[ APINK (Yuri fic.)ปฏิบัติการรักมาเฟียจอมเวทย์ ]

ตอนที่ 5 : STAGE 4 : :เล่นเกินเหตุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    15 ส.ค. 58



   "เอาล่ะ  งั้นเรามาเรียนรู้พื้นฐานแบบพื้นสุดๆกันก่อนเลยแล้วกัน" นัมจูเริ่มอธิบายพื้นฐานของเวทย์มนต์ให้ฮายองและนาอึนฟัง
"เวทย์มนต์มีอยู่หลายประเภท เริ่มจากเอเลเมนต์มาสเตอร์ ซึ่งก็คือผู้ใช้เวทย์ของพลังธรรมชาติเช่น ไฟ น้ำ ลม ดิน หรือสายฟ้าก็ด้วย ถึงจะเรียกว่าเอเลเมนต์มาสเตอร์ก็เถอะ แต่ก็ใช่ว่าจะใช้ได้ทุกธาตุนะ ส่วนใหญ่แล้วคนๆหนึ่งจะใช้ได้เพียงธาตุเดียวหรือสองธาตุเท่านั้น 
    ต่อมาเป็นซัมม่อนมาสเตอร์ ตามชื่อเลย จอมเวทย์ประเภทนี้จะมีพลังในการอัญเชิญมอนเตอร์ชนิดต่างๆออกมา ในบรรดามอนเตอร์นั้นก็มีอยู่หลายชนิด มีตั้งแต่มอนเตอร์ระดับธรรมดาไปจนถึงมอนเตอร์ระดับสูงที่มีพลังมหาศาล ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของตัวจอมเวทย์เอง แล้วก็การอัญเชิญนั้นยิ่งอัญเชิญระดับสูงเท่าไรก็ต้องใช้พลังเวทย์ในการอัญเชิญมากตามไปด้วย ถ้าไม่แข็งแกร่งพอที่จะควบคุม มันอาจจะอาละวาดได้ ฉะนั้นส่วนใหญ่แล้วจะอัญเชิญแค่ระดับที่ตัวเองคุมเท่านั้น
    อย่างที่สามโฮลี่มาสเตอร์ จอมเวทย์ประเภทนี้จะพลังในการต่อสู้ต่ำกว่าสายอื่น จึงเน้นไปที่พลังในการรักษา แต่เพราะว่าพลังในการต่อสู้ต่ำ  โฮลี่มาสเตอร์จึงมีพลังในป้องกันสูงกว่าคนอื่นคือสามารถสร้างบาเรียได้แข็งแรงและใหญ่ที่สุด แต่โฮลี่มาสเตอร์จะพบได้น้อยมาก ในหลายหมื่นคนน่าจะเจอแค่คนเดียวได้ล่ะมั้ง
    และยังมีจอมเวทย์ที่พึ่งพลังด้านมืดอย่างดาร์คเนสมาสเตอร์ ซึ่งเจ้าพวกนี้จะใช้เวทย์ที่เกี่ยวกับคำสาปแต่รายละเอียดหลายอย่างเรายังไม่รู้เกี่ยวกับพลังของเวทย์มืด
    และยังมีเวทย์ที่สายพิเศษ ซึ่งจะเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวจอมเวทย์นั้นๆเอง หรือเวทย์ที่ใช้สื่อสารก็มีนะ ประมาณโทรจิตอะไรประมาณนั้น
 แต่ละคนนั้นจะมีคุณสมบัติของเวทย์มนต์ที่ต่างกันไป เอาล่ะฉันเล่าไปอย่างยาว เข้าใจกันไหม?" หลังจากพรรณาจบนัมจูมมองหน้าทั้งสองสลับไปมา เพื่อรอคำตอบ 
  ฮายองพยักหน้าเข้าใจ นาอึนก็เช่นกันแต่ทำหน้ามุ่ยนิดๆ

   "แล้วฉันจำเป็นต้องรู้ด้วยเหรอ?" ไม่รอให้ความสงสัยคาใจนาอึนยิงคำถามใส่นัมจู

   "ที่จริงก็ไม่หรอกนะ แต่รู้ไว้ก็ไม่เสียหายนี่นา" นัมจูให้คำตอบนาอึนทันทีที่นาอึนพูดจบ

   "อืม...มันก็จริงนะ" นาอึนพยายามเข้าใจ "งั้นพี่อึนจีก็เป็นซัมม่อนมาสเตอร์สินะ" นาอึนถามอีกคำถามกับนัมจูเพื่อคลายความสงสัย

   "เปล่าหรอก...ที่จริงพี่อึนจีน่ะเป็นเอเลเมนต์มาสเตอร์ " ทันทีที่นัมจูตอบ ทั้งสองคนก็หันมองหน้าพร้อมและหันกลับมาหานัมจูเชิงสงสัย

   "แต่เมื่อตอนสู้กับพวกโจร ฉันเห็นพี่อึนจีอัญเชิญโกเล็มออกมานี่ค่ะ?"  คราวนี้เป็นฮายองที่เป็นฝ่ายถาม

   "ก็รายนั้นยกให้เค้าไป เค้าเป็นพวกมีพรสวรรค์น่ะ ใช้เวทย์ได้หลายอย่างเลยล่ะ" คำตอบของนัมจูทำเอาทั้งสองอึ้งเล็กน้อย

   "คนบ้าอะไร ทั้งน่ารัก ทั้งเท่ยังไม่พอ แถมเก่งอีก อรั๊ยยย แค่คิดหนูอึนก็เขิน"นาอึนพร่ำเพ้อพรรณาอยู่ในใจ

   "ว้าว!!!  พี่เค้าดูอเนกประสงค์ดีนะค่ะ!!!" ฮายองพูดออกมาลอยๆแบบติดตลก

   "นั่นสิ ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน" นัมจูเสริมออกมา 

 แล้วทั้งสามก็หลุดหัวเราะออกมาพร้อมกัน
 .
   .
    .
   .
  .
  ตัดมาที่ฐานของโจร
 
   "นี่พวกแกเป็นใครกัน  ทำไมถึงได้ทำแบบนี้" คิลเลอร์พูดออกมาด้วยความโกรธสุดขีด

   "พวกเราเหรอ  พวกเราก็คือตัวแทนแห่งดวงจันทร์มาเพื่อลงทัณฑ์พวกแกไง" โชรงพูดด้วยน้ำเสียงกวน

   "ฮึ้ยยยย พวกแกอย่ามาล้อเล่นนะ" บารอนตะโกนออกมาด้วยสีหน้าและน้ำเสียงจริงจัง

   "แหมๆๆ แค่นี้ทำเป็นโมโหไปได้ ใจเย็นๆสิใจเย็นๆ เดี๋ยวก็แก่เร็วหรอก" โบมีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูสนุกสนานซึ่งนั่นดูเหมือนจะยั่วโมโหของอีกฝ่ายได้เป็นอย่างมาก

   "พวกแกต้องชดใช้ในสิ่งที่แกทำลงไป" บิโครพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบแต่แฝงไปด้วยความโกรธ

   "หูย...ดูเหมือนจะโกรธกันใหญ่แล้ว โบมี  พี่โชรง ฝากจัดการลูกน้องสองคนนั้นทีนะ ตัวหัวหน้าเดี๋ยวฉันจัดการเอง " อึนจีพูดกับทั้งสองคน

   "โอเค จัดไปตามนั้น" โบมีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสนุกสนาน

   "มามะๆ  เบ๊ทั้งสอง มารับการลงทัณฑ์จากดวงจันทร์เถอะ เนอะโบม" โชรงหันมาขอความเห็นจากโบมีหลังจากยั่วสองลูกน้องโจร
   
   "อ่าค่ะ แล้วแต่จะพูดเลย สนุกแบบไหนก็ตามนั้นเลย" โบมีทำหน้าเนือยๆพร้อมถอนหายใจ

   "สนุกกันให้พอนะสาวๆ  เพราะเดี๋ยวจะหมดเวลาสนุกแล้ว" บารอนกล่าวกับทั้งสองคน

   "บังอาจมากที่มาทำกับพวกเราแบบนี้ พวกเธอศพไม่สวยแน่!!!" บิโครพูดขู่โชรงกับโบมี  แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลเพราะทั้งสองไม่ได้มีท่าทีว่าจะกลัวเลย 

 แต่ที่ยิ่งกว่านั้น ทั้งสองคนไม่ได้สนใจคำพูดของโจรทั้งสองเลย "เป่า ยิ้ง ฉุบ...เย้ เค้าชนะล่ะ" โบมีกระโดดเต้นด้วยความดีใจ  "ฉะนั้นสองคนนี้เค้าขอล่ะน๊า~" ใช่ ทั้งสองไม่สนใจอะไรจริงๆ -"-

   "อะไรกัน!!! นี่พี่เป่ายิ้งฉุบแพ้อีกแล้วเหรอเนี่ย ให้ตายสิอดสนุกเลยอ่า (  T^T)" โชรงโอดครวญพร้อมน้ำตาแห่งความเศร้าที่เป่ายิ้งฉุบแพ้

   "..........."

   ".....เย้ย พวกแกน่ะ  หัดสนใจในสิ่งที่คนอื่นเค้าพูดมั่งสิเว้ยยย" บิโครตะโกนเหมือนว่าเพื่อเตือนทั้งสองว่าพวกตนยังอยู่ตรงนี้

   "โอ๊ะๆ  โทษทีๆ  พอดีกำลังเป่ายิ้งฉุบกันอยู่น่ะ เพราะเราเลือกไม่ได้จริงๆว่าใครจะเป็นคนจัดการพวกนายน่ะ แต่ตอนนี้ตกลงกันได้แล้ว >_<*" โบมีกล่าวไว้เช่นนั้น...

   "อื้มๆๆ  ตกลงกันได้ซะทีนะ พวกเรารอโดนจัดการอยู่...ซะเมื่อไรละเฟ้ย  เลิกเล่นกันซะทีนะพวกแก" บิโครคล้อยเล่นไปกับโบมี

   "แล้วแกจะไปคล้อยตามทำไมเนี่ย เจ้าบ้าบิโคร"บารอนหันมาตะหวาดบิโคร

   "โทษทีๆ พักนี้นอนไม่พอเลยเบลอๆน่ะ..เอาล่ะเล่นมาพอแล้ว มาเข้าเรื่องเหอะ" หลังบิโครพูดจบสถานการณ์ตึงเครียดก็ครอบคลุมบริเวณนั้น

  พร้อมกับที่ทั้งสองนั้นควักอาวุธออกมา บารอนถือเคียวคู่ขนาดพอดีมือ ส่วนบิโครใช้ดาบยาว ทั้งคู่เริ่มเดินวนรอบๆตัวโบมี โดยทิ้งระยะห่างพอสมควร

   "แกแน่ใจนะที่จะสู้กับพวกเราแค่คนเดียว"

   "ถึงจะเป็นผู้หญิงพวกเราก็ไม่ออมมือให้หรอกนะ...นี่เธอน่ะ จะเข้ามาช่วยก็ได้นะพวกเราไม่ว่าหรอก"

   "โอ้ว ใจกว้างจังนะ แต่ว่า...เอาไว้พูดหลังจากชนะโบมของฉันได้แล้วดีกว่านะ"โชรงนั่งยิ้มอยู่ห่างๆอย่างสบายใจ

   "งั้นเหรอ! ตามใจแล้วกันนะ เธอเลือกแบบนั้นเองแล้วอย่ามาเสียใจที่หลังล่ะ"

   "ฉันว่านายสนใจกับการต่อสู้  จะดีกว่านะ" โชรงพูดพลางชี้นิ้วไปทางโบมี

 ซึ่งตอนนี้กำลังสู้อยู่กับบารอน การต่อสู้นั้นดำเนินไปอย่างดุเดือด โดยที่ทั้งคู่ต่างอัดพลังเวทย์ใส่กัน แต่เมื่อเทียบกันแล้วตอนนี้บารอนกำลังเสียเปรียบโบมี 
  
   "บ้าเอ๊ย!!! ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ แค่ผู้หญิงคนเดียวแท้ๆ" 

   "เห็นมั๊ยล่ะ ชั้นบอกนายแล้วไง" โชรงเอ่ยขึ้นเพื่อย้ำคำพูดให้บิโครฟัง "นายไม่คิดจะไปช่วยเพื่อนหน่อยเหรอ?"

   "ชิ!!!" บิโครไม่พูดอะไรได้แต่จิปาก แล้วก็เข้าไปช่วยเพื่อน  บิโครยกดาบขึ้นเพื่อฟันโบมีจากด้านหลัง แต่ทว่าโบมีกลับใช้มือรับดาบนั้นไว้ได้  และเวลาเดียวกันบารอนเห็นว่าโบมีเผลอจึงใช้เคียวสั้นฟันไปที่โบมี แต่โบมีเอี้ยวตัวหลบได้ทัน ทั้งสามสู้กันอยู่พักใหญ่จนสองโจรเริ่มหมดแรงจึงถอยห่างออกมาเพื่อตั้งหลัก

   "เก่งนักใช่มั๊ย  งั้นเจอนี่หน่อยเป็นไง" ทั้งสองชูมือเข้าหากันและรวบรวมพลังเวทย์ไว้ในจุดเดียวกันเกิดเป็นก้อนพลังเวทย์ที่มีพลังงานสูง

   "หูววว  ระดับพลังใช้ได้นี่นา น่าสนใจแฮะเจ้าสิ่งนี้" โชรงนั่งดูอยู่ด้วยความตื่นเต้น

   "เวทย์มนต์ประสาน ไฮเปอร์แคนน่อน" หลังรวมพลังเสร็จ ทั้งคู่ก็ยิงพลังเวทย์ใส่โบมี  ด้วยความเร็วของมันนั้นเพียงพริบตาเดียวก็ถึงเป้าหมาย

   "ตู้มมม" ฝุ่นควันกระจายคลุมไปทั่วบริเวณ

   "เป็นไงบ้างล่ะ เจอพลังเวทย์ขนาดนี้เข้าไป ยังไงก็ไม่มีทางรอด"

   "นี่คือพลังเวทย์ที่แรงที่สุดของพวกนายแล้วใช่มั๊ย?"

   "บะ..บ้าน่า อย่าบอกนะว่าไม่เป็นไร โดนพลังเวทย์ขนาดนั้นเข้าไปไม่น่าจะรอดมาได้นี่นา" หลังกลุ่มควันเบาบางลงจนเลือนหายไปหมดก็ปรากฎร่างของหญิงสาวนามว่าโบมี ยืนเปล่งรัศมีแห่งความงาม...

   "กรี๊ดๆๆ โบมของพี่งามมากเลย" เสียงกรี๊ดเชียร์ของโชรงดังมาเข้าหูโบมี

   "อร๊ายยย  ชมแบบนี้เค้าเขินนะพี่
                             งั้นเค้าจัดการใช้จบๆไปเลยก็แล้วกัน"พูดจบก็มีวังวนมิติเปิดอยู่บริเวณเหนือหัวของโบมี
  "เอาล่ะนะ ฉันยกให้" พูดจบพลังเวทย์รูปร่างของหอกแสงก็พุ่งเข้าเสียบบริเวณหัวใช้ของโจรทั้งสอง โดยที่ทั้งสองไม่มีโอกาสได้หลบ

   "พวกแกนี่โชคดีนะ  ได้ตายด้วยพลังของโบม ได้ตายด้วยไดเมนชั่นมาสเตอร์ จุดเด่นของเวทย์นี้คือสามารถดูดกลืนพลังเวทย์ นำไปกักเก็บไว้ และนำออกมาใช้ได้ตามใจนึก เป็นเวทย์ลักษณะพิเศษเฉพาะตัวเชียวนา ยินดีด้วย" โชรงบ่นพึมพำกับตัวเองเกี่ยวกับพลังของโบมี

   "พี่นั่งบ่นอะไรของพี่น่ะ  บ้ารึเปล่า???"
.
  .
 .
   "เฮ้ๆ ดูเหมือนลูกน้องนายจะเสร็จไปแล้วนะ แล้วนายจะเอาไงต่อ จะสู้หรือยอมแต่โดยดี"
 
  สิ้นคำพูดอึนจี คิลเลอร์ก็พุ่งเข้าใส่  อึนจีเอนตัวหลบอย่างง่ายดายและเตะเข้ากลางลำตัวของคิลเลอร์  "ตู้ม!..กร๊อบบ" เสียงกระดูกซี่โครงหักจากแรงเตะของอึนจี คิลเลอร์ลอยตามแรงเตะของอึนจี และพลิกตัวทิ้งระยะห่างพร้อมกุมชายซี่โครงด้วยความเจ็บปวด

   "แรงบ้าอะไรฟ่ะ ตัวแค่นี้แต่ไหงแรงเยอะขนาดนี้...คงหักไปสักสามซี่มั้งซี่โครงเรา" คิลเลอร์ยืนคิดเพียงชั่วครู่  ก็ใช้พลังเวทย์ของตนเองเข้าโจมตีอึนจี 

   "เงา...งั้นหรอ แกเองสินะที่ฆ่าเจ้าพวกนั้น"

   "ใช่แล้ว  ในเมื่อหมดประโยชน์จะเก็บไว้ทำไมล่ะ"พูดจบเวทย์เงาก็ดีดตัวออกจากพื้น กลายเป็นแส้นับร้อยเส้น "เอาล่ะ  ไหนดูว่าแกจะหลบแส้เงานับร้อยเส้นนี้ได้มั๊ย" แส้เงาทั้งหลายต่างฟาดลงมาที่อึนจี เธอเบี่ยงตัวหลบได้หมดทุกการโจมตี บรรดาแส้พากันฟาดลงไปกับพื้นโดยที่ได้โดนตัวอึนจีเลยแม้แต่ครั้งเดียว

   "หูวววว  ใช้ได้แฮะ แถมแปรสภาพได้ด้วย เจ๋งดีนี่  แต่ว่าจบแค่แหละน๊า" พูดจบอึนจีก็ใช้เวทย์สายฟ้าผ่าลงมาที่ร่างของคิลเลอร์จังๆ ทำให้คิลเลอร์ล้มลงไปทั้งยืน หมดสภาพที่จะต่อกรกับอึนจี "บ๊ายบาย ลาก่อนนะนะจร๊ เหล่าโจรที่น่ารังเกียจจ๋า~" อึนจีโบกมือให้กับร่างของคิลเลอร์ด้วยสีหน้าน่ารัก

   "แหมๆๆ อารมณ์ดีจังนะอึนจี" โชรงพูดแซวอึนจีมาแต่ไกล

   "ก็แหม ได้ตบพวกโจรแบบนี้อึนจีคงจะสมองปลอดโปร่งเลยล่ะพี่โชรง"

   "ก็คงงั้นแหละมั้ง...ป่ะ กลับไปหานาอึน..เอ๊ย  ไปหาทุกคนกันเถอะ" 

   "ห๊ะ?! เมื่อกี้ว่าไงนะอึนจี  พูดว่าอะไรนะ อึนๆอะไรอ่ะ" โชรงได้ยินดังนั้นจึงรีบแซวอึนจี

   "นั่นสิอึนจี เมื่อกี้ว่าอะไรหรอ  ได้ยินไม่ค่อยชัดเลยอ่า~"โบมีแซวเสริมให้กับโชรง

   "ปะ..ป่าวซะหน่อย หูแว่วกันไปเองแล้ว  ไปเถอะๆ กลับเมืองกันได้แล้ว"
.
 .
   .
  .
.
   "เอาล่ะฮายอง งั้นมาลองทดสอบดีกว่าว่าเธอใช้พลังเวทย์แบบไหน" นัมจูพูดพลางชี้นิ้วที่พื้นดิ "ลองยิบดินขึ้นมากำมือหนึ่งสิ

   ฮายองทำตามที่นัมจูบอก "แล้วยังไงต่อเหรอค่ะ?"

   "ลองรวบรวมสมาธิแล้วเพ่งจิตรใส่ดินที่อยู่ในมือดูสิ"

   ได้ยินดังนั้นฮายองจึงทำตาม เพียงไม่กี่วินาที กองดินบนมือของฮายองก็เต็มไปด้วยเกร็ดน้ำแข็ง

   "หื้ม? เวทย์น้ำแข็งหรอเนี่ย เป็นเวทย์เฉพาะตัวสินะ เยี่ยมไปเลยแบบนี้ เธอนี่น่าใจดีแฮะ" นัมจูแอบยิ้มแบบมีเลศนัย

   "โอ้ว  ว่าไง ฝึกไปถึงไหนแล้ว" เป็นช่วงเวลาที่อึนจีกลับมาถึงพอดี

   "พี่อึนจีกลับมา..."
 
   "พี่อึนจี~~~ กลับมาแล้วหรออออ เป็นยังไงบ้าง"ยังไม่ทันที่นาอึนจะได้ถามไถ่อึนจี นัมจูก็พูดแทรกขึ้นมา "พี่เป็นยังไงบ้าง บาดเจ็บตรงไหนหรือป่าว" นัมจูยิงคำถามใส่อึนจีเป็นชุด

   "เอาคำตอบไหนก่อนดีล่ะ เอาเป็นว่า กลับมาแล้ว สบายดี ไม่มีบาดแผลใดๆ" อึนจีไล่ตอบทีละคำถาม

  "นี่ๆๆ  พวกเราก็อยู่นะ  ไปสู้มาเหมือนกัน"
  "นั่นสิ ไม่เห็นมีใครสนใจพวกเรากันบ้างเลย" ทั้งโชรงและโบมีพูดเรียกร้องความสนใจ

  หลังจากทั้งคู่พูดจบนัมจูก็พุ่งเข้าไปจูบที่แก้มของอึนจีแล้วตามด้วยกอด ซึ่งการกระทำครั้งนี้ของนัมจูเป็นสิ่งที่ทำใจหัวของนาอึนรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจอย่างบอกไม่ถูกและไม่เคยเป็นมาก่อน น้ำใสๆอุ่นๆเริ่มไหลอาบแก้มทั้งสองข้างของเธอ ทั้งที่พยายามห้ามความรู้สึกไว้เพื่อไม่ให้น้ำตาหลั่งออกมา แต่มันก็ดูเหมือนจะเกินความสามารถของนาอึน เพราะความรู้สึกตอนนี้นั้นมันมากเกินที่เธอจะเก็บไว้ ในตอนนั้นเธอตัดสินใจค่อยๆออกจากบริเวณนั้นโดยไม่ให้คนอื่นๆรู้ตัว

   "พอเลย พอๆๆ ขยะแขยง ฉันขนลุกไปหมดแล้วเนี่ย ว่าแต่ว่านะ...นาอึนล่ะ  นาอึนอยู่หนายยยย (  '0')" อึนจีถามถึงนาอึนในขณะที่มือพยายามดันตัวนัมจูออก

   "คุณหนูออกไปได้สักพักแล้วล่ะค่ะ" ฮายองพูดบอกกับอึนจี

   "สงสัยจะรับไม่ได้เห็นที่ฉันจุ๊บแก้มพี่เมื่อกี้นี้ล่ะมั้ง  งั้นฉันเลิกแกล้งแล้วดีกว่า เหมือนว่าจะได้ผลเกินคาดแฮะ"

   "เล่นแรงไปแล้วนะเธอน่ะนัมจู" อึนจีพูดพร้อมกับใช้สายฟ้าอ่อนๆช็อตไปที่ก้นของนัมจู

   "อ๊าาาา พี่อึนจีอ่า ทำอะไรเนี่ย ฉันเจ็บน๊า  (  >~<)"

   "ถือว่าเป็นการลงโทษแล้วกัน...นี่ฮายอง  เธอรู้มั๊ยอ่าว่านาอึนอยู่ที่ไหน" พอดุนัมจูเสร็จอึนจีก็หันมาถามฮายอง

   "มีที่เดียวแหละค่ะ ที่คุณหนูจะไปเวลาที่เศร้าหรือเสียใจ"
.
  .
.
___________________________________

   โอ้ว เอามาส่งแล้วสำหรับลูกตอนที่4 ขอโทษน๊าหายไปหลายวันเลย คือช่วงนี้ยุ่งๆนิดหน่อยอ่า แต่ก็พยายามเอามาส่งให้ได้อ่านกันแล้ว

    ผิดพลาดตรงไหน  เนื้อเรื่องแปลกๆยังไง  ช่วยกันคอมเมนต์บอกได้น่อ ฝากด้วยน๊า จุ๊ฟๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

158 ความคิดเห็น

  1. #92 snsd_redvelvet (@0842215988kie) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 11:27
    พี่โชรงฮาคร่ 555 กวนจริงๆ
    #92
    0
  2. #50 Leo Jn (@leo390) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2558 / 13:08
    น่าติดตามมากครับ จะรออ่านนะครับ
    #50
    0
  3. #23 Aten_AP (@sanext20) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 19:43
    ใช้สายฟ้าอ่อนๆช็อตก้นนัมจู555555555
    โบมนี่สติยังอยู่เนอะ-..-  รอติดตามนะไรท์ 
    #23
    0
  4. #22 pinkyeun (@pinkypanda) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 12:23
    มีการใช้ไฟฟ้าอ่อนๆช็อตก้นนัมจูด้วย โอ้ย ขำ 5555555555555555555
    พี่อึนจีรีบไปง้อน้องนาอึนเร็วๆเลยนะ -3-
    มาต่ออีกนะคะ จะรอค่ะ ^_^
    #22
    0
  5. #20 Rong'sBbom (@praifafafa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 00:05
    ขอติดตามเรื่องนี้อีกคนข่าา แต่เค้าก็ไม่ค่อยมีเวลาเหมือนไรท์อ่ะTTไม่ค่อยมีเวลาว่างมาอ่านฟิค
    อึนจีรีบไปเคลียร์กับนาอึนเร็วๆ โชมีก็หวานมุ้งมิ้งกันเหลือเกิ๊น>< ฮาจูต้องสู้เขาให้ได้นะคะ55555
    เป็นกำลังใจให้ไรท์น้าา สู้ๆค่ะ
    #20
    0
  6. #19 พิงค์แฟนซี (@fcsistar) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 19:10
    "พี่เค้าอเนกประสงค์ดีนะคะ" ลั่นค่ะ ลั่นเลย ฮายองนั่นคนนะลูก ถถถถ
    ติดตามค่ะไรท์เตอร์
    #19
    0
  7. #18 pej_apink (@por2918) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 18:47
    พี่อึนรีบไปง้อน้องเร็วๆน้องเข้าใจผิดแล้ว สนุกอ่ะไรท์มาต่ออีกเร็วๆนะครับ
    #18
    0