[SF/OS] NCT's Cafe ¦ Minle Sungle Jaeyong Dotae Yutae ¦

ตอนที่ 21 : [SF] Minle - อีตุ๊ดเด็กเซี่ยงไฮ้กับนาแจมินเมียเจโน่ 4/?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    27 ธ.ค. 60



-18-

 


 

 

        ให้ตายสิ.. จะโดนคาบไปแล้วจริงๆด้วย

 

        “มึงบอกนิยายอีกแล้วใช่มั้ย” แจมินหันไปถามเสียงห้วนกับเหรินจวิ้นที่นั่งอยู่ด้านข้าง “เปล่า กูบอกมึง” ว่าจบก็ส่งยิ้มน่าหมั่นไส้มาให้ รู้ใจตัวเองอะไร โดนคาบไปแดกอะไร “กูไม่ได้ชอบอีน้องสักหน่อย!

 

 

 

        “เล่อ วันนี้เราขอไปกินข้าวด้วยนะ” เจ้าของชื่อหันไปหาจีซองที่นั่งอยู่ข้างๆ ตอนนี้ทั้งสองคนอยู่ในห้องสมุด เขากำลังติวคณิตศาตร์ให้อีกคนอยู่ส่วนภาษาเกาหลีจีซองบอกว่าให้คุยกับอีกคนบ่อยๆเดี๋ยวเขาก็จะชินและพุดได้คล่องเอง ซึ่งมันก็ดีขึ้นนะ..

        “ได้ดิ ทำไมต้องขอด้วยอ่ะ” เขาตอบไปแบบไม่ได้คิดอะไรพร้อมกับตรวจแบบฝึกหัดของอีกคนที่อยู่ในมือไปด้วย

        “เผื่อว่าวันนี้พี่แจมินเขาจะมาด้วยไง.. โอ๊ย!” จีซองร้องออกมาเสียงเบาเมื่อเฉินเล่อเอื้อมมือไปตีเข้าที่ต้นแขนข้อหาทำโจทย์ข้อนี้ผิดเป็นครั้งที่สี่แล้ว “ผิดอีกแล้ว เราบอกว่าให้เอาไปหารไงเล่า” เฉินเล่อทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งที่อีกคนบอกก่อนจะหันไปสนใจอย่างอื่นแทน คนคนนั้นน่ะหรอจะมากินข้าวกับเขา? ไม่มีทางเสียหรอก... เพราะพี่เขายังพูดอยู่เลยว่าไม่ชอบเขา

 

        “ทำไมวันนี้คนเยอะแปลกๆอ่ะ” เฉินเล่อเอ่ยปากถามจีซองที่เดินอยู่ข้างๆ คนเยอะมากกว่าปกติมันก็อาจจะไม่ค่อยแปลกเท่าไหร่ แต่สิ่งที่แปลกมากๆเลยก็คือทุกคนหันมามองเขาแล้วเอาไปยิ้มนี่สิ...

        “รออยู่ตรงนี้แปบหนึ่งนะเลอเล่ออา” จีซองแค่หันมายิ้มให้ก่อนจะบอกให้เขาหยุดยืนอยู่กับที่กลางโรงอาหารและเสียงโอดครวญมากมาย

 

         “อร๊ายยย สรรพนามน่ารักที่สุดเลยยย”

        “เลอเล่ออา... โอ๊ยแก หาฟิคซองเล่อมาให้ชั้นที!

        “ทำแบบนี้เป็นแฟนกันเลยก็ได้ ชิปเปอร์ไม่ว่าหรอกพวกนาย!

 

         มันหมายความว่ายังไงกันนะ...

        เฉินเล่อยืนรออยู่สักพักก่อนจะเริ่มสังเกตเห็นสิ่งที่แปลกไป บรรดานักเรียนในทุกช่วงชั้นมายื่นล้อมเขาเป็นวงกลมวงใหญ่พร้อมกับเสียงกรี๊ดกร๊าดเบาๆเมื่อมีใครคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา

        “จีซอง..” คนตัวขาวครางแผ่วเมื่อเจ้าของชื่อจับมือของตนขึ้นมากุมไว้ทั้งสองข้าง แก้มใสแดงระเรื่อดูน่าหมันเขี้ยวจนอยากจับปั้นเป็นก้อนๆแล้วกลืนลงท้องเสียตอนนี้

        “ช่วยนับหนึ่งถึงสามให้เราได้ยินหน่อยสิ” เฉินเล่อทำท่าจะถามอะไรบางอย่างแต่ถูกอีกคนขัดขึ้นมาเสียก่อน “อ่า.. งั้นนับเลยนะ” เสียงใสเอ่ยถามพร้อมกับจีซองที่ยืนกุมมือเขาไว้เช่นเดิมเพิ่มเติมคือจ้องหน้าเขาด้วยสายตามีความหมาย

 

 

 

        ครืดด ครืดด

        นาแจมินมองโทรศัพท์มือถือที่สั่นเป็นเจ้าเข้าแบบงงๆ หน้าจอขึ้นเบอร์โทรที่เขาไม่รู้จักซึ่งปกติเขาจะไม่รับแต่วันนี้กลับมีอะไรบางอย่างมาดลใจให้เขาไม่ปฏิเสธ

        “..สวัสดีครั—“

 

        ผมจีซองนะ

 

       “มีเบอร์กูได้ไง” แจมินเปลี่ยนโทนเสียงทันทีเมื่อรู้ว่าปลายสายคือเด็กหน้าลูกเจี๊ยบที่ตนไม่ถูกชะตา แต่เรียกว่าชาตินี้จะไม่เผาผีมันคงจะง่ายกว่า

 

        เรื่องนั้นไม่สำคัญนะพี่ ตอนนี้ผมอยู่โรงอาหาร ผมจะขอเล่อเป็นแฟน

 

        “....แล้วมาบอกกูทำไม” แจมินนิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะตอบกลับไป เขาได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วมาจากในสายขอเดาว่าคงเป็นเสียงของคนในโรงอาหารนั่นแหละ เขาไม่เข้าใจว่าเจ้าเด็กนี่จะขออีตุ๊ดเด็กเป็นแฟนแล้วทำไมต้องโทรหาเขา หรือว่าอยากโดนด่า?

 

        พี่มีเวลาแค่สามวินาทีครับ พี่แจมิน

 

        “อะไรของมึง สามวิอะไ—“ แจมินเงียบลงเมื่อได้ยินเสียงอันคุ้นเคยดังแทรกเข้ามา เสียงของอีตุ๊ดเด็กเซี่ยงไฮ้..

 

        จีซอง..

 

        “นั่นมึงหรือเปล่าอีตุ๊ดเด็ก?”  แจมินลองถามไปแต่ไม่มีเสียงตอบกลับมาจะได้ยินก็แต่เสียงกรี๊ดที่ดังเข้ามาเรื่อยๆนี่แหละ น่ารำคาญชะมัด

 

        ช่วยนับหนึ่งถึงสามให้เราได้ยินหน่อยสิ

 

        พอถึงตอนนี้เหมือนกับว่าเขาจะเข้าใจอะไรบางอย่างมากขึ้น.. ไอ้เด็กนี่มันน่าจับมาตบสั่งสอนให้เข็ดหลาบ!

        นาแจมินลุกขึ้นจากพื้นในโรงยิมก่อนจะออกวิ่งสุดตัวแบบไม่สนใจเสียงเรียกจากใครทั้งสิ้นพร้อมกับคอยฟังเสียงจากปลายสายอยู่ตลอดเวลา เป้าหมายเดียวของเขาตอนนี้คือไปให้ถึงโรงอาหารให้ทันภายในเวลาสามวินาที

 

        อ่า.. งั้นนับเลยนะ

 

        “รอกูก่อนโว้ยอีนังตุ๊ดเด็ก!” ถึงจะรู้ว่าพูดอะไรไปอีกคนก็ไม่มีวันได้ยินแต่แจมินก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนออกไป เจ้าจีซองนั่นจะปั่นประสาทเขาเก่งเกินไปแล้ว! คอยดูเถอะถ้าไปถึงเมื่อไหร่พ่อจะกระโดดขาคู่ใส่ให้ดูเป็นบุญตา!

 

        หนึ่ง..

 

        “กูเพิ่งบอกไปเมื่อกี๊ว่าให้รอก่อนนนนน!!” แจมินตะโกนออกมาเสียงดังพร้อมกับวิ่งเข้าเขตโรงอาหาร สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดคงจะเป็นกลุ่มก่อนของเกาหลีมุงที่มหาศาลนั่น โอ๊ยยย! นี่กูต้องเบียดอีพวกนั้นเข้าไปด้วยใช่มั้ย วางเกมส์มาดีนักนะเจ้าหน้าเจี๊ยบ!

 

        สอง..’

 

        “หลบหน่อยโว้ยยยยยยย!” แจมินพุ่งตัวเข้าไปในกลุ่มก้อนนั้นแบบไม่ฉุกคิดอะไรทั้งสิ้น มีบ้างที่โดนด่ากลับมาว่าไร้มารยาทแต่ใครสน กูก็ด่ากลับสิครับ!

        ตอนนี้เขาเห็นเฉินเล่อกับจีซองอยู่รำไร พยายามดันตัวเองเข้าไปให้ไวที่สุดและเหมือนว่าจะได้แผลกลับมาด้วยแต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาห่วงเรื่องแบบนั้น เฉินเล่อจะนับสามแล้วโว้ยยยยยยย! “ไอ้เหี้ยยยย! หลบกูหน่อยสิว่ะ!!!

 

 

        “สาม...”

 

        หมับ!

 

        เฉินเล่อเซไปตามแรงดึงจากด้านหลัง ใบหน้าหวานหันกลับไปมองคนมาใหม่ที่ร่างกายชุ่มไปด้วยเหงื่อ ผมที่ลู่ลงมาตามกรอบหน้าคมนั้นทำให้เฉินเล่อใจเต้น

        “พี่.. พี่แจมิน” เฉินเล่อเรียกชื่ออีกคนด้วยเสียงแผ่วแจมินหันมามองคนเป็นน้องก่อนจะยกยิ้มให้แล้วหันไปหาจีซองที่ยืนอยู่ด้านหน้า

        “กูมาทัน.. แล้ว” จบคำพูดนั้นแจมินก็ล้มลงไปทันทีทำเอาเฉินเล่อตกใจอยู่ไม่น้อย จีซองที่ยืนอยู่ก็รีบเข้ามาช่วยพยุงคนเป็นพี่ที่หน้าตาซีดเซียวดูน่ากลัว เขาไม่แปลกใจเลยสักนิดเพราะระยะทางจากโรงยิมจนถึงที่นี่ก็ไม่ใช่น้อยๆ แค่เดินยังเหนื่อยแต่นี่ต้องวิ่งมาในเวลาแค่สามวินาที ไม่ทรุดก็ไม่ใช่คนแล้วล่ะ.. และเขาอาจจะโดนเกลียดก็ได้

        “จีซอง! ช่วยเราพาพี่แจมินไปห้องพยาบาลหน่อย!



--------------------------------------------------------

TLAKKKKK


สวัสดีค่ะรีดเดอร์ที่รักกกกก

ขอตัดเป็นสองตอนเพราะเดี๋ยวเวิร์ดเกินนะคะ5555 ตอนนี้พี่แจมินของเราคงเริ่มรู้ใจตัวเองแล้วล่ะ หรือเปล่านะ? คิคิ


ขอโทษที่หายไปนานเลยนะคะ แต่ว่าเราก็แก้ไม่ได้อ่ะค่ะTT อย่างที่บอกไปเลยนะคะว่าsf/osนี้เทมเปิดไว้เพื่อแก้เบื่อเนาะ เวลาเทมลงแปลว่าเทมเบื่อๆเลยมาเขียนฟิคแก้นะคะ ซึ่งก็จะเกี่ยวกับเนื้อเรื่องที่อยากเขียนด้วยยย เทมเลยลงไม่บ่อยเท่าตอนแรกๆ


ยังไงก็ขอโทษนะคะ แล้วก็มาลุ้นกันเถอะค่ะว่าพี่แจมินกับตุ๊ดเด็กจะลงเอยกันยังไง5555555




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

78 ความคิดเห็น

  1. #33 bongkodwan (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 02:17
    มาแล้ว ฮืออออออ
    ทำไมพี่จ๋าถึงได้ปากแข็งจังอะ ถ้าเจี๊ยบไม่ทำงี้จะรูู้สึกมั้้ย
    โธ่วววววว
    จะลงเอยยังไงน้าาาาาา
    #33
    0