บทเพลง...แห่งรัก

ตอนที่ 2 : พานพบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 ส.ค. 51

ณ สนามบินแห่งหนึ่ง  ฮาฟและมิกก็ได้เดินลงจากเครื่องบินส่วนตัวของฮาฟที่พ่อแม่ของเขาซื้อไว้ให้เขาใช้  และพวกเขาก็เดินออกจากสนามบิน ฮาฟก็จะไปหาลินลี่ที่โรงเรียน และมิกก็จะขอตามไปด้วยแต่ฮาฟไม่ให้ไป  มิกก็เลยอดไปโดยปริยา

อีกด้านหนึ่ง ลินลี่กำลังนั่งอ่านหนังสือเพื่อทบทวนบทเรียน  ลินลี่จัดได้ว่าเป็นเด็กเรียนอันดับต้นของโรงเรียน แต่ยังไงก็สู่ฮาฟไม่ได้  ใครจะเก่งเหมือนฮาฟล่ะ  เฮ้ย  เมื่อไรพี่ฮาฟจะกลับมาสักที่นะ 1ปีแล้วนะที่ไม่ได้เจอหน้า...

คิดอะไรอยู่หรอ ลิน.   เสียงของเพื่อนทำให้ลินตื่นจากภวังค์ทั้งปวง

เปล่าหรอก แอน ไม่มีอะไรหรอ ลินคิดเรื่อยเปื่อยนะ.  ลินลี่ตอบปัดๆไป

ใช่คิดถึงพี่ฮาฟสุดหล่อ รึเปล่าเอย.  แอนเพื่อนของลินลี่พูดขึ้นอย่างรู้ทัน  อย่าคิดมากเลยนะลิน เดี๋ยวพี่เขาก็กลับมาแล้วละ

เขาคงไม่กลับมาแล้วละมั้ง   พี่ฮาฟเขาคงเจอที่ดีกว่าเธอแล้วก็ได้นะ  อยู่ๆก็มีเพื่อนในที่ไม่ค่อยชอบลินลี่พูดขึ้น

เธอพูดอย่างนี้ได้ไงอ่ะ   เมย์. แอนพูดขึ้นอย่างโมโห

นี่แอนเธอก็หัดดูสารรูปเพื่อนเธอมั่งก็ได้นะ ว่ายัยนั่นมีดีอะไรบ้าง   ไม่มีอะไรที่จะคู่ควรกับพี่ฮาฟเลยแม้แต่นิดเดียว  เมย์พูดจบก็หัวเราะอย่างสะใจ

พูดอย่างนี่อยากมีเรื่องกันนักใช่ไม  ได้ฉันจัดให้  แอนพูดอย่างเหลืออด มาพูดได้ไงว่าลินไม่มีอะไรคู่ควรกับพี่ฮาฟ  ความอ่อนโยนไงล่ะที่ทำให้เธอเหมาะสมกับพี่ฮาฟ

อย่านะแอน  พอเถอะ  ลินลุกขึ้นจับเพื่อนของตนไว้ไม่ให้ไปมีเรื่องกับใคร

เธอจะยอมมันงันรึไงลิน เธอยอม ฉันไม่ยอมหรอกนะมาว่าเพื่อนฉันแบบนี้นะ แอนพูดขึ้นและเสียงดังกว่าเดิม

อย่านะแอน ฉันขอร้อง ลินพยายามพูดเกลี้ยกล่อมไม่ให้แอนมีเรื่องกับใคร

นี่ลิน เธอนะหัดเจียมตัวบ้างก็ดีนะ  พี่ฮาฟเขาคงไม่จริงจังกับเธอก็ได้นะ   เขาคงเห็นเธอเป็นของเล่นชั่งครั่งชั่งคราว  พอเขาเจอคนที่ดีกว่าเขาก็คงเขี่ยเธอทิ้งไปเลยก็ได้  ใครจะไปรู้ล่ะ  จริงมั้ยจ๊ะเมย์ยังไม่หยุดถากถาง  และนั่นเป็นคำพูดที่แทงใจดำเธอมาก  จนน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาคู่งามนั้น  และเธอก็วิ่งออกไปจากโรงเรียน  ออกไปให้ไกลที่สุด  เธอไม่อยากให้ใครมาเห็นน้ำตาของเธอตอนนี้จริงๆ   เธอทรุดนั่งลงที่เก้าอี้ในสวนสาธารณะที่อยู่ใกล้ๆกับโรงเรียนของเธอ  เธออยากจะร้องออกมาให้หมด  เธอรู้ว่าเธอควรเจียมตัวแต่ยังไงเธอก็รักเขารักเขามากและเธอคงทนไม่ได้ถ้าหากเขาทั้งเธอไป ลินร้องไห้อยู่สักพักก็มีเสียงเท้าเดินเข้ามาใกล้ และย่อตัวลงให้เสมอกับเธอ พร้อมกับใช้มือทั้งสองเช็ดน้ำตาของเธอ

มาร้องไห้อะไรอยู่ตรงนี้ค่ะ คนขี้แย.”  เสียงอ่อนโยนที่เธอคุ้นเคยก็ดังขึ้น เธอหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะเป็นเขาคนนั้นคนที่เธอรอด้วยความรัก  คนที่จะคอยปลอบเธออย่างอ่อนโยนเมื่อเธอร้องไห้อย่างทุกที่  และเมื่อเธอเงยหน้าขึ้นหวังว่าจะไม่ผิดหวัง และเธอก็ไม่ผิดหวังจริงๆเป็นเขาจริงๆด้วย ลินกระโดดเข้าหาเขาอย่างกับว่าโลกนี้มีเพียงเธอกับเขาสองคนและเขาก็โอบกอดเธอด้วยความยินดีเช่นกัน

บอกพี่ได้ยังค่ะ  ว่าลินมาร้องไห้อยู่ที่นี้ทำไม..เขาพูดขณะที่มือทั้งสองยังโอบกอดเธออยู่

ก็... เธอจะบอกได้ไงล่ะว่าเธอคิดเรื่องของเขาอยู่

ไม่เป็นไร ไม่อยากบอกพี่ก็ไม่เป็นไร ฮาฟพูดเหมือนงอนๆ และคลายอ้อมกอดออกสิ่งนั้นทำให้หญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดใจหาย  แต่พี่กลับมาหาลินแล้วนะ และเขาก็กระชับอ้อมแขนเข้ามาอีกครั้ง

จริงนะ พี่ฮาฟจะไม่จากลินไปไหนอีกใช่ไหมค่ะ  ลินลี่หัวใจพองโตเมื่อได้ยินคำนั้น คำว่าที่เขาจะไม่ห่างเธอไปไหนอีกเหมือนเมื่อปีก่อน เธอจึงรีบถามเพื่อยืนยันคำพูดของเขา 

2 ความคิดเห็น