[SF/OS] NCT's Cafe ¦ Minle Sungle Jaeyong Dotae Yutae ¦

ตอนที่ 18 : [OS] Minle ft. Markle - Smile

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 525
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    2 ธ.ค. 60

 


-15-

 

Note - ไม่รู้จะนับเป็นมินเล่อได้มั้ยนะ55555



 

            "มึง จารย์ยกคลาส" ผมหันไปหาต้นเสียงทันทีก่อนจะบุ้ยหน้าใส่ เมื่อคืนมัวแต่ตัดโมเดลจนตีหนึ่งได้นอนแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องตื่นเช้ามาเพื่อรับรู้ว่าอาจารย์ยกคลาส อิบ้า

        "ทำไมมึงไม่อกกูให้เร็วกว่านี้ว่ะ" ว่าจบก็ตีไปที่แขนมันแรงๆทีหนึ่ง มาร์คหัวเราะเสียงไก่ก่อนจะขยี้หัวผมจนยุ่งเหยิง ไอ้นี่หนิ!

        "อย่าทำ เดี๋ยวมันซ้ำรอยพี่แจม" ผมบอกก่อนจะยกมือมาร์คออกจากหัว อีกคนชะงักก่อนจะส่งยิ้มแห้งมาให้ "กูลืมอ่ะ ขอโทษล่ะกัน" ผมโบกมือเป็นเชิงว่าช่างมันเถอะ ก่อนจะหันไปบอกอีกคนว่าขอตัวกลับก่อนแล้วเก็บของพร้อมลุกออกจากโต๊ะมุ่งหน้าไปที่คณะวิศวะ คณะที่แฟนสุดหล่อเรียนอยู่

 

        ผมชื่อเฉินเล่อครับ เรียนถาปัตย์ปีสองมีแฟนแล้วด้วยแถมยังหล่อมากอีกต่างหาก เขาชื่อพี่แจมินครับ เรียนคณะวิศวะปีสี่ เราเจอกันตอนที่พี่เขาอกหักเมื่อประมาณปีที่แล้วและผมก็คอยอยู่ข้างๆเขาตลอดเพราะพี่รหัสผมรู้จักกับพี่แจมินดีทำให้เราเจอกันค่อนข้างบ่อย อาจดูน้ำเน่านะครับแต่หลังจากนั้นเราก็เริ่มรู้สึกดีๆต่อกันและเป็นพี่แจมินที่ขอผมเป็นแฟนซะเอง ความรู้สึกตอนนั้นผมจำมันได้แม่นเลยล่ะ มันทั้งสับสน มีความสุขปนเปกันมั่วไปหมด และวันนี้เป็นวันครบรอบหนึ่งปีของเราล่ะครับ ผมกะจะเซอร์ไพรส์สักหน่อย เอาให้หงายเงิบไปเลย ฮ่าๆ

 

         "อืม... จะทำอะไรดีนะ" ผมบ่นๆกับตัวเองพร้อมขาสั้นๆที่ก้าวไปตามทางเดินอย่ามั่นคงก่อนจะมาถึงห้องซ้อมดนตรีของพี่แจมิน อ้อ ผมลืมบอกไปสินะว่าพี่เขาเล่นเปียโนล่ะครับ ผมชอบมากเวลาที่พี่เขาร้องเพลงและเล่นเปียโนไปด้วย พี่เขามีเสน่ห์สุดๆเลย

 

 

 

"แจมินตั้งสติก่อนดิ!!"

 

 

 

        ผมชะงักปลายเท้าอยู่กับที่ เสียงนั่นถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นเสียงของพี่คนนั้น แฟนเก่าของพี่แจมินพี่เหรินจวิ้น "เราขอแค่นี้ไม่ได้หรอ.." นี่เป็นเสียงของพี่แจมินผมจำมันได้ดี ดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะคุยอะไรกันสักอย่าง และมันคงไม่ใช่เรื่องที่ดี

 

 

 

"ไม่ได้! นายจะบ้ารึไง"

 

"ถ้าเราบ้าก็เป็นเพราะเรายังรักจวิ้นอยู่นั่นแหละ!"

 

 

 

ผมหยุดมือที่กำลังจะเปิดประตูเข้าไปอย่างอัตโนมัติ พี่แจมินเขา..

 

ยังรักพี่จวิ้นอยู่งั้นหรอ?

 

แล้วผมล่ะ...

 

 

 

"นายมีน้องเขาอยู่แล้วนะ! จะมาทำตัวเลวๆแบบนี้ไม่ได้!"

 

"เหอะ.. จวิ้นไม่เคยรู้อะไรเลยสินะ ที่เราคบกับเล่อเพราะเราแค่สับสนไง! ตอนนั้นเราอกหักแล้วเล่อก็เขามาพอดี จวิ้นไม่คิดว่าเราจะหวั่นไหวหรอ?"

 

"......"

 

"แต่พอเราลองมาคิดดูอีกทีเราถึงได้รู้ว่าเรายังรักจวิ้นอยู่ ..กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย"

 

 

 

        "..น่าสมเพชจังเฉินเล่อ นายมันน่าสมเพชชะมัด.." ผมพูดกับตัวเองเบาๆก่อนจะยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ไหลออกมาตอนไหนไม่รู้ออกไป ทำไมมันถึงเจ็บขนาดนี้นะ.. เขาเรียกอาการแบบนี้ว่าอกหักรึเปล่า?

 

 

 

"ถ้านายไม่รักน้องเขาแล้วนายจะขอคบกับน้องเขาทำไม!?"

 

 

 

เพราะแค่สับสนใช่รึเปล่าครับ..

 

 

 

"เราก็บอกไปแล้วไงว่าเราแค่สับสน!"

 

".....นายมันไม่มีหัวใจ แจมิน"

 

 

 

        ปัง!

 

        เสียงประตูเปิดออกพร้อมกับเหรินจวิ้นที่เดินปึงปังออกมาก่อนจะชะงักเมื่อเห็นใครอีกคนอยู่หน้าห้อง "เฉินเล่อ..." เอ่ยเรียกเด็กตรงหน้าเสียงแผ่วพร้อมกับมองใบหน้าใสที่เปรอะไปด้วยน้ำตา และไร้เสียงสะอื้น..

        "ขอตัวนะครับ.." เฉินเล่อบอกเสียงสั่นก่อนจะกึ่งวิ่งกึ่งเดินออกมาจากตรงนั้นปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาโดยไม่มีเสียงสะอื้น

 

หมับ!

 

        ข้อมือเล็กถูกรั้งไว้ก่อนเฉินเล่อจะถูกดึงเข้าไปในอ้อมกอดของใครบางคน เฉินเล่อขืนตัวไว้พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด

        "ร้องออกมาให้หมดเลย ไม่ต้องเก็บไว้" เสียงอันคุ้นเคยของมาร์คดังขึ้นก่อนที่คนตัวเล็กในอ้อมกอดจะพยักหน้าแล้วปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาพร้อมกับเสียงสะอื้นที่ดังขึ้นเรื่อยๆ เสียงสะอื้นของคนในอ้อมกอดทำเอาหัวใจมาร์คแทบขาดวิ่น อยากจะเดินไปซัดหน้าไอ้คนที่ทำให้เฉินเล่อร้องไห้จนใจจะขาดแต่ก็ทำไม่ได้

 

        "มึง.. ฮึก เขาคบกับกูเพราะแค่.. แค่สับสนอ่ะ ฮึก มึง.." เฉินเล่อบอกเสียงสั่นพร้อมกับแรงกอดรัดที่ช่วงเอวของมาร์คเพิ่มมากขึ้น มือสีขาวเปลี่ยนเป็นสีแดงจากการขย้ำเสื้อนักศึกษาของมาร์คอย่างแรง

        "กูบอกให้มึงร้องไม่ได้บอกให้มึงเพ้อ เงียบปากไป" มาร์คแกล้งผลักศีรษะอีกคนเบาๆก่อนจะลูบหลังแล้วกระชับกอดให้แน่นขึ้น เขาไม่ชอบน้ำตาของเฉินเล่อ เขาไม่ชอบให้ใบหน้าแป๊ะยิ้มของเฉินเล่อเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา เขาไม่ชอบเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของเฉินเล่อและเขาไม่ชอบให้ใครมาทำลายรอยยิ้มของเฉินเล่อ

        “แค่รอยยิ้มของมึง เขายังรักษาไว้ไม่ได้เลย” มาร์คพูดออกมาเสียงเบาแต่คนในอ้อมกอดกลับได้ยินชัดเจน “ดูอย่างกูนี่ เป็นเพื่อนมึงมากี่ปีกูไม่เคยทำมึงเสียน้ำตาเลย ถ้าจะหาแฟนอ่ะ หาให้มันได้แบบกูนี่ เข้าใจมั้ย หืม?” มาร์คโยกหัวคนตัวเล็กไปมาเหมือนเด็กกอ่นที่จะหัวเราะเบาๆกับใบหน้าแดงกล่ำของอีกคน

 

 

        ได้เป็นแค่นี้ก็ดีแล้ว...

 

 

 

 

[TALKKKKKK]

 

ฮือออออออ ไหนใครบอกไม่ถนัดแนวนี้55555 เนื่อจากอินี่ค่อนข้างอินกับดราม่านิดนึง จัดไปกากๆ สปอยว่ามีดราม่าอีกตอน แต่ขอเขียนแปป5555

อาจจะงงๆกับเนื้อเรื่องนิดนึง ที่จริงกะจะเขียนแบบอิพี่แจมมีคนอื่นน้องน้องเล่อรู้แล้วไปมีคนอื่นประชดแล้วอิพี่ใจจะขาดรอนๆ แต่ไหงออกมาดราม่าแบบนี้น้า นาซ่าก็ตอบไม่ได้

 

มีใครหงุดหงิดอิเอ็มเน็ตบ้างเมื่อวาน อยากซื้อตั๋วเครื่องบินไปฮ่องกงแล้วปาผลโหวตใส่หน้านาง อิผี5555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

78 ความคิดเห็น

  1. #31 _charlotte (@freezzen) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 02:46
    พี่มัคจะทำได้ดีในหน้าที่นี้ค่ะ แม่เชียร์ ;___;
    #31
    0
  2. #25 Modlele (@Modlele) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 17:54
    พิมาร์คเดินหน้าเลยค่ะ ฮือออ
    #25
    0