BROTHER - minle ft. NCT

ตอนที่ 3 : BROTHER [Our mistakes] - 2nd

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    6 เม.ย. 61

 




...Maybe I don't cry but it hurts...

...Maybe I won't say but I feel...




- 2nd -









       คนที่มีสิทธิ์ทำให้พี่ตายมีแค่ผมคนเดียว

        “นาย..”

        “หรือถ้าพี่อยากจะตายมากก็บอกได้นะครับ เดี๋ยวน้องชายคนนี้จะสงเคราะห์ให้” ว่าจบก็ตบไปทีแก้มของอีกคนเบาๆคล้ายกวนประสาท หันหลังกลับก่อนจะเดินไปที่ประตูห้อง

         จริงๆแล้วถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่ตัวผมก็คงไม่มีความกล้าพอที่จะฆ่าคนคนหนึ่งได้ลงคอหรอกนะ

 

        นอกจากตอนนั้นจะเลือดขึ้นหน้าจริงๆ

 

        “งั้นนายก็ฆ่าพี่เลยสิ...” ชะงักปลายเท้าอยู่กับที่ก่อนจะหันหน้ากลับไปมองอีกคนที่พูดประโยคนั้นออกมา นี่พี่ชายของเขาคิดว่าความตายเป็นเรื่องตลกหรือไง? คิดว่ามันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นง่ายๆอย่างนั้นหรอ? ถึงในใจเขาจะร้องว่าอยากให้อีกคนหายไปจากโลกนี้มากแค่ไหนก็ตามแต่เขาไม่เห็นด้วยสักนิดที่พี่ชายสุดที่รักจะต้องตายตอนนี้ มันน่าเสียดายมากๆ มากถึงมากที่สุด

 

        และมันเป็นความคิดของคนไร้การศึกษา


        “พี่อย่าลืมสิว่าถ้าพี่ตายทุกสิ่งที่พี่ทำมาทั้งหมดมันจะไร้ประโยชน์” เดินกลับเข้าไปหาอีกคนแล้วจ้องดวงตาพระจันทร์เสี้ยวนั่น จู่ๆก็มีความรู้สึกหนึ่งเกิดขึ้นมา

 

        ..น่าสมเพช

 

 

 

 

 

 

 

       

        ก๊อก ก๊อก

 

        “มีอะไร” เอ่ยถามออกไปแบบไม่ใส่ใจแถมยังนอนกระดิกเท้าอยู่บนที่นอนเหมือนเดิม ตอนนี้เขาอกลับมาอยู่ในห้องตัวเองนั่นแหละ กำลังคิดว่าจะทำอะไรดีนอกจากนอกหายใจทิ้งไปเปล่าๆ

        “เอ่อ.. พี่เข้าไปได้มั้ย?” เสียงอีกคนตะโกนตอบกลับมาจากอีกด้านของประตู

        “ก็เข้ามาดิ ใครล่ามโซ่ไว้หรอ” ว่าจบประตูห้องนอนของผมก็เปิดออก ผู้ชายตัวขาวที่กำลังถือกล่องพยายาลเดินเข้ามาด้านในแล้วหันไปปิดประตูให้สนิท อีกฝ่ายหันหน้ามามองผมก่อนจะหลบสายตาไปเป็นสิ่งที่อยู่ในมือแทน

        “ทำไม เข้ามาหาผมยันในห้องนี่หวังอะไรเป็นพิเศษมั้ย?”

        “เปล่า พี่แค่เข้ามาเพื่อ เอ่อ หมายถึงแผลที่มือนาย” พอได้ยินแบบนั้นผมก็เผลอมองแผลที่มือตัวเอง จากที่หายเจ็บไปแล้วอยู่ดีๆมันก็จี๊ดขึ้นมาเลยแฮะ..

        “ผมทำแผลไปแล้ว” ยกมือข้างที่เป็นแผลให้อีกคนดู คุณพี่ชายถอนหายใจก่อนจะเอื้อมมือมาดึงไปเพื่อที่จะทำแผลแต่ผมรั้งมือตัวเองกลับมาก่อน

        “นี่ ทำแผลของนายคงแค่เอาไปล้างน้ำเฉยๆใช่มั้ย?”

        “ก็.. ใช่” เขาล่ะเกลียดคนรู้ทันจริงๆ ทั้งๆที่ปกติโดนต่อย โดนเตะ โดนวิ่งไล่กวดตีรันฟันแทงมาตั้งมากไม่เคยที่จะต้องทำแผลแบบเต็มสูตรอย่างนี้เลยสักครั้ง จริงๆก็เคยอยู่ครั้งหนึ่งตอนเด็กๆซึ่งเขาก็จำความรู้สึกนั้นไม่ได้แล้ว

         “นั่นไง เพราะงั้นพี่จะทำแผลให้นาย ส่งมือมาสิ”

        “ไม่ครับ”

        “แจมิน พี่บอกให้ส่งมือมาไง”

        “ไม่เอา”

        “ทำไมล่ะ เดี๋ยวแผลติดเชื้อขึ้นมาจะทำยังไง”

        “แล้วถ้าผมเจ็บขึ้นมาจะทำยังไง”

        “มันไม่เจ็บหรอก เชื่อพี่สิ”

        “ขอปฏิเสธ”

        “แจมิน ...เฮ้ย!!” ยื้อหยุดฉุดกระชากกันไปมา พอรู้ตัวอีกทีคุณพี่ชายก็ลงมากองอยู่บนตัวผมเสียแล้ว นี่มันฉากในละครน้ำเน่าชัดๆ..

        “...”

        “...”

        “...”

        “นี่.. ลุกออกไปได้แล้วมั้ง” เอ่ยปากท้วงเมื่อคนเป็นพี่ไม่ลุกออกไปเสียที ไม่ได้หนัก ไม่ได้รังเกียจหรืออะไร แต่เขาก็แค่รู้สึกประหม่า..แค่นั้น

        “เอ่อ โทษที” อีกคนเด้งตัวออกไปก่อนจะนั่งสงบเสงี่ยมอยู่ข้างเตียง อ่า ถ้าเขาตาไม่ฝาดไปดูเหมือนคุณพี่ชายสุดที่รักจะแก้มแดงอยู่หน่อยๆด้วยล่ะ

        “ส่วนเรื่องแผลผมยอมให้พี่ทำก็ได้ แต่อย่ามือหนักนะ”

        “อื้อ พี่มือเบาจะตายไป ไว้ใจได้เลย” ได้แต่เบะปากให้กับความมั่นหน้านั้นแล้วบ่นในใจ ก็ขอให้มันจริงอย่างปากว่าเถอะ

 

        ...

 

        “เสร็จแล้ว.. เป็นไง มือเบาใช่มั้ยล่ะ” มองอีกคนที่ก้มหน้างกๆเก็บอุปกรณ์มากมาย ปากก็พูดสัพเพเหระเกี่ยวกับฝีมือการแพทย์ของตัวเองไปเรื่อยๆ นี่พี่ชายเขาช่างพูดขนาดนี้เลยหรอวะ.. ไม่เคยรู้เลยจริงๆ

        “เหอะ ยอมรับก็ได้ว่ามือเบาจริง”

        “เห็นมั้ย”

        “แล้วก็ยอมรับอีกเรื่องด้วย” อีกคนเงยหน้าขึ้นมาพร้อมเครื่องหมายคำถามที่แปะอยู่กลางหน้าผาก

        “หือ เรื่องอะไรอีกล่ะ”

        “เรื่องที่พี่หลงตัวเองไง” คุณพี่ชายอ้าปากหวอเหมือนจะอึ้งกับสิ่งที่เขาพูดออกไปก็ไม่เชิง แต่พอได้สติก็เอาแต่ตีแขนเขาจนระบมไปหมด ไม่ทราบว่ากินควายเป็นอาหารหรอหรืออะไร ทำไมแรงเยอะแบบนี้ทั้งที่ตัวก็เล็กนิดเดียว

        “เฮ้ พอได้แล้วมั้ง ผมจะกลายร่างเป็นมันม่วงแล้ว” เอ่ยปากท้วงอีกรอบเมื่อรู้สึกเหมือนเนื้อตัวจะชาไปครึ่งแถบ คาดว่าถ้าเขาโดนผ่าครึ่งตอนนี้ก็คงจะไม่รู้สึกอะไรแน่ๆเพราะคล้ายว่าการทุบตีของอีกคนเมื่อกี๊เปรียบเสมือนยาชาชนิดหนึ่ง เวลาจะถอนฟันคงต้องลองให้อีกคนตบหน้าสักหน่อย จะได้ไม่ต้องใช้ยาชา

        “นายก็หยุดนินทาพี่ในใจด้วยสิ”

        “รู้ได้ไงว่าผมทำแบบนั้น”

        “นี่หมายความว่านายนินทาพี่จริงๆใช่มั้!?

        “เฮ้ๆๆๆๆ หยุดมือพี่ไว้เลยนะ! แค่นี้ตัวผมก็ระบมไปหมดแล้ว!” อีกคนชะงักมือที่กำลังจะฟาดเข้ามาที่ต้นแขนผมแล้วเปลี่ยนขึ้นไปเกาท้ายทอยแก้เก้อแทน

        “แล้วเจ็บมากป่ะ”

        “ลองตีตัวเองดูดิ” ผมพูดไปแกมประชดประชัน จะให้บอกว่าไม่เจ็บก็ไม่ใช่ แต่จะบอกว่าเจ็บมันก็ไม่เชิง แบบนี้มันเรียกว่าชาไปแล้ว

        “โอเคๆ แต่ยังไงก็ต้องขอโทษอยู่ดีอ่ะ”

        “เรื่อง?”

        “..ก็ทุกเรื่อง”

        “อืม นี่ก็ดึกแล้วพี่ไปนอนเหอะ” ผมพูดตัดบทไปเมื่อรู้สึกถึงบรรยากาศที่เริ่มมาคุ พี่เขาจะรู้มั้ยว่าแค่คำขอโทษมันไม่ได้ทำให้ผมเจ็บน้อยลงสักนิด

 

        ไม่เลยแม้แต่นิดเดียว     

 

 

 

 

 

 

 

 

[TALK]

 

ตอนนี้มันฟรุ้งฟริ้งมุ้งมิ้งมั้ยคะ55555

 

อยากจะบอกให้รีดเดอร์ตักตวงโมเม้นแบบนี้ไว้เด้อเพราะตอนหน้ามันจะกลับมาทวงบัลลังก์แล้วสำหรับควัมมาคุของจริง555555

ถ้าถามว่าดราม่าหนักมั้ยอันนี้ข้าก็ตอบมิได้เจ้าค่ะ เพราะแต่ละคนก็รับเรื่องพวกนี้ได้ไม่เท่ากันแม่นบ่สู?

พูดถึงเรื่องคอมเมนต์กันบ้างนะคะ คือบักรู้สึกดีมากเลยที่มีคนเม้นเยอะขนาดนี้ แงงงงTT จริงๆวันนี้คิดว่าจะเขียนไม่ทันแล้วอ่ะเพราะเหน่ยมาก กลับมาจากเรียนก็เอาแต่อ่านฟิคค่ะ ดูเหมือนทุกคนจะนัดกันอัพนิยาย55555




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

44 ความคิดเห็น

  1. #29 Modlele (@Modlele) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 01:14
    ฮือออออ ต้องรีบตักตวงความมุ้งมิ้งไว้สินะ..........
    #29
    0
  2. #21 _charlotte (@freezzen) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 02:42
    พี่เล่อน่ารักขนาดนี้ทำไมต้องเกลียดพี่เล่อด้วยอ่ะ ;___;
    #21
    0
  3. #16 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 04:39
    ความมุ้งมิ้งอันน้อยนิด...
    ไม่อยากให้หน่วงเลยค่าาา
    #16
    0
  4. #15 Shimchwangdol (@Shimchwangdol) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 22:58
    เดี๋ยวนะ ทำไมตอนนี้มันมีบาเรียสีชมพู 55555555
    #15
    0
  5. #14 paanpanisa (@psehunisreal) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 22:08
    อ่านถูกเรื่องไหมคะ ทำไมมันดูสีชมพูขนาดนี้55555555555
    #14
    0
  6. #13 BP_BBBOOS (@0923831016) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 21:43
    ตะไมนาแจมินต้องเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นโด้ยยย พี่เล่อดีขนาดนี้แล้ว หื่ออออ ปล่อยวางเถอะนะ55555
    #13
    0