โมเมหูหัก

รูปนี้ไม่ใช่โมเมนะ พอดีชอบเลยเก็บไว้ในไดด้วย
กลับจากเรียนพิเศษ เมื่อย หิว แถมเบื่ออีกด้วย แต่วันนี้ เอะ ไอ้เจ้าหมาตัวแสบที่บ้าน เจ้าโมเม (หมาเพศเมีย) ที่ชอบเดินอวดโฉมตัวเองไปรอบ ๆ บ้าน ชอบเห่าคน เห่าจิ้งจก ตุ๊กแก ที่ชอบมาก เห่าเด็ก ๆ ที่วิ่งเล่นผ่านหน้าบ้าน หล่อนจะวิ่งออกไปนอกรั่วบ้าน เห่าเสร็จก็จะมีเสียงบ่นในลำคอเล็กน้อย เป็นหมาไทย หูตั้ง ตัวเหม็นเล็กน้อยด้วย
แต่วันนี้ ทำไม่ถึงหูมันหักพับงอไปข้างหนึ่ง เกิดอะไรขึ้นกับมัน มันยังเดินมารับเราที่หน้าประตูบ้านทุกครั้ง แต่วันนี้นี้แปลกไป ลองเข้าไปมองดูใกล้ ๆ ข่มความเหม็นของตัวคุณเธอไว้ แล้วก็เอามือจับหูมัน โอแม่เจ้า แกไปโดนอะไรกัดมาหรือเปล่าเนี่ย หูแกถึงได้บวมขนาดนี้ ความบวมจนปูดขึ้นเป็นลูก น้ำหนักมาก เลยทำให้หูเจ้าโมเม หักพับงอลงมา เออ หน้าแกก็แปลกประหลาดไปอีกแบบนึงนะ
เราชอบนายมากเหมือนกันนะเนี่ย ตอนที่แกปากไม่ธรรมดา เห่าได้ทุกสถาณะการณ์ ตอนกลางคืนก็จะไปนอนที่ท้ายรถพ่อเรา แต่ตอนกลางวันคงเพลีย หลับซะเป็นส่วนใหญ่

ตัวนี้ไม่ใช่นะ ชอบรูปมัน แอ๊บแบ๊วดีจัง
มาว่ากันเรื่องยัยโมเม ต่อดีก่า ที่มาของคุณเธอนั้น พ่อเล่าให้ฟังว่า โมเมตอนเป็นเด็กจนสาวรุ่น ๆ มีนิวาสฐานอยู่ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก็หากินเหมืนหมา ๆ ทั่วไป แต่สิ่งที่หลีงเลี่ยงไม่ได้ คือ จะต้องทนรับกับรองเท้า (ตีน) ของเจ้าพวกนักศึกษาที่คะนองเท้า ชอบใช้อาวุธเหล่านั้น กับร่างกายอันแสนบอบบางของโมเมอยู่เสมอ ๆ
พอดีเพื่อนของลุงเราเค้าเปิดร้านขายของอยู่แถวนั้น เห็นยัยโมเมต้องถูกตื๊บทุกวี่ทุกวัน ก็เกิดความเมตตาสงสาร ก็เอากลับไปเลี้ยงที่บ้าน แต่เป็นแฟลต เสียงเห่าของเจ้าหล่อนไปกระทบโสตประสาทของเหล่าคนหาเช้ากินค่ำด้วยกัน จึงจำเป็นต้องหาที่อยู่ให้หล่อนใหม่ เลยเอาเจ้าโมเมมาฝากลุงเราไว้ แต่คุณเธอเกิดอะไรไม่ทราบไม่ยอมอยู่บ้านลุงเรา ทึกทักเดินย้ายส่ายสะโพกมานอนบ้านเราเฉยเลย แถมทำเป็นเจ้าเข้าเจ้าของทันที ฉันรู้จักคนในบ้านนี้ทุกคนนะ ใครเข้ามาถึงว่าแปลกหน้า และหน้าแปลก ฉันจะเห่า ๆๆๆๆๆๆ
ด้วยความขี้อ้อนของเจ้าหล่อน ทำให้เป็นที่ถูกอกถูกใจอาม่าเรามาก ๆ ที่ตอนแรกบอกไม่เลี้ยงนะ ไม่เลี้ยง ตอนนี้หาข้าวให้กินทุกมื้อ แถมอาบน้ำให้ด้วย (ถ้าอาบไหว) วันนี้บันทึกแค่นี้ก่อนดีกว่า วันต่อไปค่อยเอาวีรกรรมของเจ้าหล่อนมาบันทึกเก็บเอาไว้
รูปหมาแอ๊บแบ๊วน่ารักดี เก็บเอาไว้ด้วยดีก่า

ความคิดเห็น
ขอให้โมเมหายดีนะคะ...
แต่ยางงัยก้อขอหั้ยหายไวๆนะะะ
ร๊ากกสัตว์เหมือนกานนน
หุหุ
PS. อดีตคือฟรามทรงจำ ปัจจุบันคือฟรามเปงจิง