Fic Detective Conan : แฟนของหนู ศัตรูของพี่

ตอนที่ 9 : ปัจจุบันของเขาและเธอ-2 (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 405
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    21 พ.ค. 63

ปัจจุบันของเขาและเธอ-2 (จบ)

 

ผมที่เปียกโชกของหญิงสาวทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเรียกเธอ "ริอะ มานี่"

"อะไรอีกล่ะ" ถึงปากจะบ่นแต่เธอก็ยอมมาหาเขาแต่โดยดี "นี่ ทำอะไรน่ะ" เธอตวัดสายตามามองเขาที่ฉุดเธอให้นั่งลงตรงพื้นด้านหน้า ชายหนุ่มวางหนังสือในมือลงแล้วลุกออกจากเก้าอี้ ริอะมองตามอย่างสงสัย ชูอิจิเปิดลิ้นชักแล้วหยิบไดร์เป่าผมออกมา จากนั้นก็กลับไปนั่งด้านหลังเธอเหมือนเดิม

"ฉันทำเองได้" เธอเริ่มเดาถูกว่าเขาคิดจะทำอะไรตอนที่มีลมอุ่นๆ มาเป่าผม

"ไม่เป็นไร ฉันก็เคยไว้ผมยาว ฉันไม่ทำผมเธอพังหรอกน่า" เมื่อได้ยินดังนั้นเธอเลยต้องปล่อยเลยตามเลย

แสงจากด้านนอกสาดเข้ามาทางหน้าต่าง ต้นเหตุของแสงเกิดจากฟ้าแลบนั่นเอง ร่างสูงสัมผัสได้ถึงอาการสั่นของคนที่นั่งด้านหน้าจึงละสายตาจากหน้าต่างไปที่ร่างเล็ก หญิงสาวกำลังนั่งขดตัวเอามือปิดหูอยู่ เธอกลัวฟ้าร้อง เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาจึงลงไปนั่งข้างหญิงสาวที่หลับตาปี๋แล้วเอามือออกจากหูของเธอ เขารู้สึกเปียกที่มือก็รู้ว่าเธอร้องไห้อยู่

"ไม่ต้องกลัวนะ ห้องนี้กันเสียง เธอจะไม่ได้ยินเสียงฟ้าร้องแน่นอน" เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้น โผกอดเขาแล้วปล่อยโฮออกมา ตอนนี้เธอต้องการใครก็ได้ที่จะกอดเธอกลับ ไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นคนที่เธอแค้นก็ตาม ชูอิจิอุ้มเธอขึ้นแล้ววางเธอให้นอนบนเตียงอย่างเบามือ ริอะลืมตาขึ้นเมื่อแผ่นหลังของเธอสัมผัสกับเตียง เธอเห็นคนที่กอดปลอบเธอเมื่อครู่นอนบนเตียงแล้วลูบหัวเธอ "เธอบอกฉันได้มั้ย เหตุผลที่เธอกลัวฟ้าร้องน่ะ" เขาถามแล้วดึงตัวเธอให้ไปซุกอกเขาอีกครั้ง ตัวนุ่มนิ่มของร่างเล็กทำให้เขาอยากกอดต่อไป เสียงอู้อี้ของเธอทำให้เขาดึงสติกลับมาอีกครั้ง

"ในวันที่พ่อกับแม่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ฉันนั่งอยู่ในรถด้วย คุณแม่โดนกระแทกที่คอ ส่วนคุณพ่อก็เสียเลือดมาก ก่อนตายท่านบอกว่าให้จับคอแม่ให้นิ่งๆ แต่เสียงฟ้าร้องทำให้ฉันสะดุ้งทำให้แม่ตายไปอีกคน ตอนมีคนมาช่วยก็ไม่ทันแล้ว" เสียงของเธอสั่นเครือ "ไม่รู้ว่าเป็นอาถรรพ์หรือเปล่า แต่ทุกครั้งที่เพื่อนของพี่ที่ฉันรักเหมือนพี่ชายตาย วันนันจะมีฟ้าร้องทุกครั้ง ฉันเลยไม่ชอบฟ้าร้อง เพราะกลัวจะมีคนตายอีก ฉันต้องโดนสาปแน่ๆ"

"เธอไม่ได้โดนสาปหรอกนะ เรื่องที่ผู้ชายรอบตัวที่เธอรักตายไป ฉันจะพิสูจน์ให้เองว่ามันไม่ใช่คำสาป"

"ไม่ได้หรอก ฉันจะไม่รักคนที่ไม่รักฉันหรอก"

"งั้นถ้าฉันบอกว่าฉันรักล่ะ"

ริอะรู้สึกว่าหน้าร้อนผ่าว แต่ก็ตอบกลับไป "งั้นก็ทำให้ฉันรักนายให้ได้ละกัน"

"ทำได้เหรอ"

ริอะรู้สึกร้อนที่ใบหน้าอีกครั้งเมื่อลมหายใจอุุ่นๆ ของเขาสัมผัสที่หูของเธอ ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะเข้ามาปิดปากของเธอ "ฝันดีนะ"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น