[ APINK (Yuri fic.)ปฏิบัติการรักมาเฟียจอมเวทย์ ]

ตอนที่ 22 : STAGE 20 : Battle Start!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 เม.ย. 59




         "เฮ้ย! นี่แกเล่นแบบนี้เลยเรอะอึนจี" โชรงเป็นคนแรกเลยที่ตะโกนใส่หน้าอึนจี หลังจากที่แอบบังอาจแอบร่ายเวทย์ไว้ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ 'ให้ตายเหอะ นี่ถ้ามันไม่กางบาเรียไว้ให้นี่มีหวังได้เกรียมกันหมดนี่แหละ' นี่คือห้วงความคิดของโชรง


         "นั่นดิ! ไอพี่บ้า จะทำอะไรก็ไม่ยอมบอกกันก่อน เล่นซะใจหายแว๊บเลย" นัมจูเองก็คงจะเคืองพี่สาวตัวดีของเธอพอดูจึงตะโกนแว๊ดๆเข้าที่ข้างหูของอึนจี


         "นี่พลังใหม่นี่ บอสแอบไปฝึกมาสินะค่ะ -_-" ยูคยองเองก็ดูท่าว่าจะโกรธอึนจีไม่ลงหรืออย่างไร จึงแค่แอบสงสัยในพลังใหม่ของอึนจี


         "พี่อึนจีนี่ชอบมีอะไรให้เซอร์ไพรซ์ตลอดเลยนะค่ะ แถมแต่ล่ะครั้งนี่มาแบบเวอร์ๆตลอด" ทางฮายองเองก็ไม่ได้พูดอะไรมากมายนักนอกจากจะแอบกัดเล็กๆน้อยๆ


         "ก็แหม...ฉันขี้เกียจมาค่อยๆจัดการทีละนิดนี่นา เสียเวลาตายเลย" อึนจีพูดยิ้มๆ และคลายบาเรียลงหลังจากที่เหตุการณ์โดยรอบสงบลง 


        สภาพโดยรอบในตอนนี้ มีเพียงพื้นที่ว่างๆ  ฝุ่นจากผลกระทบของอุกกาบาต รอยไหม้และซากของบางสิ่งที่ถูกเผาจนดำเป็นตอตะโกทับถมกันเกลื่อนบนพื้น   ฝุ่นและควันค่อยๆจางลงตามเวลาและสายลมจากภายในที่พัดอย่างเบาบาง จนปรากฎกลุ่มคนอยู่หนึ่งกลุ่มหรือถ้าจะเรียกให้ถูกก็คงจะเป็นอสูร อสูรทั้งสิบสามตนที่ตอนนี้อยู่ภายใต้การปกป้องจากบอสของพวกเธอเอง ได้ยืนเรียงรายกันครบทั้งสิบสามตน สีหน้าของแต่ละตนนั้นบ่งบอกถึงความไม่พอใจเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะกับอสูรสาวที่ลอยตัวอยู่ด้วยเวทย์มนต์ที่ดูเหมือนว่าจะเป็นหัวหน้าของทั้งหมด สีหน้าของเธอตอนนี้ได้เปลี่ยนไปอย่างมากจนแทบจะเปลี่ยนเป็นคนละคนกัน ใช่...สีหน้าที่แสดงถึงความโกรธแบบสุดๆของเธอ


         "พวกเธอนี่มีฝีมือกันพอตัวนะค่ะ น่าชื่นชมจริงๆ....แต่ถึงแบบนั้นก็ให้อภัยไม่ได้ บังอาจมากที่มาฆ่าลูกน้องที่น่ารักของฉันแบบนี้!!!" ประโยคหลังเธอตะโกนออกมาสุดเสียงด้วยความโกรธ ถึงกับทำเอาพวกอึนจีต้องยกมือขึ้นมาปิดหูของตัวเองไว้


         "ท่าทางจะโกรธจัดเลยแฮะ" อึนจีพูดด้วยสีหน้ายิ้มๆ "แต่ถ้าวันนั้นทางเธอไม่บุกเข้ามาก่อน ทางเราเองก็ไม่คงไม่ต้องทำแบบนี้" และเปลี่ยนสีหน้าเป็นนิ่งเรียบส่งสายตาอันน่าขนลุกมาทางอสูรทั้งสิบสามตน


         "จริงๆแล้วเรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับพวกเธอเลยนะ แค่ส่งตัวของเจ็ดบาปมาให้พวกเราก็จบแล้ว" หนึ่งในสิบของอสูรพูดออกมา


         "ก็จริงอยู่ที่ว่าเรื่องนี้น่ะมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพวกเรา...แต่นั่นหมายถึงพวกเธอไม่ได้มาทำร้ายคนของเราก่อนน่ะนะ" โชรงตอบกลับไปด้วยสีหน้าจริงจัง


         "ก็นั่นเพราะคนของพวกเธอเข้ามาขวางพวกเราเอง" อสูรตอบกลับมา


         "แต่นั่นเพราะว่าพวกเธอบุกเข้ามา พวกเขาเลยทำตามหน้าที่" ยูคยองตอบกลับไป


         "....."


         "ไง ตอนนี้ลูกน้องของพวกเธอก็ตายกันหมดแล้วนะ จะยอมถอยกลับไปดีๆหรือต้องให้พวกเราจัดการพวกเธอไปด้วย" อึนจีทำทีเป็นพูดข่มฝ่ายตรงข้ามว่าทางตัวเองเหนือกว่า แต่ใจจริงนั้นเธอรู้ดีว่าเสียเปรียบทางนั้นอยู่พอควร ทั้งเรื่องจำนวนและเรื่องของพลังเวทย์ โดยเฉพาะกับอสูรที่เป็นบอสนั้นมีพลังเวทย์พอๆกันกับอึนจีหรือบางทีอาจจะมีมากกว่าด้วยซ้ำ


         "เห็นทีคงจะไม่ได้ เพราะตอนนี้ทางเราก็มีเหตุผลเพิ่มขึ้นมาอีกอย่างนึงแล้ว" หัวหน้าของทางอสูรก้มหน้าลงแว๊บหนึ่งก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมา "คือนอกจากฆ่ายัยเด็กบ้าทั้งเจ็ดตัวนั่นแล้ว ฉันจะฆ่าพวกเธอเพื่อแก้แค้นให้ลูกน้องของฉันด้วย" พูดด้วยสีหน้าสีเปลี่ยนไปอีกครั้ง แววตาที่บ่งบอกถึงความโกรธและการฆ่าฟัน สายตาที่มองมาทางพวกอึนจีนั้นสร้างความอึดอัดเป็นอย่างมาก และรู้สึกได้ทันทีว่าความแข็งแกร่งของตัวหัวหน้านั้นต่างชั้นกับอสูรที่เป็นลูกน้องอีกสิบสองตนอย่างสิ้นเชิง


         "เฮ้ๆ ยัยหัวหน้านั่นพลังเวทย์ไม่ใช่เล่นๆแล้วมั้ง" โชรงแอบพูดกับทุกคน ทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย


         "ให้ตายสิ ต้องมาสู้กับพวกปิศาจแบบนี้งั้นหรอเนี่ย จะไหวมั๊ยหว่า?" นัมจูเองบ่นออกมาพร้อมกับถอนหายใจยาว


         "ทำเป็นบ่นนะค่ะพี่นัมจู ที่จริงก็ตื่นเต้นจนตัวสั่นไม่ใช่รึไง" ฮายองที่ยืนฟังนัมจูพูดอยู่ เกิดอาการหมันไส้ในคำพูดจนอดที่จะขัดออกไปไม่ได้


         "นี่! เธอก็ชอบขัดจังเลยนะ" นัมจูหันมาจิปากแล้วหันไปรัวแขนทุบฮายองรัวๆ 


         "เอ้า! ก็มันจริงนี่ค่ะ พี่อ่ะชอบเป็นแบบนี้อยู่เรื่อย คนขี้แกล้ง" ฮายองยกแขนตั้งการ์ดรับการทุบจากนัมจู


         "ฉันว่ามันก็จริงอย่างที่ฮายองว่านะ ^^" อึนจีพูดเสริมให้ฮายอง


         "อื้อ ฉันก็ว่างั้น *3*" โชรงเองก็เช่นกัน


         "คิดเหมือนฉันเลยค่ะ ^0^" ทางยูคยองเองก็ยิ้มออกมาด้วยเช่นกัน


         "ทุกคนคิดงั้นหมดเลยเรอะ -_-" ไม่มีใครเข้าข้างนัมจูสักคน ใจร้ายจัง...และการสนทนาสร้างเสียงหัวเราะให้กับกลุ่มของพวกเธอได้ เหมือนกับว่าไม่เห็นหัวของศัตรูอยู่เลย ซึ่งสร้างความไม่พอใจให้อีกฝ่ายเข้าไปอีก


         "ดูถูก....แบบนี้มันดูถูกกันชัดๆ แบบนี้มันต้องฆ่าให้หมด ทุกคนลงมือได้เลยไม่ต้องออมมือ" สิ้นคำสั่งของผู้เป็นหัวหน้า ลูกน้องทั้งสิบสองพากันเร่งพลังเวทย์ขึ้นสูงจนพวกอึนจีต้องละความสนใจจากสิ่งที่ทำอยู่หันมามองทางต้นกำเนิดพลังเวทย์


         "เหมือนว่าทางนั้นเองจะเริ่มแล้วแฮะ" อึนจีหันกลับมาพร้อมกับที่ทุกคนเคลื่อนที่มายืนข้างๆ "เอางี้แล้วกัน ฉันเหมาหัวหน้าของพวกนั้น ที่เหลือพี่โชรงกับพวกเราก็แบ่งกันเอาเองนะ" พูดจบอึนจีก็พุ่งตัวเคลื่อนที่ไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง ทิ้งไว้เพียงฝุ่นตรงที่คนอื่นๆยืนอยู่


         "แค่ก! แค่ก!" 'แล้วจะทำให้ฝุ่นมันฝุ้งทำไมเนี่ย' นี่คือสิ่งที่ทุกคนคิดพร้อมๆกันในขณะที่กำลังสำลักฝุ่นซึ่งเป็นผลงานของอึนจี


         เป้าหมายของอึนจีก็คือหัวหน้ากลุ่มของทางฝั่งอสูร เมื่อลูกน้องทั้งสิบสองเห็นอึนจีพุ่งเข้ามาก็เตรียมเข้าขวาง แต่ทว่าอึนจีกลับเพิ่มความเร็วขึ้นไปอีกและถึงเป้าหมายอย่างง่ายดายโดยที่ทั้งสิบสองตนแทบจะไม่ได้ขยับตัวจากที่เดิมเลย สร้างความงุนงงให้อสูรทั้งสิบสองตนแต่ไม่ใช่แค่นั้น เมื่อทั้งสิบสองตนหันกลับมาเพื่อดูสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นก็ต้องพากันแปลกใจเข้าไปยิ่งกว่าเดิมเพราะว่าพวกเธอไม่เห็นอึนจี รวมไปถึงบอสของพวกเธอเองด้วย และในวินาทีที่กำลังพากันงงอยู่นั้นก็เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงห่างจากจุดที่พวกเธอยืนกันอยู่หลายร้อยเมตร แรงสั่นสะเทือนนั้นไหลตามพื้นมาจนถึงจุดที่พวกเธอยืนกันอยู่เลยทีเดียว เพียงแค่นั้นก็รู้แล้วว่าบอสของพวกเธออยู่ที่ไหน และแรงสั่นนั้นก็เกิดจากฝีมือของบอสของทั้งสองฝ่ายที่ได้เริ่มสู้กันแล้ว


        "เฮ้อ~ เหมาบ้าเหมาบออะไรของมันกันเจ้าบอสบ้า ลากไปแค่ตัวเดียวแบบนั้นแล้วยังมีหน้ามาพูดว่าเหมาอีก" โชรงบ่นอุบอิบ


         "นั่นดิพี่โชรง แถมยังบอกให้พวกแบ่งพวกที่เหลือมาจัดการกันด้วย" นัมจูเองก็เช่นกัน


         "อืม...ทางนั้นมีสิบสองตน ทางเรามีสี่ ถ้าหารก็ได้คนละสามตนพอดี (ถูกมั๊ย? ไรท์หารถูกรึเปล่า ถ้าผิดบอกด้วย -3-)" ซึ่งฮายองเองก็ยืนหารอย่างตั้งอกตั้งใจ *-*


         "เธอก็ตั้งใจเกิ๊น!!!" โชรงกับนัมจูพูดพร้อมกัน


         "ใจเย็นๆค่ะทั้งสองคน ที่บอสทำแบบนี้อาจจะมีความหมายอะไรก็ได้ ^^" ยูคยองยกมือทั้งสองข้างขึ้นข้างลำตัวทำท่าห้ามปรามพร้อมกับอธิบายเหตุผลให้ทั้งสองคนฟัง


         "นี่ก็ด้วย ถามจริ๊งเคยรู้สึกโกรธเคืองหรือน้อยใจอึนจีมันบ้างมั๊ยเนี่ย" โชรงหันมาพูดกับยูคยองทันที


         "นั่นดิ เห็นหาเหตุผลแก้ตัวให้กันตลอดเลย" นัมจูเองก็รีบพูดเสริมให้โชรงทันที


         "อืม...เท่าที่จำได้ ไม่เคยนะ" ยูคยองเอามือแตะคางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยทำท่าครุ่นคิดตอบทั้งสองคน


         "-*- งั้นตามที่สบายใจนะยูจัง" ยูคยองไม่รู้รึไงว่าทั้งสองคนนั้นถามประชดเธอ จึงตอบตามจริง


         "เฮ้อ ช่างเหอะๆ ถ้าจะว่ากันตามที่ฮายองมันหารก็คนละสาม ไหวกันเปล่า?" โชรงหยุดการคุยกันเล่นๆลงและเริ่มพูดเข้าเรื่อง


         "ก็คงพอได้มั้ง" นัมจูตอบด้วยสีหน้าที่จริงจังขึ้น


         "ฉันไหวนะ อีกอย่างมีบัญชีต้องเคลียร์อยู่แล้วด้วย คนละสามนี่ตามที่ต้องการพอดี" ยูคยองพูดด้วยเสียงที่เข้มขึ้นพร้อมกวาดสายตามองเป้าหมายทั้งสาม 


         "ว้าว! ยูจังเตรียมสะสางบัญชี เจ้าคิดเจ้าแค้นเหมือนกันนะเรา" โชรงกลับมาพูดเย้าหยอกยูคยอง


         "นิดนึงค่ะ โดนเจาะท้องซะเป็นรูขนาดนั้นก็มีบ้าง" และแน่นอนว่าทั้งสามเป้าหมายก็คือ ฮียู จินจูและโฮซู ผู้ที่บุกมาถึงแฟมิลี่


         "อ๋อ งั้นก็เต็มที่! แล้วเธอล่ะว่าไงฮายอง ไหวป่ะ?" คุยเสร็จหันมาถามฮายอง


         "ก็ไม่แน่ใจนะค่ะ แต่คิดไว้แล้วล่ะว่าจะลากไปกับพี่นัมจูเลย ถ้าไม่ไหวยังไงเดี๋ยวให้พี่เค้าช่วย" ฮายองตอบด้วยสีหน้าที่จริงจังและมั่นใจในตัวนัมจูมาก


         "เฮ้ยๆๆ ถามฉันรึยังว่าไหวมั๊ย" นัมจูรับพูดแย้งขึ้นมาทันทีทันใด


         "ไม่เห็นต้องถาม ยังไงพี่ก็ไหวแน่นอน มั่นใจๆ" ฮายองตอบด้วยท่าทางมั่นใจมาก


         "เออ ก็ช่วยๆฮายองหน่อย นั่น'ผัว'เอ๊ยแฟนแกนะนัมจู" สาบานว่าถ้ากินน้ำอยู่นัมจูจะรีบพ่นออกมาทันที ให้ตายเหอะ ยูคยองพูดอะไรออกมากันนะ


         "ก..แกพูดอะไรของแก มาฟงมาแฟน" นัมจูเจอแบบนี้ถึงกับพูดตะกุกตะกักไปต่อไม่ถูกกันเลยทีเดียว


         "ไม่ต้องมาทำอินโนเซนต์ นี่ฉันยูคยองนะ แค่นี้ดูออกสบาย ถ้าต้องการหลักฐานดูหน้าฮายองได้เลย" นัมจูหันควับไปมองฮายอง โอเค หน้าฮายองตอนนี้แดงแป๊ด เขินไรหว่า "หน้าแกก็แดงนะ" ยูคยองพูดขึ้น


         "เออๆๆ หยุดพูดได้แล้ว ช่วยก็ช่วย" นัมจูรีบพูดแก้เขิน แต่เหมือนจะไม่ทันนะ เค้ารู้กันหมด...นานแล้วด้วย


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

         "นี่พวกเรา บางทีฉันก็คิดนะว่าเราพวกเราเนี่ยมารยาทดีเกินอสูร" ฮียูพูดขึ้นกับเพื่อนๆอสูรด้วยกัน


         "หืม? ยังไงเหรอ" เป็นจินจูที่ถามกลับ


         "ก็ที่พวกเรายืนรอให้พวกนั้นคุยกันจนจบไง" โฮซูอธิบายออกมาแทน ฮียูยกนิ้วโป้งให้

.
.
.
.
.
.
.
.

         "เอาล่ะๆ คุยกันมาเยอะล่ะ ฉันว่าเราเริ่มได้แล้ว อึนจีมันขึ้นทางด่วนไปตบบอสแล้วด้วย" เเละเป็นโชรงที่ตัดเข้าเรื่องอีกครั้งหลังจากนอกเรื่องมาหลายรอบ "ฉันไปก่อนนะ" โชรงหายไปจากจุดที่ยืนอยู่ ทำเอาทั้งสามคนตกใจเล็กน้อย แต่ก็ร้องอ๋อเข้าใจในทันทีเมื่อมีบางอย่างเกิดขึ้นกับทางกลุ่มของอสูร


         ทั้งสามคนหันไปมองอย่างรวดเร็วและเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงไม่กี่วินาที โชรงไปมาอยู่ตรงนี้ได้ไง นี่คือสิ่งที่อสูรทั้งหมดคิด ก่อนที่สามในสิบสองจะโดนโชรง ชก หมุนตัวเตะและตามด้วยถีบ ตามลำดับ ถึงแม้ว่าอสูรทั้งสามตนจะยกแขนขึ้นตั้งการ์ดไว้ แต่ด้วยพละกำลังที่ดูจะไม่เข้ากับร่างกายเล็กๆนั่น ทำให้ทั้งสามตนกระเด็นและลอยไปตามแรงเตะของโชรง และโชรงก็พุ่งตัวเคลื่อนที่ตามไปโดยไม่รีรอและห่างออกไปอีกหลายร้อยเมตร


         "พี่โชรงก็ไปแล้ว  แถมไปไวซะด้วย" นัมจูยกมือขึ้นเหนือคิ้วทำท่าส่องตามไปยังที่โชรงหายไป


         "เพิ่งเคยเห็นพี่โชรงสู้แฮะ...พวกขาสั้นนี่เร็วกันจังเลยนะค่ะพี่นัมจู" ฮายองเองก็ทำท่าทางเช่นเดียวกันกับนัมจู และปากที่คอยจิกกัดจุดด้อยของพี่ๆ โชคดีที่อึนจีกับโชรงไม่ได้ยิน ไม่เช่นนั้นฮายองอาจจะโดนเชือดก่อนเป็นแน่


         "อ่าห๊ะ...ฉันก็สั้นนะ แล้วอย่าไปพูดให้เค้าได้ยินเชียว โดนเชือดไม่ช่วยนะ สองคนนั้นนี่ยิ่งชอบของขึ้นเวลาจี้จุดด้อยอยู่" แต่นัมจูที่ขาสั้นเหมือนได้ยิน ก็แต่นะ รับได้อยู่ สั้นจริงๆนี่นา เลยเตือนฮายองไปนิดหน่อย 


         "ค่ะ จะพยายาม"


        "ทำให้ได้เหอะถ้าไม่อยากโดน..." ยังไม่ทันที่นัมจูจะพูดกับฮายองจนจบ นัมจูก็เงยหน้า แอ่นหลังหลบบางอย่างที่วาดฟันเฉี่ยวปลายจมูกของเธอแบบเส้นยาแดงผ่าแปดอย่างรวดเร็ว นัมจูเป็นอะไร?


         ฮายองกับยูคยองที่ยืนอยู่ข้างๆเห็นภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรวดเร็วชัดเจน อสูรสาวหนึ่งตนพร้อมกับมีดสั้นขนาดประมาณหนึ่งฟุตที่ฟันใส่นัมจู แต่นัมจูนั้นหลบได้แบบฉิวเฉียด และนัมจูเองก็ไม่ยอมให้การเคลื่อนไหวเสียเปล่า เธอตีลังกากลับหลังเตะขาขึ้นด้านบนอย่างรวดเร็วซึ่งเป้าหมายก็คือปลายคางของอีกฝ่าย และโดนเข้าเต็มๆถึงอีกฝ่ายจะกันไว้ได้ แต่ก็ถอยกลับไปยังกลุ่มของตน และยืนส่งสายตาดุร้าย(?)มาทางนัมจูและทุกคน


         "...เชือด!.......ฟู่วววว เกือบไปแล้วมั๊ยล่ะ" หลุดคำพูดสุดท้ายของประโยคออกมา ก่อนถอนหายใจและบ่นออกมาอย่างโล่งอก


         "พี่นัมจูจมูกเป็นอะไรมั๊ยค่ะ" ฮายองรีบเข้ามาจับหน้านัมจูขยับซ้ายขวาไปมา เงยขึ้นกดลงสำรวจดู'จมูก'ของนัมจูอย่างละเอียด


         "ไม่เป็นไรๆ จมูกฉันยังอยู่ดีจ่ะฮายอง" นัมจูบีบมือฮายองที่นัมหน้าเธอออก "ทางนั้นเค้าอุตส่าห์มาเชิญเราแล้วนะ เราก็ไปได้แล้วมั้งฮายอง" นัมจูจ้องมองไปยังอีกเก้าตนที่เหลือและจัดแจงจับเป้าหมายไว้หกตน แน่นอนว่าเว้นเพื่อนเก่าทั้งสามของยูคยองไว้ให้ด้วย


         "ก็เอาสิค่ะ จะได้ลองทดสอบฝีมือสักทีว่าที่ฝึกมานี่ว่าใช้ได้แค่ไหน" ฮายองยิ้มออกมาเหมือนกับว่าอยากต่อสู้เพื่อทดสอบฝีมือเต็มที


         "งั้นก็ตามนั้นเลย" นัมจูปรายตามองไปยังเป้าหมาย ส่งสายตาเชื้อเชิญว่าให้ตามมา ฝ่ายศัตรูหรี่ตาลงขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ "งั้นเราไปทางนั้นเถอะ อยู่ทางนี้เกะกะยูจังมัน" นัมจูพงกหัวเป็นการบอกทิศทางที่ต้องการให้กับฮายองก่อนทะยานด้วยการดีดตัวเพียงหนึ่งครั้ง ตัวของนัมจูก็พุ่งออกไปยังทิศทางที่ต้องการ ก่อนที่ฮายองจะตามไปติดๆและตามด้วยอสูรสาวอีกหกตน

.
.
.
.
.
.
.
.
         หากสงสัยว่าทำไมถึงไปแค่หกตน หันมาทางยูคยอง


         "นี่ๆๆ พวกเธอจะไปไหนกันงั้นหรอ" ยูคยองเอียงคอยิ้มหวานให้กับอีกสามตนที่เหลือ ถ้าสังเกตุ จะพบว่าที่บริเวณพื้นตรงด้านหน้าของทั้งสามมีหอกเปลวเพลิงปักขวางทางทั้งสามเอาไว้อยู่


         "อะไรของเธอ นี่คิดจะสู้กับพวกเราเพียงคนเดียวงั้นหรอ?" โฮซูได้ถามออกไปอย่างสงสัยถึงการกระทำของยูคยอง


         "ก็แล้วคิดว่าที่ฉันขวางเธออยู่นี่คืออะไรล่ะ" ยูคยองตอบกลับยิ้มใบหน้าที่ยังคงรอยยิ้มเอาไว้

         
       "นี่เธอคิดว่าจะสู้พวกเราสามคนได้งั้นหรอ? คราวที่แล้วกับฉันแค่คนเดียวเธอยังแย่เลยนะ" ฮียูผู้ที่เคยดวลกับยูคยองพูดออกไปทางดูถูกในฝีมือของยูคยอง


         "เรื่องนั้นก็ต้องลองดูก่อนนะ" ยูคยองยังคงยิ้มอยู่ ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับดูน่าขนลุกแปลกๆอย่างบอกไม่ถูก ทำเอาทั้งสามรู้สึกขยาดไม่ใช่น้อย


         "ไม่เอาน่าคนสวย พวกเราไม่อยากรังแกคนไม่มีทางสู้นะ" จินจูเอ่ยด้วยสีหน้าท่าทางที่ดูไม่ได้จะสนใจอะไรอะไรนัก


         "ถึงได้บอกไงว่าให้ลองดูก่อน"


         ---ฉั๊วะ!!!---
_______________________________________________________________________________


         ขอโทษที่ผิดคำพูดครับ  แบบว่ามือถือตกน้ำอ่าครับ ^^




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

158 ความคิดเห็น

  1. #124 Bonus (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 11:17
    ต่อค่ะ เรื่องจะเป็นอย่างไรต่อไปติดตามตอนต่อไปนะค่ะ(ถ้าไม่แต่งต่อเก๊าคงขาดใจตาย)
    #124
    0
  2. #123 Bonus (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 22:57
    ต่อค่ะ เรื่องจะเป็นอย่างไรต่อไปติดตามตอนต่อไปนะค่ะ(ถ้าไม่แต่งต่อเก๊าคงขาดใจตาย)
    #123
    0
  3. #122 pej_apink (@por2918) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 22:08
    รอตอนต่อไปนะครับ พรรคพวกอึนจีนี่เก่งกันสุดๆ
    #122
    0