[ APINK (Yuri fic.)ปฏิบัติการรักมาเฟียจอมเวทย์ ]

ตอนที่ 3 : STAGE 2 : จอมเวทย์และจุดเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 415
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 ส.ค. 58


  ณ ชายป่านอกเมือง มีรถกระบะสภาพเก่าคันหนึ่ง!  เก่าซะจนไม่คิดว่ามันจะใช้งานได้ โดยมีชายแก่ผู้เป็นเจ้าของขับมากับภรรยาของเขา และที่กระบะของรถก็มีหญิงสาวร่างเล็กขออาศัยรถมาด้วย "นังหนูเอ้ย อีกไม่ไกลจะถึงเมืองแล้ว ทนอีกหน่อยนึงเน้อ" หญิงชราหันมาพูดกับหญิงสาว  ที่จริงเธอก็ไม่ได้อยากขึ้นรถมานักหรอก เพราะคุณตาคนขับแกขับช้ามาก แต่ด้วยความขี้เกียจเดินเลยขออาศัยมาด้วย

  "ค่า ไม่เป็นไรค่ะคุณยาย ไปเรื่อยๆก็ได้ค่ะ" หญิงสาวตอบพร้อมกับยิ้มกว้างให้

  "ว่าแต่หนูจะไปทำอะไรที่เมืองนั้นหรอจ๊ะ?" หญิงชราถามด้วยความสงสัย

  "ยายก็  จะอยากรู้ไปทำไมเนี่ย เรื่องของเด็กมัน" ชายชราพูดขัดภรรยาตัวเอง พร้อมกับหันหน้ามองภรรยาแว๊บหนึ่งก่อนหันกลับมองทางต่อไปพร้อมกับอมยิ้มเล็กๆ

  "ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณตา  คือว่าหนูคิดว่าตอนนี้พี่สาวหนูที่ออกเดินทางน่าจะมาถึงเมืองนี้ และคิดว่าคงจะแวะพักที่นั่นก็เลยคิดว่าอยากจะออกไปเที่ยวกับพี่สาวสักหน่อย พอดีช่วงนี้เบื่อๆอยู่ด้วยน่ะค่ะ" หญิงสาวตอบพร้อมกับอธิบายเหตุผล

  "อ๋อ อย่างนี้นี่เอง" หญิงชราพยักหน้า "งั้นยายไม่กวนหนูแล้ว นอนพักเอาแรงก่อนก็ได้ เดินมาไกลพอดูเหมือนกันนี่เดี๋ยวถึงแล้วยายปลุกหนูเอง" หญิงชราบอกกับหญิงสาวพร้อมกับรอยยิ้มก่อนหันกลับไป

  "ขอบคุณค่ะ งั้นหนูขอนอนแปบนึงนะค่ะ" หญิงสาวหลับตาลง...
  . 
 .  
  "วิ้งงงง!!!" เพียงเสี้ยววินาทีที่เธอหลับตาเธอก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้น เพราะสัมผัสได้ถึงพลังเวทย์ที่คุ้นเคยที่อยู่ไกลออกไป 

  "...พลังเวทย์นี้มัน  พี่อึนจี!" อะไรกันเธอรู้จักอึนจีด้วยเหรอ
  "คุณตาค่ะจอดก่อนค่ะ" หญิงสาวตะโกนบอกชายชราให้หยุดรถ ซึ่งชายชราก็ค่อยๆเบรกอย่างนิ่มนวล "เดี๋ยวจากนี้หนูจะไปต่อเองค่ะ" เธอพูดพร้อมกับยกกระเป๋าสัมภาระใบใหญ่ลงจากรถ

  "แต่มันยังอีกไกลนะหนู กว่าจะถึงเมืองน่ะ ถ้าให้ตาเดาก็เกือบๆ3กิโลได้มั้ง" ชายชราเอ่ยพูดกับหญิงสาวด้วยความเป็นห่วง

  "ไม่เป็นไรค่ะ พอดีตอนนี้หนูมีธุระด่วนมากต้องรีบไป หนูคิดว่าไปเองจะเร็วกว่า" หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับล้วงเข้าไปในกระเป๋าใบใหญ่และหยิบของบางอย่างออกมา "นี่เป็นน้ำใจเล็กๆน้อยๆที่ให้หนูติดรถมาด้วยค่ะ" เธอยัดของวัตถุบางอย่างให้กับมือหญิงชราก่อนที่เธอจะหันหลังให้และพุ่งตัวไปยังทิศทางที่สัมผัสพลังเวทย์ได้ด้วยความเร็วที่สองสามีภรรยามองตามไม่ทัน ทิ้งไว้ก็แต่เพียงดินที่แตกออกบริเวณที่เธอใช้เหยียบเพื่อเคลื่อนตัวและความตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น

  "สะ...สงสัยยัยหนูจะรีบจริงๆเนอะยาย ขนาดตาเองเป็นตายังมองไม่ทันเลย"  หลังจากตะลึงกันพักนึงคุณตาก็ยิงมุขออกมาเล็กน้อยเพื่อทำลายความเงียบ "ว่าแต่เมื่อกี้ยัยหนูมันยัดอะไรให้เรอะ? เห็นแว๊บๆ"

  หญิงชรายกสิ่งที่หญิงสาวให้เธอมาขึ้นเพื่อให้ผู้เป็นสามีเห็น

  "ทะ..ทอง!!!" ชายชราร้องออกมาอย่างตกใจ
 
  "ชะ..ใช่  แถมหนักมากด้วย น้ำหนักคงสัก2กิโลได้มั้งเนี่ย" หญิงชราตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "แต่ก็เอาเถอะ เค้าอุตส่าให้มา เรามีต้นทุนสำหรับทำไร่ทำสวนต่อแล้วนะตา ต้องขอบคุณยัยหนูนั่นจริงๆ ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นใครก็เถอะ"

  "นั่นน่ะสิ ยัยหนูนั่นเป็นใครกันนะ..."
.
.
ย้อนกลับไปก่อนหน้านั้น...
  "เฮ้ย ยานฉัน!!!"  อึนจีตะโกนออกมาด้วยความตกใจ

  "เกิดอะไรขึ้นหรอค่ะพี่อึนจี?" นาอึนรีบถามกับอึนจี

  "พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ดูเหมือนจะมีอะไรเกิดขึ้นตรงที่พี่จอดยานพี่ไว้น่ะ  พวกเธอรออยู่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวพี่ขอไปดูก่อนว่าเกิดอะไรขึ้น"  พูดจบอึนจีก็เตรียมตัววิ่งไปดูตรงที่จอดยาน แต่...

  "เดี๋ยวก่อนพี่อึนจี!" นาอึนคว้าแขนอึนจีไว้  "ให้พวกชั้นไปด้วยนะ"  อึนจีมองหน้านาอึนและฮายอง ฮายองพยักหน้าเห็นด้วยกับนาอึน

  "จะดีเหรอ...เผื่อมันมีอะไรอันตรายนะ"  อึนจีถามทั้งสอง ทั้งสองพยักหน้าพร้อมกัน "แต่..."

  "พี่เป็นห่วงฉันหรอ?" หน้าอึนยิงคำถามสวนกลับแบบตรงๆ

  แล้วทั้งคู่ก็หน้าแดงขึ้นพร้อมกัน "ปะ..ปะ.ป่าวซะหน่อย" อึนจีตอบแบบตะกุกตะกัก

  "เหรออออออออออ"  ฮายองทำเสียงล้อเลียน

  "อ่ะๆ เอางั้นก็ได้ ให้ไปด้วยก็ได้"  จบคำพูดอึนจีก็อุ้มนาอึนขึ้น

  "ว๊าย!!!"  นาอึนร้องออกมาเพราะตกใจพร้อมกับหน้าที่จู่ๆก็แดงระเรื่อขึ้นมา

  ซึ่งอึนจีเองก็เช่นกัน หน้าแดงขึ้น "พี่คิดว่าเธอคงจะตามพี่ไม่ทัน งั้นพี่ขออุ้มไปดีกว่า"  อึนจีพูดกับนาอึนก่อนหันไปหาฮายอง "ฮายอง เธอเป็นการ์ด งั้นคงมีสมรรถภาพร่างกายพอสมควรสินะ คงตามพี่ใช่มั๊ย อย่าให้โดนพี่ทิ้งล่ะ"

  ฮายองพยักหน้าตอบ "ชั้นฝึกมาหนักพอดูขาก็ยาว คงไม่โดนคนขาสั้นทิ้งง่ายๆหรอกน่า"  ฮายองแอบเน็บอึนจีเล็กๆ

 "ปึด!"  แต่อึนจีแอบเคืองอย่างใหญ่ "ดี!!!งั้นไปกันเถอะ" พูดจบอึนจีก็ออกตัวด้วยความเร็วสูงตามมาด้วยฮายอง "โฮ่...เร็วจริงๆด้วยแฮะ" อึนจีบ่นเบาๆ "ตามความเร็วระดับนี้ได้ ถือว่าโอเค งั้นแกล้งซักหน่อยดีกว่า อยากมาว่าเราขาสั้นดีนัก" คิดในใจแล้วก็เร่งความขึ้นอีก 

  "คนบ้าอะไร เห็นขาสั้นๆไม่นึกว่าจะเร็วขนาดนี้ แถมเหมือนยังเร็วได้อีก ขนาดความเร็วเกือบจะเต็มที่แล้วยังตามไม่ทันเลย" ฮายองก็คิดอยู่ในใจโดยหารู้ไม่ว่าอึนจีกำลังแกล้งเธอ

  ตัดมาทางด้านโชรงกับโบมี 
  "โอยยย...บมจ๋ายังไม่พออีกหรอ เราซื้อขนมมาก็เยอะแล้วนะ" โชรงเดินตามโบมีทำเสียงโอดครวญพร้อมกับของกินสารพัดชนิดเต็มสองมือ

  "อั้นเอ้าอ๋ออื้ออีกอักอิดอ่อยอ้ายอั้ยอ่า" โบมีพูดกับโชรงในขณะที่เคี้ยวขนมเต็มปาก

  "ห๊ะ???  เมื่อกี้โบมพูดว่าอะไรหรอ เคี้ยวให้หมดก่อนค่อยพูดสิ พี่ฟังไม่รู้เรื่อง"  โชรงบอกกับโบมีด้วยเสียงงุนงงกับคำพูดของโบมี

  โบมีจัดการเคี้ยวขนมในปากก่อนกลืนลงคอ "เค้าบอกว่า งั้นเค้าขอซื้ออีกซักหน่อยได้มั๊ยอ่า" 

  โชรงร้องอ๋อก่อนที่... "หืม???  ยังจะซื้ออีกเหรอ?" บ่นพึมพำกับตัวเอง

  "ตู้มมมม" เสียงระเบิด!!! ทั้งคู่หันไปมองทิศทางที่มาของเสียงพร้อมกัน ทั้งสองรับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น โชรงหันไปเพื่อจะพูดกับโบมีแต่ว่า.."ซูมมมมม" โบมีวิ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงพร้อมกับสีหน้าจริงจัง แต่ก็ยังเหลียวหลังตะโกนบอกกับโชรง
  
  "พี่โชรง!  ตามมาเร็วๆสิ แล้วก็อย่าทิ้งของกินล่ะถือตามมาด้วยน๊าาาา" โบมีว่างั้น

  โชรงยิ้มกริ่มพร้อมพุ่งตัวตามไปติดๆ ในมือก็ถือบรรดาขนมของโบมีไปด้วย "ค่าๆๆ รู้แล้วค่า" 

  ไม่ถึงนาที อึนจีก็มาถึงบริเวณที่จอดยาน พร้อมกับนาอึนและฮายอง ส่วนโบมีกับโชรงมาถึงก่อนเล็กน้อย อึนจีปล่อยนาอึนลงยืนกับพื้นข้างๆฮายอง และเข้าไปคุยกับโชรงและโบมีเล็กน้อยก่อนเดินไปที่ยานเพื่อตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่ทันทั้งสามจะเข้าไปในยานก็ดูเหมือนว่ามีกลุ่มคนซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นต้นเหตุของเรื่อง โผล่ขึ้นมาทางด้านบนของหลังคายาน
   "ฮ่าๆๆ ลูกพี่ดูสิ เหมือนเจ้าของยานลำนี้จะรวยนะดูสิ ยานก็ลำใหญ่ แถมยังมีเงินในเซฟอื้อเลย แบบนี้บอสของเราต้องชื่นชมพวกเราแน่" กลุ่มคนที่ดูเหมือนว่าน่าจะเป็นโจรคุยกัน 
 
  "มันต้องแน่นอนอยู่แล้ว" คนที่ถูกเรียกว่าลูกพี่พูดตอบลูกน้อง "งั้นเรารีบกลับเอาเงินไปให้บอสกันเถอะ" บรรดาโจรทั้งหมดเตรียมตัวกำลังจะกลับแต่...

  "เดี๋ยวก่อน" ทุกคนหันไปมองทางผู้ที่ตะโกนออกมา ซึ่งก็คือนาอึน "ไหนพวกนายบอกว่าถ้าเราจ่ายเงินค่าคุ้มครองให้แล้วจะไม่มายุ่งกับหมู่บ้านอีกไง" เธอพูดต่อ

  "ก็จริงที่ว่าถ้าจ่ายค่าคุ้มครองให้แล้วจะไม่มายุ่งกับหมู่บ้าน แต่เราหมายถึงหมู่บ้านนี่  ไม่ได้บอกว่าจะไม่มายุ่งกับนักท่องเที่ยวหรือคนนอกหมู่บ้านนี่คุณหนู"พวกโจรตอบพร้อมกับยิ้มเยาะเย้ย

  "พวกนายนี่มัน...เลว..เลวที่สุด" นาอึนยืนสั่นด้วยความโกรธ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะพวกโจรพวกนี้ล้วนเป็นจอมเวทย์ที่มีฝีมือพอตัว เธอเองจะไปสู้อะไรได้ ส่วนฮายองก็คงสู้กับจอมเวทย์พร้อมกัน หลายๆคนคงไม่ไหว

  ในขณะนั้นอึนจีซึ่งมองดูการสนทนาเงียบก็เดินเข้ามาหานาอึน พร้อมกับโอบหัวไหล่ที่สั่นเทาของนาอึนเพื่อปลอบ 
"งั้นเหรอนาอึน พวกนี้เป็นโจรสินะ มันคอยรบกวนเมืองนี้ใช่มั๊ย งั้นเดี๋ยวพี่มา คอยแปบ" อึนจีพูดพลางยิ้มกว้างแล้วก็เดินไปทางเหล่าโจร "พี่โชรง โบมี ไม่ต้องยุ่งนะ พวกนี้ฉันจัดการเอง"

  "เธอจะเอาอะไรมาสู้พวกเรา ก็แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆเอง"  หนึ่งในโจรพูดออกมา "ลูกพี่จัดการมันเลยมั๊ย?" โจรลูกน้องหันมาถามลูกพี่ "เอาสิ แต่อย่าให้ถึงตายนะ สงสารเธอน่ะ"


  "พี่อึนจี" ตัวของนาอึนหยุดสั่นแล้ว "แต่พี่อึนจีจะสู้กับมันยังไง พวกนั้นมีแต่จอมเวทย์นะ..." ยังไม่ทันที่นาอึนจะพูดจบ

  "ไม่ต้องห่วงหรอกน่า อึนจีมันยังไม่ได้บอกเหรอ" โชรงบอกกับนาอึน "อึนจีน่ะนะ ก็เป็นจอมเวทย์เหมือนกัน แถมเรื่องฝีมือนั้น ก็เก่งพอดูเลยล่ะ"โบมีพูดเสริมพร้อมกับกินขนมต่อ

ได้ยินดังนั้น นาอึนจึงมองไปที่การสู้ของอึนจี เพื่อที่จะพิสูจน์สิ่งได้ยินมาด้วยตาของตัวเอง และแล้วการต่อสู้ก็ได้เริ่มขึ้น พวกโจรได้ระดมยิงพลังเวทย์หลากหลายชนิดใส่มาที่อึนจี "ตู้มมมมม" พลังเวทย์ทั้งหมดถึงเป้าหมายและเกิดระเบิดออก กลุ่มควันฟุ้งเต็มบริเวณที่อึนจียืน

  "พี่อึนจี!!!" นาอึนทำท่าจะวิ่งเข้าหาอึนจีแต่ถูกโชรงขับแขนเพื่อรั้งเอาไว้

  "ใจเย็นๆสิ เมื่อกี้โบมก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอึนจีน่ะเก่ง พลังเวทย์ระดับนั้นน่ะ ไม่ระคายผิวยัยนั่นหรอก" โชรงบอกกับนาอึนเพื่อไม่ให้นาอึนต้องเป็นห่วงอึนจี 

  "พี่โชรง! พี่เต๊ะอั๋งผู้หญิงคนนี้หรอ" โบมีตวาดใส่โชรงแบบน่ารักๆ "คืนนี้นอนคนเดียวเลยนะ" โบมีแกล้งหยอกโชรงโดยทำสีหน้าจริงจัง

  "อ๋าาาา โบมจ๋าพี่ขอโทษ" โชรงรีบปล่อยมือจากแขนของนาอึน "พี่ไม่ได้ตั้งจายยยยย พี่แค่ปลอบเค้าเฉยๆเอง อย่าให้พี่นอนนอกห้องเลยน๊าาา" โชรงอ้อนวอน

  "แบร่" โบมีแลบลิ้นน่ารักใส่โชรง

แล้วจู่ๆก็มีลมพัดเข้ามาบริเวณนั้นแรงพอสมควร แรงขนาดพัดฝุ่นออกจากบริเวณที่อึนจียืนไปจนหมด จากนั้นปรากฎร่างของอึนจีที่ไร้ซึ่งบาดแผลหรือแม้แต่รอยขีดข่วน "กึกๆ" อึนจีกระทืบเท้าเบาๆ แล้วก็มีบางสิ่งผุดขึ้นมาจากพื้นดินสิ่งนั้นก็คือโกเล็ม "แค่เจ้านี่ก็คงพอมั้ง" อึนจีสบถคำพูดออกมาเบาๆ "ช่วยที่นะโกเล็ม" หลังสิ้นคำสั่ง โกเล็มก็พุ่งเข้าใส่โจรทั้งหลาย...
.
   .
  .
ไม่นานนักเหล่าโจรก็ถูกจัดการโดยโกเล็ม และถูกมัดด้วยเชือกพลังเวทย์

  "นาอึนพี่จัดการเรียบร้อยแล้ว" อึนจีตรงเข้าหานาอึนพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี

  "ค่ะ...พี่เป็นจอมเวทย์!  ทำไมไม่เห็นบอกกันเลย"นาอึนยิงคำถามใส่อึนจี

  "นั่นสิค่ะ น่าจะบอกกันบ้าง ฉันก็ว่าทำไมพี่ถึงได้เคลื่อนไหวเร็วนัก" ฮายองพูดเสริม


  "ก็แหม...แบบว่า.."อึนจีลากเสียงเชิงว่าไม่อยากตอบ "พี่ก็ลืมไปบ้างบางเรื่องอ่า" แต่ก็ตอบออกมาแบบหน้าซื่อๆ

  "เรื่องแบบนี้ใครเขาลืมกันค่ะ" นาอึนพูดเชิงเหนื่อยใจ แต่แล้ว...

  "พี่อึนจี พี่อึนจีจริงๆด้วย" นาอึนและคนอื่นๆหันไปยังเจ้าของเสียง

  "นะ..นัมจู  มาได้เนี่ย แล้วหาพี่เจอได้ไง"อึนจีเอ่ยชื่อผู้มาใหม่พร้อมกับถาม

  "ก็เดินกับขึ้นรถแล้วจากนั้นก็วิ่งมาจนถึงนี่ไง ส่วนหาเจอได้ไงก็จับสัมผัสจากพลังเวทย์อ่าและฉันก็มาเพื่อหาพี่นั่นแหละ" นัมจูตอบคำถามอึนจี

  "นัมจู เธอเป็นใครกันน่ะ" นาอึนคิดในใจ แอบคิ้วกระตุกเล็กๆ

___________________________________
  โอ้ว กลับมาแล้วหลังจากหายไปสองวัน เพราะติดงานนิดนึง ผมก็พยายามคลอดตอนนี้มาให้จนได้ เบ่งยากมากเนื่องจากพยายามปั้นให้มีจุดเสียน้อยที่สุด เท่าที่จะทำได้   ผิดพลาดตรงไหนขออภัยและขอคำแนะนำด้วยเน้อ
    ช่วยกันคอมเม้นนิสนึงได้มั๊ยอ่า แบบว่ารู้สึกคึกเวลามีคอมเม้นมาอ่า^^   ขอบคุณครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

158 ความคิดเห็น

  1. #90 snsd_redvelvet (@0842215988kie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 11:11
    หล่อมากอ่ะพี่อึนจี
    #90
    0
  2. #21 pinkyeun (@pinkypanda) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 12:18
    พึ่งมาอ่านค่ะ แอบเจ็บแทนอึนจีเลยตอนที่ฮายองบอกว่า ไม่โดนคนขาสั้นทิ้งหรอก
    อื้อหือ...ไม่เกิดมาขาสั้นให้มันรู้ไปสินุ้งโอ T_T 555555555555555555 ติดตามค่า
    #21
    0
  3. #12 tdxq (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 00:14
    สนุกดีๆๆ นาอึนกะอึนจีสนิทกันเร็วดีนะ 55555555 ต่อไวไวนร้าาา
    #12
    0
  4. #11 TROY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 11:08
    สนุกมากคับ รอตอนต่ไปนะคับ นัมจูมาแล้วววววววววว
    #11
    0
  5. #10 พิงค์แฟนซี (@fcsistar) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2558 / 16:53
    นัมจูมาแล้วอรั้ง >< มาอัพไวๆนะคะ ติดตามต่อค่ะไรท์ ^^
    #10
    0
  6. #9 keroroninjo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2558 / 13:23
    สู้กันมันส์มากไรท์ รออออออออออน้าาาาา
    #9
    0
  7. #8 tine16989 (@tine16989) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 23:32
    สนุกจริงๆค่ะไรท์เวทย์มนต์หลากหลายชอบอ่ะ
    #8
    0
  8. #7 pej_apink (@por2918) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 21:27
    สนุกมากๆเลยครับไรท์ น่าติดตามสุดๆ ตอนต่อไปมาเร็วๆนะครับอยากอ่านมากๆ พี่อึนจีกับน้องนาอึนน่ารักสุดๆ
    #7
    0
  9. #6 Aten_AP (@sanext20) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 19:19
    สนุกมากค่าาาา รอติดตามตอนต่อไปนะไรท์สู้ๆ
    #6
    0