Fic Detective Conan : แฟนของหนู ศัตรูของพี่

ตอนที่ 5 : แหวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 465
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    20 พ.ค. 63

แหวน

ซาโอดะ ริอะนั่งจิบกาแฟอยู่กับครอบครัวโมริ และกาฝากที่ชื่อเอโดงาว่า โคนันที่เธอและพี่ชายสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับองค์กรที่มีสีดำดุจอีกาอย่างไร

โมริ โคโกโร่กำลังยกยอสรรพคุณของตัวเองในเรื่องการสืบสวนให้ฟัง นิสัยแบบนี้ไม่น่าเป็นนักสืบที่เก่งกาจได้เลย ไม่แปลกที่เรย์จะไม่สงสัยเด็กชายที่มาอยู่กับโคโกโร่ก่อนที่เขาจะดังเป็นพลุแตก

"อาจารย์ริอะแต่งงานแล้วเหรอคะ" รันถาม

"ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะคะ" เธอถามกลับ

"ก็อาจารย์ใช้คนละนามสกุลกับคุณอามุโร่แล้วก็สวมแหวนที่นิ้วนางค่ะ"

"พอดีว่าตอนที่พ่อกับแม่เสีย ฉันไปย้ายไปอยู่กับยายที่ฝรั่งเศสเลยใช้นามสกุลฝังแม่น่ะค่ะ ส่วนแหวนนี่มีคนให้มาค่ะ" ที่จริง การใช้คนละนามสกุลกับเรย์เป็นความต้องการของเขาเพื่อที่องค์กรจะสืบเรื่องของเธอได้ยาก แต่เรื่องที่เคยไปอยู่กับยายนั้นเป็นเรื่องจริง ตอนนี้เธอเป็นญาติคนเดียวของเขาจึงไม่แปลกที่เขาจะห่วงเธอมาก แต่ไม่เห็นต้องถึงกับมานั่งในร้านกาแฟให้พี่เฝ้าเลยนี่นา

ตอนบ่ายฟุรุยะ ริอะได้รับงานจากผู้กำกับ ให้ลอบสังหารเป้าหมายที่จะทำลายความมั่นคงของประเทศ หญิงสาวมาดอนน่าแห่งสันติบาลควบตำแหน่งสไนเปอร์มือหนึ่งจึงขี่มอเตอร์ไซค์คู่ใจ ไปยังตึกร้างที่จะเป็นจุดซุ่มยิง

เธอมาถึงชั้นบนของตึก ก่อนจะส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ เมื่อเห็นคนที่มาถึงก่อนแล้ว อากาอิ ชูอิจิที่มีตอนนี้ปลอมตัวเป็นหนุ่มตี๋ ผมสีพีชกำลังเล็งไรเฟิลไปยังเป้าหมายของเธอ เหตุผลที่เธอรู้ก็เพราะเขากำลังถือรูปของเป้าหมายอยู่ อย่ามาแย่งเหยื่อฉันนะ

"นี่นายว่างถึงขนาดมาซุ่มยิงเล่นเลยหรือไง" เธอแดกดัน

"เปล่า ฉันมาทำงานของเอฟบีไอ" เขาปฏิเสธอย่างใจเย็นแต่มันกลับยั่วอารมณ์โมโหของตำรวจสาวจนเดือดปุดๆ

"ที่นี่คือญี่ปุ่น ไม่ใช่อเมริกา นายน่ะกลับไปได้แล้ว ฉันจะทำเอง นายไม่มีสิทธิมายุ่งวุ่นวายที่นี่" เธอว่า เมื่อเห็นเขาไม่มีทีท่าว่าจะไปก็เลยเสริม "นั่นก็เป้าหมายของฉันเหมือนกัน เดี๋ยวฉันยิงเอง"

"ก็ได้ แต่ฉันขอดูด้วยก็แล้วกัน" สึบารุเป็นฝ่ายยอม "เหมือนวันนี้เป้าหมายจะมาช้านะ"

"อืม" เธอรับคำสั้นๆ ก็ดีกว่าเมินละกัน

สายตาเหยี่ยวของชายหนุ่มพลันไปแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอ "เธอแต่งงานแล้วเหรอ"

"เปล่า แค่แฟนฉันให้มาตอนขอแต่งงาน แล้วเขาก็ดันตายในวันต่อมาน่ะสิ ทำไมวันนี้มีแต่คนถามเรื่องนี้" เธอตอบอย่างเย็นชาแต่ซ่อนความเศร้าได้ไม่มิด

"ขอโทษ"

"ถ้านายจะรู้สึกผิด ก็รู้สึกผิดตั้งแต่ที่ช่วยเขาไม่ได้สิ กระสุนเงินอย่างนาย แค่คนคนนึงยังช่วยไม่ได้เลยไม่ใช่เหรอ"

"..." แทงใจ

"มาแล้วล่ะ" เธอบอกก่อนลั่นไกออกไป

ช่วงนี้ เขาได้เห็นความสามารถของเธอเยอะจริงๆ เธอเป็นผู้หญิงที่เก่งกาจ ความสามารถของเธอทำให้เขานึกถึงอดีตบางอย่างที่น่าจะเป็นสิ่งที่ทำให้เขาสนใจเธอ

"เธอเคยไปอังกฤษมั้ย"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น

  1. #1 pitchypai (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 07:55

    รอติดตามชีวิตของน้องต่อไป สู้ๆค่าาาา

    #1
    1
    • #1-1 AngelOfTheDemons(จากตอนที่ 5)
      20 พฤษภาคม 2563 / 07:57

      ขอบคุณค่า ดีใจมากเลยค่ะที่มีคนชอบน้อง
      #1-1