[SF/OS] NCT's Cafe ¦ Minle Sungle Jaeyong Dotae Yutae ¦

ตอนที่ 17 : [HBD CHENLE] Minle - เหตุเกิดจาก Rov

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 628
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    19 พ.ย. 60



!!!HBD CHENLE!!!


 

มันก็จะงงๆหน่อยๆ

(ขออนุญาติลงก่อนเพราะเราอาจไม่ว่าง)

 

 

        "เตี้ย เล่นไรอ่ะ"ผมเดินเข้าไปใกล้แฟนตัวเล็กที่เอาแต่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ ไม่สนใจกันเลยอ่ะ เดี๋ยวพี่จะงอนให้

        "ไอ้พี่นานะ เล่อไม่เตี้ย"เจ้าตัวเถียงกลับมาแทบจะทันที แต่ยังไม่วายยังคงก้มหน้าเล่นโทรศัพท์เหมือนเดิม มันน่าตีนัก!

        "แบบนี้ไม่เรียกเตี้ย แล้วจะให้เรียกว่าไร"เอาคางเกยไว้กับไหล่แคบของเฉินเล่อ ก่อนจะเอ่ยถามเสียงแหบพร่าที่ข้างหู พี่มั่นใจว่ามันโคตรเซ็ก.. ซี่

        "ฮือ ไอ้พี่บ้าขนลุก แล้วแบบนี้อ่ะ เขาเรียกส่วนสูงน่ารัก" เจ้าตัวเถียงกลับมาก่อนจะก้มหน้ากดโทรศัพท์ยิกๆเหมือนเดิม

 

 

 

...

 

 

 

        "โอเคค่ะ โอเคๆ แล้วเตี้ยเล่นอะไรอยู่คะ"ผมผละออกมาก่อนจะเอ่ยถามออกไป แฟนตัวน้อยเงยหน้าขึ้นมามองแวบหนึ่งก่อนจะก้มลงไปสนใจโทรศัพท์ในมือแทน

        "เห้ยๆๆๆๆ ไอ้เหี้ยอย่าค้างง! นาตายาจะเล่นกูแล้วโว้ยยยย!!" คนตัวเล็กพูดชื่อแปลกๆออกมาก่อนจะกดโทรศัพท์ยิกๆและรัวกว่าเดิม หัวร้อนกว่าผมตอนเล่นโอเวอร์วอร์ชอีก

        "......"ผมยื่นหน้าเข้าไปดูหน้าจอโทรศัพท์ของเตี้ย บนนั้นปรากฏหน้าจอเกมอะไรสักอย่างที่ผมไม่รู้จัก แต่ดูจะสนุกมากเพราะเฉินเล่อให้ความสนใจกับมันสุดๆ

        "อ้าวๆๆๆ เหี้ยแล้ว.. ป้อมกูไอ้ห่า อย่ามายุ่งกับป้อมกู!!!"อยู่ดีๆคนตัวเล็กก็ตะโกนออกมา ก่อนที่เกมจะจบ

        "..สัส! ป้อมแตก!"เฉินเล่อโยนโทรศัพท์ลงบนเตียงก่อนที่เจ้าตัวจะกระโดดตามไปแล้วดีดดิ้นอยู่บนนั้นเหมือนเด็กโดนขัดใจ สักพักคนตัวเล็กก็เงยหน้ามามองผมก่อนจะเอ่ยถามเสียงอ่อย

        "..นานะ นานะมีไร"เหมือนเจ้าตัวเพิ่งจะนึกได้ว่าผมมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้จึงเดินเข้ามาหาแล้วทำหน้าตาน่ารักใส่

        "......"ผมสะบัดหน้าหนีก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะคอมของตัวเองเปิดหน้าจอขึ้นมาก่อนจะนั่งจ้องอย่างกับว่ามันมีอะไรน่าสนใจนักหนา

        "นานะ~ นานะงอนเล่อหรอ?"เจ้าแฟนตัวขาวเดินเข้ามากอดผมรวมถึงผนักพิงของเก้าอี้จากด้านหลัง เอาแก้มอ้วนๆถูๆบนหัวไหล่ของผมอย่างออดอ้อนเหมือนลูกแมวตัวน้อยๆ

        "เปล่า นานะไม่ได้งอนเล่อ"ผมตอบเสียงเหวี่ยงๆ เหล่ตามองคนตัวเล็กที่ส่งสายตาลูกหมามาให้พร้อมเบะปากขึ้นแบบงอแง

        "งื้อออ นานะงอนเล่ออยู่ เล่อรู้นะ" เจ้าตัวชี้นิ้วมาที่ผมก่อนจะจิ้มๆที่ข้างแก้มแบบหยอกล้อ "รู้ได้ไงว่านานะงอนเล่อ"ผมหันหน้าไปคุยดีๆ พร้อมยกตัวเฉินเล่อมานั่งบนตักโดยที่อีกฝ่ายก็ให้ความร่วมมือด้วยการยกแขนมาคล้องคอผมไว้ ส่วนผมก็วางมือไว้ที่เอวคอด แอบลูบไปนิดหน่อยเป็นกำไรเล็กๆน้อยๆ

 

 

 

ไม่ได้ฉวยโอกาสนะ จริงจริ๊ง

 

 

 

        "ก็นานะไม่เรียกเล่อว่าเตี้ยอ่ะ! แปลว่านานะงอนเล่อ"พูดจบเจ้าตัวก็ซุกหน้าลงกับไหล่กว้างของผมก่อนจะดิ้นขลุกขลักไปมาบนตัก  "ก็เล่อบอกไม่ชอบ"ผมตอบก่อนจะจับเฉินเล่อให้นั่งนิ่งๆ เพราะถ้ายังดิ้นอยู่แบบนี้..

 

 

 

        พี่จะตื่นทั้งๆที่ยังไม่ได้นอน

 

 

 

        อิอิ

 

 

 

        "นานะ.."คนบนตักเรียกผมเสียงอ่อยดูน่าสงสาร คือเอาจริงๆพี่ก็ไม่ได้โกรธหนูเลย..

 

        พี่แค่หยอกล้อ

 

        มันเป็นสีสันของชีวิต อิอิ

 

        "ทำยังไงนานะถึงจะหายงอนเล่ออ่ะ"ผมเลิกคิ้วใส่แต่ไม่ได้ตอบอะไร เจ้าตัวเล็กยกตัวขึ้นจูบปากผมแบบเร็วๆแล้วผละออกไป ผมเบิกตาขึ้นนิดหน่อยเพราะตกใจในการกระทำของคนบนตัก

 

 

 

เห้ย มาว่ะ

 

 

 

        ริ้วสีแดงจางๆเกิดขึ้นบนแก้มใส อยากก้มลงไปฟัดใจจะขาดแต่พี่ก็อยากรู้ว่าต่อไปจะเกิดไรขึ้น พอดีความอยากรู้มันไม่เข้าใครออกใครนะครับและผมก็เช่นกัน

        "..อะไร คิดว่าแค่นี้จะหายงอนหรอ"เจ้าตัวทำหน้าสงสัยก่อนจะเบิกตากว้างแล้วทำท่าจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่ได้พูดเพราะผมก้มลงครอบครองกลีบปากบางเสียก่อน ผมผละมือข้างหนึ่งมาจับท้ายทอยของเฉินเล่อไว้ ส่วนอีกข้างก็กระชับกอดให้เราสองคนแนบชิดกันมากขึ้น เรียวลิ้นเล็กจูบตอบผมแบบไม่ประสายิ่งทำให้อารมณ์ของผมสูงมากยิ่งขึ้น มือของเฉินเล่อเริ่มอยู่ไม่สุขเพราะเจ้าตัวเริ่มปัดป่ายมือสะเปะสะปะไปทั่วร่างกายของผม แถมยังเริ่มบดเบียดสะโพกมนกับกลางลำตัวของผมอย่างลืมตัว ขาสั่นแน่.. งานนี้ขาสั่นแน่ๆ

 

        "..อื้ออ เล่อให้รอบเดียวนะ อ๊ะ!"

 

 

 

        รอบเดียวของพี่ก็คือรอบห้องอ่ะค่ะJ

 

 

 

 

 

[Talkkkk]

 

Happy BirthDay Chenle!!!

 

ยังหรอก.. ยังไม่มีฉากคัทหรอก.. เรายังทำใจไม่ได้ แงงงงงงงง

 

สำหรับเรื่อง rov ... .... ...... เราไม่ได้เล่นค่ะ;_;; นาตายงนาตายาอะไรไม่รู้เพื่อนพูดบ่อยเอามาใส่แม่ง ลายละเอียดมากกว่านั้นก็ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ รู้แค่มันคือเกมตีป้อม รู้แค่เราเล่นเมื่อไหร่ก็เล่นแค่เมจ อะระ อย่ามามองว่าเรากากนะ5555 เราไม่ถูกกะเกมแบบนี้ ถ้าเป็นมายคราฟล่ะก็อินี่เซียนมาก บอกเลย555

ฟิคเรื่องเกิดขึ้นจากการที่เพื่อนเรา rov ทั้งห้องค่ะ ยกเว้นเรา.. เลยเกิดฟิคเรื่องนี้ขึ้นมาแบบงงๆ เรื่องนี้เขียนตอนเดือนกันยายนนะคะรีดที่รวักซ์

 

 

เอนจอยรีดดิ้ง!

 

 

#nCtCafe 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

78 ความคิดเห็น

  1. #76 sinsinn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 17:52
    แงงงงง เขินอิพี่ว้ยยย รอบห้งรอบห้องㅠㅠ
    #76
    0
  2. #41 paanpanisa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:04
    อีบ้าพี่นานะ55555555รอบห้องเรยนะ พิ้ทัลเลลลลล
    #41
    0
  3. #30 _charlotte (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 02:43
    เอเห้ พี่นานะะะะะ รอบเดียวคือรอบห้อง อื้อหื้อออ พ้มนี่ตายไปเรยยย
    #30
    0
  4. #21 pathaaaaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 20:02
    พี่นานะมีความเจ้าเล่ห์55555
    #21
    0
  5. #20 chenlelele (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 20:49
    ฮือเล่อน่ารัก น่ารักมากๆ คิดถึงคู่นี้โคตรๆเลยแงงงง
    #20
    0