กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,259 Views

  • 16 Comments

  • 73 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,501

    Overall
    13,259

ตอนที่ 55 : แอบห่วงใยแต่เธอดันรู้ตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 343
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

     เมื่อเพื่อนเป็นทุกข์และมันก็มีอิทธพลมากพอที่จะทำให้ธัญพิมลเป็นทุกข์เช่นกัน ซึ่งเมื่อคิดทบทวนแล้วหญิงสาวก็คิดว่ามีแต่เจ้านายหนุ่มคนเดียวของหล่อนเท่านั้น ที่อาจจะเป็นที่ปรึกษาหารือ และอาจจะช่วยตอบคำถามว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับชานนท์ได้บ้าง อะไรที่ทำให้ชานนท์ทำตัวเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม

แต่กว่าธัญพิมลจะได้มีโอกาสพบเจอกันผู้รู้ ก็กินเวลากว่าสัปดาห์ เพราะหญิงสาวเองก็ต้องระมัดระวังเรื่องคู่หมั้นของเขาด้วย ซึ่งข่าวคราวตอนนี้ที่ได้ยินก็ประมาณว่าเขามักจะทำงานหนัก แทบจะไม่กลับบ้านกลับช่องเลย ส่วนเขาจะไปนอนที่ไหนไม่มีใครรู้ 

ธัญพิมลเริ่มมองเขาในแง่ดีบ้างหลังจากที่หล่อนได้รู้ความจริงเรื่องงานอันหนักอึ้งของเขา ส่วนเรื่องส่วนตัวนั้น เห็นทีว่าหล่อนก็คงต้องยึดคำพูดของเขาที่เคยพูดไว้ว่าแค่ทานข้าว ไม่ได้ทำอะไร บริสุทธิ์ใจซึ่งหญิงสาวก็พร่ำบอกตัวเองแบบนั้น

อาหารที่สั่งไว้ก่อนหน้าถูกวางลงทันทีที่ชายหนุ่มมาถึงด้วยความรีบร้อน เขามองอาหารบนโต๊ะที่มีของถูกปากทั้งนั้น แล้วมองคนที่นั่งอยู่ก่อนหน้าซึ่งเป็นคนสั่งอาหารคอยท่า โดยที่เขาต้องรีบเคลียร์งานบนโต๊ะให้เร็วที่สุดด้วยหัวใจที่พองโตอย่างบอกไม่ถูก

รู้ใจผมจังเขาส่งยิ้มมาให้ พร้อมกับตักอาหารเข้าปาก

ก็สั่งมางั้นๆ แหละค่ะ แล้วงานยังยุ่งอยู่เหรอคะ” 

ยุ่งเป็นบางส่วนครับ บางส่วนก็เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว แต่ว่ามันช่วยได้เยอะที่ผมทำงานหามรุ่งหามค่ำเขาทำงานไม่ได้กลับบ้านมาได้สองสามวันแล้ว แม้ธัญพิมลจะประหลาดใจแต่ก็ไม่ได้คิดที่จะถามเขาเลย

ไม่เหนื่อยเหรอคะ

ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ รู้สึกดีใจที่คำถามนั้นแม้จะเรียบๆ ธรรมดาๆ แต่มันแฝงไว้ด้วยความห่วงใยมากโข ซึ่งเขาไม่คิดว่าธัญพิมลจะแสดงออกมาให้เขาเห็น 

เหนื่อยผมก็นอนครับ

งั้นก็ทานซะนะคะ กินเยอะๆ จะได้โตเร็วๆ

คุณก็เหมือนกันนั่นแหละ ผมโตแซงหน้าไปเยอะแล้วนะเขาตักอาหารรสชาติจืดชืดวางไปยังจานข้าวของหล่อนบ้าง ซึ่งหญิงสาวก็ส่งยิ้มตอบกลับมาหา

วันนี้ขอถามเรื่องของชานนท์กับเนตรดาวค่ะแล้วธัญพิมลก็เริ่มเล่าถึงความทุกข์ร้อนใจของเนตรดาวที่มีต่อชานนท์ให้กับคนที่ตั้งหน้าตั้งตาตักอาหารเข้าปากฟัง ซึ่งเขาก็ฟังจนจบ แล้วถึงได้ออกความคิดเห็นว่าคนทั้งสองไปกันไม่ได้ และมันให้ธัญพิมลถึงกับอ้าปากค้าง ด้วยความไม่เข้าใจ

คุณพูดแบบนี้ได้ยังไงกันคะ

แล้วทำไมผมถึงจะพูดไม่ได้ คุณต้องการความคิดเห็นของผมไม่ใช่เหรอครับ

ใช่ค่ะ...แต่มันก็ตรงเกินไป ทำไมสองคนนั้นจะเข้ากันไม่ได้ละคะหล่อนบอกเขาเสียงอ่อยๆ ก่อนจะพูดต่อและอีกอย่างหนึ่งนะคะ ความสัมพันธ์ของเขาสองคนก็...”

ไปไกลมากแล้ว” 

คุณรู้ด้วยเหรอคะ

ผมเป็นเพื่อนไอ้นนท์นะครับ รู้กำพืดเพื่อนของตัวเองดี แรกๆ ไอ้นนท์มันก็คงชอบคุณน้องดาวจริงๆ นั่นแหละ แต่เมื่อเวลาผ่านไปสักระยะ มันก็คงรู้ว่าคุณเนตรดาวไม่ใช่คนที่มันต้องการ

ห๊ะ มีแบบนี้ด้วยเหรอคะ!!”

มีเยอะแยะไปเขาก้มหน้าทานอาหาร อยากจะหัวเราะใบหน้าอันตะลึงงันของหญิงสาว แต่ก็ไม่กล้าแสดงความตลกขบขันออกไป เพราะสำหรับหล่อนแล้วเรื่องนี้มันถือว่าเป็นเรื่องหน้าสิ่วหน้าขวานเอาการ ส่วนเขานั้นก็รู้เรื่องเป็นอย่างดีและพอจะเข้าใจวัฏจักรของความรักว่ามันก็มีอยู่แค่นี้ รักได้ก็คบ รักไม่ได้ก็จบ

ฉันไม่เข้าใจค่ะ ดาวทำอะไรที่จู่ๆ เหรอคะ ทำไมเพื่อนคุณจะมาตีตัวออกห่างในระยะเวลาสั้นๆ แบบนี้ละคะ

พวกเขาสองคนต่างกัน

ต่างกัน? จะต่างกันขนาดไหนกันเชียว แค่คำว่ารักไม่พอเหรอคะ อีกอย่างหนึ่งเพื่อนฉันก็ไม่ได้บกพร่องตรงไหนชายหนุ่มชะงักช้อนที่กำลังจะตักอาหารเข้าปากไว้ แล้ววางช้อนลง ยื่นมือไปยังแก้วน้ำทรงสูงแล้วดื่มไปจนเกือบหมดแก้ว ก่อนที่ข้าวจะติดคอตายเสียก่อน

คุณกำลังจะแต่งงานไม่ใช่เหรอ ถามจริงเถอะรักกันหรือเปล่าและคุณเคยมีความรักกับเขามาแล้วกี่ครั้งกันธัญพิมลนั่งเชิดจมูกแหลมเล็กมองเขาอย่างไม่ชอบใจกับคำถามนั้นสักเท่าไหร่

มีสิ สมัยเรียนหนังสือก็มีคนรักกับเขาเหมือนกันละนะ!

คำว่า รัก คำเดียวมันทำให้คนสองคนอยู่ด้วยกันไม่ได้หรอกคุณเขาจ้องมองมายังดวงตากลมโตของหญิงสาวบ้าง แล้วใบหน้าสวยก็เริ่มร้อนผ่าวขึ้นเสียดื้อๆ หล่อนไม่ชอบสายตาจริงจังและจ้องลึกของเขาแบบนี้เลย

จะไปรู้เหรอคะ ใครๆ ก็บอกว่าความรักมันเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้

แต่ความรักก็มีวันเหือดแห้ง ตามกาลเวลาและสถานการณ์ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอของตัวเองไป เหมือนกับพยายามย้ำเตือนอะไรบางอย่าง ซึ่งธัญพิมลก็มองหน้าเขากลับบ้าง ซึ่งตอนนี้เขาต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ไปซะก่อน ก่อนที่จะพูดออกมาอีก

เพื่อนของคุณกับเพื่อนของผมอาจจะรักกันจริงในช่วงแรก แต่เมื่อคบหากันนานเข้า มันจะมีความแตกต่างของคนสองคน ไม่มีคู่รักคู่ไหนเหมือนกันทุกอย่าง คนทั้งสองต้องปรับตัวหากันให้ได้ แต่เคสของสองคนนี้มันเป็นอย่างนี้...” ชายหนุ่มทำหน้าจริงจัง และหล่อนเองก็จริงจังที่จะฟังมันเช่นกันชานนท์ไม่ได้ปรับตัว เขาชอบเที่ยวสนุกสนานยังไงก็ยังเป็นอยู่อย่างนั้น ส่วนเพื่อนของคุณ...ก็ปรับตัวแต่ปรับไปในเรื่องตามติด โทรตาม ส่งข้อความหายิกๆ พูดกันจริงๆ นะ ไอ้นนท์มันคงไม่ชอบหรอก ผู้ชายคนไหนก็ไม่ชอบ” 

ธัญพิมลพอจะจำได้ว่ามีการเปลี่ยนแปลงของเนตรดาวเกิดขึ้นจริงๆ ในครั้งแรกนั้นชานนท์เป็นฝ่ายโทรหา ส่งข้อความหาไปรับส่งที่ทำงาน และบางครั้งก็เอาเนตรดาวไปค้างด้วย แต่ต่อมาไม่นานนี้ กลายเป็นเนตรดาวที่เป็นฝ่ายโทรหา โทรถาม และรอคอยการติดต่อกลับ จนบางครั้งเหมือนคนบ้า

ผมพูดถูกไหมเขาหยั่งเชิงถาม

แต่ตอนแรกที่เพื่อนคุณจีบดาว เขาก็โทรหา ส่งข้อความหาทุกวันเหมือนกันนี่คะ!” หล่อนชักไม่พอใจกับเหตุผลนี้ ผู้ชายทำได้ผู้หญิงจะทำบ้างไม่ได้หรือไงกัน! “ไม่ใช่อย่างนั้น ไอ้นนท์มันไม่ได้ส่งหาเพื่อตามติดตามรู้ แต่มันส่งหาเพราะคิดถึง ออดอ้อน แล้วตอนนั้นคนมันกำลังจีบกัน ขืนไม่ทำผู้หญิงก็วิ่งหนีสิคุณ เอ้อเขาคัดค้านความคิดของหล่อนในตอนท้ายและบอกให้เข้าใจถึงสถานการณ์ว่าแม้จะทำคล้ายกัน แต่ชานนท์กับเนตรดาวมีจุดประสงค์ที่ต่างกัน ซึ่งธัญพิมลก็ดูท่าว่าจะเถียงเขาไม่ได้ จึงได้แต่ค้อนมาให้ 

แล้วปัญหามันก็เลยตามมานะสิครับ เพราะชานนท์ไม่ได้ชอบให้ใครมาทำตัวเป็นกล้องวงจนปิดหรือมันต้องรายงานทุกอย่างให้รู้” 

โห แต่ถ้าคุณชานนท์จะคบกับใครสักคนมันก็ต้องเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอคะปราชญ์ยักไหล่เหมือนไม่ได้แยแสอะไรมากนัก 

ก็อาจจะมีสักวัน แต่ปัญหามันอยู่ตรงที่ว่าไอ้นนท์ยังไม่พร้อมที่จะเป็นแบบนั้น แต่ผมว่านะนิสัยของไอ้นนท์คงแก้ยากเหมือนกัน ผู้หญิงคนไหนรับได้ก็อาจจะอยู่กับเขาได้ แล้วคุณคิดว่าคุณดาวรับได้หรือเปล่าล่ะ” 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

0 ความคิดเห็น