กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,199 Views

  • 18 Comments

  • 77 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,441

    Overall
    14,199

ตอนที่ 61 : อาหารง่ายๆ ขอแค่เธออยู่ข้างๆ (มันก็จะหวั่นไหวหน่อย)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    21 ธ.ค. 61

          “หิวไหมครับ

ไม่ค่ะ ฉันแค่มีเรื่องอยากจะถามให้มันเสร็จ แล้วจะได้กลับส่วนคุณก็จะได้ทำงานต่อ รบกวนแค่นี้ก็มากเกินไปแล้วค่ะ ฉันเกรงใจหล่อนมีความเกรงใจเขาจริงๆ ตั้งแต่ที่รับรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้น ยิ่งมองเห็นเอกสารตรงหน้ามากมายบนโต๊ะของเขา รวมไปถึงเวลาอันมืดค่ำที่เขาควรจะได้กลับบ้านไปหาคู่หมั้นของตัวเอง แต่กลับต้องมาก้มหน้าก้มตาทำงานแก้ไขงาน เพราะใครสักคนคิดไม่ซื่อกับบริษัท โดยที่ไม่ได้ขอร้องให้ใครช่วยเหลือเลยเขาเลยสักคน มันยิ่งทำให้หล่อนเห็นใจเขามากขึ้น

รบกวนอะไรก้านเขาพูดตอนท้ายเสียงสูง น้ำเสียงของชายหนุ่มสดใสน่าฟัง แล้วขายาวของเขาก็ก้าวไปยังลิ้นชักเล็กด้านหลังของเขา ก้มหน้าหยิบจับอะไรสักอย่าง ก่อนจะมี คัพนูดเดิลเขย่ามันสองสามทีแล้ววางแหมะมายังโต๊ะทำงานของเขาข้างหน้าหล่อน

กองทัพต้องเดินด้วยท้องเขาบอกพร้อมกับยักคิ้วส่งมาให้ ซึ่งทำให้ธัญพิมลอดคิดไม่ได้ว่าทำไมวันนี้เขาอารมณ์ดีแปลกๆ จังแฮะ!

ผมมีหลายรส เดินมาดูสิเขาโบ้ยหน้าให้หล่อนทำตามอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แล้วหญิงสาวก็จำใจต้องชะโงกหน้าเข้าไปในลิ้นชักเล็กๆ ที่มีอาหารแห้งสำเร็จรูปทั้งแบบคัพและซองแถมยังปะปนไปด้วยถุงมันฝรั่งทอดอีกสี่ห้าถุงอีกด้วย ซึ่งทำเอาหล่อนประหลาดใจไม่เบา หญิงสาวแหงนหน้าขึ้นมองคนที่ชะโงกหน้ามองอยู่ใกล้ๆ เช่นกัน

ชอบแบบไหนเขาถามขึ้นโดยไม่ได้คิดจะดึงใบหน้าของตัวเองกลับ ทำให้หล่อนต้องรีบล้วงมือลงควานเอาอะไรสักอย่างออกมา แต่เมื่ออ่านฉลากแล้วก็ทำหน้าครุ่นคิดชั่งใจว่าจะอารสจืดนี้ดีไหมหรือว่าจะเอารสที่มันจัดจ้านกว่านี้ 

คุณเป็นมังสวิรัติเหรอครับเขายื่นหน้ามาใกล้อีก เมื่อใบหน้าหวานเริ่มขยับหนีออกอย่างนุ่มนวล 

เปล่าค่ะหล่อนตอบออกไปหน้าแดงระเรื่องกับความใกล้ชิด

ขยับออกไปไกลๆ อีกหน่อยได้ไหมพ่อคุณ!

ถ้าอย่างนั้น...” เขารวบเอาคัพนูดเดิลรสผักจืดชืดออกจากมือของหญิงสาว แล้วล้วงมือไปหยิบเอารสหมูน้ำตกส่งมาให้แทนอันนี้น่ากินกว่านะ นั่นน่ะจืดไปหล่อนรับมาไว้ในมืออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ พานคิดไปว่าเขาจะมารู้ได้ยังไงกันว่านั่นมันจืดสำหรับหล่อน ในเมื่อตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นรสชาติไหน ธัญพิมลก็เหมือนจะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเสียแล้วแหละ!!


ไหนว่ามาสิ วันนี้จะถามถึงเพื่อนคนไหนเขาพูดขึ้น หลังจากจัดการกับการต้มน้ำแล้วนำมาราดรดยังคัพนูดเดิลทั้งหมดสามถ้วย ของเขาสองถ้วย ของหล่อนหนึ่งถ้วย และตอนนี้คนทั้งสองก็นั่งไปยังโซฟาอีกมุมหนึ่งของห้องทำงาน คอยให้บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอ่อนตัวตามกำหนดบอกไว้สามนาที

คุณรู้ด้วยเหรอคะว่าฉันจะถามเกี่ยวกับเพื่อนคุณ

อย่าอ้อมค้อมสิธัญพิมล ตอนนี้เรื่องราวมันน่าปวดหัวจะตายไม่ใช่เหรอ ใครๆ ก็รู้”  เขาเองก็ยอมรับว่ารู้เรื่องพวกนั้นเป็นอย่างดี แน่นอนเพราะชานนท์นั้นก็แทบจะบ้าตายกับความรักของตัวเองที่ดูท่าว่าจะหนักหนาเอาการในรอบนี้

อ้อ...ลืมไปค่ะ ว่าคุณเป็นเพื่อนสนิท!” หล่อนทำเสียงฮึดฮัดแต่เขากลับเห็นว่านั่นมันช่างน่ารักนาหยิกซะจริงๆ ในยามที่หล่อนทำเชิดหน้าใส่เขาแต่ก็อยากจะเข้ามาขอความเห็นจากเขา 

ปากไม่ตรงกับใจ!

ตัวเขาเข้าใจในความรู้สึกของธัญพิมลดีว่าเป็นเดือดเป็นร้อนแทนเพื่อนของตัวเองมากแค่ไหน แต่มันก็ทำให้เขาอดหัวเราะออกมาเบาๆ ไม่ได้ และก็ไม่ได้คิดว่าเรื่องนี้มันน่าขบขันหากแต่มันเป็นเรื่องงบังเอิญที่เขาคิดว่ามันไม่น่าจะเกิดขึ้น อลิสกับเนตรดาวโคจรมาเจอผู้ชายคนคนเดียวกัน และชานนท์ก็ดันไปพอใจผู้หญิงสองคนซึ่งดันเป็นเพื่อนสนิทกันอีกต่างหาก 

เอาละ ว่ามาคราวนี้เป็นชานนท์หรือว่าไตรภพ?”

ชานนท์!” น้ำเสียงของหญิงสาวเหมือนกระแทกกระทั้นเพราะความโกรธอันครุกรุ่นในยามที่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา และมันก็ทำให้เขาเองต้องถอนหายใจตามไปด้วยเช่นกัน เรื่องราวหนักหนาสาหัสที่ปราชญ์ต้องหอบสังขารไปหาเพื่อนของตัวเองที่คอนโดในวันหนึ่งมาก่อน และทราบเรื่องราวอันวุ่นวาย ปราชญ์เองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าโลกใบนี้มันช่างกลมเหมือนอย่างที่เขากล่าวไว้ไม่มีผิดเอาซะเลย

เรื่องใหญ่และน่าหนักใจเหมือนกันนะ

คุณคงรู้เรื่องหมดแล้วใช่ไหมคะ” 

จะเหลือเหรอ ไอ้นนท์น่ะเพื่อนผมนะครับอย่าลืมเขาเอื้อมมือไปหยิบเอาถ้วยบะหมี่ของหญิงสาวขึ้นมา เปิดฝากระดาษฟอยด์สีเงินขึ้นฉีกทิ้งไปเสียแล้วใช้ส้อมพลาสติกเล็กๆ ที่ติดมากับผลิตภัณฑ์ยกขึ้นเป่าไล่ควันร้อนออก คนที่เป็นเจ้าของได้แต่มองอย่างไม่เข้าใจว่าเขาทำไมถึงได้หยิบผิดถ้วยได้ขนาดนั้น แต่ในความเป็นจริงแล้วเขากำลังบริการหล่อนอยู่ต่างหาก

นี่ของฉันนะคะหล่อนไม่ได้แค่เตือนความจำของเขา แต่ยังยื่นมือไปแย่งเอาของตัวเองกลับมา แล้วทำการเป่าอาหารตัวเอง โดยชายหนุ่มยังคงยื่นหน้ามาช่วยเป่าไม่ห่างกันสักเท่าไหร่ นัยน์ตาของเขายียวนเอาการ

ของคุณก็มีนี่คะ

ผมอุตส่าห์ช่วยขนาดนี้ ไม่มีขอบใจสักคำนะเขาทำเสียงงอนส่งมาให้ ธัญพิมลถอนหายใจกับอาการงอนอันแสนน่ารักของเขา แล้วพานเบื่อตัวเองที่หล่อนชักจะหวั่นไหวมากเกินไปแล้วนะ

ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ โอเคๆ ขอบคุณก็ได้ค่ะหล่อนทำหน้าง้ำส่งไปให้บ้าง

ขอเป็นอย่างอื่นได้ไหมครับคนถูกถามนั่งเกร็งตัวขึ้นมากับคำถามอันไม่น่าไว้นี่เขากำลังทวงบุญคุณกับการช่วยเป่าอาหารแค่นั้นจริงๆ นะเหรอ มากเกินไปแล้วมั้ง

จะเอาอะไรล่ะคะ

ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆ ที่มุมปาก และอยากจะบอกหล่อนเหลือเกินว่าการตั้งคำถามแบบนั้นมันยั่วและเชิญชวนเขาชัดๆ ธัญพิมลจะรู้ตัวหรือเปล่า และหล่อนจะปฏิเสธเขาได้หรือเปล่าหากว่าเขาจะบอกว่าสิ่งที่เขาต้องการคือการได้จูบเรียวปากสีหวานของหล่อนสักครั้ง

ผมอยากชิมไอ้รสนี้เขาตอบออกไปกับสิ่งที่ไม่ได้คิดไว้เลย ตอนนี้เขาต้องห้ามใจให้ถึงที่สุด เรื่องราวทุกอย่างยังไม่สะสางดีซะทีเดียว บางอย่างยังคลุมเครือ แต่อีกไม่นานหรอกเขาจะต้องจัดการให้มันแล้วเสร็จ และในวันนั้นหัวใจของเขาจะได้โบยบินอย่างมีอิสระเสียที

อ้าว แล้วคุณเอามาให้ฉันทำไมล่ะคะ ทำไมไม่เอาเอง แล้วไปหยิบรสอื่นทำไมก็ไม่รู้หล่อนบ่นอุบแปลกๆ เพราะความจริงนั่นคือผิดหวังกับคำตอบของเขา

แน๊ะ ขี้บ่นด้วยเขายื่นมือโยกศีรษะของหล่อนไปมาเบาๆ อย่างเอ็นดู 

น่าบ่นไหมล่ะคะ ทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก รู้อย่างนี้นะฉันเอารสผักซะก็สิ้นเรื่องเสียงหวานยังคงเปล่งออกมาอีก แต่สัมผัสจากมือหนาที่ผมนุ่มของหล่อนมันกลับทำเอาหัวใจของหล่อนพองโตมากแล้ว แต่กระนั้นก็อดค่อนขอดในใจต่อไม่ได้ว่าถ้าเขาเลือกเอาแบบหล่อนซะ หล่อนก็คงไม่ต้องมาทำเป็นหวงของอยู่แบบนี้หรอก และนี่ก็ของของเขาเสียด้วย ถ้าจะไม่ให้เขาชิมมันก็กระไรอยู่

แค่ชิมนิดเดียวเอง หวงไปได้เดี๋ยวผมไปซื้อมาตุนไว้เยอะๆ คุณจะได้มากินกับผมทุกวันหล่อนหน้าแดงอีก ย่นจมูกมาให้เขาแก้เขินอาย เขาช่างสรรหาคำพูดที่ฟังแล้วทำให้คนฟังรู้สึกเคอะเขินได้อย่างไม่น่าเชื่อ และมันก็ทำให้หล่อนเขินอายจนลืมคิดไปว่าเขามีคนจับจองหัวใจไว้แล้ว

แล้วดูของผมสิตั้งสองถ้วยเดี๋ยวแบ่งให้กินเขายังคงตื้ออยู่อีก หล่อนส่ายหน้าคิดว่าเขาช่างทำตัวเหมือนเด็กซะจริงๆ หาทางอยากได้ของกินจากหล่อนจนต้องยอมเอาของตัวเองเข้าแลก แปลกพิลึก

งั้นก็เชิญค่ะหล่อนยื่นถ้วยบะหมี่มาให้แก่เขา แต่ชายหนุ่มไม่ได้คิดจะรับเอา

ป้อนด้วยสิครับเขาบอกเสียงทุ้มพร้อมกับเอื้อมมือไปจับเอามือนิ่มที่มีส้อมพลาสติกอยู่ในมือมาทางปากตัวเองโดยที่หญิงสาวไม่ได้ตั้งตัวเพราะหล่อนไม่คิดจะยื่นส่งมาให้ทำให้เขาต้องจัดการต่อ

ธัญพิมลอยากจะดึงมือกลับ แต่เขากุมไว้แน่นซะเหลือเกิน และอาการเขินอายก็เกิดขึ้นเมื่อจำเป็นต้องมองสบตากับดวงตาคมที่มีรอยยิ้มแพรวพราวระยับไปหมด 

เอาละ...ชิมแล้ว คราวนี้เล่ามาค่ะหล่อนเริ่มงอนให้เขาจริงๆ ไม่ใช่เพราะหวงอาหาร แต่เป็นเพราะตอนนี้เขาทำให้หล่อนหวั่นไหวมากถึงมากที่สุด

บรรยากาศ การอยู่ในที่ลับตาคน รวมไปถึงสายตาแสนหวานจากเขา ที่มันทำให้ก้อนเนื้อด้านซ้ายบีบรัดตัวแน่นจนหล่อนคิดว่าอีกไม่นานคงหายใจไม่ออกแน่

ในหัวของเขายังมีคู่หมั้นอยู่หรือเปล่านะ...!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

0 ความคิดเห็น