[SF/OS] NCT's Cafe ¦ Minle Sungle Jaeyong Dotae Yutae ¦

ตอนที่ 25 : [OS] Minle - นักโทษ 200%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 678
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    16 มี.ค. 61

Title – นักโทษ

Paring – Jaemin X Chenle

Note – ชื่อตอนสื่อถึงสถานะของดิชั๊นเมื่อฟิคเรื่องนี้ถูกเผยแพร่ต่อสาธารณะชนนั่นเอง ปรบมืออออ ปล. อ่านจบแล้วก็ไปเจอกันในคุกนะคะ กี้ดดดด

 



 

        "เข้าไป"

 

        เสียงแข็งกร้าวของผู้คุมดังขึ้นก่อนจะดันร่างเล็กๆเข้าไปในห้องขัง จง เฉินเล่อ กลอกตาเป็นวงกลม เจ้าผู้คุมหน้าย่นตัวอ้วนเป็นหมูนี่ก็ขี้บ่นจัง ขนาดไขกุญแจมือให้เขาอยู่ยังอุตส่าห์ปริปากพูดได้ ถือว่ามีความสามารถ

        บ่นมาตั้งหลายรอบว่าเขาหน้าตาก็ดี รูปร่างก็ดีดันทำตัวเป็นคนขี้คุก เสียเงินพ่อแม่เลี้ยงมาอย่างนั้น ส่งให้เรียนอย่างนี้ บลาๆๆ น่ารำคาญชะมัด

 

        ไอ้แก่เอ๊ย

 

        "อยู่ในคุกแล้วก็ทำตัวดีๆด้วยล่ะ พอประกันตัวได้แล้วออกจากคุกไปจะได้คุ้มกับเงินที่พ่อแม่หามา" นั่นไง นี่บ่นในใจยังไม่จบลุงแกก็ปริปากพูดอีกล่ะ มันน่ารำคาญไม่รู้หรือไงวะ อยากพูดนักก็ไปพูดกับตัวเองน่ากระจกไปไม่ก็ตั้งกล้องอัดคลิปตัวเองลงยูทูปนู่นลุง ไม่ต้องมาบ่นให้คนอื่นเขาฟัง ลูกหลานก็ไม่ใช่ ทำเหมือนสนิทกันงั้นแหละ

 

        "เงียบน่าลุง"

 

        "เอ๊ะ ไอ้เจ้าหนุ่มนี่" หลังจากจบประโยคนั้นลุงก็พ่นคำสอนมากมายเกี่ยวกับเรื่องมารยาทให้ฟัง เอ้อ.. ก็รู้จักนะมารยาทอ่ะ ทำเป็นด้วยแต่ไม่ทำ

 

        "เอ่อ.. ผู้คุมชเวครับ"

 

        เสียงของคนมาใหม่เหมือนช่วยต่อชีวิตเขา เมื่อไอ้แก่ที่พ่นคำสอนใส่หูเขาหยุดพูดแล้วหันไปสนใจผู้คุมอีกคนแทน แต่คนนี้ดูเด็กกว่ามาก จริงๆก็รุ่นเดียวกับผมนั่นแหละหรืออาจจะเด็กกว่า และที่สำคัญเลยนะ โคตรหล่อ หน้าตาระดับพรีเมี่ยม

        "อ้าว มาที่นี่ได้ยังไงเนี่ย ฮ่ะๆ" ให้ผมตอบแทนมั้ยลุง เขาก็เดินมาดิ มีมือมีตีนนะครับ ลุงก็ถามอะไรแปลกๆเน๊าะ

        "มาเปลี่ยนเวรน่ะครับ ผู้คุมชเวก็ไปพักเถอะครับ เดี๋ยวผมดูทางนี้ต่อเอง" พอพูดจบก็มีการยิ้มน้อยๆแต่ดูดี เออนะ คนคนหนึ่งมันจะเบ้าหน้าดีพรีเมี่ยมได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ ดีมันทุกอิริยาบถ ทุกคำพูด ทุกการกระทำ ทุกสิ่งอย่างที่เขาทำแม่งดูดีหมดเลยอ่ะ

 

 

        นี่ผมอวยเขามากเกินไปป่ะวะ?

 

        แต่คงไม่มากหรอก ..มั้งนะ

 

 

        อ้อ.. ดูเหมือนว่าผมจะลืมบอกไป ตอนนี้ผมกำลังติดคุกแหละครับ เพิ่งเข้ามาครั้งแรกนี่แหละ แต่อย่าถามเลยว่าติดในข้อหาอะไรเพราะผมไม่บอกหรอก

        คุกที่ผมอยู่น่าจะเป็นคุกเดี่ยวนะ เพราะมันไม่มีรูมเมทหรือเพื่อนร่วมห้องอะไรทั้งนั้น อยู่คนเดียวโดดๆเลยครับ ห้องเดียวและคนเดียว คือคดีของผมมันก็ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้นไม๊

 

        แต่จริงๆมันก็ร้ายแรงในระดับหนึ่ง

 

        :)

 

 

 

 

        "นี่ คุณผู้คุม" หันหน้าไปหาต้นเสียง ก่อนจะเจอกับนักโทษตัวขาวที่นั่งจุมปุ๊กอยู่บนเตียงภายในห้องขัง

        "ครับ?" ถามว่าจำเป็นต้องสุภาพกับนักโทษขนาดนี้มั้ย ก็ไม่หรอกแต่มันติดเป็นนิสัยไปแล้วน่ะสิให้ทำไง..

        "ที่วางอยู่บนโต๊ะอ่ะ ยืมอ่านหน่อย" พูดพร้อมพยักเพยิดหน้าเป็นท่าทางประกอบเหมือนเด็กๆ ผมหันมามองบนโต๊ะก่อนจะพบกับหนังสือสองเล่ม เล่มแรกเป็นหนังสือการ์ตูน เอ่อ.. แฟลี่เทล? และอีกเล่มเป็นหนังสือโป๊..

        ไม่ลังเลที่จะหยิบการ์ตูนไปให้ตามคำขอ นา แจมิน จะไม่เสี่ยงส่งหนังสือโป๊ไปให้คนในคุกได้รับ sin รับ porn ไปมากกว่านี้หรอกนะ

 

        ว่าแต่มันของใครกันล่ะเนี่ย...

 

        "นี่ครับ" ส่งหนังสือการ์ตูนเล่มไม่หนามากผ่านช่องว่างของลูกกรง คนด้านในยิ้มน้อยๆก่อนจะเดินมารับมันไป ไม่วายพูดประโยคที่ทำเอาเขาเกือบทรุด

 

        "จะเก็บไว้อ่านตอนช่วยตัวเองหรอ เล่มนั้นน่ะ"

 

        ไม่ใช่สักหน่อยนะครับ!

 

 

 

 

 

        ตอนนี้น่าจะเป็นเวลาประมาณเกือบเที่ยงคืน หลังจากที่ผมไม่ตอบอะไรไปเขาก็แค่หัวเราะเบาๆเท่านั้น แต่ล่าสุดเขาหลับไปแล้วล่ะครับ.. ผมก็เบื่อๆไม่รู้จะทำอะไรดี สายตาก็เหลือบไปเห็นหนังสือโป๊ที่นอนแน่นิ่งอยู่.. หันหน้าหนีเพื่อไปมองอย่างอื่นแทน แล้วสายตาก็ไปปะทะกับเจ้าหนังสือการ์ตูนที่อยู่ด้านในห้องขัง บนเตียงของนักโทษตัวเล็กที่กำลังหลับอยู่

 

        คง.. ไม่เป็นอะไรมั้ง

 

        ก็แค่เดินเข้าไปเอามันออกมาอ่านแค่นั้นเอง..

 

        คิดได้แบบนั้นก็จัดการไขกุญแจประตูห้องขังเข้าไปอย่างเงียบเชียบ ค่อยๆเดินเข้าไปใกล้เตียงนั่นอย่างช้าๆ นี่ผมเป็นผู้คุมนะ.. บรรยายเหมือนผมเป็นขโมยเลยแฮะ-.,-

 

        ...

 

        เมื่อหยิบหนังสือขึ้นมาได้ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก แอบลอบมองเสี้ยวหน้าขาวของคนที่นอนอยู่ก่อนจะหันหลังแล้วเตรียมออกจากห้องขัง นี่ผมเริ่มทำตัวเหมือนขโมยเข้าไปใหญ่แล้วนะ..

 

        “เฮ้ คุณผู้คุม แอบย่องเข้ามาในห้องขังแบบนี้ก็ได้หรอครับ”

 

        !!!

 

        ด้วยความตกใจแจมินจึงเผลอปล่อยมือจากหนังสือที่ถืออยู่ มันตกลงสู่พื้นดัง ตุบ! แล้วตามด้วยเสียงหัวเราะคิกคักจากคนที่อยู่ด้านหลัง หันหน้าไปหาอีกคนก่อนจะถอนหายใจอีกรอบ ทำใจหายใจคว่ำหมดเลยนะครับ..

 

       

 

        เฉินเล่อมองหน้าอีกคนยิ้มๆ ก้าวขาเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างช้าๆแล้วหยุดนิ่งเมื่อระยะห่างมีน้อยลง เขย่งปลายเท้าขึ้นเพื่อให้มีส่วนสูงเท่ากันแต่เกิดพลาดเสียการทรงตัว

        และเมื่อคุณนักโทษตัวเล็กเซมาหา มีหรือที่นาแจมินคนดีของโลกจะไม่รับตัวของอีกคนเอาไว้?

 

        แน่ล่ะว่าไม่มีทาง

 

        มือใหญ่ประคองอยู่ที่เอวคอดของอีกคนตามสัญชาติญาณ แจมินเบิกตากว้างเมื่อระยะห่างที่มีน้อยนิดอยู่แล้วนั้นน้อยลงมากกว่าเดิม หรือจะพูดให้ถูกก็คือมันไม่มีระยะห่างเหลืออยู่แล้ว ทั้งเขาและคุณนักโทษใกล้กันมากในขนาดที่เรียกได้ว่า ...แทบจะกลืนกิน

        “โอ๊ะ.. ขอโทษที” เฉินเล่อเอ่ย ไม่รู้ว่าเขาควรจะรู้สึกยังไงดีกับร่างกายของอีกคนดี ดูภายนอกแล้วผู้คุมคนนี้น่ะ หุ่นเซี๊ยะมาก.. แต่พอได้สัมผัสจริงจังโดยฝ่ามือที่ทาบอยู่บนอกแล้ว มันแน่นมาก น่ากัดเป็นที่สุด..

         “เอ่อ ขอโทษครับ” เฉินเล่อยิ้มรับก่อนจะเปลี่ยนจากมือซึ่งทาบอยู่บนอก มาเป็นการคล้องแขนแทน แต่ข้างเดียวนะ ส่วนอีกข้างก็เล่นซนไปตามประสาคนขี้สงสัย เลื่อนมือลงต่ำจนเกือบถึงจุดยุทธศาสตร์ของอีกคน

         “เปลี่ยนจากคำขอโทษเป็นอย่างอื่นแทนได้มั้ยอ่ะ อย่างเช่น.. ตรงนี้” มือขาวไล้วนอยู่แถวขอบกางเกงก่อนจะสะกิดเข้าที่ส่วนนั้นจนเจ้าของครางต่ำในลำคอ ไม่พอยังเผลอบีบเค้นเอวคอดของอีกคนอย่างแรงจนอาจจะขึ้นรอยแดงก็ได้

        เฉินเล่อเขยิบออกมานิดหน่อยก่อนจะจัดการรูดซิปกางเกงอีกฝ่ายออกอย่างช้าๆ แกล้งทำมือปัดป่ายไปโดนส่วนนั้นที่ดุนดันขึ้นมาจนเห็นได้ชัด รั้งกางเกงในเครื่องแบบของอีกคนจนมันร่นไปอยู่ที่ข้อเท้า แล้วจัดการดึงกางเกงลายตารางอันเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองพร้อมชั้นในออกไป เหลือไว้เพียงเสื้อตัวโคร่งที่ปกปิดเพียงส่วนบน

        “น..นี่มันในคุกนะครับ!?”

        “แต่มันก็น่าสนุกดีไม่ใช่หรอ คุณแจมิน” ถ้าถามว่าเฉินเล่อรู้ชื่ออีกคนได้ไง ก็ตอบได้ทันทีเพราะป้ายที่เจ้าตัวติดมันอยู่นนั่นแหละ

        เฉินเล่อไม่ปล่อยให้อีกคนพูดอะไรอีก จัดการประกบปากอีกคนทันทีถึงแม้จะมีส่วนสูงเป็นอุปสรรคก็ตาม แต่มันก็ไม่มีอะไรมาหยุดยั้งราคะและความอยากของมนุษย์ได้หรอก เพราะงั้น..

 

 

เจอกันในคุกนะครับ


.

.

.

.

[TALK]


มาค่ะ จับมือกันเข้าคุกไปหาน้องเล่อเลย ฮือออ


เป็นการเขียน NC ที่เน้นบรรยายมากๆเลยจริง5555 อ่านแล้วแปลกๆหรือไม่ได้อารมณ์ก็อย่าว่าบักเทมนะคะ บักเทมก็แค่เด็กคนหนึ่ง ไม่ประสีเรื่องพวกนี้ .ไขว้นิ้ว


เจอกันในคุกคะ บายเวิร์ล


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

78 ความคิดเห็น

  1. #65 Sakura_cheer (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 23:34
    มันคือคุกกกกกกกกกกกกกก//
    #65
    0
  2. #52 🌙1995_GDM🌙 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 09:21
    นี่คือคุก คุกที่แท้ทรูด้วย /// ขอบคุณค่ะ
    #52
    0
  3. #51 _charlotte (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 02:00
    อมก เจอกันในคุกที่แท้จีงงง อห /กุมใจ
    #51
    0
  4. #50 chenlelele (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 21:34
    โอ้โห เห็นคุกอยู่รำไรแล้วค่ะ
    #50
    0
  5. #49 blue_seven (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 04:40
    รู้สึกคันคออยากไอมากๆเลยค่ะ เอื้ออออ
    #49
    0
  6. #48 Modlele (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 02:00
    คุก คุกคุกไปแล้วจ้าาาาาา น้องเล่อ!!!เทอมันร้าย
    #48
    0
  7. #47 DEDOkyungsoo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 22:23
    ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองติดคุกบ่อย555
    #47
    0
  8. #46 BP_BBBOOS (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 22:00
    อ่าน ๆ อยู่ไอออกมาเป็นคำว่า คุก คุก คุก เลยทีเดียวนะคะ5555
    #46
    0