Fic Detective Conan : แฟนของหนู ศัตรูของพี่

ตอนที่ 3 : เข้าใจผิด?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 561
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    20 พ.ค. 63

เข้าใจผิด?
 

ริอะกำลังเดินไปร้านปัวโรต์เพื่อไปหาพี่ชาย แต่ก็ถูกหยุดไว้ด้วยเสียงเรียกของลูกศิษย์ทั้งสามคน

"อาจารย์ซาโอดะค้า" นักเรียนหญิงสามคนในชุดเครืองแบบของโรงเรียนเทตันกำลังโบกมือให้เธอทางด้านหลัง แล้ววิ่งมาหาเธอ

"คุณโมริ คุณซึซึกิ คุณเซระ" ริอะมองลูกศิษย์ทั้งสาม

"เรียกเราด้วยชื่อเล่นก็ได้ค่ะ" รันบอกอย่างอัธยาศัยดี

"ก็ได้ค่ะคุณรัน แต่พวกเธอก็ต้องเรียกฉันด้วยชื่อเล่นเหมือนกันนะ" ริอะตกลงพร้อมยื่นข้อเสนอ การสนิทกับทั้งสามคนน่าจะทำให้การสืบของเธอง่ายขึ้นเยอะ เพราะจะได้ใกล้ชิดกับเด็กที่ดูฉลาดเกินวัยที่เรย์เล่าให้ฟัง

"อาจารย์ริอะจะไปไหนเหรอคะ" โซโนโกะถาม

"ไปร้านปัวโรต์จ้ะ พวกเธอรู้จักไหม" ริอะตอบ

"พวกเราก็จะไปอยู่พอดีเลยละค่ะ ไปด้วยกันมั้ยคะ" เมื่อริอะพยักหน้าเป็นเชิงตกลง ทั้งสี่ก็เดินไปร้านปัวโรต์พร้อมกัน ระหว่างทาง สายตาของเธอก็ไปสะดุดกับอะไรบางอย่าง หึๆ เจอเป้าหมายที่พลาดไม่ได้ซะแล้ว

กริ๊ง เสียงกระดิ่งที่ประตูร้านดังขึ้น ร่างคุ้นเคยของสามสาวลูกค้าประจำที่มาพร้อมกับร่างบางของหญิงสาวสวยอีกคนทำให้อาซึสะนิ่งไปสักพัก ก่อนจะดึงสติของตัวเองคืนมาแล้วต้อนรับลูกค้าตามปกติ

"สวัสดีจ้า รันจังพาใครมาอีกเหรอจ๊ะ" อาซึสะถามเด็กสาวที่สนิทกันเป็นอย่างดี

"อาจารย์ซาโอดะ ริอะค่ะ เพิ่งมาสอนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนค่ะ" รันแนะนำ

"เรียกริอะเฉยๆ ก็ได้นะคะ" ริอะเสริมแล้วส่งยิ้มละลายหัวใจไปให้ "อามุโร่ โทรุอยู่มั้ยคะ"

"คุณอามุโร่ไปซื้อของค่ะ อีกไม่นานก็น่าจะกลับมาแล้ว" อาซึสะตอบ ดวงตาปิดความสงสัยไว้ไม่มิด โซโนโกะจึงถามออกไปเพื่อยืนยันสิ่งที่เธอเคยเห็นไปเมื่อวาน "อาจารย์เป็นแฟนของคุณอามุโร่เหรอคะ"

"แต่อาจารย์บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าติดต่อแฟนไม่ได้แล้วน่ะ" มาสึมิแย้งแล้วก็ส่งสายตารู้สึกผิดไปให้ริอะ ด้วยความที่เธอเป็นนักสืบ ทำไมเธอจะไม่สังเกตเห็นความเจ็บปวดเมื่ออาจารย์สาวพูดถึงคนรัก ริอะจึงยิ้มเพื่อสื่อว่าเธอไม่เป็นไร เด็กนี่น่ารักกว่าพี่ชายของเธอเยอะเลย

"เข้าใจผิดแล้วละจ้า จริงๆ แล้วเขาเป็นพี่ชายของฉันน่ะ ทำไมมีแต่คนเข้าใจไปอย่างนั้นก็ไม่รู้" ริอะตอบเสียงกลั้วหัวเราะ แต่เข้าใจแบบนั้นก็ดี จะได้ไม่มีใครมายุ่งกับพี่เรย์

"น้องสาวงั้นเหรอคะ ไม่เคยรู้เลยว่าคุณอามุโร่มีน้องด้วย อ๊ะ คุณอามุโร่กลับมาแล้วค่ะ" อาซึสะว่าแล้วเดินไปหลังร้านเพื่อเรียกเขา

"ริอะ ยังไม่กลับบ้านเหรอ" เขาถามระหว่างที่เสิร์ฟเครื่องดื่มให้สี่สาว

"คือว่า...ฉันลืมกุญแจค่ะ เลยมาขอกุญแจจากพี่" เธอตอบพลางส่งยิ้มแหยให้พี่ชาย

"จะเอาอะไรอีกหรือเปล่า"

"พี่รู้ได้ไงว่าฉันไม่ได้มาเอากุญแจอย่างเดียว"

"ปกติถ้าเธอลืมกุญแจก็จะสะเดาะกลอนไม่ใช่เหรอ"

"ค่า พี่ชายรู้ใจฉันที่สุดเลย คือระหว่างทางกลับบ้านฉันไปเจอร้านรองเท้าเปิดใหม่น่ะค่ะ แต่ฉันลืมเอาบัตรเครดิตมา ขอยืมบัตรพี่หน่อยสิ" เธอพูดพลางแบมือขอของที่ขอไป

อามุโร่ถอนหายใจกับความบ้ารองเท้าของน้องสาว เธอเหมาะจะเป็นสปายอย่างมากเพราะถ้าไม่ทีใครบอกคงดูไม่รู้ว่านิสัยแบบนี้เป็นตำรวจลับ ถึงเขาจะดูระอากับเธอยังไง สุดท้ายเขาก็เปิดกระเป๋าตังค์แล้วหยิบบัตรส่งให้อยู่ดี

"ขอบคุณค่ะพี่ พวกเธอจะไปด้วยกันมั้ยจ๊ะ" ประโยคสุดท้ายเธอหันไปพูดกับสามสาว พวกเธอจึงปฏิเสธไปเพราะต้องทำการบ้าน

"ไปก่อนนะคะพี่ เจอกันค่ะ"

 

Talk with writer : หลายคนอาจสงสัยนะคะว่าเมื่อไหร่คู่นี้จะเจอกันสักที ขอสปอยล์ละกันว่าตอนหน้าเจอกันแน่นอน ขอบคุณรีดทุกท่านที่ติดตามนะคะ แต่ละตอนอาจไม่ยาวมาก และวันหลังอาจไม่อัพถี่เท่าวันนี้ เพราะวันนี้เป็นวันแรกที่ลงนิยาย เลยลงตอนเกริ่นก่อนค่ะ ขอบคุณรีดอีกครั้งนะคะ :)

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น