BROTHER - minle ft. NCT

ตอนที่ 1 : BROTHER [Our mistakes] - Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 669
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    24 มี.ค. 61





...Once upon a time, Love is pain...


 


- INTRO -








       “พักการเรียนงั้นหรอ!

 

        ปัก!

 

        เด็กหนุ่มหน้าหันไปตามแรงตบ ใช้ลิ้นดุนแถวๆมุมปากก่อนจะรู้สึกถึงความเจ็บและคาวเลือดจางๆ

 

        ปากแตก ..เหอะ

 

        “ฉันส่งแกไปเรียน ไม่ได้ส่งไปเป็นไอ้กุ๊ยข้างถนนที่จะต่อยตีกับคนอื่นเขาไปทั่ว!” ถอนหายใจเสียงดังก่อนจะจ้องตาชายร่างท้วมตรงหน้าด้วยความเบื่อหน่าย “ไม่ใช่พ่อยังมีหน้ามาพูด..” พึมพำกับตัวเองเบาๆแต่อีกฝ่ายที่ยืนประชันหน้ากันอยู่ดันได้ยินชัดเจน

        “แกว่าไงนะ!? ไอ้เด็กนรก!” ง้างมือหวังจะตบซ้ำที่ข้างแก้มของเด็กหนุ่มแต่ทำไม่ได้ดั่งใจหวังเมื่อหญิงสาวด้านข้างยื้อแขนเอาไว้เสียก่อน “คุณคะ..” ส่ายหน้าเบาๆพร้อมลูบแขนแกร่งเป็นเชิงห้าม

        เป็นแค่เมียน้อยลุงฉันไม่ต้องตอแหลทำความดีก็ได้มั้ง” หญิงสาวหน้าซีดเผือด หันไปมองเด็กหนุ่มที่เธอเพิ่งจะช่วยเอาไว้แบบอึ้งๆ ชายร่างท้วมกัดฟันกรอดก่อนจะตบฉาดเข้าไปที่ข้างแก้มของเด็กหนุ่มจนเซ

        “ไอ้เด็กเปรต! ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้ายว่าแกควรทำตัวดีๆแบบพี่แกบ้าง!!” ชี้หน้าด่ากราดบุคคลที่อายุน้อยกว่าด้วยอารมณ์โกธรเคือง

        “ก็ผมไม่ใช่มันผมไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น!” ตะคอกกลับไปบ้างเพราะเหตุผลเดิมๆ โดนเอาไปเปรียบเทียบอีกแล้ว..

        “แก—“

        “ผมมันไอ้เด็กมีปัญหา! ไม่เหมือนหลานรักลุงหรอกที่มีความสุขตลอดเวลา!

        “...”

        “เรียนก็ดี! เป็นหน้าตาของตระกูล! ส่วนผมมันก็แค่เด็กนรกจากขุมไหนก็ไม่รู้ที่ดันเสร่อมาเกิดในท้องผู้หญิงคนนั้นไง!!” หอบหายใจแรงๆจากการพูดแบบไม่มีเว้นวรรคเมื่อครู่ ยกมือขึ้นเสยผมก่อนจะคว้าเอากระเป๋านักเรียนที่นอนแอ้งแม้งอยู่บนโต๊ะทานข้าวแล้ววิ่งออกไปจากตัวบ้านทันทีโดยไม่สนใจเสียงเรียกที่ดังไล่หลังมาแม้แต่น้อย

 

        ...

 

         นี่เป็นการทะเลาะที่ร้ายแรงที่สุดในรอบหลายเดือน ถอนหายใจเสียงดังก่อนจะล้มตัวลงนอนบนพื้นหญ้าในสวนสาธารณะ ตอนนี้เป็นเวลาประมาณบ่ายสามกว่าๆ เขาถูกไล่กลับบ้านเพราะดันไปมีเรื่องกับไอ้พวกเด็กม.4 เข้าใหม่ที่ชอบทำตัวกร่างน่ารำคาญ ไม่สิ ไม่ได้โดนไล่กลับบ้าน แต่เขานี่แหละที่กลับมาเองเพราะไหนๆก็โดนสั่งพักการเรียนอยู่ละ กลับมาบ้านแม่งเลยคงไม่หนักหัวครูปกครองมากมายหรอก

        เผลองีบหลับไปตอนไหนไม่รู้ ตื่นมาอีกทีจากท้องฟ้าที่มีแดดจ้าเมื่อตอนบ่ายกลับกลายเป็นท้องฟ้าสีน้ำเงินสลัวในช่วงโพล้เพล้ ยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูก่อนจะเห็นว่าเป็นเวลาหกโมงเกือบจะหกโมงครึ่งแล้ว ลุกขึ้นยืนก่อนจะปัดเศษฝุ่นแบบลวกๆ ก้าวเดินไปตามทางอย่างเชื่องช้า

        ทายว่าถ้ากลับไปที่นั่นเขาคงโดนสวดยับแน่ๆ แต่เขาก็แค่ทำเป็นไม่ได้ยินเรื่องมันก็จบ

 

        ..มันเป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วนี่นะ

 

 

 

        เดินเข้าไปในตัวบ้านด้วยความเบื่อหน่าย จับลูกบิดประตูกะจะเปิดเข้าไปแต่ต้องก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินบทสนทนาด้านใน ..แอบฟังหน่อยแล้วกัน

 

 

        เดินทางปลอดภัยนะครับ

 

        ฮะๆ โอเคเลยหลานรัก แต่หลานก็อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยล่ะ

 

        ครับ ส่วนแจมินเดี๋ยวเล่อจะช่ว--

 

        ปล่อยเด็กนั่นไปเถอะ มันจะไปตายที่ไหนลุงก็ไม่สนมันแล้วล่ะ

 

        คุณลุง..

 

        ก็ทำตัวแบบนี้แม่มันเลยไม่เอามันไง

 

 

 

 

        เพล้ง!

 

        “นั่น..แจมิน” เจ้าของชื่อดันประตูให้ปิดลงจนเสียงดังก้องไม่สนเสียงเรียกจากผู้ชายวัยไล่เลี่ยกันแม้แต่น้อย ก้าวขาข้ามเศษแจกันที่ตกแตกหลังจากที่ฟังบทสนทนานั่น.. เดินหนีออกจากตัวบ้านไปอีกรอบโดยที่มีเสียงไล่หลังของพี่ชายสุดที่รักตามมา

 

        “แจมิน! กลับมาก่อน!

 

 

 

        หึ

 

        คนแบบพี่จะไปเข้าใจอะไร..

 

 

 

 

 

        “คุณแม่ครับ ผมอยากกินอันนั้น” นิ้วป้อมชี้ไปที่ร้านไอศครีมข้างถนนพร้อมเอ่ยสิ่งที่ต้องการกับมารดา

        “โอเคจะ เดี๋ยวแม่ซื้อให้เน๊าะ” ผู้เป็นแม่ย่อตัวลงให้มีความสูงเท่าๆกับลูกชาย ลูบหัวเด็กน้อยแล้วเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เด็กนั่นได้กินไอศครีมสมใจก่อนทั้งสองคนจะพากันเดินตามทางเพื่อไปทำธุระของตัวเองต่อ

 

        แจมินมองภาพนั้นด้วยสายตาว่างเปล่าและคิ้วที่ขมวดเข้าหากันจนเป็นปม ถอนหายใจยาวพรืดแล้วยกกระป่องเบียร์ในมือขึ้นดื่มแต่จะบอกให้ถูกคือยัดเข้าปาก นี่เขาคงดื่มมันไปเป็นลังแล้วมั้ง เห็นจระเข้นั่งขับรถอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยแหะ สวนสัตว์แตกหรอวะ..

 

        แม่ครับ ผมได้ที่หนึ่งอีกแล้วล่ะ!’

 

        “โว้ย! ไอ้สมองทรยศ! นี่มึงกำลังคิดถึงเรื่องอะไรอยู่วะ.. ห๊ะ!” เขาพูดมันออกไปด้วยน้ำเสียงยานคราง.. แต่ยานมันจะครางได้ไงวะ มันโดนเอาหรอมันถึงคราง.. ฮ่าๆ โลกสมัยนี้มันแปลกไปทุกวันแล้ว ยานโดนเอาได้ด้วย ฮ่าๆ

        ลุกขึ้นยืนก่อนจะหันไปโก่งคออ้วกที่ถังขยะใกล้ๆม้านั่งตรงนั้น ไอ้แก่ที่กำลังคุยโทรศัพท์อยู่หันมามองผมด้วยสายตารังเกียจไม่ต่างจากผู้หญิงหุ่นสะบึ้มอีกคนที่กำลังดื่มน้ำอยู่ เธอสำลักจนมันแตกกระเซ็นเปรอะเปื้อนเสื้อผ้า อืม.. ชอบทำให้น้ำแตกหรือไงพี่สาว ฮ่าๆ

        กระพริบตาปริบๆเพื่อปรับโฟกัส โซเซไปตามทางที่พอมีแสงสว่างอยู่บ้าง เดินเข้าไปในตัวบ้าน อ้อ ไม่ดิ มันไม่ใช่บ้านของผมนี่หว่า มันเป็นบ้านของไอ้แก่กับเมียน้อยแล้วก็ผู้ชายคนนั้นต่างหาก ลูกรักของแม่..

        “..มันไม่ใช่ของกู!!” ตะโกนเสียงดังก่อนจะเตะเข้าไปที่ประตูหน้าบ้านอย่างแรง เจ็บชะมัด.. กระชากประตูให้เปิดออกอย่างแรงจนทำให้มันเหวี่ยงไปหากำแพงด้านข้างจนเสียงดังสนั่น

 

        ช่างแม่ง

 

        เดินสะโหลสะเหลเป็นซอมบี้หิวสมองสดเข้าไปในตัวบ้าน ประตงประตูไม่ปิดแม่งละ เดี๋ยวแฟรี่ก็คงมาปิดให้เองล่ะมั้ง เห็นบินว่อนอยู่ข้างนอกอ่ะ ผมก้าวเดินขึ้นบันไดไปอย่างช้าๆ หยุดยืนอยู่หน้าประตูสีขาวลวดลายกากๆที่มีเหมือนกันแม่งทั้งหมู่บ้าน จับลูกบิดประตูก่อนจะดันเข้าไปแบบไม่เกรงใจคนในห้อง ก็นี่มันบ้าน.. เหอะ ไม่ใช่บ้าน ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเขา..

 

        "แจมิน.."

 

        “ใครวะ.. นายรู้จักฉันด้วยหรอ” หรี่ตามองหน้าคนที่ยืนอยู่ปลายเตียงแบบงงๆ เดินเข้าไปหาอีกคนก่อนจะกระชากแขนเข้ามาใกล้ตัวเพื่อให้เห็นหน้าชัดๆ

        “เอ่อ.. แจมิน”

        “โว้ย! เรียกอยู่นั่นแหละ มีอะไรก็พูดมาดิวะ..” ว่าจบก็ก้มลงมองหน้าอีกคนที่เตี้ยกว่าเล็กน้อย หน้าคุ้นๆจังวะ.. เพราะนึกไม่ออกว่าเป็นใครจึงก้มหน้าลงไปใกล้อีกจนขนตาเสียดสีกัน อะไรวะ มองไม่เห็นอะไรเลยเนี่ย.. เห็นแต่คอขาวๆ

        “ขาว.. หอมด้วย” เผลอสูดดมกลิ่นหอมอ่นๆนั่นไปจนได้ “กินได้มั้ย..” ถึงจะบอกไปแบบนั้นแต่ก็แอบแลบลิ้นเลียสิ่งขาวๆตรงหน้าไปเสียแล้ว หวาน..

 

        อยากกินอีก

 

        “จ..แจมิน นี่พี่เอง”

        “พี่หรอ..” ก้อนกลมๆสีขาวพยักหน้าไปมา พี่หรอ.. เขามีพี่ด้วยหรอ? อ่า.. มีสิ พี่ชายคนเดียวของเขาไง

        “นายเมาหรอ?”

        “ลูกรักของแม่อ่ะนะ..” ไม่ตอบคำถามอีกคนแต่เลือกที่จะพึมพำกับตัวเองแทน มือหนาที่จับไหล่ลาดเอาไว้บีบแน่นจนเจ้าของไหล่เผลอร้องออกมาเบาๆ

        “เฮ้ ตอบพี่สิว่านายเมาใช่หรือเปล่า”

        “เกลียด..”

        “แจมิ—“

        “ผมเกลียดพี่..”

        “อืม ..รู้ตั้งนานแล้ว

        “ผมเกลียดพี่.. ได้ยินมั้ยว่าผมเกลียดพี่!” ตะคอกเสียงดังเพราะอารมณ์ที่ฉุดไม่อยู่เนื่องจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปเหมือนยัดห่า

        “แจ--- อื้อ!!!” ก้มลงประกบปากไม่ให้อีกคนได้พูดอะไรอีก รำคาญ.. เขารำคาญสิ่งที่อีกคนพูด ไม่อยากได้ยินลูกรักของแม่พร่ำพรรณนาอะไรทั้งสิ้น

        เมื่ออีกคนปิดปากไม่ยอมให้เขาสอดลิ้นเข้าไปเพื่อเป็นจุดเริ่มต้นของอะไรใหม่ๆที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ คนน้องขมวดคิ้วก่อนจะเลื่อนมือลงไปที่สะโพกของอีกคน บีบขยำสองก้อนกลมนั่นแรงๆจนเจ้าดื้อเผลอครางออกมาและยอมเปิดปากให้เขาได้เข้าไปสำรวจภายใน ไล้ลิ้นไปตามซี่ฟันเล็กๆจนทั่วโพรงปาก เกี่ยวกระหวัดและหยอกล้อกับลิ้นชื้นที่ดูไม่ประสากับเรื่องพวกนี้มากเท่าไหร่ ส่วนมือทั้งสองข้างก็แสนซนโดยการผลุบหายเข้าไปใต้เสื้อนอนตัวโคร่ง สัมผัสและลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่สั่นน้อยๆเหมือนลูกนกของพี่ชาย

 

        พี่..

 

        ชาย..

 

        พี่ชายงั้นหรอ..

 

        ...

 

        เขาไม่มีพี่ชาย

 

        ...อย่างน้อยก็แค่ตอนนี้

 

        เมื่อคิดได้แบบนั้นก็ดันตัวอีกคนไปเรื่อยๆจนล้มลงไปนอนกับเตียงนุ่มด้านหลัง ยกตัวขึ้นนิดหน่อยก่อนจะผละจูบออกมา มองคนใต้ร่างที่เปิดปากหอบหายใจกับดวงตารีเล็กรูปพระจันทร์เสี้ยวซึ่งมีหยาดน้ำตาคลอหน่วงอยู่หน่อยๆ ก็อยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปีทำไมถึงไม่เคยรู้เลยว่าอีกคนน่ารังแกขนาดนี้..

        “แจ อึก แจมิน” เสียงเรียกปนสะอื้นนั่นมันเหมือนกับเสียงครางไม่มีผิด อ่า.. น่ารักแกจริงๆด้วย

        “เก็บเสียงไว้ครางชื่อผมเถอะครับ..” ไล้มือไปตามแก้มกลมๆของอีกคน ส่งยิ้มที่คิดว่าอ่อนโยนที่สุดในชีวิตไปให้ เลื่อนมือมาจนถึงคอเสื้อบางๆนั่นและ...

 

        แควก!!

 

        กระชากมันออกจนไม่เหลือชิ้นดี..

 

 

 

 

 



 

 

[TALK]

 

กี้ดดดดด มาเสิร์ฟแล้วค่ะ!

 

ขอย้ำว่านี่เป็นแค่อินโทร แต่มันยาวมากจริงๆเกือบสองพันคำแหนะ.. คือคิดไว้แล้วนะว่าจะไม่ให้แต่ละตอนถึงสองพันคำ เพราะเดี๋ยวเทมจะเขียนไม่ไหวและตายคาแป้นพิมพ์ไปก่อน .กระซิกๆ

 

ฮือออ ส่วนครั้งนี้ไม่มีncนะคะเพราะมันเป็นแค่อินโทรไง ยังไม่เข้าเนื้อเรื่องหลักเลยค่ะ มันเป็นแค่จุดเริ่มต้น คึคึ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

44 ความคิดเห็น

  1. #43 minleisreal (@minleisreal) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 16:08
    เเรงมาก;-;
    #43
    0
  2. #7 myyyvg (@sugav_ntr) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 20:50
    แงงงง แจมินลูกกกก นั่นพี่ชายไง บาปมากๆๆ
    #7
    0
  3. #6 best bowling (@bestbowling) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 00:15
    ทำไมทำพี่ชายอย่างนั้น เกลียดพี่เค้าไม่ใช่เหร T T สงสารเล่อ
    #6
    0
  4. #5 Shimchwangdol (@Shimchwangdol) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 22:58
    แจมินโว้ยยยยยยยยยยยยย เธอทำอะไรยัยเล่ออออออออออ
    #5
    0
  5. #4 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 21:28
    มาตอนแรก นาแจมก็จะรังแกเล่อแล้วเหรอออออออ
    จะมีมาม่ามั้ยคะนี่ น้องน่าสงสารรรร
    #4
    0
  6. #3 _charlotte (@freezzen) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 21:26
    อมกกกก คือแบบบบ /กุมอก โอ่ย แจมิน นั่นพี่ไงลูก พี่ชายไงงงง โอ๊ยตายแล้ว บาปๆๆๆๆ ฮือ *พนมมือ*
    #3
    0
  7. #2 paanpanisa (@psehunisreal) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 20:18
    โอ้มายก้อชชชชชชชชชชชชชชชชช///เสียงน้องเล่อ -ตาแจมิ๊นนนนนนนนนนน แจมิ๊นนนน นาแจมิ๊นโว้ยยยนยยยยยยยยยย นั่นพี่เธอนะพี่เธอ!!!!!!! กรี๊ดดดกกกกกกกกกกก รถนแรงเหลือเกินแต่ทำไมฉันชอบ!!!!!! ฮืออออ น้องเล่อลูก ตายแล่วๆๆๆตายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮืออออโซฮอตมากโคตร รอเลยค่ะรออออ
    #2
    0