fic bts Cinderella Kookmin || จีมินลูกเมียน้อย ||

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 6,818 Views

  • 138 Comments

  • 511 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    250

    Overall
    6,818

ตอนที่ 2 : Cinderella |1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    17 ก.ย. 61

ก๊อก ๆ

แกร่ก ! 


" จีมินลูก ตื่นไปอาบน้ำแล้วค่อยมานอนไปลูกไป"
คุณหญิงของบ้าน เดินเข้ามาภายในห้องลูกชายทั้งสอง ภาพแรกที่เห็นคือ
เด็กทั้งสองนอนกอดกันกลม เธอเผยรอยยิ้มอย่างเอ็นดูที่เด็กสองคนนี้รักกัน
ดูแลกันเป็นอย่างดี ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ ๆ แล้วกระซิบบอกลูกชายคนเล็กเบา ๆให้ตื่นไปอาน้ำ
เพราะตั้งแต่เลิกเรียนมาก็วิ่งแจ่นขึ้นห้องมาโดยยังไม่ได้อาบน้ำกินข้าวเลย
นี่ก็จะทุ่มหนึ่งแล้วพรางยกหงายหลังมือขึ้นแตะลงบนหน้าผากของลูกชายคนโตอย่างจองกุกที่ป่วยก่อนหน้านี้แค่ตอนนี้ตัวเริ่มเย็นขึ้นแล้ว

ร่างเล็กขยับตัวเมื่อรู้สึกว่ามีคนเรียก บิดตัวไปมาก่อนจะลุกขึ้นนั่ง
พรางยกมือป้อม ๆ ขึ้นขยี้ตางัวเงียจากการพึ่งตื่นนอน


" จีมินลืมไปเลยครับ งั้นเดี๋ยวจีมินไปอาบน้ำ แล้วเดี๋ยวลงไปทานข้าวนะครับ
คือ... ตอนนี้จีมินหิวแล้ว แฮร่ "
มือเล็กเกาท้ายทอยแก้เขิน 


"จ้า เดี๋ยวแม่ไปเตรียมอะไรไว้รอ โอเค๊ "
ผู้เป็นแม่ส่งยิ้มใจดี แล้วส่ายหัวเบา ๆให้ลูกชายตัวแสบของเธอ
ก่อนจะเดินอกจากห้องไป


เมื่อเห็นว่าแม่ออกจากห้องไปแล้วจีมินก็หันกลับมามองคนที่นอนข้าง ๆ
ก่อนจะก้มลงไปจุ๊บแก้มจองกุกแล้วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ









" หื้มม~ หอมจังจีมินชอบกินโจ๊กกุ้งของแม่ที่สุดเลย" 
จีมินว่าพร้อมทำท่าสูดดมกลิ่นข้าวต้มโจ๊กกุ้งของโปรด
เมื่อคนเป็นแม่ยกมาวางลงต่อหน้า ก่อนจะลงมือกิน


จีมินตั้งหน้าตั้งตากินอย่างอร่อย คนเป็นนั่งมองดูลูกของเธอ
กิน ทั้งในใจคิดแต่เรื่องที่เขานั้นหาโอกาสบอกจีมินมาสักพักแล้ว
แต่ก็กลัว เพราะเขารู้ว่าถ้าจีมินรู้ต้องไม่ยอมแน่ ๆ 



" อะ เอ่อ..... จีมินลูกแม่มีอะไรจะถาม " 
ในที่สุดคุณนายปาร์ค ก็จำใจต้องพูดกับลูกเพราะจะบอกช้าหรือเร็ว
ยังไงจีมินก็ต้องรู้อยู่ดี




" ครับ แม่มีอะไรหรอครับ " 
เสียงหวานเอ่ยขึ้นพร้อมกับเลิกสนใจชามข้าวตรงหน้า
แล้วหันไปมองหน้าผู้เป็นแม่



" ถ้าเกิดสมมุติว่า พี่จองกุกไม่ได้อยู่ที่นี่จีมินจะว่าอะไรไหมลูก" 
คุณนายปาร์คกลั้นใจถามลูกพร้อมกับรอคำตอบอย่างลุ้นคำตอบ
เด็กสองคนนี้ตัวติดกันมากจะแยกกันก็คงจะเป็นเรื่องยากหน่อย

จีมินขมวดคิ้วอย่างนึกสงสัยแต่ก็ตอบออกไปอย่างที่รู้สึก



" ไม่ว่าอะไรหรอกครับ "
คำตอบจีมินทำเอาคนเป็นแม่ยิ้มขึ้นด้วยความดีใจแต่ก็ต้อง
หุบยิ้มลงเมื่อฟังประโยคต่อมา



" เพราะพี่กุกไปไหนจีมินก็จะไปด้วย "
จีมินว่าจบก็ยิ้มให้แม้จนตาหยีก่อนจะหันกลับไปกินโจ๊กต่อ
คุณนายปาร์คถอนหายใจออกมาด้วยความหนักใจ เขาคิดไว้แล้วเชียว
ว่าจีมินจะต้องไม่ยอม










08.50


" คุณผู้หญิงคะ นี่ยอนอูค่ะหลานสาวดิฉันเองที่บอกว่าจะขอให้มา
ทำงานด้วย " 
คุณนายปาร์คมองแม่บ้านผู้อาวุโสแล้วยิ้มพร้อมพยักหน้าเป็นการรับรู้



" จ๊ะ งั้นป้าอึนจีก็จัดเตรียมห้องพักให้หลานสาวป้าได้เลยนะ " 
สาวใช้ทั้งสองยิ้มรับก่อนจะโค้งตัวเป็นการขอบคุณแล้วเดินออกไป
ทางบ้านพักคนใช้









" ป้าคุณผู้หญิงเธอใจดีจังเลยเนอะ "
ยอนอูในขณะที่เดินเอาของไปเก็บก็พูดออกมาตามรู้สึก
ที่คุณนายของบ้านเมตตา




" ใช่ คุณผู้หญิงท่านใจดีแกน่ะตั้งใจทำงาน ให้สมกับที่คุณท่านเธอเมตตาด้วยล่ะ"




" แต่เอ๊... ใช่คุณผู้หญิงคนนี้ใช่ไหมป้าที่ป้าเคยเล่าให้ฉันฟังว่าเป็นเมียน้อย
คุณผู้ชายน่ะ"




"ใช่! แต่แกอย่าพูดเสียงดังไปเดี๋ยวหัวขาดไปรู้ด้วยนะ" 
แม่บ้านผู้อาวุโส พูดว่าหลานสาวด้วยเสียงกระซิบ


" อ้าวก็ฉันอยากรู้นี่ คุณผู้หญิงเป็นเมียนอ—"
ยังไม่ทันได้พูดจบก็มีลูกบอลกลิ้งมาโดนขายอนอู ก่อนจะมีเสียงวิ่งเด็ก
คนหนึ่งวิ่งมาเก็บลูกบอล นั่นก็คือจองกุกนั่นเอง



" ขอโทษนะครับ "
จองกุกยิ้มเอ่ยขอโทษแล้วก็ก้มเก็บลูกฟุตบอลก่อนจะหันหลังเดินกลับไป




" ป้าเด็กคนนี้ลูกคุณผู้หญิงหรอ " 



" ไม่ใช่ลูกแท้ ๆหรอก เป็นลูกชายของคุณผู้หญิงคนก่อนน่ะเธอเสียชีวิต
ว่ากันว่าตรอมใจเพราะคุณชายมีกิ๊ก พอคุณผู้หญิงคนนี้มาเธอก็เลี้ยงคุณหนู
จองกุกและรักเหมือนกับลูกแท้ๆ ของตัวเอง แต่ยังมีคนพูดอีกว่าเธอเสแสร้ง
แกล้งทำดี " 



" อ้อ~ แล้วคุณผู้หญิงเธอมีลูกอีกไหมอ้ะป้า" 



" เอ๊! แกนี่ถามเยอะจริง คุณผู้คนนี้มีลูกติดมาชื่อ คุณจีมิน 
เลิกถามสักทีเดี๋ยวมีใครมาได้ยิน มันจะไม่ดี รีบๆเดินตามมา
เร็วเข้า " 

ว่าจบสองป้าหลานก็เดินต่อเพื่อไปยังบ้านพัก










" ฮ  ฮึก! ฮือออออ~ เขาไม่ใช่แม่ของเราจริง ๆหรอ ฮึก! "

จองกุกได้ยินที่สาวใช้คุยกัน ทั้งหมดเขาไม่ได้ตั้งใจแอบฟัง
แต่ตอนที่กำลังอุ้มลูกฟุตบอลเดินออกมา มันดันหลุดมืออีกครั้ง
เลยหยุดเก็บ แล้วบังเอิญได้ยินพอดี จองกุกพยายามกลั้นเสียงร้องไห้
เพื่อไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกไปจนใครได้ยิน  ความรู้สึกเสียใจ
ที่รู้ว่าผู้หญิงที่เขาเห็นหน้าทุกวัน คนที่จองกุกนั้นเรียกว่าแม่ ไม่ใช่
แม่แท้ ๆของเขา ถึงแม้ว่าคุณนายปาร์คจะดีกับจองกุกเพียงใด แต่เรื่อง
นี้ควรจะบอกให้เขาได้รับรู้บ้างแต่นี่ไม่มีใครปริปากบอกเขาเลยสักคน 
แม้กระทั่งพ่อของเขาเอง 



" แม่ตรอมใจเพราะผู้หญิงคนนี้งั้นหรอ ฮึก! ฮือออ"
จองกุกยังคงนั่งร้องไห้อยู่นาน ความรู้สึกตอนนี้
มันเริ่มมีความรู้สึกเกลียดชังเกิดขึ้นมาภายในหัวใจดวงน้อยๆ
ที่เข้าใจผิดมาตลอดว่าผู้หญิงที่เขาเรียกว่า แม่ นั้นไม่ใช่
แม่บังเกิดเกล้าของตัวเอง แถมยังเป็นสาเหตุที่ทำให้แม่ของเขา
ต้องตายอีก  จองกุกเกลียดการโดนโกหกที่สุด












ผมจะแก้แค้นให้แม่เอง......














Talk

งื้อออออ 


อย่าลืมคอมเม้นพูดคุยเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ
แล้วอย่าลืมกดติดตามกันด้วยนะ



#จีมินลูกเมียน้อย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #9 PINK-CHES (@Dedeo56281660) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 18:45

    กรี๊ด~ลูกจีฉันจะรอดมั้ย?เนี้ย อยากตบปากแม่บ้านจัง???? น้องกุกลูกอะไรที่ผ่านมามันคืออดีตน่ะคะอย่าคิดมาก

    และที่สำคัญหนูจีไม่รู้เรื่องอะไรด้วย????????

    #9
    0
  2. #4 JAJA_ARMY (@JAJA_ARMY) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 19:37

    ต่อด่วนนนนนนน มันสนุกกกกกกกกกกกกกก
    #4
    0
  3. #3 paper_ (@tubtim365) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 18:53

    งื้อออออ
    #3
    0
  4. #2 จีมินจงกู (@kutidakookmin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 17:47
    รอค่ะสนุกมากก
    #2
    0