[ APINK (Yuri fic.)ปฏิบัติการรักมาเฟียจอมเวทย์ ]

ตอนที่ 6 : STAGE 5 : คำสารภาพจากรอยจูบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 ส.ค. 58






      บริเวณน้ำตกนอกเมือง ซึ่งไม่ได้ไกลจากเมืองนัก ปรากฎร่างของหญิงสาวคนหนึ่งเดินมาตามทาง


      "เอ...จากที่ฮายองบอก น่าจะมาอยู่แถวๆนี้นี่นา แต่ว่าอยู่ตรงไหนหว่า?" อึนจีที่ออกมาตามหานาอึนเพื่อที่จะได้อธิบายความจริงกับเธอ ซึ่งตอนนี้ยังหาไม่เจอ แต่แล้ว...



      "ฮืออออ.....เป็นอย่างที่คิดจริงๆด้วย....." 
      
       
       อึนจีได้ยินเสียงคนร้องไห้จึงตามเสียงไป  ก็เจอต้นเสียง เป็นนาอึนที่แอบมานั่งร้องไ้ห้อยู่คนเดียว ใกล้กับน้ำตก เธอจึงเดินเข้าไปใกล้ๆโดยที่นาอึนไม่ได้รู้สึกตัวรู้ตัวว่าเธอเดินมา แล้วอึนจีก็ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆนาอึน


      "ว่าไง..เป็นอะไรไปเหรอ ทำไมถึงมาแอบนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวที่นี่ล่ะ" หลังจากที่นั่ง อึนจีเอ่ยถามนาอึน


      เมื่อเห็นว่าอึนจีมานั่งข้างๆ นาอึนตกใจมาก เพราะไม่รู้ว่าอึนจีเข้ามาเมื่อไร 


      "พะ...พี่อึนจี!" นาอึนรีบเช็ดน้ำตาที่อาบแก้มทั้งสองออกเพื่อไม่ให้อีกคนรู้ว่าตนร้องไห้ "พี่อึนจีมาตั้งแต่เมื่อไรค่ะ...แล้วมาทำอะไรที่นี่ รู้จักที่นี่ได้ไง"


      "พี่มานานตั้งแต่ที่เราเห็นนั่นแหละ พี่มาเพื่อหานาอึน ฮายองบอกพี่ว่าเราอยู่ที่นี่  พี่ตอบคำถามเราครบแล้วนะ ตาเราตอบคำถามพี่บ้างแล้ว" อึนจีพูดขึ้นเพื่อขอคำตอบจากคำถามที่ถามไปก่อนหน้านี้ ซึ่งก็รู้ว่านาอึนคงไม่บอกตรงๆ


      "พี่อึนจีถามอะไรเหรอค่ะ?" ตรงตามที่อึนจีคาดไว้เป๊ะ


      "พี่ถามว่า มานั่งทำอะไรอยู่ที่นี่คนเดียว แล้วทำไมถึงมานั่งร้องไห้แบบนี้"


      "ระ..ร้องไห้อะไร ป่าวร้องซะหน่อย แค่ลมมันแรงน่ะเลยพัดละอองน้ำเข้าตาจนแสบตาไปหมด" นาอึนแก้ตัวไปแบบน้ำขุ่นๆ ซึ่งเธอก็ไม่ได้คิดว่าอึนจีจะเชื่อ


      "หราาาาา~ แน่ใจน๊า" เป็นอย่างที่นาอึนคิด อึนจีไม่ได้เชื่อเธอ



       "ค่ะ แน่ใจที่สุดค่ะ" 


       "อ่ะๆ แน่ใจก็แน่ใจ  งั้น...เรามีอะไรจะถามพี่บ้างรึเปล่า แต่พี่คิดว่าคงจะมีล่ะนะ" อึนจีพูดเปิดช่องเพื่อให้นาอึนถามคำถามที่เธออยากจะถามกับอึนจี


       "ค๊ะ? ถามพี่อึนจี" นาอึนถามย้ำเพื่อความแน่ใจ


       "อื้อ" อึนจีตอบสั้นๆ พร้อมยิ้มบางๆที่ดูอบอุ่นให้กับนาอึน

    ซึ่งมันส่งผลให้นาอึนนั้นเก้อเขินและแก้มแดงระเรื่อ


      "คือ...ฉันสามารถถามอะไรกับพี่ก็ได้ใช่มั๊ย?"


      "อ่าห๊ะ"


      "งั้น..ฉันไม่เกรงใจล่ะนะ  ฉันอยากรู้ว่า พี่กับผู้หญิงที่ชื่อนัมจูเป็นอะไรกัน"


      "โห  ยิงตรงเลยแฮะ ไม่คิดว่าจะมาตรงๆแบบนี้" อึนจีคิดในใจ "แล้วเราคิดว่าเป็นอะไรกันล่ะ" ทันทีที่อึนจีตอบไปน้ำตาของนาอึนก็เริ่มไหลผ่านแก้มอีกครั้ง

   
      "นั่นสินะค่ะ พวกพี่เป็นแฟนกันจริงๆด้วย  แถมยังดูรักกันดีซะอีก  สำหรับฉันแล้วมันไม่มีที่ให้แทรกเข้าไปเลย" พูดจบน้ำตาของนาอึนก็ไหลออกมามากกว่าเดิม


      "ใช่!  ระหว่างพี่กับนัมจูน่ะ  มันไม่มีช่องว่างให้ใครแทรกเข้าไปได้หรอก" พูดจบนาอึนยิ่งร้องไห้หนัก
      "เพราะสำหรับพี่แล้ว จะมีใครมาแทนที่น้องสาวของพี่น่ะหรอ ไม่มีหรอก หรือว่าเราอยากจะเป็นแค่น้องสาวของพี่ล่ะนาอึน หูว...เศร้าใจจังพี่คิดว่าจะให้เป็นคนพิเศษแท้ๆ" อึนจีพูดออกมาพร้อมกับแสร้งทำสีหน้าเศร้า


      นาอึนที่ได้ยินและเห็นดังนั้นก็ชะงัก น้ำตาหยุดไหลและเลิกร้องไห้ทันที


      "เมื่อกี้พี่ว่าไงนะค่ะ?" พร้อมทำสีหน้างงๆ


      "ฮึ...เมื่อกี้พี่พูดไปแล้วไง" อึนจีแกล้งงอน


      "พี่กับนัมจู...เป็นพี่น้องกัน???"


      "ก็ใช่น่ะสิ คิดว่าพี่เป็นแฟนกับนัมจูรึไงล่ะ"


      "ใช่ค่ะ!"


      "นั่นง้ะ!!!...คิดได้ไงอ่ะว่าเป็นแฟน ถึงเบ้าหน้าพี่จะไม่เหมือนกัน แต่ยีนส์น่ะก็ตัวเดียวกันนะ"


      "ก็คิดไปแล้วอ่ะ แล้วอีกอย่าง ก็เห็นมีกอด มีหอมแก้ม ทำกระหนุงกระหนิงแบบนั้นอ่ะ ใครเค้าก็คิดแบบนั้นกันหมดแหละค่ะ"


      "ป่าวเลยยยย  ยัยนั่นน่ะแค่จะแกล้งเท่านั้นเอง" อึนจีอธิบายกับนาอึนพร้อมกับทำหน้าเอือมๆเมื่อนึกถึงนัมจู


      "ก็ใครจะไปรู้ล่ะค่ะว่าเรื่องเป็นยังไง ไม่มีใครบอกนี่"


      "เอ่อนี่ นาอึน!"


      "ค่ะ???"


      "พี่ก็กลับมาแล้วนะ จะไม่พูดต้อนรับหน่อยหรอ"


      "ก็มีคนพูดแล้วไม่ใช่หรอค่ะ"


      "ง่า...ก็พี่อยากได้ยินจากนาอึนมากกว่านี่" อึนจีทำเสียงอ้อนใส่นาอึน


      "......" นาอึนนิ่งเงียบไปชั่วขณะหนึ่งจากนั้นยืนขึ้นและพูดว่า
       
        
      "กลับมาแล้วเหรอค่ะพี่อึนจี" พร้อมกับยิ้มหวานให้อึนจี


      "จ้า  พี่กลับมาแล้ว" อึนจีซึ่งยืนขึ้นพร้อมนาอึนตอบพูดตอบพร้อมยิ้มหวานคืน


      "ยินดีต้อนรับกลับนะค่ะ"


      จบการสนทนาทั้งคู่ยืนจ้องตากัน พร้อมกับแก้มที่แดงเป็นระเรื่ออ่อนๆพอมองเห็นของทั้งสองคน  ซึ่งฉากนี้จะดูดีและซึ้งได้มากกว่านี้ถ้า...
.
 .
  .
 .
 .
.
   อึนจีสูงกว่าหรือสูงเท่ากันกับนาอึน


      ห่างออกมาไม่มากนักจากจุดที่อึนจีและนาอึนอยู่ มีกลุ่มคน 3-4 คนแอบดูการกระทำของทั้งสองอยู่ในพุ่มไม้และกระซิบกระซาบคุยกัน


      "จูบกันแน่ๆๆ คิดเหมือนพี่มั๊ยโบม"


      "จะบ้าเหรอพี่โชรง เค้าว่าแค่กอดกันน่า"


      "ก็ไม่แน่หรอกนะ บรรยากาศแบบนี้อาจจะจูบก็ได้"


      "คุณหนูค่ะ คุณหนูจะเลือกแบบไหนหรอ จะจูบหรือไม่จูบ" ฮายองก็เอากับเค้าด้วยแฮะ ( "^ ^)




      ขณะที่ทั้งสองยืนจ้องตาแบบซาบซึ้งกินใจกันอยู่ จู่ๆน้ำตาของนาอึนก็ไหลออกมาอีกครั้ง


      "อะ..อ้าว  เย้ย  นาอึนเป็นอะไรอ่ะ  ร้องไห้ทำไมหรือว่าพี่ทำอะไรผิด???" เมื่อเห็นดังนั้นอึนจีจึงตกใจ


      "เปล่าหรอกค่ะ  ฉันแค่ดีใจน่ะ"


      "ฟู่...งั้นหรอกหรอ  ว่าแต่ดีใจเรื่องอะไรอ่า?"


      "ก็เรื่องที่พี่กับนัมจูไม่ได้เป็นแฟนกัน อุ๊ปส์!!!"


      "หืม?...งั้นหรอกเหรอ  ว่าแต่ทำไมถึงดีใจล่ะ พี่สงสัยมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว  เอๆๆๆๆ.........หรือว่าเราจะชอบพี่งั้นเหรอนาอึน (  = ̄ω ̄=)" จบคำพูดอึนจี นาอึนก็หน้าแดงขึ้นอีกครั้ง


      "ปะ..ป่าวซะหน่อย มั่วแล้ว พี่คิดไปเองแล้วค่ะ"


      "งั้นหรอกหรอ พี่คิดไปเองงั้นเหรอ นั่นสินะ พี่เป็นใครก็ไม่รู้นี่นา จะให้มาชอบมันก็ยังไงๆอยู่  แต่ว่าพี่น่ะ ชอบนาอึนนะ" อึนจีพูดออกมาทั้งสีหน้าที่สลดและน้ำเสียงที่เศร้าลง


      "ชอบฉัน?  เมื่อกี้พี่บอกว่าชอบฉันเหรอค่ะ??"


      "ก็ใช่นะสิ"


      "พูดจริงพูดเล่นค่ะ"


      "แล้วพี่จะพูดเล่นทำไมล่ะค่ะ"


      "แหม  ทำเป็นพูดมีหางเสียง แล้วมาชอบฉันตั้งแต่ตอนไหน แล้วทำไมถึงชอบฉัน"


      "มันประมาณว่ารักแรกพบเลยอ่ะนะ ส่วนทำไมนี่อันนี้พี่ไม่รู้ แต่พี่คิดว่าสำหรับพี่แล้วเราเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุด"


      เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าของนาอึนรู้สึกร้อนผ่าวส่วนใจก็เริ่มเต้นแรงมากขึ้นจึงส่งผลให้ทั้งหน้าของนาอึนตอนนี้แดงไปถึงหู "มุขเก่า คำพูดธรรมดา แต่ทำไมถึงได้รู้สึกดีแบบนี้"
นี่คือความคิดในหัวของนาอึนในตอนนี้


      "พี่อึนจี พี่ชอบฉันจริงๆใช่มั๊ยค่ะ?"


      "จริงสิ จะมุษาเพื่อ?"


      "ถ้างั้นนี่ก็คือคำตอบจริงๆของฉัน" 
     หลังพูดจบนาอึนใช้มือทั้งสองจับที่แก้มทั้งสองข้างของอึนจี ใช้เวลารวบรวมความกล้าเพียงเสี้ยววินาที และหลังจากนั้น ริมฝีปากบางของนาอึนทาบประกบไปที่ปากของอึนจีอย่างนิ่มนวล เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ สร้างความตกตะลึงกับตัวของอึนจีและอีกทั้งสี่คนที่แอบดูอยู่ไม่น้อย


      "เห็นมั๊ยล่ะโบม พี่บอกแล้ว ヽ(  ´▽`)/ "


      "อ๋าาา เค้านึกว่าจะแค่กอดกันซะอีก (´△`) "


      "คิคิคิ จูบแล้วๆๆ ยัยคุณหนูเป็นคนเริ่มเองด้วย (*^ω^*)"


      "โธ่ คุณหนู~~~  โตขึ้นแล้วสินะค่ะ (╥_╥) "


       ...ตัดกลับมาที่อึนจีและนาอึน นาอึนคลายจูบออกจากอึนจีและปล่อยมือลง ซึ่งใบหน้าของทั้งคู่ในตอนนี้ ต่างแสดงออกมาอย่างเด่นชัดถึงความเก้อเขินด้วยใบหน้าสีแดงอย่างชัดเจน


      "นะ..นี่คือคำตอบจริงๆของฉันค่ะ ความรู้สึกที่ฉันมีต่อพี่อยากบอกกับพี่"


      "อื้อ ที่จริงพี่ก็รู้อยู่แล้วล่ะนะ แต่พี่แค่อยากให้เราพูดมาตรงๆ แต่ก็ไม่คิดว่าจะตรงขนาดนี้ ≧﹏≦"


      "แล้วทำไมค่ะ ตรงๆแล้วเป็นไง พี่ไม่ชอบเหรอ?"


      "เปล่าเลย ตรงกันข้าม แบบนี้แหละโดนใจสุดๆ"
.
  .
    .
   .
  .

       หลังจากทั้งคู่คุยกันเสร็จ จึงชวนกันกลับมาในเมืองเพราะว่าทั้งคู่ต่างเริ่มหิว อึนจีบอกสถานที่ที่นัดเจอกับทั้งสี่ให้นาอึนฟัง นาอึนจึงเป็นคนนำทางอึนจีไปเนื่องจากว่าอึนจีนั้นไม่รู้ทางไปสถานที่นัดพบ ทั้งสองเดินมาถึงร้านอาหารที่อึนจีตกลงนัดเจอกับบุคคลทั้งสี่ไว้  ทั้งสองเดินเข้าไปร้านอาหารซึ่งเป็นสถานที่นัดเจอ โดยที่มีทั้งทั้งสี่คนรออยู่ตรงมุมในสุดของร้าน หลังจากที่ทั้งคู่นั่งลงที่โต๊ะอาหาร ก็สังเกตุเห็นว่าทั้งสี่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ สาเหตุนั้นก็มาจากที่รีบกลับมาที่ร้านก่อนอึนจีและนาอึนเพียงไม่กี่นาที


      "เฮ้ๆๆ ไปทำอะไรกันมาน่ะ ทำไมถึงได้ชุ่มเหงื่อแบบนี้?" อึนจีเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย


      "นั่นน่ะสิค่ะ ฉันว่าแอร์ที่นี่ก็เย็นนะ หรือก่อนหน้านี้แอร์ไม่ทำงานหรือไง???" นาอึนกล่าวเสริมให้อึนจี


      "ป่าวหรอกๆ เมื่อกี้ระหว่างรอพวกเธอเราหาอะไรเล่นกันฆ่าเวลาน่ะ เนอะโบม"


      "ใช่ๆๆ พวกเราแค่เล่นซ่อนแอบ(ดู)กันเท่านั้นเอง" โบมีหันไปทางมองนัมจูขยิบตาเชิงว่าส่งซิก


      "ก็ไม่รู้สิ คงเป็นแบบนั้นมั้ง ใช่ป่าวฮายอง" นัมจูทำเป็นไม่สนใจคำพูดของโบมีพลางเงยหน้าเหลือบตามองเพดานพร้อมถามฮายอง


      "เสื้อหนาค่ะเสื้อหนา เสื้อของฉันหนาเลยเหงื่อออก" ฮายองไม่ได้ฟังที่ทั้งหมดคุยกันจึงพูดตอบออกมาแบบไม่ค่อยจะสัมพันธ์กับคนอื่นๆนัก


      "งั้นหรอ แน่ใจนะ ฉันว่ามันฟังดูแปลกๆยังไงไม่รู้ (─‿─)" อึนจีพูดเชิงทำหน้าไม่ค่อยจะเชื่อ


      "เอาน่าๆ เรื่องอื่นช่างเถอะ ดูเหมือนว่าโบมจะหิวแล้วนะ ใช่มั๊ยโบม" โชรงรีบพูดตัดบทออกมา


      "ห๊ะ? อ่ะ..อ่อ..เอ่อ...หิวใช่หิว  สั่งอาหารกันเถอะ" โบมีก็รีบรับมุขของโชรงแบบหน้าเหวอๆ


      ".......อืม" อึนจีครางตอบในลำคอ


      ทั้งหมดเริ่มสั่งอาหารกันหลังจากที่การสนทนาจบลง รอไม่นานนัก กองทัพอาหารก็เรียงรายอยู่บนโต๊ะอาหารตัวใหญ่ ย้ำว่ากองทัพอาหาร ซึ่งตอนนี้ โชรง อึนจี นัมจู และฮายอง กำลังตกตะลึงกับอาหารที่อยู่ตรงหน้าและคิดว่าจะกำจัดมันให้สิ้นซากได้ยังไง


      "กินหมดนี่มีหวังกลิ้งแทนวิ่ง" โชรงบ่นด้วยความขยาด


      "นั่นสิ ไซต์เล็กอย่างเราๆนี่ก็ตุ๊กตาล้มลุกดีๆนี่เอง" อีนจีพูดพลางถอนหายใจ


      "แต่ฉันว่า...." ฮายองพูดขึ้นเพื่อเรียกทั้งสอง


      "...อาหารพวกนี้อาจจะไม่เหลือก็ได้" นัมจูพูดต่อจากฮายองพร้อมกับมองนำทางไปที่สองสาวที่กำลังตาเป็นประกายกับกองทัพอาหารบนโต๊ะ


      "นั่นสินะ ลืมไปว่ามีโบม"


      "นาอึน ก็ด้วย... ฉันพิสูจน์มาแล้ว"

   
      "ทุกคนจะกินกันได้รึยังค่ะ?" นาอึนพูดเสียงหวานและยิ้มน่ารักมาทางทุกคน พร้อมปล่อยรังสีอัมหิตออกมาเพราะความหิว!


       "นั่นสิๆ หิวมากๆเลยด้วย พี่โชรงขยับมานั่งใกล้ๆเค้าหน่อยมา เดี๋ยวเค้าจิป้อน" แม้เวลากินข้าวคู่นี้ก็ยังไม่ยอมเลิกหวาน


       "ว้าว ดีใจจัง มี-คน-ป้อน-ข้าว-ด้วย!" โชรงพูดเน้นคำประโยคสุดท้ายพร้อมกับชายตามาเยาะเย้ยคนไร้คู่
.
  .
    .
     .
    .
   .
   .
      ทั้งสี่คนนั่งกลั้นหัวเราะกันท้องแข็ง เป็นเพราะภาพที่เห็นอยู่เบื้องหน้า โบมีนั้นป้อนโชรงจริงๆ แต่ที่ป้อนมานั้นล้วนแล้วแต่เป็นผัก 


      "อิจ-ฉา-คน-มี-คู่-จัง-เลย~" บุคคลทั้งสี่พูดน้ำเสียงล้อเลียนออกมาพร้อมกันก่อนจะดำเนินการกินอาหารต่อไป
ด้วยความขำขัน มีเพียงโชรงเท่านั้นที่นั่งน้ำตาไหลพรากอยู่คนเดียว


      "พี่โชรงร้องไห้ทำไมอ่า หรือว่าไม่ชอบที่เค้าป้อนให้หรองั้นไม่ต้องกินก็ได้นะ" 


      "ป่าวจ๊ะ พี่แค่ดีใจมากที่โบมมาป้อน จนเก็บน้ำตาไว้ไม่อยู่น่ะ"



      ไม่นานนักอาหารทุกอย่างบนโต๊ะก็หมดลง พร้อมกับของหวานที่ถูกสั่งมาอีกชุดใหญ่โดยสองสาว โบมีและนาอึน ทั้งหมดนั่งอึ้งกับการกินของทั้งสอง การกินเยอะของโบมีนั้นไม่น่าแปลกใจ แต่ว่านาอึนนี่สิ หุ่นเพรียวบางลู่ลมแบบนี้ไม่รู้ว่าเอาไปเก็บไว้ส่วนไหนของร่างกาย


      "อิ่มแล้ว/อิ่มแล้วค่า~" เสียงพูดของทั้งสองคนเรียกสติคนทั้งสี่กลับมา เพราะมัวแต่อึ้งกับการกินของสองสาว จนไม่รู้ว่ากินอิ่มกันตั้งแต่เมื่อไร


      "อ่อ  อิ่มกันแล้วสินะ งั้นเช็คบิลเลยแล้วกัน" อึนจีเรียกเช็คบิลกับพนักงาน เมื่อบิลมาถึงอึนจีกับถึงตกใจในราคาของค่าอาหารที่สูง ไม่ใช่ว่าไม่มีเงินจ่าย แต่ตกใจเพราะกินกันเก่งอะไรขนาดนั้น เมื่อชำระค่าอาหารเสร็จทุกคนก็ออกมายืนแถวๆหน้าร้าน


      "คืนนี้พวกพี่พักกันที่ไหนหรอค่ะ" นาอึนถามถึงที่ซุกหัวนอนของทั้งสี่ในคืนนี้


      "นั่นสิ  ยังไม่รู้เลยว่าจะนอนที่ไหน ตอนแรกว่าจะมาหาที่พัก แต่ดันเกิดเรื่องซะก่อน" อึนจีพูดออกมาพร้อมทำหน้าเซ็ง


      "ถ้าไม่รังเกียจไปพักที่บ้านฉันก็ได้นะ ยังพอมีห้องว่างอยู่บ้าง" นาอึนเสนอให้ไปพักที่บ้านของตน


      "มันจะดีหรอพวกเราเกร...อื้อออ" ยังไม่ทันที่โชรงจะพูดจบก็โดนมือของอึนจีปิดปากเอาไว้


      "โอ้  ให้พักได้จริงๆใช่มั๊ยอ่า" อึนจีถามย้ำกับนาอึนในขณะที่ืมือยังปิดปากโชรงอยู่


       "แน่นอนค่ะ" นาอึนตอบพร้อมกับรอยยิ้ม


      ได้ยินแบบนั้นอึนจีจึงเอามือออกจากปากของโชรง


      "ว่าแต่..เมื่อกี้พี่โชรงจะพูดอะไรหรือเปล่าค่ะ?"


      "อ่อ  ป่าวหรอก ตอนนี้คงไม่มีอะไรแล้วแหละ"


      หลังจบการสนทนาทั้งหมดก็เดินทางไปบ้านของนาอึนโดยมีนาอึนและฮายองนำทางไป สักพักก็มาหยุดอยู่หน้าประตูรั้วขนาดใหญ่ มองผ่านประตูรั้วไปก็พบกับคฤหาสน์ขนาดใหญ่หลังหนึ่ง


      "ถึงแล้วค่ะ บ้านของฉัน" นาอึนหันมาพูดพลางยิ้ม


      "หื้ม~ ไม่ใช่บ้านแล้วมั้ง" นัมจูพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอึ้งนิดๆ


      "แบบนี้เค้าเรียกว่าคฤหาสน์จ๊ะนาอึน" โบมีเสริมเหตุผลให้กับคำพูดของนัมจู



      "งั้นหรอค่ะ  เรื่องนั้นช่างเถอะ เข้าบ้านกันดีกว่า ฉันว่าทุกคนคงอยากพักผ่อนกันแล้ว" พูดจบฮายองก็เปิดประตูบานน้อยให้ทุกคนเข้าไปยังตัวบ้าน เมื่อเดินมาถึงตัวบ้านประตูบานใหญ่ถูกเปิดออกโดยฮายองอีกครั้ง พร้อมกับ...


      "ไปไหนมางั้นเหรอ นาอึน" เสียงพูดอันเย็นชาของใครบางคนจากในบ้าน





_________________________________________

     ชะแว๊บบบบ  กลับมาแล้ว ต้องขออภัยสำหรับความล้าช้าของตอนนี้ด้วยนะคร๊าบ สารภาพว่าัวไรท์เองเล่นเกมเพลิน ฮ่าๆๆ  ไม่เคืองกันเนาะ

ฝากไว้ในอ้อมอก อ้อมใจ หรือจะซอกรูขุมขนก็ได้น๊า จุ๊ฟๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

158 ความคิดเห็น

  1. #93 snsd_redvelvet (@0842215988kie) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 11:35
    สงสารพี่รง คนแกได้กินแต่ผัก ^^
    #93
    0
  2. #26 Rong'sBbom (@praifafafa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 22:27
    ทูอึนหวานมดขึ้นจอเลยยย พี่โชรงก็น่าสงสารได้กินแต่ผัก5555
    ฮาจูรีบๆตามคู่พี่ๆเร็วว รออ่านตอนต่อไปนะไรท์>0<
    #26
    0
  3. #25 pej_apink (@por2918) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 19:28
    คู่ทูอึนน่ารักมากๆเลนอ่ะครับ ไปพักบ้านนาอึนกันจะมีไรเกิดขึ้นรึเปล่า รอติดตามต่อนะครับ
    #25
    0