[SF/OS] NCT's Cafe ¦ Minle Sungle Jaeyong Dotae Yutae ¦

ตอนที่ 5 : [SF] Tenyong - เลสเบี้ยน 2/2 (yuri)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 808
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    26 มี.ค. 61












        "โอ๊ะ! เตนล์ซื้อแก้วใหม่หรอคะ?"

        นั่นคือเสียงของพี่แทยง ตอนนี้พี่เขาอยู่ในโซนครัวนั่นล่ะ อ๊ะๆ จะบอกอะไรให้นะคะ ตั้งแต่วันนั้นที่โดยองพาไปดู(?)พี่เขามา ฉันก็คิดว่าพี่แทยงน่ารักดี นับตั้งแต่นั้นฉันก็เริ่มเข้าไปตีสนิท ไม่ๆๆๆ เข้าไปจีบเลยและได้รู้ว่าเธอเนิร์ดจริงๆนะ ส่วนผมสีชมพูแปร๊ดที่เห็นคือโดนทำโทษเพราะเล่นเกมแพ้เพื่อนน่ะ

        "ใช่ค่ะ"

        "ทำไมมีสองใบอ่ะ? เตนล์อยู่คนเดียวนี่นา"

        พี่แทยงยกแก้วเซรามิคสีดำมันวาวสองใบขึ้นมาให้ฉันดูแล้วทำหน้าสงสัย ฉันลุกจากโซฟาสีดำตัวใหญ่เพื่อเดินไปหาพี่เขาในครัว

        "ซื้อไว้เผื่อพี่มาอ่ะ หนูรู้ว่าพี่ชอบ"

        เตนล์ตวัดแขนกอดคนตัวเล็กจากด้านหลัง ทำเอาคนถูกกอดสะดุ้งอย่างน่ารัก

        "ฮื่อออ! เล่นไรเนี่ย"

        แทยงวางแก้วเซรามิคลงบนเคาท์เตอร์ก่อนจะตีเข้าไปที่แขนเรียวของเตนล์เบาๆแบบไม่จริงจัง ปากบางบิดขึ้นเล็กน้อยเพราะตกใจ

        "โอ๊ยๆๆ เจ็บนะคะ"

        เตนล์ว่าก่อนจะซุกใบหน้าหวานหมวยลงกับไหล่แคบของคนเป็นพี่แบบออดอ้อน ไม่พอยังแอบสูดดมกลิ่นหอมของแป้งเด็กจางๆจากตัวอีกคน โตขนาดนี้ยังใช้แป้งเด็กอยู่เลย



        ..น่ารัก



        "เจ็บหรอ?"

        คนในอ้อมกอดคว้าแขนที่โดนตีขึ้นมาดู ก่อนจะเป่าลมเบาๆทำเอาเตนล์อดจั๊กจี๋ไม่ได้

        "เพี้ยง! หายเจ็บยังอ่ะ"

        พี่แทยงเงยหน้าจากแขนของฉันขึ้นมาถามด้วยหน้าตาน่ารังแก

        "ยังค่ะ หนูยังเจ็บมากๆๆๆเลยพี่"

        "พี่ตีแรงขนาดนั้นเลยหรอ ฮืออ ขอโทษนะ ทำไงดีอ่ะ"

        ตอนนี้คนเป็นพี่เริ่มเบะปากซะแล้ว หน้าตาเริ่มงอแงเอาแต่บอกว่าขอโทษๆ 



        อยากฟัดอ่ะ



        "จุ๊บเหม่งหนูหน่อย"

        ฉันอ้อนพี่แทยงที่ก้มหน้าคิดไม่ตกอยู่ในอ้อมกอด ก่อนที่พี่เขาจะช้อนตาขึ้นมองแล้ว..



        ...จุ๊บ!



        "จุ๊บเหม่งแล้วอ่า หายยัง?"

        "..."

        ท ทำจริงหรอเนี่ย!?

        "ยังไม่หายหรอ?"

        พี่แทยงยื่นหน้าเข้ามาใกล้ก่อนจะจรดริมฝีปากที่ปลายจมูกของฉัน

        "..เห้ย พี่.."

        พี่เขายิ้มก่อนจะจรดริมฝีปากลงมาอีกครั้ง ..ที่อวัยวะเดียวกัน

        ...


        "จะแกล้งพี่หรอ? ไม่ยอมหรอก แบร่!"

        ว่าจบก็ดิ้นขลุกขลักออกจากอ้อมกอดไป ทิ้งฉันให้ยืนอึ้งกับสัมผัสเมื่อกี๊ มันก็ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย ทำไมเขินว่ะ









        "เตนล์ วันนี้ไปป่ะ เจ้เจนถามอ่ะ บอกจะเลี้ยงสาย ชวนมึงชวนยูตะไปด้วย"

        เสียงโดยองถามขึ้นหลังวางสายจากเจ้เจนไป เจ้เจนคือป้ารหัสของโดยองเอง เจ้แกจะจบแล้วเลยอยากเลี้ยงส่ง

        "..."

        ได้ความเงียบเป็นคำตอบ

        "..."

        "..."

        "...เตนล์"

        เป็นยูตะเองที่ทนเห็นมันสองคนเล่นสงครามประสาทกันไม่ไหว จึงเอื้อมมือไปสะกิดไหล่เบาๆ แต่เตนล์สะดุ้งไม่เบา

        "ห๊ะ!? อะ..อะไร มีอะไร"



        โอ้โห.. ไปโดนตัวไหนมา



        "เจ้เจนจะเลี้ยงสาย"

        โดยองบอก พร้อมชูโทรศัพท์ประกอบไปด้วย

        "แล้วบอกกูทำไมอ่ะ"

        "ก็เจ้เค้าจะจบแล้วไง เลยชวนมึงชวนยูตะไปด้วยอ่ะ ไปป่ะ"

        เตนล์ทำท่าคิดอยู่สักพัก ก่อนจะสายหน้าปฏิเสธ

        "เห้ยยยย มึงไม่ไปจริงอ่ะ"

        เป็นยูตะอีกแล้วที่ถามเตนล์ เพราะว่านี่มันเป็นเรื่องที่ Impossible อ่ะ มันเป็นไปไม่ได้ อีเตนล์ขี้เหล้าจะตาย นี่ไม่ได้เผาเพื่อน แค่เล่าความจริง

       "เออ"

        "มีนัดหรอ"

        ยูตะถามขึ้นอีกครั้ง

        "ไม่อ่ะ"

        "..อ้าว แล้วทำไมไม่ไป"

        นี่ข้องใจ แต่จริงๆคืออยากเสือก

        "กู ......ขี้เกียจ"

        ว่าจบก็ลุกออกจากเก้าอี้ไป ปล่อยให้สองเพื่อนรักนั่งมองตาและยิ้มกริ่มกันอยู่สองคน สังสัยเตนล์จะอยากเรียนวิศวะเน๊าะ








        ครืดดด



        มือสวยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากโต๊ะ ก่อนจะกดรับสาย



        "สวัสดีตอนเที่ยงค่ะ"

        เสียงหวานทักทายอย่างน่ารัก

        (..สวัสดีค่ะ นี่หนูเองนะ)

        "หนูใหนอ่า?"

        เจ้าตัวเอียงคอไปด้วยตอนพูด กิริยาน่ารักน่าชังเรียกสายตาของใครหลายๆคนให้หยุดไว้ที่เธอได้แบบสบายๆ อยากรู้ว่าปลายสายเป็นใครถึงได้โชคดีขนาดนี้ ได้สนทนากับสมบัติของวิศวะเสียด้วย

        (หนูเตนล์ของพี่อ่ะค่ะ)

        ปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงงอนๆ แทยงหัวเราะคิกคักใส่โทรศัพท์ ตาทั้งสองข้างหยีขึ้นจนกลายเป็นขีดเดียว

        "คิกคิก ก็เตนล์พูดตลกอ่าาา เตนล์เป็นของพี่ตั้งแต่เมื่อไหร่อ่ะ"

        ตอนนี้เองที่คนในระแวกนั้นหันหน้ากลับแทบไม่ทัน พูดถึงเตนล์ก็มีอยู่เตนล์เดียว 'เตนล์ดาวแพทย์ปีหนึ่ง'

        (ไม่รู้อ่ะ แต่ใจหนูให้พี่ไปแล้ว)

        "ปากหวานจังง เป็นแบบนี้กับทุกคนเปล่า และโทรมาหาพี่มีไรหรอคะ"

        พอมาถึงตรงนี้แทยงก็แอบเขินนิดหน่อย แก้มขาวขึ้นสีแดงระเรื่อดูน่ารักเข้ากับสีผมดีไม่น้อย

        (..แค่อยากโทรหาต้องมีอะไรด้วยหรอ แล้วหนูก็ไม่ได้พูดแบบนี้กับทุกคนเสียหน่อย พี่เป็นคนแรกและจะเป็นคนสุดท้ายที่หนูพูดด้วยแบบนี้นะคะ)

        "...เอ่อ อยู่ดีๆอากาศก็ร้อนอ่ะ เนอะๆ"

        (พี่รู้ตัวป่ะ ว่าหนูจีบพี่อยู่อ่ะ)

        "อ่าา.. รู้สิ ไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้น"

        และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่โดนจีบสักหน่อยนะ..

        (แล้วพี่รู้รึเปล่าว่าหนูจริงจังกับพี่นะ)

        "อื้อ.."

        (พี่รู้ชื่อเสียงหนูดี หนูรู้)

        "อื้อ.."

        (แต่ว่า.... เป็นแฟนกับหนูนะคะ)

        "อื้อ.. ห๊ะ! อะไรนะ!?"

        (..แค่นี้ค่ะ คุณแฟน ติ๊ด!)





         อยู่ดีๆก็ไม่โสดอ่ะ แทยง งง._.?

















[Talkkkk]


จบเถอะะะะะ

รู้เลยนะคะว่าสมองไม่ลื่น55555 พอดีเศร้าๆกับข่าวพี่ฮันซลอยู่ เลยไม่ได้มาอัพเลยอ่ะ แต่เรือฮันตะจะไม่ล่มค่ะ เราจะชิปข้ามค่าย /ขุด มม. เก่ามาเสพ

เรื่องนี้จริงๆมันชั่ววูบมากเลยนะ มากกว่า If อีกอ่ะ คือแบบ อินี่เคยเป็น*ยูริโจชิมาก่อนอ่ะ แต่แต่งเองแล้วกากด๋อยมาก


ขอบคุณทุกเม้น ถึงแม้จะมีไม่ถึงห้า


5
ขำแบบประหยัด



ธรรมะสวัสดี บัย

(*ยูริโจชิ - สาววายที่ชอบผู้หญิงรักกัน อุอิ)



#nCtCafe
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

78 ความคิดเห็น

  1. #74 336237 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 21:40
    ฮือออ เป็นแฟนกันแบบง่ายๆ น่าร้ากกกกกกก
    #74
    0