รักร้ายๆกับนายทวงคืน

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    5 มิ.ย. 62

มีคนมากมายเคยถามผมว่าเป็นกับ

เพลย์บอยอันดับ1เนี้ยนายไม่กลัวบ้าง

หรอคำของผมในใจก้ต้องกลัวอยู่แล้ว



"ริว!!!"ผมถึงกลับสดุ้งเมื่อมีคนเรียกผมซะดังจะใครอีกหละก็อผมนี้แหละ

"คะ...ครับพ่อ"ผมตอบแบบตะกุกตะกักก้ทำไงได้คนมันตกใจนี้

"เมื่อกี้ได้ยินที่พ่อพูดมั้ย...เหม่ออะไรของแกหนะ"

"ป่าวคับ...ว่าแต่เมื่อกี้พ่อว่าไงนะคับ"

"เฮ้อ~ช่างเถอะเอาไว้กลับมาค่อยคุยแล้วกันตอนนี้ทานข้าวแล้วรีบไปโรงเรียนเถอะจะสายแล้ว ยัยเรียลด้วยนะ"ผมแอบเห็นยัยเรียลเบะปากใส่ผมนิดหน่อย ยัยเรียลเป็นน้องสาวผมที่อายุห่างกันหนึ่งปีผมเป็นลูกคนที่หนึ่งส่วนเรียลเป็นลูกคนที่สองยัยเรียลติดผมมากเข้าขั้นหวงเลยด้วยซ้ำ



ชื่อของผมคือ นิโคชิ ริวจิ ยัยเรียลชื่อ นิโคชิ เรียลจิ อ้ะๆไม่ต้องแปลกใจที่ชื่อผมออกแนวญี่ปุ่นแบบนี้เพราะผมเปนลูกครึ่งพ่อคนเป็นไทยแม่เป็นคนญี่ปุ่นแต่แม่ผมพูดไทยเป็นเพราะท่านมาเรียนอยูไทยได้3ปี




"พี่ริวไปกันยังจะสายแล้วนะ"เสียงน้อยๆบ่นพี่ชายกะฟอดกะแฟด

"ขึ้นรถสิรออะไรหละรึเราจะไห้พี่เปิดไห้หละ"ผมแอบประชดนิดๆแต่ดูเหมือนคนประชดจะไม่รู้สึกแฮะ

"งั้นดีเลยค่ะเรียลจะได้ไม่เปลืองพลังงาน"นี้แหละน้องผม

"เอ้ารออะไรค่ะพี่ชายเปิดประตูไห้น้องสาวสิค่ะ"ดู ดูน้องทำกับพี่สิเฮ้อ~

"คราบๆได้เลยคุณหนูเรียลจิ"




ครืด~

ผมขับรถเข้ามาจอดในรานจอดรถพิเศษใช่ผมเพราะเป็นดาวโรงเรียนและได้ตำแหน่ง'หนุ่มในฝันของผู้หญิง'ผมได้อันดับที่1ทุกคนเรียกผมว่า(Princ)และอีกอย่างผมเป็นประธานนักเรียน



"ไห้พี่ไปส่งที่ห้องมั้ยเรียล"ผมถามยัยน้องสาวที่รถจอดสนิทแล้วยังไม่ลงจากรถ

"ไม่ต้องถามหรอกค่ะ ยังไงพี่ก็ต้องไปส่ง

เรียลทุวันอยู่แล้ว^-^"ยัยเรียลพูดพร้อมยิ้มร่า

"ไปๆ"ผมบอกยัยเรียลพร้อมกับส่งยิ้มให้แล้วลงจากรถ




ผมเดินมาส่งยัยเรียลที่ห้องระหว่างทางก้ได้ยินเสียงกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่

'กรี๊ดดด แกๆดูนั้นดิ(Prince)มาตึกเราอีก

แล้วอะมากับ(Frienbly)ด้วยอะ'

'เค้าเป็นแฟนกันหรอ เหมาะกันดีน้ะ'

'จะบ้าหรอ เป็นพี่น้องกันย่ะ'

'อิจฉาอะ หน้าตาดีทั้งคู่เลย'



นี้แหละที่ได้ยินทุกวันนอกจากนั้นผมยังเป็นประธานนักเรียนอีกด้วยเฮ้อ~เหนื่อย


"เฮ้!! ริวคุงงง"เสียงหนึ่งเรียกผมดังมาจากด้านหลัง จะใครหละเพื่อนผมเอง

"ไง"คำเดียวสั้นๆไม่ต้องอธิบายอะไรมาก

"ส่งเรียลมาหรอ"มันถามขึ้นถ้าทางสดรู้สอดเห็น

"ก็เหมือนๆทุกวันแหละ ว่าแต่มึงจะถามอะไรนักหนา!"นั้นสิคำถามเดิมทุกวัน

"ป่าว! ไปเรียนเฮ้อะ"วันนี้มันมาแปลกแฮะ

"อืม"ผมตอบคำเดียวสั้นๆแล้วเดินเข้าตึกเรียน


ไอ้เคย์คือเพื่อนที่รู้จักกันมาได้3เดือนเพราะมันพึ่งย้ายมาเรียนที่ 'เซ้น แมร์ลิกส์'ที่หนึ่งในโรงเรียนเคลือข่ายของตระกูลผมนั้นคือตระกูลนิโคชินั้นเองมันเผ็นเพลย์บอยที่ไม่ค่อยได้เห็นซักเท่าไหร่เพราะมัน จีบผู้ชายส่วนผู้หญิงหนะหรอได้แห้วเป็นกิโลแลกเบอร์โทรนะสิ


ณ ห้องเรียน

"เคารพครู"เสียงหวานใสชสนให้ฝันดังมาจากหน้าห้องตามมาด้วยเสียงเท้าที่ใครได้ยินจะต้องรู้สึหขนลุกนั้นเอง

"อ้าวปลาย3ห้องAKทุกคน ด้วยการลงมัติความเห็นของครูทุกคนวันนี้จะไห้นักเรียนทุกคนกลับไปอ่านหนังสือเตรียมสอบ ยังไงก็ตั้งใจสอบหละจะได้ที่เรียนต่อดีๆ"พูดจบแล้วเด้นออกไปทิ้งให้นักเรียนโห่ร้องด้วยความดีใจ


      ที่เซ้นแมร์ลิกส์นี้มีการเรียกชั้นไม่เหมือนใครเช่นม.ต้นเราจะเรียก'ต้น1,2,3ตามด้วยห้องทั่อยู่ถ้าใครอยู่ห้องคิงเราจะเรียกkตามหลังพร้อมนักเรียนปักสัญลักษณ์มงกุดที่คอปกเสื้อ


อีกอย่างที่แมร์ลิกส์มีการจัดเลือก'ผู้ชายในฝัน&ผู้หญิงในฝัน'นั้นเอง

1.The first Prince Marlics เจ้าของใบหน้าหวานคมผมสีน้ำตาลออกแดงนิดๆดวงตาสีน้ำตาลจมูกโด่งเป็นสันริมฝีปากเป็นกระจับสีชมนิดๆ ที่เข้ากับรูปหน้าเป็นอย่างดี จะเป็นใครหละผมเองคือผมเอง


2.The Second ice Marlics (น้ำ) เจ้าของฉายา เจ้าชายเยือกเย็น ที่มีใบหน้าหล่อเข้มคมคลายนิสัยไม่ค่อยสุงสิงกับใครเย็นชาเรียนเก่งที่สำคัญลูกครึ่งเหมือนผมด้วย


3.The Third Devil Marlics (เดย์) เจ้าของฉายา หล่อเสียของ เพราะว่าตั้งแต่เข้ามาไม่เคยคบใครและปฏิเสธผู้หญิงที่มาสารภาพรักกับมัน สโลกแกนของมันคือ อยากได้แห้ว ต่อแถวมา


4.The fourth Night (เจย์) ที่เห็นเป็นNightไม่ใช่ว่าเป็นคนมืดมนนะแต่มันสายกลางคืนเที่ยวกลางคืนเบอร์สาวในเครื่องนี้จัดว่าเยอร์เลยไหนจะไลน์เฟสบุ๊คไอจีทวิตอีกดังจนน่าลำคาน


5.The fifth Playboy (เคย์)อันนี้คงไม่ต้องบอกน่าจะรู้อยู่แล้วเนอะ


"พี่ริว"เสียงหวานๆดังขึ้นจนต้องละสายตาจากโทรศับท์มือถือขึ้นไปมอง

"กลับกันเถอะ พี่มีเรื่องต้องคุยกับพ่อ"

"ค่ะ^^"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

1 ความคิดเห็น