[SF/OS] NCT's Cafe ¦ Minle Sungle Jaeyong Dotae Yutae ¦

ตอนที่ 20 : [SF] Minle - อีตุ๊ดเด็กเซี่ยงไฮ้กับนาแจมินเมียเจโน่ 3/?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 278
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 ธ.ค. 60




-17-

 

 

 

        “เอ่อ..” เฉินเล่อเริ่มทำตัวไม่ถูกเมื่อถูกรุกหนักๆแบบนี้ เขาก็ไม่ได้ใสซื่อขนาดที่จะไม่รู้ว่าจีซองคิดอะไร การถูกรุกด้วยความห่วงใยและความใส่ใจแบบนี้อาจทำให้ใครหลายคนรู้สึกหวั่นไหวและเขาก็เป็นส่วนหนึ่งในนั้นแต่มันติดตรงหัวใจเจ้ากรรมที่ดันตกหลุมรักคนใจร้ายไปเสียแล้ว..

        “กินข้าวกันเถอะเน๊าะ” จีซองเอ่ยเสียงร่าเริงพร้อมกับตั้งท่าจะกินข้าวในจานแต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรจานข้าวตรงหน้าก็ถูกยกออกไปโดยฝีมือคนมาใหม่

        “พี่มินนี่” เฉินเล่อครางแผ่วมองอีกคนที่ในมือมีข้าวผัดกระเพราไก่ไม่เผ็ดไข่ดาวสองอยู่พร้อมกับด้านหลังที่มีพี่เจโน่เดินตามมาด้วย

        “ข้าวกู คนที่แดกก็ต้องเป็นกู ไม่ใช่คนอื่น” แจมินพูดเสียงเรียบก่อนจะวางจานข้าวลงข้างๆเฉินเล่อแล้วเบียดตัวลงไปนั่งด้วย

        “พี่เจโน่ครับ กินข้าวที่นี่แหละมันหาโต๊ะยากอ่ะ” แจมินหันไปบอกอีกคนที่ยืนทำตัวไม่ถูกอยู่ เจโน่พยักหน้าให้ก่อนจะขอตัวไปซื้อข้าว

        “ทำไมไม่ไปกินข้าวกันสองคนอ่ะ” เฉินเล่อหันไปถามคนพี่ด้วยใบหน้าสงสัย แจมินยกมือขึ้นขยี้หัวคนเป็นน้องจนคนโดนกระทำหน้าขึ้นสีเรื่อน้อยๆแล้วเหล่ตามองจีซองพร้อมกับเบ้ปากเยาะเย้ย

 

อย่างหวังจะได้แอ้มเด็กกูเลย ปาร์ค จีซอง

 

        “กลัวตุ๊ดเด็กงอน” แจมินพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่นที่เฉินเล่อไม่ชิน มองคนเป็นพี่ที่ตักข้าวเข้าปากพร้อมกับดวงตาเป็นประกายดูมีความสุขแล้วหันไปบอกให้จีซองให้ไปซื้อข้าวมานั่งกินด้วยกัน จีซองยิ้มรับก่อนจะลุกออกจากโต๊ะไปเป็นจังหวะเดียวกับที่เจโน่เดินสวนกลับมา

        “อ่า.. ทำไมจู่ๆถึงวิ่งออกมาแบบนั้นล่ะครับ พี่เดินตามแทบไม่ทัน” เจโน่พูดขึ้นก่อนจะหันมายิ้มทักทายให้เด็กตัวขาวที่นั่งอยู่ข้างๆคนที่พูดด้วย

        “เอ่อ ผมรีบวิ่งมาหาน้องอ่ะครับ กลัวน้องต้องกินข้าวคนเดียวเดี๋ยวจะเหงา” แจมินตอบก่อนจะตักข้าวในจานของเฉินเล่อแล้วยัดเข้าปากคนน้องจนแก้มตุ่ยออกมาเหมือนซาลาเปา เฉินเล่อเคี้ยวข้าวในปากงุบงับก่อนจะหันไปตีแขนคนพี่เบาๆข้อหาทำเขาแทบสำลักข้าวตาย!

        จีซองเดินกลับมาพร้อมกับชามก๋วยเตี๋ยวในมือแล้วนั่งลงที่เดิมตรงข้ามกับเฉินเล่อ ทั้งสี่คนกินข้าวกลางด้วยบรรยากาศที่บรรยายไม่ถูก จะว่าอึดอัดมันก็ไม่ใช่มันอธิบายค่อนข้างยาก

 

 

 

 

 

        “แหม ไหนบอกจะไปกินข้าวกับพี่เจโน่ แล้วทำไมไปโผล่อยู่โต๊ะอีน้องคะ?” ทันทีที่ก้นได้สัมผัสกับพื้นเก้าอี้ นังเพื่อนตัวดีก็รีบถามขึ้นมาทันควันพร้อมกับรอยยิ้มกว้างๆที่ดูยังไงก็สยดสยอง

        “ก็อีตุ๊ดเด็กนางซื้อข้าวไว้ให้กูแล้วไง กูก็เลยไปกินด้วยเลย” เหรินจวิ้นทำหน้าไม่เชื่อก่อนจะหันกลับไปสนใจโทรศัพท์แทนแต่ยังไม่วายนินทาเขาแบบเบาๆกับตัวเอง สักพักหัวหน้าห้องก็เปิดประตูเข้ามาทำให้เพื่อนๆที่คุยกันเสียงดังเงียบลงทันทีเพราะคิดว่าอาจารย์มาแล้ว เพื่อนบางส่วนหันไปต่อว่าหัวหน้าห้องแบบเล่นๆก่อนเสียงเฮจะดังขึ้นเมื่อนังหัวหน้าห้องบอกว่าคาบบ่ายอาจารย์มีประชุมทั้งหมดดังนั้นนักเรียนทั้งโรงเรียนจึงว่างแต่ยังไม่สามารถกลับบ้านได้

        “ทำไรดีว่ะ” แจมินเอ่ยขึ้นมาเบาๆ ความจริงมันก็มีการบ้านแหละแต่เขาขี้เกียจทำเหลือบไปเห็นเหรินจวิ้นหยิบหนังสือนิยายขึ้นมาอ่านแต่ก็ต้องกลอกตามองบนเมื่อมันเอามาทำเป็นหมอนแล้วนอนลงไปบนนั้น เมื่อไม่รู้ว่าจะทำอะไรดีจึงขอยึดเพื่อนรักเพื่อนเลิฟอย่างเหรินจวิ้นเป็นไอดอลโดยการฟุบหน้าลงไปบนโต๊ะแม่ม...

 

 

        “แกๆๆ แกคิดว่าน้องเขาจะทำจริงป่าวว่ะ”

        “โหยแก.. ก่อนจะมีข่าวลือก็ต้องมีมูลความจริงมาก่อนสิวะ”

        “อ่า....”

        “พรุ่งนี้น้องเล่อโดนจีซองขอเป็นพัดลมกลางโรงอาหารแน่นอน คอนเฟิร์มด้วยเกียรติของสาววายแห่งปฐพีเลยเอ้า!

 

 

        เสียงนักเรียนหญิงที่นั่งโต๊ะข้างหน้าแจมินคุยกันเสียงดังจนทำให้เขาสนใจ โดยเฉพาะบุคคลที่อยู่ในบทสนทนาน่ะ จีซองจะขออีตุ๊ดเด็กเป็นแฟน? เหอะ... อีตุ๊ดเด็กไม่รับรักหรอก

        “ทำไมไม่รู้ใจตัวเองสักทีน้า... ถ้าเขาโดนงาบไปจะทำยังไงเนี่ย” เสียงกวนประสาทของเหรินจวิ้นดังขึ้นเรียกให้แจมินกลับไปสนใจได้

        “อะไร รู้ใจตัวเองอะไร?” แจมินท้วงขึ้นเพราะเหมือนไอ้เพื่อนรักเพื่อนเลิฟจะแอบค่อนขอดเขาเบาๆ “เปล๊า กูพูดถึงพระเอกในนิยาย มึงอ่ะคิดมาก” เหรินจวิ้นตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงยียวน แจมินเบะปากก่อนจะกลอกตามองบนใส่ “น่าเชื่อตายแหละ..”

        “แจมิ— มินนี่มีคนมาหาน่ะ” เขาหันไปตามเสียงก่อนจะเห็นไอ้เด็กจีซองที่เดินตามเพื่อนเขาเข้ามาในห้องเรียนด้วยท่าทางกวนประสาท

        “มีอะไร” เอ่ยปากถามเสียงห้วน ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญล่ะก็แม่จะกระโดดเตะก้านคอกลางห้องเรียนให้มันรู้แล้วรู้รอด ให้คนทั้งโลกรู้เลยว่ากูไม่ชอบไอ้เด็กนี่ กูประกาศตัวเป็นศัตรู!

        “ผมรู้ว่าพี่ไม่ได้โง่ ผมรู้ว่าพี่คิดยังไงกับเล่อ.. อ้อ เฉินเล่อน่ะครับ” ผมมองไอ้เด้กนี่ที่แกล้งทำเป็นพูดผิด เหอะ ผมจะไปคิดอะไรกับอีตุ๊ดเด็กนั่นได้ยังไง มั่วเปล่าน้อง?

        “รีบๆนะครับ เพราะถ้าผมได้เขามาแล้วผมจะไม่คืนให้หรอกนะ” จีซองพูดจบพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่แบดเหลือหลาย ทิ้งให้ใครอีกคนนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม

 

        “ให้ตายสิ.. จะโดนคาบไปแล้วจริงๆด้วย

 

 




 



 

[Talkkk]

 

เอาล่ะลงสามตอนรวดแบบนี้ถ้าไม่ใช่อีเทมก็ทำไม่ได้แล้ว หรือได้ว่ะ?555555 อาจจะลงสี่ตอนด้วยซ้ำวันนี้ แต่ขอดูก่อน เดี๋ยวเทมจะจัดให้แบบแบดๆเลยสำหรับน้องจีซองของเรา

 

เอนจอยนะทุกคน อิอิคริๆ




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

78 ความคิดเห็น

  1. #38 paanpanisa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 22:13
    //จับยัยตัวเล็กใส่พานถวายให้จีซองปาร์ค
    #38
    0
  2. #32 pathaaaaa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 23:43
    เมื่อไหร่จะรู้หัวใจตัวเองอะมินนี่~ เราจะยกอีน้องให้จีซองละนะะ
    #32
    0
  3. #29 Modlele (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 16:22
    โอยยยจีซ้องงงงง แบดๆๆๆๆๆๆ
    #29
    0
  4. #27 1995’白丽华 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 18:38
    เอ้าแล้ว มินนี่จะทำไงต่อไปล่ะทีนี้ ///ขอบคุณค่ะ
    #27
    0