กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,486 Views

  • 18 Comments

  • 77 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,728

    Overall
    14,486

ตอนที่ 67 : ขอแค่รอยยิ้มของเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    5 ม.ค. 62

     อาการหลบลี้หนีภัยของธัญพิมลจากเจ้านายก็เกิดขึ้นอีกคำรบหนึ่ง แม้ว่าตอนนี้เขาเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงานตัวเป็นเกลียวแต่หารู้ไม่ว่าเขาจ้องมองหล่อนอยู่ตลอดราวเสือป่าที่คอยจะตะครุบเหยื่อ แต่หาจังหวะอันเหมาะสมไม่ได้ 

แม้ธัญพิมลจะไม่ให้โอกาสเขาแต่หล่อนไม่ได้สังเกตเห็นว่าเขาคอยจ้องอยู่

แต่แล้วในเย็นวันหนึ่ง ขณะที่หญิงสาวกำลังจัดแจงกับอาหารเย็นของตัวเอง กลิ่นหอมของหมูผัดพริก หอมตลบอบอวลไปทั่ว ชวนให้อยากจะกินขึ้นมา เมื่อตั้งโต๊ะเสร็จและไม่ทันจะได้ตักอาหารเข้าปาก เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นพานทำเอาหล่อนหงุดหงิดแต่ก็ต้องไปเปิดประตูอย่างเสียไม่ได้ กะว่าเพื่อนคนไหนโผล่หน้ามาตอนนี้จะด่าให้ไฟแล็บเอาให้กระเจิงกลับบ้านไม่ทัน โทษฐานที่มาขัดจังหวะการกินของตน!

หากแต่เมื่อหล่อนเปิดประตูออกก็ต้องยืนตะลึงงัน ช็อกไปชั่วขณะเพราะคนที่หล่อนไม่อยากจะพบเจอกำลังยืนส่งยิ้มมาให้ 

ธัญพิมลหลบหน้าเขามาได้หลายวันแล้ว  ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องมากมายมะรุมมะตุ้มเข้ามาพร้อมกัน ไม่ใช่แค่เรื่องของเพื่อนของหล่อน แต่ไหนจะเรื่องของเขาที่พานจะดึงเอาธัญพิมลไปเป็นมือที่สามอีกด้วย ทำให้หญิงสาวต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้น และไม่อยากจะรบกวนสืบถามหาความอะไรจากเขาอีก เพราะคิดว่าตัวเขาเองก็คงมีเรื่องปวดหัวของตัวเองมากพอแล้ว ทั้งเรื่องงานและเรื่องความรัก 

ในวันนั้นที่หล่อนได้ไปนั่งกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับเขามันก็ทำให้หล่อนเห็นใจเขามาก แต่ยิ่งอยู่ใกล้เขา ชื่อเสียงของหล่อนก็ชักจะป่นปี้หนัก แม้หล่อนจะมีความสุขและหวั่นไหวมากแค่ไหนก็ตาม แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเรื่องยุ่งๆ ก็ไม่ใช่สิ่งที่หล่อนอยากจะให้มันดำเนินต่อไปเพราะมันช่างบั่นทอนสภาพจิตใจสิ้นดี โดยเฉพาะคนที่ยืนใบหน้าอิดโรยอยู่นี้

คนที่ยืนเด่นอยู่แม้จะส่งยิ้มมาให้ หากแต่ใบหน้ายังคงเหมือนแบกทุกข์ไว้มากมายไม่คิดจะเชิญผมเข้าไปข้างในบ้างเหรอครับเขาถามเสียงเครียดเมื่อหญิงสาวเอาแต่กะพริบตามองเขาปริบๆ

ธัญพิมลจำเป็นที่จะต้องมองซ้ายแลขวาก่อน เกรงว่าคนห้องอื่นจะเห็นเอาว่าหล่อนมีผู้ชายมาหาถึงห้อง ซึ่งแค่เรื่องที่หล่อนถูกสงสัยว่าอาจจะเป็นมือที่สามก็แย่อยู่แล้ว แต่ครั้งนี้เขามายืนเด่นอยู่หน้าประตูและกำลังจะเข้ามาในห้องสาวโสดอย่างหล่อน มันเป็นหลักฐานชั้นดีถ้าหากมีคนตาดีผ่านมาเห็น และก็ถือได้ว่าจับได้คาหนังคาเขา กันเลยทีเดียว

ฉันกำลังทานข้าวค่ะอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะดูเหมือนยังทานไม่เสร็จหรือถ้าจะเพ่งพิศดูอีกที หล่อนยังไม่ได้ตักมันเข้าปากหรอก เขาเหลือบเห็นอาหารยังคาช้อนอยู่ 

ทำเองเหรอครับ”​

ค่ะ นานๆ ทำทีหล่อนว่าและกำลังจะทำท่าเก็บจานแต่ถูกเขาคว้าข้อมือไว้อย่างอ่อนโยน ธัญพิมลรู้สึกสุขใจอย่างประหลาดผมอาจจะเสียมารยาทนะครับ แต่ผมยังไม่ได้ทานอะไรเลย เคลียร์งานเสร็จก็ตรงดิ่งมาหา...ผมอยากเจอคุณ

งั้นจะทานด้วยกันไหมคะ รสชาติก็ทนๆ เอาหน่อยก็แล้วกันคงไม่อร่อยเหมือนร้านหรูๆ ที่คุณคุ้นเคยพาไปกิน แต่พอยังชีพได้ค่ะเขายกยิ้มแล้วส่ายหัวไปมา พร้อมกับดึงเอาหล่อนเข้ามาใกล้กุมมือนิ่มที่สั่นน้อยๆ ของหล่อนไว้แผ่วเบา 

จำไม่ได้เหรอว่าห้องทำงานของผม ผมตุนอะไรไว้บ้างเขายกยิ้มขึ้นมา แล้วกดหน้าผากไปยังหน้าผากเกลี้ยงของหล่อน เกลี่ยจมูกคมไปยังจมูกแหลมเล็กไปมาอย่างนุ่มนวล ก่อนที่ชายหนุ่มจะกลืนน้ำลายของตัวเองลงคอไป แต่ก่อนที่เขาจะได้ประทับเรียวปากหยักมายังเรียวปากของหล่อนเหมือนที่ตั้งใจ มือน้อยก็ดันหน้าอกเขาออกเสียก่อน งั้นทานเลยนะคะหล่อนหาทางบ่ายเบี่ยงอีกจนได้ ส่วนเขาก็ได้แต่หัวเราะแล้วนั่งลงไปยังเก้าอี้ที่ว่างตรงข้ามกับหล่อน แล้วลงมือทานอาหารจนหมดเกลี้ยงและอิ่มพอดิบพอดี 

เขาคิดว่าหล่อนค่อนข้างจะโกหก เพราะอาหารของหล่อนรสชาติดีเป็นบ้า เขาชมเปราะทำเอาคนทำอาหารยิ้มแก้มแทบปริหน้าแดงซ่านเพราะเขินอาย และหล่อนก็มองเห็นแววตาอันสุกใสของเขาอีกครั้ง แค่เห็นเขามีความสุข ธัญพิมลก็มีความสุขและในยามที่เขาเป็นทุกข์หล่อนก็เป็นห่วงเป็นใยเขาขึ้นมา ทำไมกันนะทำไมนับวันหล่อนก็ห้ามใจของตัวเองไม่ได้เลย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

0 ความคิดเห็น