คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

กลเม็ดพิชิตคดี (จากมติชน)

ตอนที่ 84 : วางแผนล่อติดกับ จับตายขี้ยาหื่น ข่มขืนพยาบาลสาว


     อัพเดท 15 ส.ค. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/สืบสวน
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : Anemoneploy2526 ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Anemoneploy2526
My.iD: https://my.dek-d.com/Anemone2526
< Review/Vote > Rating : 86% [ 39 mem(s) ]
This month views : 40 Overall : 17,189
48 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 90 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
กลเม็ดพิชิตคดี (จากมติชน) ตอนที่ 84 : วางแผนล่อติดกับ จับตายขี้ยาหื่น ข่มขืนพยาบาลสาว , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 554 , โพส : 0 , Rating : 75% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าทอลอดผ่านหน้าต่างไม้ ตกกระทบใบหน้าหญิงสาวซึ่งนั่งเหม่อมองอยู่ขอบเตียง หยาดน้ำตาเอ่อล้นเป็นสาย แผ่นหลังกระตุกถี่บอกว่าเธอกำลังสะอื้นแม้จะไม่มีใครได้ยินเสียงนั้นลอดออกมา เธอยกมือขึ้นปาดน้ำในตาเป็นระยะ และเมื่อผู้มาเยือนย่างก้าวผ่านประตูเข้าไป ภาพหญิงสาวก็ชัดขึ้น เครื่องแบบสีขาว เปรอะเปื้อนดินโคลนและคลุกฝุ่นจนเป็นสีน้ำตาลดำ ละเลงด้วยคราบสีแดงของโลหิต โหนกแก้มบวมช้ำจนเป็นสีม่วง เปลือกตาบวมเป่งจนแทบปิด เนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยถลอกและแผลขีดข่วน

ที่ปลายเตียง และโต๊ะทำงาน สองสาวในเครื่องแบบสีขาวสะอาดวัยไล่เลี่ยกัน นั่งมองเพื่อนรักด้วยแววตาสะท้อนถึงความห่วงใยและอาทร

อารมณ์และความรู้สึกนึกคิด ของสารวัตรโก๋ พ.ต.ท.โกสินทร์ หินเธาว์ สารวัตรสืบสวนสถานีตำรวจนครบาลพญาไท หนุ่มมาดเข้มซึ่งได้รับเชิญและอนุญาตให้ผ่านเข้ามาภายในหอพักหญิงเพียงคนเดียว เต็มไปด้วยความหดหู่ เวทนา จับใจ กับภาพหญิงสาวเบื้องหน้า

พลันที่ตื่นขึ้นจากภวังค์โศก สารวัตรโก๋ สัญญากับตัวเองว่าจะต้องเอาตัวไอ้คนใจร้ายมาลงโทษให้จงได้



เขายืนเว้นระยะห่างจากหญิงสาวพอประมาณด้วยท่าทางสำรวม รอคอยอย่างใจเย็นว่าเธอจะมอบความไว้วางใจให้กับชายแปลกหน้าผู้นี้ และอย่างน้อยเขาก็คือคนที่อาจารย์ซึ่งเธอเคารพนับถืออย่างยิ่งเลือกให้ขึ้นมาบนนี้

ครั้งนั้นอาจารย์ของเธอมากระซิบ เล่าถึงความน่าสะพรึงกลัวในยามวิกาลหลังหอพักพยาบาลแห่งนี้ บนถนนริมทางรถไฟ ซึ่งข้างทางมีป่าหญ้าขึ้นรก และแอ่งน้ำไม่ลึกนัก จนลูกศิษย์ของเธอที่ต้องเข้ากะดึก พากันเดินเกาะกลุ่ม บ้างก็เดินเป็นคู่ เวลาจะไปตามวอร์ดต่างๆ เพื่อปกป้องตัวเองให้รอดพ้นจากเงื้อมมือไอ้หื่น ที่คอยจ้องหาเหยื่อระบายความกำหนัด ตามคำเล่าลือ แต่แล้วสามทุ่มคืนก่อนหญิงสาวซึ่งจำต้องเดินกลับหอตามลำพัง ต้องตกอยู่ในอุ้งมือเจ้าสัตว์ดุร้าย เรื่องเล่าปากต่อปากจึงไม่ใช่ข่าวลืออีกต่อไป

พักใหญ่ เธอหันมาสบสายตาชายหนุ่มชั่วประเดี๋ยวก่อนหลบตา และไม่มีสักวินาทีที่เธอจะหยุดสะอื้น ซึ่งสารวัตรหนุ่มคาดเดาจากสายตาว่า เธออาจพร้อมพูดคุยบ้างแล้ว เขาจึงเริ่มบทสนทนาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล นำเข้าเรื่อง และเลี่ยงที่จะใช้ถ้อยคำหรือสำเนียงซึ่งอาจทำลายจิตใจเธอมากกว่านี้



"ผมเป็นสารวัตรสืบสวนจาก สน.พญาไท อาจารย์...ติดต่อให้มาช่วยคุณ รับรองว่าตำรวจจะเอาคนผิดมาลงโทษให้ได้ และขอสัญญาด้วยเกียรติว่าข้อมูลของคุณทั้งหมดจะไม่แพร่งพรายออกไป" สารวัตรหนุ่มให้คำมั่นสัญญา และดูเหมือนจะกระตุ้นต่อมน้ำตาเธออีก

"เมื่อคืนดิฉันไปรับจ๊อบเฝ้าไข้ที่โรงพยาบาล... ขากลับประมาณสามทุ่มเห็นจะได้ นั่งรถเมล์มาลงใกล้หอพัก และเดินต่อมาตามริมทางรถไฟ ด้านหลังโรงพยาบาล...เพื่อเข้าหอพัก แต่ยังไม่ทันถึงมันก็...ฮือ..."

หญิงสาวไม่อาจเล่าต่อไปได้ เธอปล่อยโฮเสียงดัง สะอื้นปิ่มจะขาดใจ ทำคู่สนทนาพลอยกังวลสภาพจิตใจอันย่ำแย่ของเธอไปด้วย เขาพยายามปลอบ จนเธอสามารถเล่าต่อ แม้จะไม่ชัดในบางคำ

"มันเดินเข้ามาประกบตัว ใช้อะไรมาจี้ที่หลังก็ไม่รู้ แต่มันบอกว่าอย่าขัดขืนไม่งั้นจะยิงให้ตาย จึงคิดว่าเป็นปืน พอปลอดคนมันก็ชกต่อยเข้าเต็มแรง ก่อน..." เธอนิ่งไปอีกครั้ง ก้มหน้า เม้มริมฝีปาก คล้ายพยายามกลั้นน้ำตา แต่ไม่อาจรั้งเอาไว้ได้ จนสารวัตรหนุ่มจำต้องตัดบท

"ไม่เป็นไร ผมพอจะเข้าใจแล้ว มันเอาทรัพย์สินไปบ้างมั้ย?"

"กระเป๋าสตางค์ค่ะ ในนั้นมีบัตรประชาชน บัตรนักศึกษา และสมุดจดเบอร์โทรศัพท์"

"ตรงนั้นมีแสงสว่างพอที่คุณจะจดจำใบหน้ามันได้บ้างมั้ย?"

"ตามทางค่อนข้างมืด แต่ระหว่างนั้นมีขบวนรถไฟวิ่งผ่านมา แสงไฟจากหัวรถจักรสว่างจ้า จนเห็นหน้ามันชัดเจน ใบหน้าเหี้ยมเกรียม ผิวหนังขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ มีรอยสักที่ลำคอ และตามตัวเต็มไปหมด รูปร่างเล็กซูบผอมคล้ายคนติดยา"

"ถ้าผมจะรบกวนให้คุณช่วยเล่ารายละเอียดรูปพรรณสัณฐานเพื่อสเก๊ตช์ภาพคนร้ายจะได้มั้ย?"

หญิงสาวอึกอักลังเล คล้ายกังวลว่าเรื่องราวจะขยายเป็นวงกว้างออกไป ซึ่งสารวัตรหนุ่มตระหนักข้อนั้นดี ก่อนย้ำอีกครั้งว่ามันจะไม่เข้าหูใครอีกนอกจากเขา จนเธอยินยอม



รอบโต๊ะสี่เหลี่ยม ในห้องสืบสวนโรงพักพญาไท มีสารวัตรโก๋ นั่งหัวโต๊ะ ร่วมด้วย รองแต้ม ร.ต.อ.วิชัย สังข์ประไพ ร.ต.อ.สำเริง สุวรรณพงษ์ และ ร.ต.อ.ณต เศวตเลข รองสารวัตรสืบ ตรงหน้าทุกคนมีภาพสเก๊ตช์กับสำเนารายละเอียดเหตุการณ์วางอยู่

"อาจเป็นพวกติดยา หรือไม่ก็พวกวิตถาร อาจเคยผ่านคุกผ่านตะรางมาก่อน" ทุกคนคิดเช่นนั้น ก่อนแยกย้ายกันไปตรวจสอบประวัติ

ไม่นานก็พบภาพชายติดยา และมีประวัติคดีข่มขืน หน้าตาใกล้เคียงกับภาพสเก๊ตช์มาก

"มันละค่ะ" หญิงสาวยืนยันหนักแน่น

และจากการตรวจสอบพบว่าเป้าหมายพักอยู่ชุมชนริมทางรถไฟอุรุพงษ์ซึ่งมีบ้านเรือนหลายหลังปลูกติดกันยาวเหยียดไปจนถึงสถานีรถไฟหัวลำโพง

แล้วทีมสืบสวนก็กระจายกำลังตรวจสอบ และวางสายตามจุดต่างๆ ในชุมชนเพื่อติดตามจับกุมทันที



กริ๊ง.......

"สวัสดีค่ะ"

"ขอพูดกับ...หน่อย"

"พูดอยู่ค่ะ"

"จำกันได้มั้ยจ๊ะ เอาเงินมาให้ซะดีๆ ไม่งั้นจะไปแฉ ประจานทั่วหอพัก ติดใจมั้ยล่ะ อยากเจออีกมั้ย จะมาหา มาทำแบบเดิมกันอีก" เสียงจากปลายสายเยาะเย้ยถากถาง โดยไม่มีทีท่าละอายต่อบาปสักนิด ทำเอาหญิงสาวมือไม้เนื้อตัวสั่นเทาด้วยความตกใจ หวาดกลัว จนไม่อาจทนฟังต่อไปได้ เธอรีบวางสายทิ้ง ก่อนน้ำตาพร่างพรูเป็นสาย สุดท้ายเธอตัดสินใจเล่าให้สารวัตรโก๋ฟัง

"ตามที่คุณเล่า ผมมีแผนการจับมัน แต่เราคงต้องให้คุณช่วย"

"ยังไงรึคะ?"

"ถ้ามันโทร.มาอีกครั้ง คุณช่วยแสดงละคร ว่าอยากจะพบมันและนัดออกมาพบ เราจะวางกำลังซุ่มจับมัน" แผนหลอกล่อมาติดกับของสารวัตรโก๋ ทำเธอคิดหนัก แต่ตอบตกลงในที่สุด หลังจากมีการพูดคุยตกลงกันในรายละเอียดจนเธอมั่นใจว่าจะปลอดภัย มันจะไม่สามารถเข้าใกล้ตัวได้อีก ประกอบกับโอกาสจับกุมได้สูงมาก

และไม่นานมันก็โทร.เข้ามาอีก

"ที่เก่าเวลาเดิมนะคะพี่" ประโยคสุดท้ายซึ่งเธอต้องกล้ำกลืนฝืนทนพูดตามรองแต้ม ซึ่งรับหน้าที่เป็นผู้กำกับบทจำเป็น คอยกระซิบกระซาบอยู่ข้างหู



บ่ายวันรุ่งขึ้น สารวัตรโก๋ รองแต้ม และทีมงาน ใช้หอพักพยาบาลเป็นศูนย์สั่งการวางแผนและเตรียมการอย่างรอบคอบรัดกุม

"ถ้าเป้าหมายมาขอให้คุณยกมือขวาขึ้นลูบผม แต่อย่าให้เข้ามาใกล้ตัวมากนัก เอาพอระยะที่สายตามองเห็นแต่ไกล จากนั้นกำลังที่วางไว้รอบๆ จะจู่โจมเข้าจับกุม" สารวัตรโก๋ซักซ้อมตามแผนการที่วางไว้

จนพลบค่ำ ตำรวจนอกเครื่องแบบเข้าประจำตามจุดต่างๆ ขณะที่สารวัตรโก๋รับหน้าที่ควบคุมเหตุการณ์และสั่งการอยู่บนชั้นสามของหอพัก ซึ่งคนที่ทุ่มเทและเสียสละกับภารกิจครั้งนี้อย่างเต็มกำลังเห็นทีจะเป็นรองแต้ม นักสืบหนุ่มไฟแรง ที่ว่าเสียสละทุ่มเทก็เพราะยึดเอาโรงเก็บขยะของหอพักเป็นที่มั่น เขาขอร้องให้นักการช่วยเก็บกวาดขยะออกไปจนเกลี้ยง แต่ดูเหมือนกลิ่นอันไม่พึงประสงค์ ไม่ได้ถูกเก็บกวาดไปด้วย

เลยเวลานัดไปร่วมชั่วโมง หญิงสาวยังไม่ลูบผมสักที

"สถานการณ์ข้างล่างเป็นยังไงบ้างแต้ม" สารวัตรโก๋พูดหยอกล้อ ผ่านวิทยุสื่อสาร

"เหม็นจะอ้วกอยู่แล้วพี่"

"เออ...กูก็ว่าเหม็นเหมือนกัน กลิ่นมันโชยออกมาทางวิทยุเลยว่ะ" อีกหนึ่งเทคนิคการสนทนาสร้างอารมณ์ขันซึ่งสารวัตรโก๋ใช้ เพื่อไม่ให้ชุดจับกุมเครียดจนเกินไป



สุดท้ายแผนก็เข้าล็อค ห้านาทีต่อมาหญิงสาวยกมือขึ้นลูบผม สารวัตรโก๋รีบสั่งการทางวิทยุให้กำลังทุกจุดเข้าชาร์จทันที ขณะที่เป้าหมายพยายามวิ่งหนีเอาตัวรอด แต่ถูกดักไว้ทุกทาง พอเห็นจวนตัวมันชักปืนยิงสู้

ปัง.ปัง.ปัง.ปัง....... เสียงคมกระสุนสาดใส่กันดังลั่น

พลันที่ควันจากปากกระบอกปืนจางลง ชายเป้าหมายก็นอนแน่นิ่งอยู่ในคลองอันตื้นเขิน ในน้ำครำไม่มีใครมองเห็นสีแดงของโลหิตที่ไหลออกจากตัวเขา

ไม่นานความน่าสะพรึงกลัวก็จางหายไป



และหวังว่ากาลเวลาจะช่วยเยียวยาบาดแผลทางจิตใจของพยาบาลสาวจนหายดี



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
กลเม็ดพิชิตคดี (จากมติชน) ตอนที่ 84 : วางแผนล่อติดกับ จับตายขี้ยาหื่น ข่มขืนพยาบาลสาว , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 554 , โพส : 0 , Rating : 75% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android