Behind the Rose

ตอนที่ 30 : การพบกันครั้งสุดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 482
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 พ.ย. 49

กามเทพพาพวกเราสองคนมายังทางเข้าป่าเบญจพรรณ เขียวชอุ่ม เดินทางเข้าไปสักพัก ผมสังเกตเห็นร่องรอยต้นไม้พุ่มเล็กที่พังระเนระนาด แถมมีรอยเลือดซึ่งยังสดๆอยู่ แสดงว่าคงมีเหตุร้ายเกิดขึ้นกับใครเมื่อเร็วๆนี้

"ถึงแล้ว...ครับ" ภาพที่เราเห็น ทำเอาผมตะลึงมาก! โดยเฉพาะฟิโฟนีที่แทบหมดแรง...

มีแท่นหินอ่อนสีชมพูวางไว้กลางสนามหญ้า มีร่างของหนุ่มผมทองสวมเสื้อสีเขียว แต่ร่างกายสงบนิ่งไม่ไหวติงราวกับเจ้าชายนิทรา แผงอกมีร่องรอยการถูกสัตว์ป่าขนาดใหญ่ทำร้าย เลือดเกรอะกรังตามร่าง ข้างๆมีดิออนีซูส เทพเมรัย ในมือถือเหยือกไวน์ แต่วันนี้หน้าตาเขาไม่เมามาย คิวปิคเดินเข้าไปจับไหล่มารดาเทพ ที่อยู่ในอาการโศกเศร้ากว่าใครเพื่อน

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับอาโดนิส วีนัส!" ฟิโฟนีปากสั่นร้องหาคำตอบ ผมยังจับไหล่ฟิโฟนีไม่ให้ล้มลง

"เขา เขาตายแล้ว ตายไปแล้ว พรอนซิไฟเน่" อโฟร์ไดตี้ปล่อยโฮออกมา คิวปิคจึงจำต้องอธิบายทุกอย่างแทนแม่

"อาโดนิสเข้าไปล่าหมูป่า ท่านแม่เสด็จตามเข้าไปคุ้มครอง แต่พริบตาเดียวที่ท่านเผลอเรอ ก็มีเสียงเหมือนต้นไม้ถูกหักทำลาย ท่านเดินตามไปทางเสียง แล้วก็พบว่า…" คิวปิคกอดแม่ที่ร้องโฮไม่ยอมหยุด

"เราคาดว่าเขาคงถูกสัตว์ขนาดใหญ่กว่าปกติทำร้ายโดยไม่ทันตั้งตัว" อพอลโลพูดเสริม

"วีนัสเชิญพวกเรามาทำพิธีศพให้เขา นางจะเนรมิตให้ร่างของอาโนิสเป็นดอกไม้ และให้พวกเราประสาทพรให้ดอกไม้นี้"

"ข้าว่า …เราเริ่มพิธีกันเถอะ" ดิออนีซูสไม่อยากให้อโฟร์ไดตี้โศกเศร้าไปมากกว่านี้

"อโฟรืไดตี้ตั้งสติเข้าไปมองหน้าอาโดนิสเป็นครั้งสุดท้าย น้ำตาของนางหยดลงสู่ร่างที่ชุ่มเลือด ร่างไร้วิญญาณของอาโดนิสค่อยๆเปลี่ยนแปลง เส้นผมกลายเป็นกลีบดอก ใบหน้ากลายเป็นเกสร แขนกลายเป็นกิ่งก้านใบ ลำตัวกลายเป็นลำต้น และขาหยั่งเป็นราก ที่สำคัญกลีบดอกแดงดั่งเลือด!

"เหล่าเทพจงเป็นสักขีพยาน ในนามของเทพีแห่งความรักและความงาม อโฟร์ไดตี้ ของให้เจ้าส่งกลิ่นหอมชื่นใจแก่ผู้ชื่นชมเจ้า" นางยื่นมือร่ายมนต์

"ในนามของเทพแห่งเมรัย ดิออนีซูส ขอให้จงมีน้ำหวานหอมอร่อยดังน้ำทิพย์" ดิออนีซูสเทเหยือกไวน์ราดดอกไม้

"ในนามของเทพแห่งแสงสว่าง อพอลโล ขอให้เจ้าจงงดงามกว่าดอกไม้ใดทั้งมวล ดั่งดวงตะวัน" อพอลโลเสกมนต์ใส่ ถึงคราวของฟิโฟนี ผมต้องพยายามประคองร่างและสติของนางเอาไว้ นางปาดน้ำตา ยื่นมือออกไปพรแก่ลูกชายบุญธรรมเป็นครั้งสุดท้าย

"ใน ในนาม ของเทพี เทพีแห่ง ฤดูใบไม้ผลิ ขอให้เจ้าจง เบ่งบานสวยกว่าดอกใดทั้งมวลในฤดูใบไม้ผลิ" ฉับพลันดอกไม้ก็ผุดขึ้นรอบแท่นวิหาร อโฟร์ไดตี้ก้มลงไปเด็ดออกมาจำนวนหนึ่ง นางมัดผมที่ยาวเป็นมวย แล้วใช้ดอกไม้นั่นทัดรอบมวยผม นางกล่าวพรครั้งสุดท้ายทั้งน้ำตา "ข้าขอเรียกเจ้าว่า กุหลาบ เจ้าจะกลายเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของข้า เทพีอโฟร์ไดตี้ นับแต่นี้เป็นต้นไป!"

อโฟร์ไดตี้ขอบใจทุกคนที่มาร่วมพิธี ฟิโฟนีเองก็เสียใจ แต่ผมดูเหมือนเทพีทั้งสองจะเข้าใจ และลืมความบาดหมางต่อกันแล้ว

 
ผมเข้าใจความหมายที่อาเรสทิ้งไว้ เขาต้องเป็นคนฆ่าอาโดนิสแน่ๆ เขาคงแอบสะกดรอยตามอโฟร์ไดตี้ไป จากนั้นเขาก็อาศัยจังหวะที่ทั้งสองคนแยกกัน ส่งสัตว์ประหลาดทำร้ายอาโดนิสถึงแก่ชีวิต อพอลโลวิเคราะห์ ดูจากบาดแผลแล้ว น่าจะเป็นฝีมือของหมูป่าคาลิโดเนี่ยน ซึ่งผมก็เคยได้ยินว่า อาร์เตมิสเคยมอบหมูป่าคาลิโดเนี่ยนให้เป็นของขวัญอาเรส ตัวนึง แต่เราไม่มีหลักฐานจะเอาผิดอาเรสได้ ผมยังจำคำที่ผมทิ้งท้ายไว้ให้อาโดนิสที่ยมโลก "เจ้าคงจะรู้นะ ว่าทำให้เทพพิโรธเป็นยังไง" ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นคำสาปจากเทพผู้ครองยมโลกอย่างผม จะส่งผลร้ายให้กับเขาโดยที่ผมไม่รู้ตัว เมื่อกลับไปยมโลก ผมต้องใช้เวลาปลอบฟิโฟนีพอสมควรกว่านางจะคลายความเศร้าโศกลงได้
 
 

105 ความคิดเห็น

  1. #102 Fairy dream (@roiza) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 กันยายน 2554 / 21:30
    เฮ้อจบเเบบทั้งน้ำตา
    #102
    0
  2. #74 Naruko (@Naruko) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2554 / 20:01

    กรรมของเด็กหนุ่ม

    #74
    0