกข้างก่อนจะกดจูบเบา ๆ

CUT

ขอสงวนสิทธิ์เฉพราะ E- Book กับ รูปเล่ม นะคะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMjE1NzI2NiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEyOTczOSI7fQ

“พ่อเป็นของแม่นะ...รักมากนะครับ”

.......................................................

คุณบลูพี่รามเป็นของคุณบลูนะ...คุณบลูจะเป็นของพี่รามได้หรือยัง

sds

ติดตามแฟนเพจได้นะคะ https://www.facebook.com/BABY.TRACER.85/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น