(BTS X YOU) Secret ความลับปีศาจ

ตอนที่ 6 : จูบฉันสิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    23 มี.ค. 63

เป็นเวลาอาทิตย์หนึ่งแล้วที่ฉันย้ายมาอยู่กับพวกเขาและไม่ได้ไปทำงานที่ร้านของพี่ยุนกิ
ตลอดเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาพวกเขาดูแลฉันดีมากเลยโดยเฉพาะวีโอปป้า พวกเขาให้ฉันเรียกว่าอปป้าเพราะว่าพวกเขาอายุมากกว่าฉันส่วนจองกุกเขาก็ดูแลฉันดีเหมือนกัน แต่บางทีเขาก็แปลกๆเพราะเวลาที่ฉันหยอกล้อหรือสนิทกับพี่ๆของเขาดูเหมือนเขาจะไม่พอใจหรือไม่ก็บางทีเขาไม่พูดกับฉันและยังโมโหใส่ฉันด้วย

และคืนนี้พวกเขาก็ปาร์ตี้เรื่องอะๆรก็ไม่รู้ก็นี้แหละฉันถึงชอบพวกเขาเพราะพวกเขาดูตลกๆและอารมณ์ดีอะตอนนี้ฉันนั่งรอพวกเขาที่ห้องรับแขกมาสักพักแล้วแหละเอาจริงๆนะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ฉันแทบไม่ต้องทำอะไรเลยนอกจากกินและนอนส่วนมากพวกเขาจะเป็นคนจัดการให้

มันก็รู้สึกสบายดีอยู่หรอกแต่ฉันก็เบื่อเป็นนะอย่างน้อยให้ฉันล้างจานก็ยังดี


"มาแล้ว~~"เป็นเสียงของเจโฮปโอปป้านั้นเองเขาดูเป็นคนตลกนะบางครั้งที่ฉันเบื่อก็มีเขานี่แหละที่คอยทำให้ฉันยิ้มและหัวเราะ

"ซื้ออะไรมาเยอะเเยะเนี่ยค่ะ จะเลี้ยงคนทั้งหมู่บ้านหรอ"ฉันถามพวกเขาเมื่อเห็นว่าในมือแต่ละคนถือของมากมายจริงๆ

"ก็ซื้อมากินนี่แหละ เธอยังไม่รู้อะไรพวกนี่อะกินเยอะจะตายโดยเฉพาะไอ้กุก"พอจองกุกได้ยินแบบนั้นก็หันมาทำหน้าตำหนิเจโฮปโอปป้าเล็กน้อย

"จริงหรอ?"ฉันพูดพร้อมกับทำหน้าเชิงสงสัย

"ลองดูมั้ยละ"เขาเดินมากระซิบข้างๆหูฉันเบาๆมันก็เป็นคำธรรมดาทั่วไปเเต่มันทำให้ฉันหน้าแดงเลยทีเดียว 


ฉันไม่ตอบอะไรเขาแต่เลือกที่จะเดินไปนั่งที่โซฟาส่วนพวกเขาก็พากันเตรียมของสำหรับปาร์ตี้และเวลาก็ล่วงเลยเข้าสามทุ่มกว่าๆทุกึนก็มารวมตัวกันที่ห้อง ฉันนั่งข้างวีอปป้าถัดไปเป็นจินอปป้าและจีมินอปป้า ส่วนตรงข้ามก็มีนัมจุนอปป้าถัดไปเป็นเจโฮปอปป้าและจองกุก 


"นี่เธอนะดื่มด้วยหรอ"เป็นวีอปป้าเอ่ยถามฉัน


"ไม่ค่อย"ใช่ฉันไม่ดื่มและก็ไม่เคยดื่มด้วย


"อ้าวหรอแต่ฉันว่าเธอน่าจะลองดื่มดูนะ"เจโฮปพูดขึ้้น


"แต่เธอยังเด็กอยู่เลยน่ะฮยอง"จองกุกเอ่ยขัด


"แค่สิบหกหรือมึงไม่เคยลองวะ"


"พูดมากวะมาๆชนๆ"


เสียงเพลงเเละเสียงแก้วกระแทกกันดังตลอดเป็นเวลาสองชั่วโมงพวกเขาก็พากันสนุกสนานมากนะยกเว้นจองกุกเขาเอาแต่มองฉันตลอดไม่คลาดสายตาเลย และสักพักก็มีผู้มาใหม่ซึ่งเขาดูคุ้นๆมากสำหรับฉัน ทุกคนต่างก็มองไปที่เขาและใช่เลยเขาคือคนที่ฉันรู้จักจริงๆด้วย




(Youngi Part) 




วันนี้ผมคิดว่าจะกลับบ้านสักหน่อยอันที่จริงผมไม่ค่อยอยากกลับเท่าไหร่หรอกแต่เพราะไอ้จีมินโทรมาบอกว่าคืนนี้มีปาร์ตี้มันบอกว่าอยากให้อยู่ครบพร้อมหน้าพร้อมตาผมเลยจำเป็นต้องกลับ


พอมาถึงบ้านผมก็เดินเข้าไปยังห้องรับแขกไม่อยากจะบอกว่าเสียงเพลงดังมาก ผมเดินเจ้ามายังห้องก็สังเกตเห็นว่ามีผู้หญิงอยู่ด้วยปกติพวกนี้ไม่ชอบยุ่งเรื่องแบบนี้น่ะหรือว่าเป็นแฟนของใครสักคนในนั้น


แต่ทำไมเธอดูคุ้นๆจังเหมือนเคยเจอมาก่อน แล้วทุกคนก็หันหน้ามามองผมรวมถึงเธอด้วยจังหวะนั้นแหละผมถึงได้รู้ว่าเธอคือมีเรียนั้นเอง ตอนนี้ในหัวผมมีคำถามมากมายที่อยากจะถามเธอ ทำไมเธอถึงหายตัวไปและไม่ไปทำงาน ผมไปหาเธอที่โรงเรียนอาจรย์ก็บอกว่าเธอไม่ได้มาเรียนเเล้ว ผมจึงไปหาที่หอป้ามีอาก็บอกว่าเธอย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้ว


แต่วันนี้ผมดันมาเจอเธออยู่กับพี่ๆของผมมันยังไงกันแน่ทำไมเธอไม่เคยบอกผมเลยละ



"อ้าวไอ้กิมาแล้วหรอวะ"เป็นจินฮยองเอ่ยถามผม


"อืม"ผมตอบแค่นั้นก็เดินไปนั่งข้างๆจินฮยองแต่สายตาผมจับจ้องไปที่เธอตลอดเวลาแต่เดี๋ยวนะนี่เธอดื่มด้วยหรอ ตั้งแต่ที่ผมรู้จักเธอมาเธอไม่เคยดื่มเลยนะแถมเธอบอกอีกด้วยว่าเธอไม่ชอบ



"ยัยตัวเล็ช่วงนี้อปป้าไม่เห็นไม่ทำงานเลยเป็นอะไรหรือเปล่า"ผมถามเธอและดูทุกคนก็หยุดทุกการกระทำแล้วหันมามองที่ผม


"มึงรู้จักเธอหรอวะ"ไอ้โฮปถามผม


"เธอเป็นน้องที่เคยทำงานร้านกูอะ"


"งั้นคนที่ฉันเจอครั้งก่อนก็ฮยองเองหรอ"จองกุกถามผมคงเป็นตอนวันสุดท้ายที่มีเรียไปทำงานอะ แต่ผมไม่ตอบอะไรมันแล้วจับมือมีเรียเดินออกมาข้างนอก



ตอนนี้ผมพาเธอออกมาข้างนอกเรียบร้อยเเล้วเราเงียบใส่กันสักพักผมก็เอ่ยขึ้นถามเธอ


"ทำไมจู่ๆก็หายตัวไปแบบนี้รู้มั่ยว่าอปป้าเป็นห่วงมากแค่ไหนยัยตัวเล็ก"ผมพูดกับเธอทั้งๆที่เธอไม่มองหน้าผมเลย


"ข...ขอโทษค่ะอปป้าคือฉันมีเหตุผลจริงๆ"ตอบผมทั้งๆที่ไม่มองหน้าผมเลย


พรึบ!!!


ผมดึงเธอมากอดไว้ด้วยความเป็นห่วงและคิดถึงแต่ก็ดีที่เธอไม่เป็นอะไร อย่างน้อยก็รู้ว่าเธอปลอดภัยดีผมผละกอดออกจากเธอแล้วมองหน้าแต่ดูแล้วเธอคงจะเมาอยู่หน่อยๆเพราะหน้าของเธอเริ่มเเดง


"นี่เราดื่มด้วยหรอ"ผมถามเธอแล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้ข้างๆ


"ปกติก็ไม่หรอกค่ะแต่พวกอปป้าบังคับให้ดื่ม"เธอพูดพร้อมกับเดินมานั่งข้างผม ผมกับเธอนั่งเล่นกันอยู่สักพักไอ้โฮปก็มาเรียกผมเข้าบอกว่าจะคุยเรื่องมีเรียผมจึงต้องเข้าแต่มีเรียเธออยากนั่งเล่นก่อยค่อยตามผมไป ผมจึงตามใจเธอแล้วเดินเข้าไปในห้อง




(Jungkook Part) 




ผมสังเกตตั้งแต่ยุนกิฮยองเข้ามาแล้ว สายตาที่เขามองไปยังเธอเหมือนมีอะไรในใจและเหมือนเขาสองคนรู้จักกันมาก่อน จนพวกเขาพากันออกไปข้างนอกผมจึงแอบตามมาก็ได้รู้ว่าพวกเขาสนิทกันจริงๆและก็เป็นคนเดียวกับที่ผมเจอในร้านกาแฟนั้นจริงๆ


แต่สักพักยุนกิฮยองก็ดึงยัยนั้นไปกอดผมนี่แทบอยากจะเดินไปเเยกออกจากกันแต่ผมทำไม่ได้จึงต้องยื่นมองต่อไป แล้วพวกเขาก็ผละกอดออกต่างก็แยกย้ายไปนั่งที่เก้าอี้ที่อยู่ข้างๆแต่พวกเจาก็ไม่ได้พูดอะไรกันจนจีมินฮยองมาเรียกเขา เข้าไป


และตอนนี้ก็เหลือเเค่เธอคนเดียวผมจึงเดินเข้าไปหาเธอเเแต่ดูเธอจะเมานะเพราะดูจากลักษณะแต่เมื่อกี้เธอก็ดื่มเยอะพอตัวอยู่แหละ ผมนั่งลงข้างๆเธอ เธอหันหน้ามามองผมแวบหนึ่งแล้วก็กลับไปนั่งแบบเดิม


"ดูเธอจะสนิทกับฮยองมากเลยนะ"ผมถามเธอ


"อืม สนิทมากเลยละฉันรักเขาเหมือนพี่คนนึ่งของฉันอะ"เธอตอบผมทั้งๆที่ตาจะหลับอยู่เเล้ว


"สนิทจนกอดกันได้เลยหรอ"ใช่ถ้ารักแค่พี่ชายคงไม่ต้องมากอดกันก็ได้มั้ง


"ช่าย"ผมไม่ตอบอะไรหรือถามอะไรเธอออกไป  แต่ถ้าสังเกตดีๆเวลาเธอเมาก็น่ารักดีน่ะแบบน่าจับกดดีอะ


"นี่นาย"เธอหันหน้ามาเรียกผม


"อะไร"


"ทำไงให้ส่างเมาอะตอนนี้ฉันปวดหัวมากๆเลยอ่าา~"ไม่เมาก็แปลกแล้วดื่มซะจนาดนั้น


"ฉันมีอยู่วิธีนึ่ง"ผมตอบเธอแล้วขยับเข้าใกล้ๆ


"จูบฉันสิเเล้วเธอจะหายเมา"ผมกระซิบข้างหูเธอเบาๆ


"จะบะ..อื้อ!!"ผมไม่รอให้เธอจึงรีบประกบปากเธอทันทีผมพยายามที่จะสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากเบ็กเพื่อจะกอบโกยความหวานแต่ยัยนี้ไม่ยอมเปิดปากเลยนะสิ ผมเลยจัดการกัดปากเธอไปทีหนึ่งจนเธอยอมเผยปากเเละผมไม่รอช้าจึงรีบคว้าโอกาสนี้ไว้ ตอนนี้เธอเริ่มเอามือมาคล้องคอผมไว้และเริ่มจูบตอบผมแล้วเชื่อเลยจูยยัยนี้อ่อนหัดมากๆแต่ทำเอาผมคล้อยตามได้เลยเราแลกความหวานกันอยู่สักพักเธอก็เริ่มทุบที่หน้าอกผมเพื่อจะบอกว่าเธอเริ่มขาดอากาศหายใจ และนั้นทำให้ผมยอมผละจูบออกอย่างเสียดายพอผมผละออกเธอก็รีบกอบโกยอากาศเข้าทันทีและผมก็เริ่มสังเกตเห็นว่าใบหน้าเธอแดงมากๆอาจเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ด้วยและเป็นเพราะความเขิลด้วย ดูแล้วน่ารักเป็นบ้าเลย


"ฉ..ฉันง่วงแล้ว"เธอพูดโดยที่ไม่มองหน้าผมเลย


"หันมามองหน้าฉันก่อนสิแล้วจะพาไปนอน"อันที่จริงไม่ต้องหันมาหรอกผมแค่อยากแกล้งเธอเล่นเฉยๆอะมันน่ารักดีและเป็นไปตามที่คิดเธอหันมามองผมหน้าเธอตอนนี้มันโคตรจะน่ารักเลยแหละ


"ฉันหันมามองเเล้วพาฉันขึ้นไปนอนได้หรือยัง"แหมหันมามองแบบนี้ผมชักจะอยากรีบพาเธอไปนอนแล้วสิ พอคิดได้แบบนั้นผมก็อุ้มเธอในท่าเจ้าสาวแล้วเดินตรงไปยังห้องนอนแต่ก่อนจะถึงพวกฮยองก็มองมาและถามผมจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากยุนกิ


"ยัยตัวเล็กหลับแล้วหรอ"ยัยตัวเล็ก??นี่เรียกซะน่ารักเลยนะ ผมไม่ตอบอะไรเพียงแค่พยักหน้าเชิงตอบว่าใช่แล้วก็เดินขึ้นห้องไปโดยที่ยุนกิฮยองมาไม่ขาดสายตา


ผมพาเธอขึ้นมาที่ห้องที่เธอเคยนอนเป็นประจำทุกวันผมค่อยๆวางเธอลงบนเตียง ขณะที่ผมกำลังวางเธอนั้นจู่ๆเธอก็กอดคอผมแล้วดึงเข้าไปจูบผมตกใจเล็กน้อยแล้วก็จูบตอบเธอผมคิดในใจเธอคงเมาหนักสินะถึงได้กล้าทำขนาดนี้ ไม่นานผมก็ผละจูบออกและขยับลงไปนอนข้างๆเธอพร้อมกับดึงเธอมากอดไว้หลวมๆก่อนเราทั้งสองจะเข้าสู่นิทรา




08:35 น.




(Maria Part) 


 


ตอนนี้ฉันรู้สึกปวดหัวนิดๆคงเป็นเพราะเมื่อคืนดื่มเยอะไปหน่อยฉันกำลังจะลุกเพื่อไปเข้าห้องน้ำอยู่ๆก็รู้สึกเหมือนมีคนอะไรมากอดฉันไว้ฉันจึงหันไปมองก็พบว่าจองกุกนั้นเองที่กำลังนอนหลับและกอดฉันไว้อยู่พอเห็นเขาแล้วก็นึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่เขาจูบฉันพอคิดได้แบบนี้หน้าฉันก็เริ่มแดงขึ้นมาทันที และนี่เขาก็คงอุ้มฉันขึ้นมนอนที่ห้องอีกสินะไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่ฉันเอาแต่มองใบหน้าของเขาอยู่


"เวลาที่นายหลับก็หล่อเหมือนกันนนะเนี่ย"ฉันพูดพร้อมกับเอามือไปจับใบหน้าไล่ตั้งแต่คิ้วจนถึงมากปากใบหน้าที่ได้รูปของเขาทำให้ฉันใจสั่นมากๆ


"อือ~~"เขาส่งเสียงร้องเมื่อถูกรบกวนในการนอน ฉันชักมือออกจากใบหน้าของเขา


"จะว่่ไปนายก็น่ารักดีนะ"ฉันพร้อมกับยิ้มออกมา


"แล้วรัก มั้ย"เขาลืมตาขึ้นมาแล้วพูด


"ว่าไง รักฉันมั้ย"เขาถามฉันอีกรอบ


"อ...เออ"ถามบ้าอะไรของนายเนี่ย


"ว่าไง"เขายังคงมองฉันอยู่


"ฉันว่ามันสายแล้วอะงั้นฉันไปอาบน้ำดีกว่าเนอะ"พูดจบฉันก็ลุกออกจากไปแต่ยังไปไม่ถึงไหนก็ต้องเซด้วยแรงที่เขาดึงลงมานอนทับเขาไว้


"เธอยังไม่ตอบฉันเลยนะ"เขาพูดพร้อมกับขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ


"โอเคๆรักก็รัก"ฉันตอบเขาแล้วดันตัวเขาให้ออกห่าง


"ฉันก็รักเธอ จุ๊บ"


"0_0"เขาจุ๊บแก้มฉัน


"ทำไมทำหน้าอย่างงั้นอะดูดิตลกชะมัด55"เขาพูดพร้อมกับขำออกมา


"นะ...นายมาจุ๊บแก้มฉันทำไมอ่า"


"ก็แก้มเธอมันน่าจุ๊บ ว่าแล้วขออีกทีดิ"ฉันเอามือดันเขาออกจนก่อนที่เขาจะมาจุ๊บแก้มฉันอีกครั้ง


"ไม่!!ลุก เลยไป"ฉันไล่เขาก็ถ้าขืนเขายังอยู่นะมีหวังฉันไม่รอดแน่


เขาก็ลุกออกไปแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำส่วนฉันนะหรอก็นั่งเขิลสิ คนบ้าอะไรมาขโมยจุ๊บแก้มตั้งแต่เช้า ไอ้จองกุกคนเจ้าเล่ห์เอ่ย ใข้เวลาไม่นานเขาก็เดินออกมาพร้อมกับมีแค่ผ้าเช็ดตัวปืนเดียวปิดท่อนล่างไว้


"ว้าย!!"ฉันทันทีเมือเห็นเขาในสภาพแบบนั้น


"ตกใจ อะไรของเธอ"เขาถามอย่างหน้าตาเฉย


"ก็ใครใช้ให้นายไม่ใส่เสื้อละ!"




(Jungkook Part) 




ผมหันไปทองยัยนั้นที่เอาแต่ร้องเเล้วปิดหน้าตอนเเรกก็นึกว่าเจอผีที่ไหนได้ตกใจผมที่ออกมาจากห้องกับผ้าเช็ดตัวผืนเดียวปิดื่อนล่างไว้ พอเห็นเธอทำหน้าแบบนั้นก็นึกอยากจะแกล้งเธอแล้วสิ


ผมขยับเข้าไปใกล้ๆเธอแต่เธอค่อยๆถอยออกไปเรื่อยๆจนหลังเธอชิดกับพนังห้องผมจึงจัดการยกแขนขึ้นมากันไว้ไม่ให้เธอหนีไปไหนได้แล้วเอาหน้าเข้าไปใกล้ๆหน้าเธอ เธอเขิลจนหันหน้าหลบสายตาผม


"นะ.....นาย จะทำอะไร"เธอเอ่ยถามผมด้วยความเสียงที่สั่น


"เธอคิดว่าฉันจะทำอะไรละ"ผมเริ่มทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่เธอแต่ดูเธอจะกลัวจริงๆนะเพราะตัวเธอเริ่มสั่นๆแล้วผมแอบขำกับอาการของเธอ ไม่นานผมก็ผละออกแล้วเดินไปใส่เสื้อผ้าแล้วก็เดินออกจากห้องไป



ี(End Jungkook Part) 









เอาแล้วไงตากุกทำไมแกล้งน้องบ่อยจังดูดิน้องเขิลใหญ่แล้วเนี่ย







วาปเฮียกิาฝากจ้าา





เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไปรอติดตามตอนต่อไปน่ะจ้า


ผิดคำไหนต้องขออภัยด้วยเด้อมือใหม่หัดแต่งจ้าติชมเม้นพูดคุยและที่สำคัญอย่าลืมให้กำลังใจไรท์ด้วยเด้อจ้าา


ตอนหน้าอาจมี nc นิดๆเด้ออ


และก่อนไปไรท์ขอฝากเรื่องใหม่ด้วยเด้อ #รักต้องแค้น


#ความลับปีศาจ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #2 WHOAMII (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 22:40
    เขินนนนนน มาต่ออีกนะคะ
    #2
    1
    • #2-1 Amphawan(จากตอนที่ 6)
      24 มีนาคม 2563 / 06:39
      จ้าาาาา
      #2-1