Behind the Rose

ตอนที่ 18 : ก้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 ส.ค. 49

ผมรีบเดินเข้าไปในบ้าน ปล่อยให้ฮาเลย์เดวิลสันเล็มใบโคเวอร์อยู่ข้างหลังบ้าน ไม่มีใครอยู่ในบ้านเลยแม้กระทั่งเจ้าคนที่โทรไปตาม แต่ก็มีเสียงไอออกมาจากห้องนอน ผมเดินตรงดิ่งเข้าไป ฟิโฟนีกำลังนอนอยู่ มีผ้าห่มขนแกะขาวห่มกาย นางนอนหันหลังให้ผมอยู่ ผมตรงเข้าไป ใช้มือจับอุณหภูมิร่างกายของนาง แต่ตัวก็ไม่ร้อนนี่

“ฟิโฟนี เป็นยังไงบ้าง ไปหาหมอไหม” แล้วนางก็หันหน้ามามองผม สายตาเว้าวอนมาก แล้วก็มีกลิ่นหอมประหลาด เข้าในจมูกผมเต็มเลย ผมมึนไปได้ซะพัก ก็รู้สึกว่าวันนี้ฟิโฟนีน่ารักเหลือเกิน...

“ฮาเดส อยู่กับชั้นนะ อย่าทิ้งชั้นไป” นางโน้มตัวขึ้นกอดผม ตอนนี้ผมไม่อยากคิดอะไรแล้ว....



อาโดนิสมาถึงหน้าบ้านแล้ว เขาไม่ได้โทรบอกเพอร์เซโฟนี เพราะไม่อยากให้หล่อนตั้งตัว เขาคิดว่ายังไงนางคงประหลาดใจมาก และวันนี้เขาก็มีเรื่องสำคัญที่จะบอกนางด้วย ภายในห้องไม่มีใครเลย แต่เห็นรองเท้าแตะคู่ประจำของนางวางไว้ แสดงว่านางน่าจะอยู่ในห้องนอน บานประตูแย้มให้พอเห็นห้องภายใน หนุ่มน้อยมองลอดผ่าน เห็นเทพีฤดูใบไม้ผลินอนตะแคงข้างหันหน้ามาทางประตู เขาดีใจจนเกือบจะก้าวเข้าไป ถ้าหากไม่ได้เห็น....

ชายคนนั้นถือแก้วน้ำใบสูงเดินมาจากอีกฟากของเตียง สวมเพียงกางเกงสีดำขายาวตัวเดียว เขามองนางอย่างรักใคร่ พลางโน้มตัวลงไปหอมแก้มร่างที่นิทราอยู่

อาโดนิสถอยกรูดออกมาจากเส้นแบ่งแดนระหว่างเขากับสองเทพ อารมณ์ช็อก ครุ่นแค้น ปนผสมกันจนเขาแทบบ้า ร่างกายเหมือนถูกสายฟ้าฟาด เขาค่อยๆถอยออกไปช้าๆ ให้สรรพเสียงเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้



เมื่อเม็ดน้ำกระทบหน้าผม มันทำให้ผมคิดทบทวนอะไรต่อมิอะไรขึ้น ในตอนเช้าที่โต๊ะอาหารกับอสูรฟิวรี

“ฮัลเช่ย” ผมปิดปากแทบไม่ทัน ผลจากการที่กลับมายมโลกแต่เช้ามืดทำเอาผมเป็นหวัดรับประทาน และก็ยังไม่มีแรงอีกต่างหาก หลังจากเม็กตักเบคอนร้อนๆใส่บนจานผม

“ระยะนี้ไปค้างกับเพอร์เซโฟนีบ่อยจังนะ ท่านฮาเดส” อเล็กซ์แซว

“ไม่รู้ซิ เวลานางเรียกไปทีไร ข้าเหมือนไม่อยากกลับทุกที” ผมตอบขณะที่ทิซี่คั้นน้ำมะนาวแก้หวัดให้

“สงสัย นางคงใช้ยาเสน่ห์กับท่านมั้ง ถึงได้ติดใจไม่ยอมกลับ” เม็กแซวต่อ

“บ้ารึ เพอร์เซโฟนีไม่จำเป็นต้องใช้หรอก ก็ฮาเดสออกจะซื่อสัตย์ขนาดนี้” ทิซี่ปิดท้าย สามสาวหัวเราะกันใหญ่ แต่ผมกลับคิดถึงคำพูดในตอนนั้นเหลือเกิน หรือผมจะโดนเพอร์เซโฟนีเล่นของจริงๆ?

“ฟิโฟนี ไปอาบน้ำได้แล้ว” ผมปลุกนางโดยการเอาซุกไปที่เรือนผมของนาง นางตื่นมาแบบง่วงๆ

“อื้อ ฮาเดสอาบให้ทีซิเพคะ” นางเอาแขนมากอดคอผม พลางทำหน้าอ้อนใส่อีก ยังงี้ใครจะไม่รักลงล่ะ

“อย่าดื้อซิครับ นะไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวผมไปเตรียมมื้อเย็นให้” นางยิ้มให้แล้วก็เดินตัวปลิวคว้าผ้าขนหนูเข้าไป

ผมนนอนเล่นบนเตียงสักพักนึง แล้วก็ลุกไปดูในครัว พลางคิดเมนูว่าจะทำอะไรดี แต่ก็มีเสียงเปิดประตูเข้ามา ใครบังอาจบุกมาที่ห้องเมียผมโดยไม่เคาะประตูเนี่ยนะ ต้องออกไปว่าซะหน่อยแล้วแต่....



ถึงเมื่อกี้จะทำอ้อนใส่เขา แต่ชั้นก็คิดว่า ถ้าเขารู้ว่าชั้นเลี้ยงเด็กชายรูปงามไว้ตั้งแต่เด็กจนโตเป็นหนุ่ม ตลอดช่วงฤดูใบไม้ผลิ โดยที่ไม่คิดอะไรกับเขาแค่ลูกชาย ฮาเดสจะเชื่อชั้นหรือเปล่า แต่ตอนนี้ชั้นต้องใช้น้ำหอมของอโฟร์ไดตี้ช่วยกู้สถานการณ์เฉพาะไว้ก่อน ชั้นเชื่อว่าเมื่ออาโดนิสเห็นชั้นกับฮาเดสแล้ว เขาคงจะไม่กล้ามาที่บ้านชั้นอีก ถึงมันจะเจ็บปวดสำหรับเขา แต่ชั้นรักฮาเดส ชั้นไม่อยากเสียเขาไปมากกว่า ว่าแล้วก็รีบขึ้นจากอ่างดีกว่า ฮาเดสคงกำลังเตรียมอาหารเย็นแล้ว ชั้นใช้ผ้าขนหนูห่มตัวแบบกระโจมอกแล้วออกมา

“ฮาเดส วันนี้ทำอะไรให้ทานเหรอ” ชั้นโผล่หน้าออกไปทักทายเขา แต่ว่าชั้นได้ยินเสียงที่แสบแก้วหูมาก

“ฮาเดส! นี่นาย อดใจถึงฤดูหนาวไม่ได้เลยรึ!!!” แม่ขว้างตะกร้าไปที่โซฟาด้านหลังที่ฮาเดสหลบอยู่

105 ความคิดเห็น

  1. #60 Naruko (@Naruko) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2554 / 19:07
    เอ่อ ผลมันตรงข้าม
    #60
    0