[SF/OS] NCT's Cafe ¦ Minle Sungle Jaeyong Dotae Yutae ¦

ตอนที่ 16 : [SF] Renle - Silly boy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 558
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    22 พ.ย. 60



-14-

 



Title – Silly boy

Paring - Renjun X Chenle

Note – จะนับเป็นเหรินเล่อได้มั้ยไม่รู้ แต่ชั้นต้องการแนวแบบนี้ค่ะ ใจสั่งมา555

 

 

 

 

 

        “กลับบ้านดีๆนะเฉินเล่อ” เจ้าของชื่อหันไปฉีกยิ้มให้เพื่อนสนิทก่อนจะเดินไปตามทางที่คุ้นเคย เด็กหนุ่มตัวเล็กในชุดนักศึกษาตัวโคร่งและใบหน้าหวานหลังเลนส์แว่นที่ไม่ได้โดดเด่นอะไรกำลังเดินก้มหน้าก้มตาไปเรื่อยๆก่อนจะชนเข้ากับแผ่นหลังของใครบางคนจนแว่นตกลงสู่พื้น “โอ๊ะ..” เสียงอุทานเล็กๆทำให้เด็กหนุ่มในเสื้อช็อปสีกรมท่าหันมามองก่อนตั้งท่าจะถีบเข้าที่กลางลำตัวข้อหาเดินไม่ดูทางแต่ก็ต้องชะงักเมื่อมองชัดๆแล้วเด็กผู้ชายตัวเล็กคนนี้ดูน่ารักไม่หยอก

        มือหยาบกร้านหยิบแว่นที่เลนส์แตกขึ้นมามอง “ของนายหรอ?” เสียงทุ้มแตกดูไม่น่าไว้ใจเอ่ยขึ้น เฉินเล่อเพ่งมองสิ่งที่อยู่ในมือของชายคนนั้นก่อนจะพยักหน้าให้ “ครับ ขอคืนด้วยครับ” ชายในเสื้อช็อปโยนแว่นในมือไปชนกำแพงจนขาแว่นหักและใช้การไม่ได้ เฉินเล่อเบิกตากว้างถึงแม้ว่าเขาจะมองไม่ค่อยชัดแต่ก็พอทายออกว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก่อนที่จะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้แรงกระชากที่ต้นแขนขวาก็ทำเขาเบ้หน้าออกมา ชายคนนั้นลากเฉินเล่อมาที่ตรอกแคบๆที่มีกลิ่นอับและน่าขยะแขยงก่อนจะใช้มือสากลากไล้ไปตามโครงหน้า เฉินเล่อกลั้นหายใจด้วยความเกร็งก่อนจะน้ำตาคลอเมื่อรับรู้ถึงลมหายใจร้อนๆแถวต้นคอ “จะ.. จะทำอะไรครับ” เอ่ยถามเสียงสั่นพร้อมกับมือสากของอีกคนที่ยกขึ้นปิดปากคนตัวเล้กเอาไว้ก่อนมืออีกข้างจะกระชากเสื้อนักศึกษาสีขาวจนขาดวิ่น “ไอ้เหี้ยเอ๊ย ขาวชิบหาย” เฉินเล่อร้องไห้สะอึกสะอื้นเนื่องจากผิวกายที่สัมผัสความเย็นของอากาศและสัมผัสหวาบหวามจากฝ่ามือของคนแปลกหน้าที่ลากไปทั่วร่างกายจนเขาตัวสั่น จะร้องให้คนช่วยก็ทำไม่ได้เพราะมือที่ปิดปากอยู่รวมถึงเขาไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ใหน

        “ฮึก อ๊ะ!” มือหนาลากผ่านตุ่มไตบนหน้าอกจนคนตัวเล็กส่งเสียงหน้าอายออกมา ในจังหวะเดียวกันก็รู้สึกถึงกางเกงนักศึกษาที่ถูกถอดออกไปอย่างง่ายดายพร้อมกับกางเกงในตัวเล็กทำให้ช่วงตัวท่อนล่างได้สัมผัสกับความเย็นจนเฉินเล่อขนลุก มือเล็กปัดป่ายไปทั่วก่อนจะไปตบเข้าศีรษะของคนที่ลวมลามเขาอยู่จนอีกคนหยุดทุกการกระทำแล้วชกเข้าที่ท้องน้อยจนเฉินเล่อหมดแรงจะขัดขืน

 

 

        ผลัก!!!

 

 

        “ไปตายซะไอ้สวะสังคมเอ๊ย!” ในจังหวะที่คนตัวเล็กจะถูกกระทำไปมากกว่านั้นก็มีชายปริศนาคนหนึ่งวิ่งเข้าปล่อยหมัดใส่โหนกแก้มของคนที่กำลังลวมลามเฉินเล่ออยู่จนลงไปนอนกับพื้น คนมาใหม่หันมามองเฉินเล่อที่อยู่ในสภาพเสื้อขาดวิ่นกับกางเกงที่ร่นไปอยู่ที่ข้อเท้าอย่างสงสาร ก่อนจะถอดเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูของตัวเองมาคลุมลาดไหล่เล็กเอาไว้ถึงแม้ว่าตัวเองจะต้องใส่เพียงแค่เสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงยีนส์สีซีดเก่าๆก็ตาม

        “เรียนอะไร” ชายมาใหม่เอ่ยถามออกมาก่อนจะหันไปเตะก้านคอไอ้สวะนั่นจนสลบไป

        “ฮึก บัญ.. บัญชีครับฮึก” เฉินเล่อตอบเสียงสั่นก่อนจะสูดน้ำมูกแล้วปล่อยโฮออกมาเสียงดัง

        “ไม่เป็นไรแล้วน่า.. เดี๋ยวกูพาไปส่งที่คณะ” ชายคนใหม่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย เป็นผู้ชายแท้ๆแต่อ่อนแอชะมัด “คุณ คุณเป็นใคร..ฮึก ครับ” อย่างน้อยก็ไม่ได้ใสซื่อขนาดที่จะไปกับใครง่ายๆสินะ จะไม่ใจร้ายใส่ก็ได้

        “กูเหรินจวิ้น วิศวะปีสาม” เหรินจวิ้นถอนหายใจก่อนจะยกตัวเด็กน้อยที่นั่งจุมปุ๊กอยู่บนพื้นมาไว้ในอ้อมกอดจนเฉินเล่อผวาหาที่เกาะแทบไม่ทัน คนตัวเล็กไม่ได้พูดอะไรแค่มุดหน้าเข้ากับลาดไหล่กว้างของอีกคนแล้วปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาเงียบๆ

 

 

 

        “นี่ หยุดร้องไห้ได้แล้วน่า มันน่ารำคาญไม่รู้รึไง?” เหรินจวิ้นพูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ ตอนนี้เข้าพาเจ้าเด็กตัวขาวนั่นมานั่งอยู่ที่สวนสาธารณะแทนเพราะว่าเจ้าเด็กตัวขาวไม่อยากกลับไปที่คณะด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่ทราบและให้เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเรียบร้อย ก็ไม่ได้ใจร้ายถึงขนาดที่จะปล่อยไว้ในสภาพน่าเวทนาแบบนั้นหรอกนะแต่เจ้าเด็กตัวขาวนี่ก็เอาแต่นั่งร้องไห้เงียบๆมาเกือบชั่วโมงแล้วแถมพอถามว่าบ้านอยู่ที่ไหนก็เอาแต่ตอบว่า ขอโทษที่ทำให้ลำบากนะครับ..’ ไม่รู้รึไงว่ามันน่ารำคาญน่ะ

        “ขอโทษ.. ฮึก ครับ” เด็กนั่นตอบก่อนจะยกมือขึ้นเช็ดหน้าเช็ดตาจนผิวขาวๆเริ่มแดง ผมทนไม่ไหวจึงคว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางด้วยมือซ้ายเพียงข้างเดียวแล้วหยิบผ้าเช็ดสีดำหน้าจากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาซับให้แทน

        “ทำแบบนั้นเดี๋ยวก็เจ็บตาหรอก ..ไอ้เด็กโง่” ว่าจบก็ยัดผ้าเช็ดหน้าใส่มือคนตัวเล็กแล้วยีผมสีน้ำตาลเข้มนั่นจนยุ่ง

        “ผมไม่โง่นะครับ! แล้วก็ขอบคุณที่ดูแลนะครับ จวิ้นเกอ” ผมยิ้มก่อนจะบอกลาแล้วเดินออกมา ไม่รู้หรอกว่าทำไมถึงเผยรอยยิ้มออกมาเพียงแค่คิดว่าถ้าได้เรียกเจ้าเด็กนั่นว่า ไอ้เด็กโง่ ไปเรื่อยๆก็คงจะมีความสุขน่าดู

 

 

 

 

 

[Talkkkkk]

 

สวัสดีค่ะ

เราหายไปนานมั้ยยยยย;-;; เราขอโทษนะคะ พอดีว่ามีเรื่องให้เครียดยาวตั้งแต่เรื่องเรียนจนถึงเรื่องส่วนตัวเลยไม่มีอารมณ์มาแต่งค่ะ วันนี้กะว่าจะลงสักสามตอนแต่ไม่แน่ใจ ขอโทษสำหรับคนที่รอเราด้วยนะ แต่อาจจะไม่มีคนรอ5555

แล้วก็ขอบคุณทุกเม้นจริงๆนะคะ ยอดเฟบก็เยอะขึ้นมากจากตอนแรกเดินทางมาไกลน้า55555 อยู่ด้วยกันไปนานๆนะคะทีเซ็นนี่ทุกคน5555



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

78 ความคิดเห็น

  1. #69 tasu3113 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 21:24

    เขินมากค่าาาาา แงงงงง เหรินเก่อหล่อมากๆ ชอบชกอีกๆๆๆ เถื่อนสไตล์แต่อบอุ่นหัวจัย ชอบแงงงงง

    #69
    0
  2. #68 chenbonus (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 20:30
    แง สงสารน้องเล่อมากเลยค่ะ น้องคงขวัญเสียน่าดู เกือบไปแล้วจริงๆดีว่าเหรินจวิ้นมาช่วยทัน พูดถึงจวิ้น กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เหรินจวิ้นฮือฟอฟดฟเหทดฟดฟดฟ ทำไมพี่เค้าดีขนาดนี้คะ โอ้ยยยยยยยย คนอะไร๊หล่อแล้วยังอบอุ่น ตอนที่ดึงมือน้องออกแล้วหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดให้คือแบบ TT__TT ผู้ชายคนนี้ ดีจ๊นนนน ฮืออออ ชอบค่ะชอบ ประทับใจ กี๊ดๆ
    #68
    0
  3. #24 Modlele (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 17:45
    ฮรืววววพี่เหรินของน้อง555555
    #24
    0
  4. #19 1995’白丽华 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 16:09
    ขอบคุณค่ะ
    #19
    0