[SF/OS] NCT's Cafe ¦ Minle Sungle Jaeyong Dotae Yutae ¦

ตอนที่ 8 : [SF] Sungle - Dream (2/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 829
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    26 มี.ค. 61
























        "ข้างห้องเรามีคนย้ายมา"


        "กูไม่แน่ใจว่าใช่รึเปล่านะ"


        "แต่ว่า..."


        ".....ไอ้เจ้าของห้องอ่ะ"


        "ย้อมผมสีฟ้า"








                แล้วมันก็จบตรงที่เจโน่สั่งให้ผมมาดูกับตาไงเล่า! แถมตอนนี้ยังยืนอยู่หน้าห้องแล้วด้วย ฮือออ กลับไปตอนนี้ทันมั้ย เล่อไม่ไหวTT เล่อกลัวว



        "สู้ดิ เผื่อมึงเจอเขาแล้วเป็นคนคนเดียวกัน มึงอาจจะหายฝันประหลาดๆก็ได้ ลองดู"



                นั่นเป็นคำที่มันบอกผมเพื่อปลุกใจ กูไม่น่าเชื่อมึงเลยครับ

        แต่มาถึงขนาดนี้ เป็นไงเป็นกัน สู้เว้ย!






        ก๊อกๆ







        แอ๊ด... คาราบาว แอ่แฮร่!






        ...






        ไม่ขำหรอ ขอโทษ



        ประตูเปิดออกก่อนที่ผมกับเจ้าของห้องจะสบตากัน เหมือนมีใครกดหยุดเวลา เราจ้องตากันอยู่นาน ผมรู้สึก ..คุ้นเคยแปลกๆ คนตรงหน้าสูงกว่าผมหลายเซนเลย เส้นผมสีฟ้าตามที่เจโน่บอก หน้าตาหล่อเหลาเหมือนพระเจ้าบรรจงปั้นแต่งให้ผู้ชายคนนี้โดยเฉพาะ อีกฝ่ายอยู่ในชุดนักเรียนที่เสื้อหลุดออกนอกกางเกงขายาวสีดำ ปลดกระดุมคอสองถึงสามเม็ดมีเนคไทน์สีน้ำเงินพาดอยู่ที่บ่าและมีเหงื่อน้อยๆตามกรอบหน้า



        โอ้โห So hot... มาก



        "เอ่อ พี่มีอะไรรึเปล่าครับ"

        ผมหลุดออกจากความคิด มองหน้าคนที่เรียกผมว่าพี่ก่อนจะสังเกตเห็นสีของเนคไทน์ของอีกคน อ่อ.. ม.4 คือโรงเรียนผมแยกชั้นตามสีของเนคไทน์น่ะ แต่ของ ม.ต้น จะเป็นสีดำทุกชั้นและจะแยกกันที่เข็มกลัดแทน ส่วน ม.ปลาย จะแยกที่สีของเนคไทน์เลยคือ ม.4 สีน้ำเงิน ม.5 สีเขียวเข้ม และ ม.6 สีแดงเลือดหมู ผมอยู่ ม.6 เนคไทน์เลยเป็นสีแดงเลือดหมู ใส่คู่กับสูทสีฟ้าที่มันยังอยู่บนตัวผมไม่ไปไหน ทำไมกูดูเรียบร้อยว่ะ...


        "ห๊ะ เอ่อ คือพอดีพี่.. พี่ อ้อ! พี่อยู่ห้องข้างๆกันอ่ะ มีอะไรก็บอกได้นะ"

        ผมว่าพร้อมชี้นิ้วไปยังห้องของผม อีกคนมองตามก่อนจะพยักหน้าแล้วยิ้มให้ เอ้อ.. ตาพร่ามัว


        "ผมปาร์ค จีซองนะพี่"








        "อื้อ.. จะ จีซอง อ๊า.."

        "พี่เล่อ อืม... แน่นไปแล้วนะ.."

        "อ๊ะ แรงอีกไม่ได้หรอ อ๊า~"








        "เหี้ยไรเนี่ย!"

        ผมสะบัดหัวไล่ความคิดที่แบบ.. อ๊ากกกกกกกก!? ฟทปกนหยฟบ่หวฟ่หนาส่ไยฟยก แต่.. แต่ผมคงลืมไปว่าไม่ได้อยู่คนเดียว..


        "พี่ พี่ด่าผมหรอ?"

        จีซองถามเสียงตื่นๆ 


        "ป...เปล่า คือ คือไม่มีอะไรอ่ะ ไปแล้วนะ!"

        ว่าแล้วก็วิ่งสิครับ ขายหน้าอ่ะ

















        ผมมองอีกคนที่วิ่งเข้าห้องไปแล้ว คืองงๆอยู่ พี่มันด่าผมรึเปล่าว่ะ? แล้วทำไมต้องทำหน้าตื่นเหมือนเห็นผีด้วยอ่ะ 
        ผมเลิกคิดเรื่องพี่ข้างห้องแปลกๆคนนั้นก่อนจะปิดประตูแล้วไปจัดของต่อ ในหัวพรางคิดอะไรเรื่อยเปื่อยจนมาถึงเรื่องที่เกิดกับผมมาได้สัก 2-3 อาทิตย์ ผมมักจะฝันแปลกๆทุกคืน แต่มันคงไม่มีอะไรหรอก... มั้งนะ




















        "พี่เล่อครับ"


        "ห๊ะ มีไร"

        ผมขานรับจีซองไป ตอนนี้มันอยู่ในห้องผมเนี่ยแหละ คืองี้นะ หลังจากเหตุการณ์วันนั้นผ่านไป ผมก็เล่าให้เจโน่ฟังถึงความคิดที่จู่ๆก็โผล่มาในหัวอ่ะ




        "จริงดิ"


        "งั้นก็แปลว่า...."


        "มึงโดนเสียบใช่ป่ะ!?"





        อืม มันก็จบด้วยการที่ผมถีบมันตกโซฟาไง โดนเสียบพ่องเหอะ เดี๋ยวตบคว่ำไอ้ห่า

        แล้วเจโน่มันก็เข้าไปตีสนิทกับน้องอ่ะ สนิทจนเข้าออกห้องกันแบบไม่สนใจได้ แหม่ เกลียดความอัธยาศัยดีของมันจัง


        "พี่ชอบวาดรูปหรอครับ.."

        ผมเงยหน้าจากการบ้านที่ทำอยู่ไปสนใจน้องมันแทน ที่เห็นการบ้านเยอะไม่ได้ดองนะเออแต่ครูแม่งสั่งเหมือนพรุ่งนี้รัฐบาลจะประกาศยกเลิกการศึกษาอ่ะ

        "นิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้เก่งอ่ะ"

        ในมือน้องมันมีสมุดวาดรูปของผมอยู่สามสี่เล่ม เนี่ย! สนิทกันจนมันหยิบของในห้องแบบไม่ขออนุญาตได้แล้วอ่ะ!


        "โห.. นี่เรียกไม่เก่งหรอครับ ตอแหลใส่ผมป่ะ"

        รูปประโยคมันแปลกๆนะ แต่ผมจะไม่พลั้งปากพูดออกไปหรอก ดูขนาดตัวผมกับน้องมันด้วยครับ เดี๋ยวกูตายแล้วสาวๆจะเสียใจ       

        "..."
       
        "พี่ นี่ใครอ่ะ.."

        ห๊ะ ผมหันหน้าไปมองมันอย่างช้าๆก่อนจะเบิกตากว้าง เมื่อหน้ากระดาษที่มันถืออยู่เป็นหน้าที่ผมใช้สเก็ตภาพคนในฝัน..

        "เห้ย! อันนี้ห้ามดู!"

        ผมแย่งสมุดวาดภาพมาก่อนจะกอดมันไว้อย่างหวงแหน อีบ้า! พระเจ้าแม่งเล่นตลกแล้วภาพอื่นมีตั้งเยอะแยะทำไมแม่งต้องเจอภาพนี้! ฮือออ

        "แหนะ แอบวาดรูปผู้ชายหรอครับ แรดนะเราอ่ะ"

        ผมถลึงตาใส่มันก่อนจะกลับมาสนใจการบ้านต่อ แม่ง... กูไม่มีสมาธิ! เพราะไอ้น้องเลย!

        "จ้องอยู่ได้ มีไร"

        "ผมสงสัยอ่ะ"

        "สงสัย? สงสัยอะไร"

        "รูปเมื่อกี๊อ่ะ มัน..เหมือนผมเลย.."

        "....."

        เชี่ย..


      "พี่มีไรอยากบอกผมป่ะ.."







         แต่อันนี้เชี่ยกว่า...




























[Talkkk]


ทำไมชั้นย้อนอ่านเองล่ะมันดูกวนตีนแปลกๆหว่า._.?

เป็นเพราะคนเขียนแน่เลยยย5555 นิสัยคนเขียนเป็นแบบนั้นเขียนออกมามันก็เลยให้สไตล์แบบนี้สินะ5555


เอนจอยน้าจย้าาา


#nCtCafe

#คิดถึงพ่อ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

78 ความคิดเห็น

  1. #71 OverNiceNight (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 23:53
    โอ้โหหหหห เริ่มแล้วคับท่าน
    #71
    0
  2. #22 Modlele (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 17:18
    โอยยย กวนแต่เขิลมักกกกก
    #22
    0
  3. #9 chenlelele (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 14:08
    อื้อหือ คิดดีไม่ได้เลยตอนนี้ ฮือออช่วยด้วย เราบาปมากไปแล้วววววว
    #9
    0