fic bts Cinderella Kookmin || จีมินลูกเมียน้อย ||

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 6,829 Views

  • 138 Comments

  • 512 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    261

    Overall
    6,829

ตอนที่ 7 : Cinderella | 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1052
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    5 ต.ค. 61

ความเดิมตอนที่แล้ว


" เราเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่าครับ " 




...................................................................





ร่างหนาหันไปจ้องมองใบหน้าสวย ก็ใช่ว่าเขาเองจะไม่รู้
สึกคุ้นเคยกับคนตรงหน้า มันก็รู้สึก แต่เขาเองก็คิดว่า
จะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อ





" คงไม่หรอกครับ ผมเพิ่งจะกลับมาเกาหลีวันนี้นี่เอง
ผมไม่ได้อยู่ที่นี่ตั้งแต่ เด็กๆแล้วล่ะ " 
ร่างหนาว่าก่อนจะเผยรอยยิ้มหล่อ 
จีมินพยักหน้าเป็นเข้าใจ 






คงคิดมากไปเองแหละจีมิน






" ว่าแต่ คุณยังไม่ตอบคำถามผมเลยนะว่ามายืน
ตรงนี้คนเดียวไม่เหงาหรอ " 
ร่างหนาย้ำคำถามอีกรอบ เพื่อเป็นการเปิดเรื่องคุย
ใช่เขาอยากจะรู้จักกับร่างบางตรงหน้า เขารู้สึกถูกใจ
ร่างบางจริง ๆ




" อะ อ้อ ก็...... ไม่นะครับชีวิตผมเหงามานานจนชินแล้วล่ะ " 
จีมินตอบแล้วยิ้มจนตาหยี น้อยคนนักที่จะได้เห็นรอยยิ้มแบบนี้
ของจีมิน นอกจากคนในบ้านและเพื่อนสนิทอย่างแทฮยอง
แล้ว ก็ไม่มีใครเคยเห็นมุมน่ารักๆของร่างบางหรอก
มันทั้งดูน่ารักและเป็นธรรมชาติดูไม่ฝืน





" หื้ม? คุณยังไม่มีแฟนหรอกหรอ " 





" ก็..... ยะ ยังครับ " 
จีมินตอบอย่างเขอะเขิน ก่อนจะก้มหน้าเพื่อซ่อน
ใบหน้าที่ขึ้นสีและเริ่มเห่อร้อน




ทำไมใจเต้นแรงงี้วะจีมิน


ร่างบางคิดในใจ 








" แล้วคุณชื่ออะไรหรอครับ? "
จีมินถามพรางเอียงคอแล้วสบตากับสายตาคม




" ผมชื่อ จะ—"





" ว้าย!!! ตายจริง ขอโทษค่ะ ขอโทษนะคะ ขอโทษค่ะ
ร่างหนาที่กำลังจะตอบร่างบาง แต่บังเอิญ
พนักงานสาวคนหนึ่ง เดินสะดุดล้มจนเครื่องดื่มที่ถือมา
หกใส่จีมินพอดี ก่อนจะรีบขอโทษขอโพยยกใหญ่ 
ร่างหนารีบเข้ามาจับเข้าที่แขนของจีมิน แล้วสำรวจมอง
เสื้อผ้าที่เลอะ ก่อนจะขมวดคิ้ว ร่างหนาเกิดความไม่พอใจอย่างมาก





" เดินประสาอะไรของเธอห้ะ! หัดดูตาม้าตาเรือซะบ้างนะ
หรือจะให้ผมไปบอกเจ้าของร้าน " 
ร่างหนาพูดว่าพนักงานสาวที่ยืนก้มหน้า อย่างรู้สึกผิด


จีมินเห็นอย่างนั้นก็รีบห้ามปรามคนข้างๆ เพราะจีมินรู้ว่า
เธอคงไม่ได้ตั้งใจจริงๆ




" คะ คุณครับช่างมันเถอะครับ มันเป็นอุบัติเหตุ
เธอคงไม่ได้ตั้งใจ และผมก็ไม่ได้เป็นอะไรมากด้วย " 
มือเรียวทั้งสองข้างจับเข้าที่แขนแกร่งแล้วเงยหน้าพูด
ราวกับเป็นการทำให้อีกคนใจเย็นลง จีมินไม่คิดว่างร่างหนา
จะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนี้





" ใช่ค่ะ ดิฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะคะ ขอโทษอีกครั้งนะคะคุณลูก
ค้า " 

พนักงานสาวก้มหัวให้จีมินอีกครั้ง จีมินมองหน้าพนักงานสาว
ก่อนจะพยักหน้า




" อื้ม ฉันไม่เป็นไรหรอก คราวหน้าคราวหลัง
ระวังกว่านี้หน่อยนะ " 





" ค่ะ ดิฉันจะระวังให้มากกว่านี้ค่ะ " 
พนักงานสาวรีบตอบรับอย่างรวดเร็ว 
ก่อนจะเดินออกไป




ร่างหนาหันกลับมามองคนตัวเล็กที่ยืนเกาะแขนเขา
อยู่ ก่อนจะยังไม่หายหงุดหงิดเพราะเครื่องดื่มที่หกใส่
ร่างบางเมื่อกี้นี้ ทำให้เสื้อเชิ้ตสีขาวบางที่ปกติดูบางมากอยู่แล้ว
ตอนนี้กลับเปียกจนเห็นไปถึงไหนต่อไหน


ร่างหนาเดินมายืนข้างหน้าจีมิน ด้วยท่าทีนิ่งๆ  เพราะความหงุดหงิด
จนจีมินไม่กล้าพูดอะไร  ได้แต่มองการกระทำของอีกฝ่าย




ร่างหนาขยับเข้าไปยืนใกล้ๆคนตัวเล็ก ก่อนจะถอดเสื้อคลุม
สีดำของตนออกแล้วยื่นอ้อมไปข้างหลังจีมินแล้วใส่คลุม
ให้   จีมินเงยหน้ามองใบหน้าหล่ออย่างประหลาดใจ
หัวใจดวงน้อยเต้นถี่ระรัวจนจีมินกลัวว่าคนตรงหน้าจะได้ยิน
การกระทำที่ทำให้รู้สึกบอกไม่ถูก จีมินรู้สึกว่ามันอบอุ่น 
และดูเหมือนว่าเขากำลังถูกถนุถนอมจากคนตรงหน้า





" ขอบคุณครับ " 





ร่างสูงมองคนตัวเล็กนิ่ง ก่อนจะพูดขึ้น





" คราวหน้าอย่าใส่เสื้อผ้าบางแบบนี้อีกนะครับ
รู้ไหม " 

ประโยคที่ฟังดูเหมือนเป็นการบอก แต่จีมินกลับรู้สึก
เหมือนกับว่าเขานั้นโดนอีกคนดุอยู่


จีมินพยักหน้าแล้วยกยิ้มให้อีกฝ่าย




"  รู้ไหม " 
ร่างหนาย้ำอีกรอบเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่พูดตอบ
พร้อมกับทำหน้าดุใส่

จีมินเบะปากแล้วทำหน้างอแงใส่ อย่างที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อน




" รู้แล้วครับ " 

















" จองกุกมึงไปไหนมา  ไปซะนานเลย "
เสียงยุนกิเอ่ยถามเพื่อน ก็วันนี้จองกุกพึ่งจะกลับมา
จากอเมริกาหลังจากหายหัวไป 16 ปี พวกเขาก็ติดต่อ
กันตลอด  วันนี้มาเลี้ยงตอนรับการกลับมา
ของจองกุกที่ร้านของเขาเอง แต่จองกุกดันหายไปไหนมา
ก็ไม่รู้




" เกิดเรื่องวุ่นๆนิดหน่อยน่ะ ช่างมันเถอะ " 
จองกุกตอบเพื่อนร่างขาว แถมหัวขาวอีกต่างหาก
ก่อนจะยกเหล้าขึ้นดื่ม




" เออๆ แล้วนี่มึงจะกลับมาอยู่เกาหลีถาวรเลยป่ะ " 






" อื้ม  ก็ว่าจะอยู่เลย พ่อกูบอกให้ไปทำงานที่บริษัทน่ะ " 




" แล้วทำไมมึงยังไม่กลับบ้านอีกเนี่ย พ่อกับแม่มึง
ไม่เป็นห่วงแย่หรือไง " 


จองกุกฟังคำถามก่อนจะยกยิ้มมุมปาก





" เหอะ! อื้มเรื่องของกูน่า คืนนี้กูนอนบ้านมึงละกัน " 



ยุนกิพยักหน้าอย่างเอือมๆ จองกุกมันก็นิสัยแบบนี้







 ยังไงก็กลับแน่..... ไม่ต้องห่วง















จีมินกลับมาถึงบ้านอาบน้ำเรียบร้อย ก็ยังคงหยุดที่จะยิ้มไม่ได้
หลังจากแยกกันกับเขาคนนั้น จีมินก็คิดถึงแต่เรื่องที่กิดขึ้นไปไม่นานมานี้






" เขาเป็นใครกันนะ "
จีมินยืนอยู่ระเบียงหน้าต่างของห้อง ก่อนะจะยิ้ม
ออกมา ในหัวจีมินตอนนี้กลับมีแต่หน้าร่างหนา
วนเวียนเต็มไปหมด  





" หวังว่าคงจะได้เจอกันอีกนะครับ " 
จีมินพูดออกมาเบาๆ ก่อนเดินหันหลังกลับเข้าไป
ในห้อง ร่างบางเดินมาทิ้งตัวนั่งลงกับที่นอน
ก่อนจะยื่นมือไปหยิบกรอบรูปถ่ายของจองกุก
อย่างที่เคยทำทุกวัน  ตาเรียวไล่มองรูปใบหน้าจองกุก
ในวัยเด็ก นิ้วเรียวพรางเกลี่ยลูบเบาๆ แล้วยิ้มบางๆ 





" เมื่อไหร่จะกลับมาสักทีล่ะครับพี่กุก จีมินคิดถึงจะแย่อยู่แล้วนะ" 







" แต่ถ้าพี่มาจริงๆ จีมินก็ยังไม่พร้อมจะเจอพี่อยู่ดี 
จีมินจะทำยังไง จีมินจะร้องไห้อีกหรือเปล่านะ " 

ร่างบางนั่งพูดคนเดียว ก่อนจะวางรูปไว้บนหัวนอนที่เดิม
แล้วล้มตัวลงนอน








อยากเจอจนใจจะขาด..... แต่ก็กลัวที่จะเจอ













รุ่งเช้า


10.30





" ใครมาหรอครับ เสียงดังกันแต่เช้าละ—"
จีมินเดินลงบันไดบ้านลงจากบนห้อง เมื่อได้ยิน
เสียงดังแต่เช้า จีมินลงมาดูว่ามีใครมาถึงทำให้บ้าน
คึกครื้น  ร่างบางที่ถามเสียงหวานมาแต่ใกล้
ก็ต้องหยุด คำถามลง เมื่อเห็นแผ่นหลังคนตรงหน้า
ดวงตาใสสั่นระริก  หัวใจดวงน้อยเต้นรัวจนไม่เป็นจังหวะ
เมื่อคนตรงหน้าหันหน้ามาทางเขา 






เขาคนนั้นนิ่ ?







" พี่กุกไงลูกจำพี่ได้หรือเปล่า " 




!!! 




ผู้เป็นพ่อเอ่ย บอกลูกชายคนเล็ก
แล้วยิ้มอย่างสุขุม 



จีมินขมวดคิ้วจนยุ่งร่างบางอ้าปากค้าง อย่างไม่อยากเชื่อ






" อะ อะไรกัน " 
จีมินว่าน้ำเสียงติดๆ ขัดๆ 
พร้อมกับหอมหายใจอย่างถี่รัว จีมินยอมรับว่าตกใจมาก
เขาจะไม่ตกใจเลย ถ้าพี่จองกุกตรงหน้าไม่ใช่ผู้ชายคน
คนเดียวกันกับคนที่เขานั้นคุยด้วยเมื่อคืน



จีมินที่รู้สึกคุ้นหน้าอีกฝ่ายมากแต่ก็คิดไม่ออกว่า
เคยเจอที่ไหน  ไม่ได้เอ๊ะใจใจเลยสักนิดเดียว







จองกุกมองไปที่จีมินก็ขมวดคิ้วไม่ต่างกัน 





อะไรกัน 





" จำน้องไม่ได้หรือไงห้ะเจ้ากุก " 
เสีงผู้เป็นพ่อเอ่ยขึ้น 





" ครับ จำไม่ได้เลย " 
จองกุกจ้องมองร่างบางตรงหน้า พร้อมกับตอบ
ผู้เป็นด้วยน้ำเสียงนิ่ง  สายตาเปลี่ยนจาก
ความสงสัยกลายเป็นดุดันและนิ่ง




จีมินเองที่ยังคงอึ้งและ ยังคงงุนงงอยู่กับสถานการณ์
เขายังไม่ได้เตรียมใจไว้เลยด้วยซ้ำ ไหนจะสายตา
คมคู่นั้น กลับมองมาที่เขาแปลกไปจากเมื่อคืนอย่างสิ้นเชิง





"  จะไม่ทักทายน้องหน่อยหรอจองกุก " 
จองกุกได้ยินอย่างนั้นก็ยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์



จีมินยืนนิ่งตัวแข็งทื่อ เมื่อจองกุก เดินขยับเข้ามาใกล้ๆ
เขาจนใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ ก่อนที่ริมฝีปากหนา
จะประกบลงที่ปากบาง




จุ๊บ! 







 ทั้งบ้านเบิกตากว้างอย่างตกใจ
กับการกระทำของจองกุก ปากหนาลอบดูดดึงเรียวปาก
บางก่อนจะผละออกแล้วยกยิ้มให้จีมิน






" สวัสดีครับ น้องจีมิน " 





จีมินได้แต่ยืนนิ่งอย่างตกตะลึง ที่ถูกกระทำแบบเมื่อกี้





" จองกุก! ทำอะไรของแก! " 
ประมุขของบ้านว่าเสียงปรามกับการกระทำของลูกชาย






" โอ๊ะ! โทษทีผมลืมตัวน่ะ อยู่เมืองนอกนานไปหน่อย "


จีมินเม้มปาก ก่อนจะเอ่ยท้วงผู้เป็นพ่อ




"  อะ เอ่อ ....  ไม่เป็นไรครับพ่อ" 


ผู้เป็นพ่อถอนหายใจออกมาเบาๆ  ก่อนจะบอกให้
เอาของขึ้นไปเก็บ






" ไปๆ เอาของไปเก็บได้ละ ฉันให้คนเตรียมห้องใหม่
ไว้ให้แกแล้ว ห้องนั้นก็ให้น้องอยู่  โตแล้วคงนอนด้วยกัน
เหมือนตอนเด็กๆ ไม่ได้ " 







" ไม่เอาครับผมจะนอนห้องเดิม " 






"  เอ่อ..... ถ้าอย่างนั้นจีมินย้ายไปนอนอีกห้องแทนก็ได้ครับ " 






" ไม่ต้องหรอก นอนด้วยกันสิ ปาร์คจีมิน " 
จองกุกว่าพร้อมกับมองจีมินนิ่ง
จีมินมองคนตรงหน้า อย่างไม่เข้าใจ
ก่อนร่างหนาจะเดินผ่านร่างบางไป
บนบ้าน




จองกุกคนเมื่อคืนกับจองกุกคนนี้ ราวกับ
คนละคนกัน 








ปัง!!! 






จองกุกเดินเข้ามาภายในห้อง ก็กำมือแน่น
ก่อนจะหลับตาลงอย่างข่มอารมณ์









" ทำไมจะต้องเป็นนายทุกครั้ง ปาร์คจีมิน " 























Talk

จองกุก!!! 





มาต่อแล้วนะคะ 
อย่าลืมกดให้กำลังใจและกดติดตาม
คอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ




เจอกันตอนหน้าค่ะ อันยอง~ 



#จีมินลูกกเมียน้อย








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #85 Titty (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 08:23

    .งือจองกุกโมโหเเว้ววสทำไงดี

    #85
    0
  2. #60 yanathip2549 (@yanathip2549) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 23:28
    ทำต้องทิ้งท้ายไว้ให้ติดตามตลอดล่ะค่าาาาหนุอยากอ่านต่อใจจะขาดดดด
    #60
    0
  3. #54 paper_ (@tubtim365) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 13:01

    ง่าาาาาาา น้องน่ารักนะะะะ อย่าทำไรน้อวววว
    #54
    0
  4. #53 lasea (@lasea) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 08:58
    จองกุกแม่งออกตัวแรงมาก555555
    #53
    0
  5. #52 จองมิน (@kookmin7) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 08:42
    จองกุกใจเย็นๆนะ ห้ามตัวเองไว้ อย่าทำอะไรจีมิน
    #52
    0
  6. #51 ApasananPanjom (@ApasananPanjom) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 08:23
    อีกุกกกกก แกห้ามทำอะไรน้องนะว้อยยยย
    #51
    0
  7. #50 numwan227460000 (@numwan227460000) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 06:20
    อย่าคิดจทำอะไรลูกฉันนะจองกุก!
    #50
    0
  8. #49 Jinmm92 (@samsung127898) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 05:05
    จองกุกคนฉวยโอกาสสส
    #49
    0
  9. #48 0928945553 (@0928945553) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 01:32
    ไรท์มาต่ออออ สู้ๆด้วยงับ😊😊
    #48
    0